Boerenslimheid

Voor de boeren bij wie het hart bij de euro ligt is nooit reden tot klagen geweest, toch klaagt hij nu steen en been. Maar de volkswijsheid luidt niet voor niets dat zolang hij klaagt het de boer goed gaat.
De politiek was de geldbeluste boer altijd zeer gunstig gezind, hij werd verleid tot groter en meer, subsidieregelingen bij de vleet, ook uit het door veel van hen gehate Europa stroomt jaarlijks een miljard hun kant op. Nu de politiek toch echt lijkt in te grijpen in hun onhoudbare intensieve veehouderij zijn de rapen gaar.

Dat de veestapel moet krimpen wist elke boer allang. Op het ministerie van Landbouw wist men het 50 jaar geleden al en niet veel later kon elke boer het weten. Sicco Mansholt was de minister die na de oorlog de intensieve landbouw op de kaart zette. Maar wat later in zijn leven had hij diepe spijt toen hij zag hoe het milieu vernietigd werd, en het landschap.
Wie staat deze dagen stil bij de enorme schade die de intensieve landbouw aanricht. En dat is niet alleen schade aan het milieu. Het wordt ontkend door de demonstrerende boeren, want zo als één zei: “ik woon in de natuur en als ik naar buiten kijk is het groen, niets aan de hand”. Maar als je een biljartlaken raaigras en een natuurgebied met uitsluitend brandnetels natuur noemt, dan ben je als boer nog verder van de natuur verwijderd dan de eerste de beste stadsmens op 12 hoog.

Voor de intensieve landbouw kunnen tractoren niet groot genoeg zijn. Het mag wat kosten, maar dan is er wel een probleem. Het grondwaterpeil moet omlaag, want anders verzuipt hun tonnen kostende trots. En dat doen de waterschappen, want door boeren bestuurd. Zij krijgen dankzij hun politieke vrinden bij de waterschapsverkiezingen een aantal zetels cadeau. Nadeel van de lage grondwaterstand is het verlies van de veengebieden, en de daarbij vrijkomende methaangassen. En voor de burgers die in huizen op houten palen wonen is het helemaal een ramp, vervanging van de funderingen kost miljarden. En één warme zomer is door de lage grondwaterstand genoeg om een groot deel van onze bomen het loodje te laten leggen.

Dan heb je nog het gifgebruik, bewoners van agrarische gebieden lopen grote kans op kanker en kwalen aan luchtwegen. Door het excessieve medicijngebruik bij hun vee lopen de boeren zelf ook rond met allerlei resistente bacteriën. Zij nemen daardoor in ziekenhuizen alle isoleerbedden in beslag met de bijbehorende risico’s en kosten.
De kunstmestfabrieken staan niet voor niets in Delfzijl naast de kolen- en gascentrales, want record energievreters, en het gas voor de kassen wordt zowat onbelast aan de sector geleverd. Het Malieveld reden zij bij hun demonstratie kapot, maar dat doen zij dagelijks met hun van wegenbelasting vrijgestelde tractoren op het landelijke wegennet.
Populair zijn zij desondanks.
De familie Vaatstra denkt trouwens aan wat anders bij Boer zoekt vrouw, en columnistes en minister Carla Schouten hebben ook geen beste indruk gekregen van de seksuele intenties van de demonstrerende boeren, alle verkrachtingsfantasieën kwamen voorbij.

Het opvallendst is de rekenkunst van de boeren op het Malieveld. Zij leggen op iedere liter melk 10 cent toe huilen zij. Hoe kan het dan dat zij niet failliet gaan, dat het aantal miljonairs onder hen zelfs groeit? Dat moet een niet te volgen boerenslimheid zijn.

Boerenprotest gekaapt

De grondgebonden bioboer lijdt het hardst onder regeringsbeleid. De grote boerenjongens gingen lekker gemaakt door de banken met forse kredieten van hun boerderij een fabriek maken. Toen de overheid ingreep omdat zij onverantwoord veel koeien hadden aangeschaft moesten alle boeren inleveren, dus ook de kleinschalige duurzame boer. Wie de nu in opstand komende boeren ziet moet wel bedenken dat daar hooguit een paar duurzame boeren tussen zitten die terecht hun onvrede laten horen, maar dat het vooral de boeren zijn met een niet-duurzame, dier- en milieuonvriendelijke taakopvatting, alles om miljonair te worden. Dat is velen ook gelukt. De weilanden zijn echter levenloos raaigrasgroen, de naastgelegen natuur bestaat slechts uit brandnetels en bramenstruiken. Landschapspijn is wat rest.

