Voortschrijdend inzicht bij de VVD

Een paar jaar geleden vond Mark Rutte het nodig om de bevolking te wijzen op de door de VVD zo geroemde eigen verantwoordelijkheid, bij een inbraak moest je de inbreker maar met een ferme tik wegjagen. Eigenrichting is niet echt in lijn met de rechtsstaat, maar daar malen ze bij de VVD niet om. Daar is belasting betalen iets voor de dommen en daar valt men niet over de voorzitter die op dubieuze wijze miljoenen roofde van de leden van een uitvaartvereniging, of over liegende Kamerleden en ministers, ook een liegende premier is o.k.

Nieuwe uitspraken van Rutte hebben zelfs de politie doen protesteren. Rutte had de wat teveel middelen gebruikt hebbende feestvierders op nieuwjaarsnacht, die vuurtje stoken tot hun eigen verantwoordelijkheid rekenden en die de politiemensen die daarbij ingrepen belaagden, het liefst eigenhandig in elkaar geslagen. Hier sprak onze premier en niet Orban in Hongarije of Bolsonaro in Brazilië.
Als de politie het met Rutte eens zou zijn, dan zou het vermoorden van Henriquez door agenten die diens seksueel getinte grapje niet konden waarderen een normale reactie zijn. Dan zou je de rechtbanken wel op kunnen doeken, immers de bevolking speelt voor eigen rechter en anders de politie wel.
Het zal een bedenkelijke vorm van voortschrijdend inzicht zijn bij de VVD. Tevens reden waarom de laatste liberale VVD-burgemeesters met tweeën tegelijk opstappen.

Staken verboden

Staken is één van de weinige machtsmiddelen die de werknemer heeft, een groot goed. Hoe hij moet werken, hoe lang, waar en wat hij daarvoor aan loon mag ontvangen, dat bepaalt de baas. Natuurlijk kan daar de werknemer of diens vakbond bij betrokken worden, maar als de baas a heeft gezegd en de werknemer b wil en geen van beiden wil toegeven, dan rest voor de werknemer slechts staken, zonder dat recht is het begrip loonslaaf letterlijk te nemen, tenzij je ontslag als pressiemiddel wilt of kunt zien.
Bij Nedcar is het al tijden onrustig vanwege de arbeidsomstandigheden en beloning. De onderhandelingen met de vakbonden zijn op niets uitgelopen en dus zou er gestaakt worden om de directie tot bewegen te krijgen. Maar de directie stapte naar de rechter om de staking te verbieden. Afgelopen week besloot de rechtbank tot een verbod. De rechtbank volgde de redenering van de directie van Nedcar dat de staking zou kunnen leiden tot het afhaken van BMW als klant en zou het bedrijf (mogelijk) moeten sluiten.

In Nederland werd en wordt zelden gestaakt, de brave calvinist dient er lijdzaam zijn baas. En als er dan een keertje gestaakt dreigt te worden schiet de rechter de baas te hulp.
Wanneer een werkgever zijn personeel via payroll-constructies en oproepbaantjes geen enkele zekerheid biedt en ook nog op hun inkomen beknibbelt dan rest het personeel in ons land slechts het accepteren van dat feodale beleid of ontslag nemen. Want het stakingsrecht is deze week door de rechter bij het grof vuil gezet.

Hoezo trots?

Matthijs van Nieuwkerk had Huib Modderkolk (VK) te gast in DWDD. De onderzoeksjournalist had een scoop: de hulp van Nederland aan de Amerikanen om drugsbaron El Chapo achter de tralies te krijgen. Fijn voor de Amerikanen dat zij de hofleverancier van snuivend Hollywood en arm Chicago met onze hulp hebben kunnen pakken. Gek dat ons zuinige landje uitermate blij en opgetogen was met het karige bedankje dat de Amerikanen als voldoende beloning zagen. Maar frappant dat ook Matthijs liet weten trots te zijn op deze afluisterpraktijk. De scoop had natuurlijk moeten zijn de reden waaròm de Amerikanen ons land hebben gebruikt voor het afluisteren. Want die reden is nogal verontrustend. De Amerikanen deden het niet zelf omdat hun wetgeving voor afluisteren “te” streng is. En bij hun Canadese buren is dat al evenzo. Ook Duitsland en Engeland kennen “te” fatsoenlijke wetgeving voor de bescherming van de privacy.