De demonstraties zijn intussen omgeslagen, richting populistische opstand. Op het Malieveld mochten zowel Wilders als Baudet en Hiddema een woordje spreken van de boerenleiders. En de microfoon werd bij hen niet na twee zinnen weggegrist, zoals bij Tjeerd de Groot. De toon werd door Wilders gezet, minder Marokkanen, minder stikstofregels, en dat gaan ze regelen. Jesse Klaver en Rob Jetten kregen al een doodskist als waarschuwing mee. Jesse ging niet piepen en jammeren om bewaking zoals het bij de andere kant van het politieke spectrum gewoonte is.
De RIVM-directeur, die de moed had om wat te zeggen, werd na het onder luid gefluit verlaten van het podium gemaand om weer terug te komen om nog even de hand te schudden van de hem schofferende boerenleider. Toen hij dat weigerde werd er opgeroepen om hem te laten merken wat de boeren van hem vonden. Het deed denken aan de Kristallnacht.

Het gedrag van de overheid verschilt opvallend bij de ene of de andere demonstratie. Met tractoren snelwegen blokkeren, hekken omver rijden, op politie inrijden onder het genot van bier en keiharde house en nog niet een boete van 380 euro en wat uurtjes in de cel krijgen, zoals de zingende theedrinkende klimaatdemonstranten in Amsterdam. En zelden dat de overheid demonstrerende verpleegkundigen of zelfs politieagenten zo snel gelijk gaf.
Zo heeft de overheid bijgedragen aan een sfeer van opstand, gekaapt door extreemrechts.

Slachters en veevoerbedrijven

Wie zijn de boeren die zonder moeite hun boerderij in de steek kunnen laten om desnoods dagen met hun tractoren door het land te trekken?
Het wordt langzamerhand duidelijk dat de acties niet onder alle boeren evenveel steun genieten en ook dat er een sterke ondersteuning is uit de facilitaire hoek, zoals slachterijmagnaat Vion en veevoerbedrijf ForFarmers. Geen wonder, zij zullen meer schade ondervinden van inkrimping van de veestapel dan de boeren. Deze miljarden omzet draaiende bedrijven ondersteunen daarom de acties en het is zelfs niet uitgesloten dat zij de aanstichters zijn.
Minder vee betekent minder slacht, daar is Vion niet van gediend. Minder vee betekent ook minder voer en meer kringloop betekent minder soja en kunstmest, allemaal rampzalig voor ForFarmers.
Slachterijen hebben sowieso geen beste naam, onlangs werd nog een dierenarts van de keuringsdienst gemolesteerd door een directeur van een slachterij, harde actie past die sector dus wel. De taal die sommige actievoerders uiten klinkt dan ook vertrouwd: “wij bepalen wat er gebeurt, niet de overheid”. Het had zo een directeur van een slachthuis kunnen zijn. En met tractoren door binnensteden hekken aan flarden rijden past ook beter bij slachters dan met spandoeken op klompen naar het Binnenhof.

Boeren waren jaar en dag het troetelkind van CDA, SGP en CU. Sinds enige tijd heeft ook de VVD hen als electoraal voordeel ontdekt, PVV en FvD volgen die opportunistische stap. De politiek was zeer vriendelijk voor de boeren, maar alleen voor de grote op expansie gerichte boeren, niet voor de duurzame. En het zijn vooral die niet-duurzame boeren die nu in actie zijn gekomen. De duurzame boeren zijn al heel lang ontevreden over het beleid en terecht, want zij moeten doorlopend inleveren vanwege de enorme milieubelastende uitbreiding van hun collega’s.
Het verschil in milieubelasting tussen hen is groot. Het duurzame deel zorgt voor hooguit 350kg stikstof per ha, het andere voor minstens 550kg per ha. Die hoge vervuiling kan alleen met hulp van de veevoer- en kunstmesthandel. Zij zorgen dus indirect voor de hoge amoniakemissie. Kunstmest is daarnaast een giga energievreter en voor de soja wordt het regenwoud gekapt. Milieumaatregelen treffen de lucratieve veevoer- en kunstmesthandel het hardst en die is daarom (op de achtergrond) de grote motor achter de acties.