Maar gelukkig is daar Nederland, het belastingparadijs voor rijken en multinationals is ook het walhalla voor schenders van de privacy. Bijna nergens in de wereld wordt zoveel afgeluisterd als hier, en dat is logisch met onze wetgeving die daar alle ruimte voor geeft.
Hooguit landen als China en Noord-Korea zullen nog minder bescherming van de privacy kennen, geen reden om trots op te zijn.

Je zou je moeten doodschamen dat we als schoothondjes op zijn Balkenendes de hielen van de Amerikanen likken en je zou de Kamer meteen bij elkaar moeten roepen om als de wiedeweerga onze wetgeving waterdicht te maken wat betreft de privacybescherming. Die is grotendeels lek geslagen door de Kabinetten Balkenende onder het valse mom van terrorismebestrijding.
Zolang de privacybescherming niet volgens de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens wettelijk is vastgelegd is er geen reden voor trots maar voor schaamte.

Mag je nog christen zijn?

Bij Jinek mocht Kees van der Staaij ongestoord zijn zegje doen, zich wat onttrekken aan de commotie die is ontstaan over de antihomo-Nashville-verklaring die hij zou hebben getekend. Hij had de Engelstalige versie gelezen en vertaling wel o.k. gevonden.
Paulien Cornelisse deed in de VK wat Jinek naliet, Kees wijzen op de niet mis te verstane tekst van de Engelse versie, die feitelijk ietsje minder hard was vertaald naar het Nederlands. Het woord deny in de betekenis van ontzeggen/verbieden is in het Nederlands doorlopend als ontkennen vertaald, waardoor die tekst wat vager is. Van der Staaij vond de nog hardere versie dus geen probleem.

Het is wat sneu voor de mannenbroeder Van der Staaij dat hij nu ineens onder vuur komt te liggen, hij is immers geen millimeter van zijn toch bekende standpunten geweken. Vrouwen zijn ondergeschikt aan de man, abortus is een groot taboe evenals euthanasie, de doodstraf moet worden ingevoerd en homo’s moeten keurig stil in de kast. Die standpunten waren geen enkel beletsel voor Rutte om zaken met hem te doen. Een verworvenheid van die dealtjes op de achterbank van Ruttes premiersbolide bleek het meldpunt voor hulp bij abortus, dat wordt nu met een miljoenensubsidie door een christelijke stichting gedaan en de hulp bestaat uit het dwingend afraden van abortus.

Vorige week werden drie mannen veroordeeld tot een boete van 500 euro omdat zij in 2016 pamfletten hadden verspreid. De strekking van de inhoud van die pamfletten was ongeveer gelijk aan die van de Nashville-verklaring. Even afwachten wat de rechter gaat oordelen nu de schrijvers geen Nederlandse islamieten maar Nederlandse dominees zijn. Van der Staaij beklaagde zich al, “mag je nu ook al geen christen meer zijn?”

Op zee mag bijna alles

Op zee kan iedereen zijn gang gaan. Behalve langs de kust van landen die rijk genoeg zijn om een kustwacht te financieren, daar kan alleen de eigen vissersvloot de zee leeg vissen. Maar voor de kust van Ghana, één van ‘s werelds rijkste visgebieden, wordt bij gebrek aan een kustwacht de vis massaal gevangen door vissers uit de hele wereld. Niet alleen door Nederlandse varende visfabrieken. Tussen de 200 à 300 schepen uit de EU zijn daar actief en ongeveer evenveel uit de VS. Daar is een enorme concurrent bijgekomen, China, met maar liefst tussen de 3000 en 3500 schepen. De lokale vissers zijn brodeloos geworden. De bevolking is aangewezen op dure diepvriesimport of op de zwarte markt waar restanten illegaal gevangen vis wordt gedumpt.

Terwijl wij oeverloos praten over maatregelen tegen de klimaatverandering laten wij de grootste boosdoeners, de lucht- en de scheepvaart, buiten schot. De 15 grootste containerschepen vervuilen net zoveel als alle auto’s op onze aarde, dus een klein beetje normen stellen zou bij die scheepvaart meteen gigantisch effectief uitpakken. Maar we doen het niet. Je zou kunnen beginnen met het verbieden van het bijstoken van chemisch afval, in feite een manier om gratis van je kankerverwekkende troep af te komen.
Dat er wekelijks of dagelijks containers over boord slaan komt niet in het nieuws, alleen als het er 270 tegelijk zijn en pal voor onze eigen kust. Dan realiseren mensen zich pas wat de milieuschade is die containerschepen het hele jaar veroorzaken. Alleen wordt het gezien als een incident, en dat is het helaas niet.

Over de werkomstandigheden van de matrozen valt evenmin iets positiefs te noemen, zij worden niet voor niets geronseld in landen waar armoe heerst en arbeidsrechten minimaal zijn. Op de internationale wateren gedogen de rijke landen alles. Bijna alles. Zeeën leegvissen, het zeeleven verwoesten, de koraalriffen vernietigen, een extreme vervuiling veroorzaken, dat alles mag gewoon gebeuren. Maar een schip dat 32 mensen uit zee heeft gered voor de kust van Libië moet van Madeleine van Toorenburg (CDA) en Malik Azmani (VVD) aan de ketting en de bemanning vervolgd.

Vroeger was alles beter

Pim Fortuyn zette het verleden als lichtend voorbeeld op de kaart, de jaren 50 waren zijn ideaal. De opportunist bespeelde er de kiezer mee, want voor hemzelf was zo’n perspectief niet prettig, terug in de kast om te beginnen. En niks dik betaalde spreekbeurtjes voor de jaren 50 zakenlieden. In die jaren was de smaak voor het type auto’s en kleding die Fortuyn had not done, iets voor parvenu’s. Maar de kiezer die hij bespeelde wist goed wat hij bedoelde, het waren de jaren van Gerard Cox met zijn gewone geluk, een witte wereld.

De jaren 50 zijn helemaal geen jaren om naar terug te verlangen. Er moest geknokt worden voor betere lonen, voor betere sociale voorzieningen. Pas in de jaren 60 werd het sociale vangnet op een enigszins beschaafd niveau gebracht door de invoering van de bijstandswet, met dank aan de katholieke kerk. Die had daarvoor bij KVP-minister Marga Klompé gelobbyd om zo van de kosten voor opvang van gescheiden vrouwen af te komen. Het maakte onbedoeld de weg vrij voor vrouwenemancipatie. Mocht een vrouw in de jaren 50 nog niet een bankrekening openen en moest zij stoppen met werk als zij trouwde, nu was zij minder afhankelijk van familie of (ex-)man. En die man kon dankzij de emancipatiebewegingen in de jaren 70 uit de kast komen. Het begin van gelijkheid begon toen een beetje vorm te krijgen met nog een hele lange weg te gaan. Verlangen naar de jaren vóór 1970 getuigt van racisme en discriminatie.

Voor de portemonnee is een verlangen naar de jaren 70 begrijpelijk. De lage btw is van 4% toen naar 9% nu gegaan, de hoge btw van 12% naar 21%. De lage inkomens zagen hun loonbelasting in al die jaren met een half procent stijgen(!) naar 36,5%, modaal mocht een kleine daling van 48% naar 41% zien. Spekkoper waren uiteraard de hoge inkomens, die gingen van 72% naar 52%. Voor de bedrijven zakte de winstbelasting van 48% naar 17,5% tot 21%. De dividendbelasting is niet afgeschaft, maar daalde wel van 25% naar 15%. Helaas koos de kiezer indertijd voor Hans Wiegel, voorbeeld voor Fortuyn, Wilders en Baudet, en niet voor een tweede termijn voor Joop den Uyl.

Het verlangen naar vroeger begon met Fortuyn en zijn jaren 50, ging verder met Balkenende met diens VOC-jaren en nu vent Baudet de 19e eeuw uit. Je vindt dat verlangen als remmende factor terug in de bouw, maar ook in de geneeskunde. Vernieuwing gaat daar net zo moeizaam als de verandering van zwarte piet.