Een democratische vernieuwing vernietigd

“Een getalenteerd man, maar niet vrij omdat hij herkozen wilde worden. Als je dat wilt, word je de speelbal van de regeringsleiders. Bij alles wat je doet, denk je: kan dit wel, fnuikt het mijn ambities niet?” Zo omschreef scheidend voorzitter van de Europese Commissie Jean-Claude Juncker zijn voorganger Barroso in een Volkskrantinterview dit weekend.
Juncker legt hier feilloos de zwakte van democratisch gekozen leiders bloot. Is het bereiken van de top het streven van een politicus, dan zal hij op zijn weg daarnaartoe altijd rekening houden met de gevolgen van zijn handelen en beslissingen op die ambitie. En dus is het maatschappelijke belang daaraan ondergeschikt. Hij zal dus zorgen dat zijn handelen en beslissingen voor hem niet fnuikend zullen zijn, maar dat kunnen ze dan wel voor de maatschappij zijn.

Op elk departement zie je domme kortetermijnbeslissingen en een zwalkend beleid, men rept daarom vaak over de waan van de dag. Het is een logisch gevolg van beleid dat vooral gediend is bij het vermijden van schade voor de carrière van een politicus. Een Rutte die na zijn huidige premierschap met pensioen wil gaan en geen ambities heeft om bijvoorbeeld voorzitter van de Europese Commissie te worden zal zijn visie, gesteld dat hij die zou hebben, zonder remmingen durven geven. Hij zou dan de EU kunnen voorstellen om Erdogan hard aan te pakken. Maar dan moet hij uiteraard ook geen commissariaten ambiëren bij internationaal opererende bedrijven en multinationals.

In het Koerdische Rojava, gelegen in Noord-Syrië dat nu onder vuur ligt van het Turkse leger, wordt geëxperimenteerd met een alternatief democratisch systeem. Een systeem dat hier een halve eeuw geleden de basis was van Oranje Vrijstaat, ofwel de Kabouters: anarchisme binnen de grenzen van een democratische rechtstaat. Via de Amerikaanse anarchist Murray Bookchin kwam het bij de Koerdische leider Öcalan en die zette het in Rojava op de kaart. Turkije maakt nu met oorlogsgeweld ook een einde aan dit experiment.

Aanslag

Een aanslag in een winkelcentrum in Alphen aan de Rijn 8 jaar geleden met 7 dodelijke slachtoffers en 16 gewonden, voornamelijk mensen met een wat minder boreaal uiterlijk. De dader werd omschreven als psychisch niet in orde, want hij liep bij een psycholoog. Hij had een wapenvergunning gekregen van de politie, die vond hem blijkbaar geestelijk wel in orde. Het was natuurlijk een normale jongen, grootvader NSB-burgemeester in Franeker, vader cartoonist voor extreemrechtse blaadjes en zelf keurig in lijn van de familie denkend: een gezonde hekel aan alles wat niet boreaal is.
Een man schiet in een tram in Utrecht begin dit jaar willekeurig mensen neer, 4 slachtoffers overleven het niet, 6 raken gewond. De aanslag werd gekwalificeerd als een terroristische actie uit islamitische hoek. De man stond bekend als zwaar verslaafd en psychisch niet in orde. Hij had een Turkse achtergrond.

Deze week beschoot een student in het Duitse Halle een synagoge en een Dönerzaak. In Duitsland werd niet alleen erkend dat de dader een terrorist was, men was vooral geschokt door zijn racistische motieven. Hoe sterk extreemrechts er ook is, antisemitisme zit (nog) wel in de taboesfeer.
De dader was geïnspireerd door de rechts-extremistische aanslagpleger in Nieuw-Zeeland, die was op zijn beurt geïnspireerd door de Noorse rechtsextremist Breivik en die had zijn inspiratie gevonden bij Geert Wilders.

Aanslagen uit rechtse hoek worden hier standaard aan verwarde personen toegeschreven. Ook de moord op Els Borst door een christenfundamentalist werd niet als zodanig erkend. De man verklaarde dat hij Borst dood wenste vanwege haar strijd voor euthanasie en abortus, maar werd niettemin als geestelijk gestoord omschreven.
Natuurlijk zit er bij zowat iedere moordenaar per definitie een steekje los, maar een verward persoon kiest niet weloverwogen en goed voorbereid met duidelijke motieven zijn slachtoffers uit.