Traditie mag wat kosten

In elk geval 2 doden door het traditionele nieuwjaarsvuurwerk en vele gewonden. In Leiden, Breda en Dordrecht waren 5 kinderen het slachtoffer.
Alleen al in Rotterdam is in 8 ogen het licht gedoofd. En dan is er nog voor een vermogen aan brandschade, waarbij Scheveningen de kroon spande met de gevolgen van het traditionele vuurtje stoken. De 48 meter hoge stapel pallets en ander hout, al dan niet geverfd of chemisch behandeld brandde wat al te enthousiast, het scheelde niet veel of het hele dorp was in brand gevlogen. Het bleef bij schade aan daken, schuttingen, auto’s, kiosken en tuinen, en verbrande natuur in het duingebied. Milieuschade telt voor de feestvierders niet, oogletsel en een paar doden en tig gewonden blijkbaar ook niet. Zelfs het miljoenenbedrag aan materiële schade maakt geen indruk. Traditie mag wat kosten.

Tjeerd Faber, oogarts in Rotterdam, houdt al jaren het aantal oogletsels door vuurwerk bij. Niet iedereen is blij dat hij de gevaren van vuurwerk hoger op de agenda probeert te krijgen, zijn ziekenhuis krijgt de nodige haatmail en verzoeken om hem te ontslaan.
Of het nu gaat om de omstreden karikatuur zwarte piet of om tradities die menig terroristische aanslag naar de kroon steken, je mag er niet aan komen.

Een hoop geluk gewenst

Het geluk dat we elkaar wensen hebben we in 2019 hard nodig. Rechts laat niet na om voor alle onvrede en angst de “vreemdeling” als zondebok aan te wijzen waardoor het zicht op de werkelijke problemen voor velen beperkt blijft. De klimaatverandering, al sinds de conclusie van de Club van Rome in 1972 op de kaart, is een dreiging die ons allen aangaat, die het leven op aarde totaal kan ontwrichten, maar waar wij nog steeds niets anders tegen doen dan conferenties organiseren waar slechts afspraken worden gemaakt voor een volgende conferentie.
De allerrijksten zien de klimaatbui al hangen en zoeken in hun arrogantie en onnozelheid naar een andere planeet om hun luxe leventje te kunnen voortzetten. Elke raket helpt alleen maar de aarde nog wat sneller onbewoonbaar te maken en die verre planeet weten we ziet eruit zoals de onze bezig is te worden, onleefbaar.

Op de korte termijn worden wij bedreigd door een nieuwe wapenwedloop. Nadat Trump Mike Spense China de handelsoorlog liet verklaren begin dit jaar is China niet stil blijven zitten. Het land is de VS financieel al zo’n beetje de baas, maar het antwoord op de handelsoorlogsverklaring is militair, het Chinese leger wordt fors uitgebreid. En dan weten wij dat dat geen jaren gaat duren, in China stampen ze steden als Amsterdam in een paar jaar uit de grond, inclusief 10 metrolijnen. En Poetin heeft zijn positie, dankzij het terugtrekken van Amerikaanse troepen uit het Midden-Oosten, weer zien uitgroeien tot wereldspeler. Griezelig is dat hij zijn leger van nieuwe generaties (kern-)raketten heeft voorzien. Voeg hier nog het vergroten van de legers in de EU, Saudi-Arabië en sowieso overal in de wereld aan toe en je moet denken aan begin vorige eeuw. Ook toen werden er flinke legers opgetuigd. Generaals van zulke legers met nieuwe wapens willen die spullen helaas graag uitproberen.

Met een puberale narcistische macho in de VS, een uitgekookte strateeg met een grote geldingsdrang in China, een sluwe macho met een minderwaardigheidscomplex in Rusland en nog wat gestoorde of waanzinnige typen als Bolsanaro in Brazilië en Erdogan in Turkije ziet 2019 er onberekenbaar uit. Wij mogen elkaar een hoop geluk toewensen.

Feestelijke agressie

De kerst is weer voorbij, massaal worden de supermarkten geplunderd om de leeggevreten koelkasten te vullen. Voor cynici is het feest nu pas begonnen, zij kunnen  toekijken hoe de kerstfeestvierders kachel en boos uit hun familiegezelligheid komen. Meneer rijdt al weg als mevrouw nog aan het instappen is, de toch al geïrriteerde hoofden staan gelijk helemaal op tilt. Met deuren wordt gesmeten, met auto’s gescheurd en hun kinderen zien het angstig aan. Je zou uithuisplaatsing overwegen.

Geen wereldschokkende aanslagen deze kerst, op een incident bij de kerstmarkt in Straatsburg na, waar een geflipte crimineel 4 mensen doodschoot, vergelijkbaar met  verkeersruzies 2 dagen voor kerst in ons land waarbij ook 4 doden vielen. De agressie in het verkeer in ons vroemvroemland is enorm.
Mensen zijn bang voor terreur, maar in de tijden van de RAF, de IRA en de ETA werd al gesteld dat terreur het meest voorkomt in de eigen familie. Net zoals de verkrachter niet een engerd in de bosjes is, maar doorgaans een vader, oom of buurman. Van de 40 moorden op vrouwen het afgelopen jaar waren alle daders bekenden van het slachtoffer.

Het kerstfeest is een familiegebeuren waar schrijvers als Lars Norén wel raad mee weten, evenals vele cineasten. Bij hen loopt het altijd wat uit de hand, maar dat is geen belemmering voor de herkenbaarheid. In de keurig aangepaste wereld waar de migrant zich van Rutte in moet vechten broeit het van onderlinge haat en nijd, geheimen en perversiteiten. In die wereld waar zwarte piet en het koningshuis onaantastbaar zijn is de schone schijn heilig. Alleen na een paar van hun supergezellige familiedagen breekt de façade en kan iedereen zien hoe broos die schone schijn is.

VS en Rusland zijn onberekenbaar

Vanuit Rusland wordt een bot-oorlog gevoerd. Het internet ziet dagelijks een eindeloze stroom aan verzonnen berichten uit Poetins trolfabrieken. Trump profiteerde ervan en won de verkiezingen, Marine Le Pen redde het niet ondanks die Russische hulp. Geert Wilders en Thierry Baudet staan beiden positief tegenover Rusland net als de Italiaanse fascist Salvini en de Engelse Farrage. Extreem rechts lijkt een bondgenoot aan Poetin te hebben.
Maar hoe staat Poetin echt in dit scenario? Want het vergiftigen van een overgelopen spion in retraite, een amateuristische afluisteraffaire in ons land, dat is allemaal niet echt iets voor de perfectionist die met straffe hand de zaakjes tot in de puntjes onder controle placht te houden.
Beatrice de Graaf wees op een onderbelicht facet: de nieuwe Poetins bij de geheime diensten. Die schijnen klaar te staan om het stokje van de macht van Poetin over te nemen. En die zijn volgens De Graaf een stuk griezeliger dan Poetin. Je moet waarschijnlijk denken aan types als de fascist Zjirinovski. Voor het oog een ongeleid projectiel, een soort Steve Bannon, maar met duistere internationale contacten. Bevriend met extreem rechts in Israël, maar zich niettemin antisemitisch uitlatend.

Intussen is het aan de overkant van de plas ook een en al onzekerheid. Trump lijkt zich van zijn laatste minister die hem kon beteugelen te hebben ontdaan en heeft de confrontatie met de Senaat gezocht en gekregen, een shut down, honderdduizenden ambtenaren staan nu op straat. Met de feestdagen nog geen extreme ramp, maar in januari zal blijken hoe het verder uitpakt. Met een Trump in zwaar weer en uitsluitend jaknikkers om hem heen houden ook bij de Republikeinen velen hun hart vast.

Trump lijkt met de terugtrekking van het Amerikaanse leger uit het Midden-Oosten de Koerden te offeren. Zij hebben IS op de grond bijna verslagen, maar hij levert hen zonder pardon uit aan de grillen van Erdogan. Het is geen nieuw beleid, want het stikte al in het Midden-Oosten van door de VS verraden oud-bondgenoten. De Taliban stonden op de loonlijst van de CIA, evenals Saddam Hussein. Die kreeg lijsten van de Amerikanen met (linkse) oppositieleden om op te pakken. Maar na de inval bij de oliestaat/-leverancier Kuwait had hij het bij het Saudische Koningshuis en dus ook bij de familie Bush verbruid, met golfoorlogen als gevolg. Nu gaan Erdogan, Assad en Poetin de politiek bepalen, met uiteraard een prominente rol voor Netanyahu. De olie zal blijven vloeien, maar de bevolking hoeft niet te rekenen op een vredige toekomst. En de vluchtweg naar Europa is potdicht, zolang Erdogan dat wil natuurlijk. De VS en Rusland zijn onberekenbare factoren geworden.