Populair

Het Westen is niet echt geliefd in het Midden-Oosten. Vanwege massa-vernietigingswapens (waren verzonnen) werd Irak binnengevallen, een bloedige oorlog volgde met een kleine 5000 slachtoffers aan de kant van de westerse troepen, merendeels Amerikanen, en wat meer slachtoffers aan Irakese zijde, naar schatting meer dan een miljoen, voornamelijk burgerslachtoffers. Dat maakte de Amerikanen en hun Coalition of the Willing, waaronder ons land, niet populair.

Het gevolg van de Irakoorlogen, de inval in Afghanistan, de dubieuze vriendschappen met Saudi-Arabië en Egypte, de ambivalente houding ten opzichte van Israël en Syrië, de vijandschap tegen Iran en het negeren van de oorlog in Jemen is behalve een exodus van mensen op de vlucht voor al het geweld en ontwrichting, ook een stimulans voor extremisten.
Ooit was Afghanistan een vooruitstrevend land, maar door de steun van Ronald Reagan aan een destijds marginale groep, nu bekend als de Taliban, belandde de satellietstaat van de USSR in een bloedige burgeroorlog met winst voor de fundamentalisten. Toen de Taliban Osama bin Laden onderdak verleenden werden zij vijanden van de VS en vielen die met hun coalitie het land binnen.
Ook het IMF speelde een dubieuze rol. De bank dwong landen zoals Pakistan tot bezuinigingen op scholen, waarop de Saudi’s madrassa’s (fundamentalistische schooltjes) financierden, kweekvijvers van IS-achtige groeperingen.

Het Westen is weinig consequent in haar optreden, het had een waarschuwing moeten zijn voor de Koerden. Maar die zitten al zolang in een uitzichtloze situatie te midden van vele vijanden dat zij de helpende hand van de Amerikanen toch maar hebben aangepakt. Nu zij IS op de grond hebben verslagen, het vuile werk hebben opgeknapt voor het Westen, toont Trump zijn dank door hen aan Erdogan uit te leveren. Die zal hen uit Noord-Syrië jagen en vervangen door jihadistische anti-Assadstrijders. Arabieren in plaats van Koerden langs de Turkse grens.
De koerden zijn in de steek gelaten door het Westen, worden gebombardeerd door Turkije en worstelen met overvolle kampen met gevangen IS-aanhangers. Wie in het Midden-Oosten zal ooit nog vertrouwen geven aan het Westen. Wie in de hele wereld zal dat nog doen.

De EU mag zien hoe Turkije hun vluchtelingendeal opblaast, de vluchtelingen naar Griekenland dwingt of terugzet naar Syrië. En daar komen nog de Koerden bij mochten zij aan de harde hand van Erdogan weten te ontsnappen.
De Amerikanen hebben het hele Midden-Oosten in brand gezet en de EU liep braaf met hun mee. Het is nu tijd voor een Europese op mensenrechten gebaseerde politiek met vrede in plaats van olie als doel.

De Keizer is dood

De Keizer is dood, leve de Keizer. “Mijn goede vriend is dood” jammert Rutte, “hij heeft de VVD gemoderniseerd” roept de huidige partijvoorzitter. Over de overleden oud-partijvoorzitter Henri Keizer valt wel wat anders te vertellen, hij heeft een begrafenisfonds voor miljoenen getild en had nog voor de rechter moeten verschijnen, er was al voor 20 miljoen beslag gelegd op zijn bezittingen. Dat gaat dus, gelukkig voor de VVD, niet meer door dankzij het reorganiseren en bezuinigen van ons rechtsstelsel door diezelfde VVD, waardoor zaken jaren op de plank blijven liggen.
Miljoenen jatten en de premier noemt je nog zijn goede vriend. Een andere goede vriend van Rutte, Jort Kelder, mag op radio en tv zijn frisse kijk op de samenleving ventileren. Nou, het is eerder een akelige meur. Zaterdag had hij in zijn hoedanigheid als “dokter Kelder” Joost Eerdmans te gast in zijn radioprogramma. Vraag van Kelder betreffende de corruptiezaak van Groep De Mos in Den Haag: “komt die corruptie niet door migranten, moet daar geen grootschalig onderzoek naar komen?” Overigens is Kelder ook goed bevriend met Thierry Baudet. Zouden Rutte en Baudet de co van het “Dokter Kelder & co” -programma zijn?