Alle aandacht voor de lelijke kant

Leeuwarden/Fryslân was de culturele hoofdstad 2018. Dankzij het motto iepen mienskip(open gemeenschap) mocht Leeuwarden zich een jaar als het culturele centrum van Europa manifesteren. Er is veel gebeurd, een stoet aan theatervoorstellingen, grote en kleine evenementen, het werd allemaal zeer goed bezocht. Geslaagd dus? Er viel toch wel wat onvrede te bespeuren. Zo werd er veel geld verspild met het aantrekken van hotemetoten van buiten de provincie die na het innen van salaris rap vertrokken zonder noemenswaardige bijdragen te leveren. Zeker geen bijdragen die onder de noemer mienskip vallen.
Heel veel prachtige voorstellingen en evenementen werden voornamelijk door vrijwilligers gedragen, je ware mienskip dus. Het bezoek van Franse reuzen, een act die over de hele wereld reist, was vooral reusachtig wat de aanslag op het budget betrof. En afsluitend is het kibbelen over de erfenis, of de politiek de cultuur ook na dit jaar een warm hart wil toedragen. Of wordt het pad van Halbe Zijlstra weer ingeslagen en gaat het mes fors in de cultuurbegroting.
Het was diep triest hoe de landelijke media met dit cultuurfestijn zijn omgesprongen. Naast een amateuristisch slecht televisieverslag van de opening kwamen de vele activiteiten nauwelijks onder de landelijke aandacht. Het vooroordeel dat alles buiten de Randstad niet op belangstelling hoeft te rekenen werd ruim bevestigd. Daarom sloot het jaar des te treuriger af met een actie die wel veel aandacht kreeg en juist helemaal niets met iepen mienskip te maken had, de rechtszaak tegen de “blokkeerfriezen”, het werd nota bene het woord van het jaar.

In het Friese dorp Eastermar viel dit jaar de postcodeloterijprijs. Geheel indachtig de iepen mienskip wilde een aantal dorpelingen een deel van hun prijzengeld opzij zetten voor dorpsgenoten die er financieel niet ruim bijzitten en dus ook geen loten hadden gekocht. Het plan zorgde voor tweespalt, want niet iedereen vond het een goed idee. De Jenny Douwes van het dorp had haar prijzengeld besteed aan het kopen van wat luxe goederen en een familiereis naar Portugal. De arme dorpsgenoten hadden zelf maar loten moeten kopen vond zij en anders moesten ze maar naar de gemeente als ze tekort kwamen. Voor de eigen familie gelden andere regels. Het is nationalisme in een notendop. Ook Fryslân met zijn sociale en sportieve imago kent meer kanten. De lelijke kreeg dit jaar alle aandacht.

Kerstfeest

De kerken zien steeds minder gelovigen in de bankjes, behalve de feestkerken dan waar volop gezongen en gedanst wordt, vooral populair bij gelovigen met een overzeese achtergrond.
De ontkerkelijkte Nederlanders zijn de gelovige rituelen echter niet kwijt, bij een overlijden gaan zij er nog altijd vanuit dat de dode dierbare in de hemel komt, zo vertellen zij hun kinderen. Net zoals zij hun kinderen het sinterklaasverhaal wijsmaken. Zelfs het paasei is een heilig relikwie. En o wee als ongelovigen of anders gelovigen maar met een vinger wijzen naar één van die heilige huisjes of hen wordt een enkele reis naar apenland toegewenst door het eerste beste VVD-Kamerlid(Thierry Aartsen), of een VVD-minister(Halbe Zijlstra) rept over het vermoorden van een kinderfeest.

Het eten van vlees is kennelijk ook een heilig huisje, want de Allerhande heeft het in haar kerstnummer gewaagd om vegetarische recepten op te nemen. Daar zijn de vierders van vrede op aard niet van gediend en dus werd de supermarkt overladen met twitter- en facebookkritiek. Over aandacht hebben deze critici niet te klagen, de Telegraaf staat hen activistisch bij met haar dochterondernemingen GeenStijl, PowNed en WNL. En alle media gaan vervolgens mee in het wereldnieuws dat afwisselend het paasei of zwarte piet is.
Even waren de nationalistische voorvechters van een Nederland van vreemde smetten vrij heel blij. Marcel Boekhoorn, de multimiljonair, had de HEMA gekocht. Hoera, weer in Hollandse handen. En wat voor handen! Dat mochten wij afgelopen week weer eens vernemen. Boekhoorn is ook de man die de armste kant van Nederland nog weet uit te benen. Met zijn Novum Bank op Malta, nog (belasting-)paradijselijker dan Nederland, leent hij bedragen tot 1000 euro uit voor 30 dagen tegen kosten en rente waarvoor de naam woeker te mild is. Maar dan hoor je de Jenny Douwesen en GeenStijlers niet.

Minder vlees eten zullen zij misschien toch gaan doen, als zij wetenschappelijke onderzoeken zouden lezen en geloven, want je wordt impotent van vlees. En dat willen de kinderliefhebbers natuurlijk niet.

Ook Rutte kan niet rekenen

Maar liefst 95% zal erop vooruitgaan zegt Mark Rutte. Als een mantra roept dit Kabinet haar blije boodschap, maar wie gelooft het? Iedereen weet van de btw-stijging op de eerste levensbehoeften, van de extra belastingen op de energienota en de ook weer stijgende zorgverzekering. Moet je dan Rutte geloven, de premier die al vaker mooie beloften heeft gedaan waar niets van terecht is gekomen. Een premier bovendien die grossiert in leugens, alleen valt dat met zoveel leugenaars in zijn Kabinetten nauwelijks meer op, liegen is zo langzamerhand een normaal onderdeel van de (rechtse) politiek.

Er even goed doorheen lezen en je ziet wat Rutte 3 doet. De inkomens tot 20.000 per jaar krijgen alweer de rekening. Zij gaan er wat belastingen betreft als enige op achteruit. Hun belastingaanslag stijgt met 0,1%. Boven de 20.000 daalt de belasting met zo’n 3%, de hoogste inkomens met 0,1%.
Voor hogere inkomens zal de belastingverlaging wellicht net de btw-verhoging afdekken, maar het is de vraag of de energieverhoging en zorgverzekering er ook door wordt afgedekt. Volgens het Kabinet wel, maar daarvoor is een trucendoos aan maatregelen tevoorschijn getoverd. Zo wordt de kinderbijslag verhoogd en ook de kinderopvang krijgt er geld bij. Ouders zullen het dus wel redden. De lagere inkomens komen door de energiebelasting niet in de problemen, want zij wonen in kleine huizen en stoken dus veel minder stelt het Kabinet, terwijl het allang bekend is dat juist de lagere inkomens in de meest tochtige energieverslindende huizen wonen.
En dan is er de arbeidsheffingskorting, die verandert ook, waardoor men over een groter deel van het met arbeid verdiende inkomen geen belasting hoeft af te dragen. Maar hoe zit dat dan met mensen in een uitkering en de gepensioneerden? Die gaan er in elk geval op achteruit. Maken die met 3,4 miljoen aow-ers, 800.000 arbeidsongeschikten, 300.000 werklozen en 400.000 mensen in de bijstand slechts 5% van de Nederlandse bevolking uit? Rekenen kan ook Rutte niet. Of zij tellen voor hem gewoon niet mee.

Het zijn net ondernemers

In de discussie over het legaliseren van xtc mocht een advocaat zijn zegje doen. Je kunt de drugshandel proberen uit te roeien, maar zelfs als dat zou lukken, dan zoeken die criminelen gewoon een andere lucratieve handel zoals cybercriminaliteit veronderstelde hij. En daar voegde hij nog een ijzersterke opmerking aan toe: het zijn net ondernemers.