De VVD is de partij met meer corruptie dan welke andere partij ook. Zelfs de brievenbusplassende en gokkende cokesnuivers van de PVV kunnen er niet aan tippen. De Mos deed als wethouder in Den Haag niet anders dan wat in buurgemeente Wassenaar de gewoonste zaak van de wereld is, zoals in elke gemeente met de VVD in het college.
Als zo’n De Mos heeft gezegd aan die vriendjespolitiek een einde te zullen maken om vervolgens zelf zulke streken uit te halen, is hij natuurlijk het bokje. Maar al wie hier over valt, VVD-ers dienen hun mond te houden met partijvoorzitters als wijlen meester-oplichter Keizer.

Wij hebben het goed

“Wij hebben het goed, maar we moeten ook zorgen dat onze kinderen het in de toekomst goed hebben” zei Wopke Hoekstra, de minister van Financiën die graag partijleider van het CDA wil worden. Wie zijn de wij van Wopke? Wie hebben het goed en welke kinderen moeten het in de toekomst ook goed krijgen? Veel Nederlanders hebben het helemaal niet goed en in de achterstandswijken zijn kinderen vaak de dupe van het tekort aan onderwijzend personeel. In de Bijlmer moest onlangs nog een school om die reden sluiten. Maar die kinderen noch hun ouders tellen voor de CDA-minister.

De boeren klagen over gebrek aan aandacht en respect. Maar het CDA staat altijd voor hen klaar, dat is mede de reden dat de stikstofproblemen nu pas opspelen. Die problemen zijn al jaren willens en wetens genegeerd, totdat de overheid door de rechter op het matje werd geroepen. Rutte heeft voor beperking van stikstof getekend in o.a. Parijs, dan moet je dat ook doen natuurlijk.
En dan roept een politicus (terecht) dat halvering van de veestapel onontkoombaar is om aan de stikstofreductie te voldoen en stappen meteen een paar duizend boeren op hun peperdure tractor om te demonstreren. Zij kregen van de politiek en de media alle aandacht, meer aandacht dan de 35.000 mensen die een paar dagen eerder tegen de klimaatvernietiging demonstreerden. Die kwamen keurig met bus en trein en veroorzaakten geen files.

Ja, de boeren hebben het goed, Wopke heeft gelijk. Behalve dat 18% van de boeren miljonair is, verdient de beroepsgroep flink meer dan de gemiddelde Nederlander. En als Wopke en de boeren willen dat hun kinderen het net zo goed zullen hebben, dan bereiken zij dat niet door op dezelfde voet door te boeren, maar zullen zij stevig moeten ingrijpen om te zorgen dat onze planeet ook voor hen nog enigszins leefbaar zal zijn.

Sociale woningafbraak

Sinds de VVD haar stempel op de politiek kon drukken dekt de naam sociale woningbouw de lading niet meer, het is sociale woningafbraak geworden.
De gevolgen van het VVD-ingrijpen werden zichtbaar in het verkeer, de Maserati’s van de directies. Van de nieuwe VVD-vrijheid konden die hun liefhebberijen op kosten van de huurders uitleven, naast grote feesten, dure auto’s en kelders met luxe wijnen, werd er met miljoenen gesmeten aan tot mislukking gedoemde projecten of aan derivatenhandel met verliezen van ongekende omvang.

De woningcoöperaties die door dergelijk corrupt gedrag in de problemen kwamen moesten door nog wel netjes werkende coöperaties worden gered. De VVD-politiek greep de kans om de sociale woningbouw verder af te breken met als reden dat de coöperaties er een potje van hadden gemaakt. Er kwam een verhuurdersheffing, het geld moest niet meer naar Maserati’s maar naar de staatskas.
Het was een vuile truc. De Van Haga’s en prinsjes Bernhard kregen geen verhuurdersheffing opgelegd, alleen de sociale verhuurders moesten dokken. Dat kost hen ruim 2 miljard per jaar, maar wordt elk jaar meer vanwege de koppeling aan de woz-waarde. En die stijgt waardoor men verwacht dat in 2021 meer dan 3 miljard opgehoest moet worden. Ofwel, de mensen die in een sociale huurwoning leven worden voor 3 miljard extra belast en dat zijn niet de kapitaalkrachtigsten. De prinsjes Bernhard daarentegen houden geld zat over om in de Zandvoortse duinen het milieu op de agenda te zetten.
De woningcoöperaties hebben veel woningen moeten verkopen om de fiasco’s van de Maserati-directeuren te betalen. De vraag naar sociale huurwoningen is echter alleen maar gestegen en geld voor nieuwbouw is uitermate beperkt vanwege de verhuurdersheffing. Terecht dat de coöperaties nu in actie komen. Dat had wel eerder gemogen, maar eerst moesten de corrupte directieleden nog het veld ruimen.

Boerenprotest

In colonnes dieselende wegenbelasting- en apk-vrije tractoren togen protesterende boeren milieubewust naar Den Haag. Door rood licht rijdend en met harde muziek vielen hen slechts duimpjes omhoog ten deel, ook van de politie. Op het Malieveld mochten ook politici een woordje zeggen.
Wilders kon gejuich ontvangen, Tjeerd de Groot(D66) werd na twee zinnen de microfoon uit handen gegrist. FvD liet zich ook zien, Hiddema dacht dat ontevreden boeren net als 80 jaar geleden wel naar politieke partijen als FvD wilden overstappen, zijn eigen vader was immers boer en fanatiek NSB-er. Maar het zou nu wel gek zijn als boeren dat zouden doen, die partij is immers tegen Europa en daar krijgen de boeren jaarlijks toch 750 miljoen van cadeau.
Dat De Groot de moed had om de boeren toe te spreken had enig respect verdiend, een fluitend boerenpubliek had hij natuurlijk wel verwacht, maar dat de organisatoren op het podium hem het spreken onmogelijk maakten deed vermoeden dat daar het gedachtegoed van Wilders en Baudet de overhand had. Het boegeroep uit het publiek klonk tenminste nog diervriendelijk.

Gaat het echt zo slecht met de boeren? Die vraag valt niet zo simpel te beantwoorden, want er is een grote diversiteit aan boeren: bioboeren, bioindustriële boeren, boeren met en boeren zonder weidegang, “herenboeren”(1 op de 5 miljonairs is boer) enzovoort. Maar er zijn ook schapen-, geiten-, kippen- en varkensboeren die je net zo in verschillende soorten kunt onderverdelen. Wel kun je stellen dat de politiek zeer vriendelijk is voor een paar soorten boerenbedrijven en dat zijn de bedrijven die voor de financiële sector interessant zijn.
De boeren hebben een eigen ministerie en voor geen bedrijfssector is de overheid zo behulpzaam als voor de landbouw, multinationals en Schiphol uitgezonderd. Zelfs de bouw met zijn oersterke lobby mag de landbouw benijden. Subsidies bij de vleet, van het strooien van bloemzaden tot mestvergisters. En boeren zijn in tegenstelling tot hun geklaag over gebrek aan respect juist zeer populair, zie kijkcijferkanon “Boer zoekt vrouw”.
Maar de natuur naast de bioindustriële landbouwgronden wordt cultuurarm vanwege de amoniakuitstoot (stikstof). Door pesticiden is 60% van de insecten verdwenen met in hun kielzog de vogels. In vlees zitten allerlei medicatieresten en hormonen die de gezondheid bedreigen. Boeren die in het ziekenhuis belanden moeten vanwege moeilijk of niet te bestrijden bacteriën in quarantaine. Wonend nabij landbouwbedrijven levert een groot risico op voor je gezondheid, denk maar aan de doden door de Q-koorts.

De Stint werd na één ongeluk van de weg gehaald, de horeca moest een aparte rookruimte inrichten(op eigen kosten) en mag die nu weer sluiten, de bouw krijgt jaarlijks te maken met nieuwe voorschriften, en ja, de boeren hebben ook te maken met regelgeving. De boer hoort echter meteen dat hij gecompenseerd of desnoods uitgekocht zal worden.
“Wanneer boeren niet klagen nadert het einde der dagen” zegt het oude spreekwoord.

Verkiezingsopkomst

Ons land kent een algemeen kiesrecht, dat kreeg de kiezer niet cadeau. Het was een hele strijd om alle mannen een stem te geven en het duurde nog langer voor ook alle vrouwen mochten stemmen en verkozen worden, nog maar net 100 jaar geleden.

In Afghanistan werd 90 jaar geleden een algemeen kiesrecht ingevoerd. Het land heeft een verleden van koloniale bezettingen en burgeroorlogen en dat is ook nu nog steeds gaande. De Britten hebben er hun grootste nederlagen geleden, de Russen evenzo. Maar het ergst heeft de bevolking geleden onder de al eeuwen voortdurende strijd. Onder het ene regime was de sluier verplicht, onder het andere westerse kleding. Het ene werd door de Britten in het zadel gehouden, het andere door de Russen. De Amerikanen bombardeerden er omdat de Taliban onderdak verleenden aan Osama bin Laden, zij bezetten het land en kregen steun van ook onze soldaten. Die buitenlandse troepen zijn grotendeels vertrokken, maar de chaos is er niet minder op geworden. Aanslag volgt er op aanslag. Hoewel volgens onze regering er toch streken zijn waar Afghaanse vluchtelingen “veilig” naar teruggestuurd kunnen worden. Voor toeristen geldt echter een negatief reisadvies.

Bij ons is de opkomst bij verkiezingen wisselend. Voor de Tweede Kamerverkiezing komt tussen de 70 en 80 procent opdagen, bij de Europese Verkiezingen is dat meestal tussen de 30 en 40 procent.
Voor Afghanen is stemmen heel wat anders dan hier. Als je door Taliban betrapt wordt bij het uitbrengen van je stem kan dat je leven kosten. Maar voor hetzelfde blazen zij het stembureau op terwijl jij een vakje rood maakt. Niettemin kwam bij de vorige verkiezing 60% naar de stembus. Bij de verkiezingen van afgelopen weekend was de dreiging met aanslagen echter zo groot dat 80% thuis bleef. Het was geen loze dreiging, bij de stemlokalen vonden minstens 400(!) aanslagen plaats. Hoeveel Nederlanders waren naar de stembus gekomen met zoveel dreiging, zonder enige dreiging blijft hier al gauw 60% weg.

Klimaatagressie

Bijna een halve eeuw kan iedereen al weten dat het de verkeerde kant opgaat met ons klimaat. De Club van Rome sloeg in 1972 alarm over het vernietigen van het milieu. Overal in de wereld stonden toen mensen op om milieuvriendelijk te leven en te werken, er kwamen biologisch dynamische voedingsproducten op de markt en de eerste energiezuinige huizen werden gebouwd. Het leek erop dat de weg voorzichtig werd ingeslagen naar een duurzame samenleving.

Helaas bleef het bij een kleine groep mensen, de weerstand van het bedrijfsleven was groot en de politiek keerde zich na de val van het Kabinet Joop den Uyl tegen deze mooie ontwikkeling. De maximumsnelheid werd weer wat verhoogd, later onder Kok toch maar weer verlaagd, om door Rutte weer opgetrokken te worden tot 130. Met Balkenende was het al helemaal gedaan met milieubeleid. Ons land belandde op de duurzaamheidslijstjes helemaal onderaan naast Malta en Cyprus. Mondjesmaat werd er nog wel wat ondernomen, zoals spaarlampen omdat Philips dat graag wilde, maar echt ingrijpen gebeurde niet. De veeboeren werden juist door de banken verleid om hun bedrijven tot industriële megastallen te verbouwen. Het openbaar vervoer werd verwaarloosd, het wegennet enorm uitgebreid.
Nu roepen bijna alle deskundigen dat hard ingrijpen noodzakelijk is, eigenlijk al te laat. Het politieke landschap wordt echter gedomineerd door lieden die nauwelijks iets tegen het vernietigen van ons leefbare klimaat willen doen of zelfs regelrecht ontkennen dat er een klimaatprobleem is.

Een Zweeds meisje van 16 is opgestaan om de wereld tot ingrijpen te manen. Maar waar je ontroering zou verwachten voor de betrokkenheid die zij toont zie je een bejaarde Amerikaanse president die haar de gek aansteekt, en een twitter waar zij wordt overladen met doodsbedreigingen. Ook het sociale klimaat is een probleem geworden en is omgeslagen in klimaatagressie.

Nooit weggeweest

De rassenleer was bloeiend tot en met de Tweede Wereldoorlog. Dat die leer resulteerde in de grootste genocide aller tijden was reden om afscheid te nemen van dat raciale denken. Althans, zo leek het. Want het racisme verdween natuurlijk niet zomaar. De Nederlanders waren echt niet massaal anti-Duits geweest, het verzet was hier niet erg groot en veel moeite met de Jodenvervolging hadden de meeste Nederlanders niet. Een oude Arnhemmer zei het vorige week onbedoeld eerlijk: “met de operatie Marketgarden (september 1944) begon de oorlog”. Voor Joden, zigeuners en links Nederland was die oorlog toen al 4 jaar aan de gang.

Hoe diep het racisme in onze samenleving zat word je duidelijk als je bijvoorbeeld kranten leest uit de jaren dertig. Minister van Justitie Jan Donner, vader van de schaakgrootmeester en opa van Minister van staat Piet Hein Donner sprak toen in een debat over vreemdelingen en noemde hen “Chinezen en ander ongedierte”. Als je daar de uitspraken van Wilders over landgenoten met een Marokkaanse achtergrond naast legt of de boreale praat van Baudet, dan is er niet veel veranderd. Er is alleen een rustpauze geweest waarin men zich wat heeft ingehouden. Maar met de opkomst van Pim Fortuyn werd niet voor niets gezegd dat “we eindelijk weer mogen zeggen wat we denken”. En de hele Tweede Kamer zweeg toen Wilders afgelopen week weer racistisch uit de bocht vloog(“er stroomt een Marokkanengif door de straten van Nederland”). Het is gewoon geworden, voor de boreale Nederlander.

Consumentenmacht

Iedereen die een pilletje slikt of een lijntje snuift financiert de daders van de moord op advocaat Wiersum zegt minister Grapperhaus. Inderdaad, zo werkt dat. Iedereen die bij Shell tankte ten tijde van de Apartheid financierde dat racisme en wie nu bij Shell tankt financiert het Saudische Koningshuis.

Mensen moeten zich de opmerking van Grapperhaus goed in de oren knopen, je hebt als consument macht. Met het boycotten van kwalijke ondernemingen kun je invloed uitoefenen. In het verleden gebeurde dat ook, zoals de boycot van Shell. Het zou mooi zijn als dit middel weer wordt ingezet om uitbuiting van arbeiders uit te bannen of om dictaturen onder druk te zetten.

Wat Grapperhaus vergeet is dat je geen legale alternatieven hebt voor de illegale drugs. Of je moet voor de hard drug alcohol gaan of aan de tabak. En laten nou net die gelegaliseerde drugs voor de meeste (dodelijke) slachtoffers zorgen. En de legale dealers van alcohol en tabak aarzelen niet om de jeugd met zoete alcohol light-producten rijp te maken voor het steviger werk. Of ammoniak aan tabak toe te voegen omdat dat de tabak veel verslavender maakt.
Onze overheid betaalt uit de pot die voorheen ontwikkelingshulp heette de asielopvang in ons land en verstrekt daarnaast subsidies aan het bedrijfsleven. Zoals aan Heineken om brouwerijen in Afrika te bouwen. Dat zal het continent helpen. Het heeft in elk geval veel boeren van hun land beroofd zodat Heineken daar gerst kan verbouwen. De overigen moeten nu maar zien hoe te boeren zonder water, want dat gaat eerst naar Heineken. Grapperhaus zou daarom ook de heldere bierdrinkers moeten oproepen om dat gerstenat te laten staan.

Legaal dealen

Je brengt een opiaat op de markt dat zo verslavend is dat de klant zijn leven kapot ziet gaan. Sinds 1999 hebben 400.000 Amerikaanse gebruikers hun leven verloren door dat opiaat. Het bedrijf, Purdue Pharma, heeft nu het faillissement aangevraagd, onderdeel van een ingewikkelde schikking waar ook een doorstart aan gekoppeld is. De vernietigende werking van het opiaat was reden voor 24 staten en 2000 gemeenten, districten en indianenstammen om een procedure tegen het bedrijf aan te spannen met een schikking als gevolg. Er zou 10 miljard dollar worden betaald aan de klagers en in ruil daarvoor zou de familie Sackler, die eigenaar van het bedrijf is, een rechtszaak kunnen voorkomen en hoeven zij zelfs geen schuld te bekennen. Maar niet alle klagers lijken hiermee akkoord te gaan.

De Sacklers hebben hun miljarden al veilig in Zwitserland gestald. De familie heeft zich een aardige plek in de wereld van macht en invloed gekocht door flink geld aan musea en universiteiten te schenken. De universiteit van Paul Cliteur en Thierry Baudet in Leiden heeft nog steeds geen afstand genomen van de Sacklerlezingen die zij organiseert.

De Sacklers hebben dit op heroïne lijkend middel(oxycontin) valselijk onder het mom van pijnstiller op de markt gebracht. In feite zijn de Sacklers heroïnedealers die met een truc hun drug legaal konden verkopen. Er was nog wel een veranderingetje nodig in de Amerikaanse wet op toezicht, maar dat was met lobbywerk en vooral veel dollars geen probleem. Zowel Republikeinen als Democraten gaven in 1999 hun fiat aan de aanpassingen die het mogelijk maakten om oxycontin legaal op de markt te brengen. Ook toenmalig congreslid Barack Obama stemde er mee in. Zo had onze Hollandse topcrimineel T. het ook kunnen doen.