De handelaar in drugs is net als een doorsnee ondernemer bezig om met zo weinig mogelijk inspanning zoveel mogelijk winst te genereren, maar dan op illegale wijze. Hij betaalt namelijk geen belasting, maar is wel flink geld kwijt aan beveiliging, verzorgd door de bekende motorclubs. Dat is nodig want er gaat veel geld om in zijn handel, in de pillenindustrie alleen al zo’n 16 miljard per jaar. Daar is Unilever met een jaaromzet van 1,5 miljard in de hele Benelux een kleintje bij.
Shell en Unilever zijn legale ondernemingen, maar doen hun best om ook geen belasting te betalen en dat lukt hen aardig. Afgelopen week kwam Shell in het nieuws omdat het bedrijf helemaal niets aan belasting betaalt aan onze schatkist. De oliegigant krijgt het Groninger gas ook al gratis, er moet alleen een beetje gedeeld worden met Exxon en de staat. Maar de risico’s, de kosten van schade door winning zijn alleen voor onze overheid. En hoeveel miljoenen er aan subsidie naar het bedrijf gaan is diffuus, net zo goed verspreid en verborgen als de kosten van ons koningshuis. Wij weten wel dat het in politieke partijen wemelt van oud-medewerkers van multinationals.

Dat die multinationals zo belangrijk zijn voor de werkgelegenheid is twijfelachtig, personeel zien zij slechts als een onkostenpost. Onveilige werksituaties met lekkende chemische opslagtanks(Groningen) zijn “incidenten” die zij het liefst onder de pet houden. Zij hebben graag mensen aan het werk met behoud van uitkering, want dan kosten zij niets. In de drugshandel wordt eveneens van mensen met een uitkering gebruik gemaakt. Voor een paar centen mogen die ook met chemicaliën in de weer om zo te proberen wat schulden af te lossen. Beide typen ondernemer worden geholpen door dezelfde financiële wereld. De één om geld wit te wassen, de ander om belasting te ontduiken. Drugshandelaren of de Polmannen en Van Beurdens, er is inderdaad weinig verschil te bespeuren.

Democratie op zijn Amerikaans

Hoe werkt democratie in Amerika? Michael Persson beschreef in de VK de truc van de aftredend Republikeinse gouverneur Scott Walker van Wisconsin waarmee hij de macht van zijn Democratische opvolger Tony Evers weet te beperken. Een aantal van de bevoegdheden van de gouverneur heeft hij overgeheveld naar het parlement. En dat parlement van zijn Staat Wisconsin is in handen van de Republikeinen. Zo is de macht voor de winnende Democraat door diens Republikeinse verliezer beknot.

De Republikeinen zijn keien in het manipuleren van verkiezingen. Schuwen zij geen middel om een tegenstander in een kwaad daglicht te stellen, ook zorgen zij ervoor dat de aanhang van de tegenstander niet of moeilijk zijn stem kan uitbrengen en dat die stem minder waard is. Zo won Trump met een paar miljoen stemmen minder toch van Hillary Clinton. In Wisconsin won de Democraat Evers niettemin de verkiezingen, maar de winst van de verkiezingen van het parlement in november ging naar de Republikeinen. Die wonnen toen met 46% van de stemmen, ruim minder dan de Democraten. Dat komt door gerrymandering, dirty tricks van de partij van de vrienden van Wilders en Baudet. Democratische wijken worden daarmee zo over Republikeinse verdeeld dat zij nooit een meerderheid kunnen halen. Verder zorgen zij ervoor dat bejaardentehuizen met Democratische aanhang hun stem aan de andere kant van de stad moeten uitbrengen en maken zij met de openingstijden van de stembureaus het stemmen voor velen onmogelijk. En nog wat van zulke trucs.

Als verantwoording voor deze democratie ondermijnende trucs verklaarde de partij van Donald Trump doodleuk dat “de nieuwe gouverneur Evers zeer progressief is en lijnrecht tegenover het beleid staat waar wij in geloven, en zonder Milwaukee en Madison(de plaatsen waar de Republikeinen ondanks hun trucs toch verloren) hadden wij een duidelijke meerderheid”. Het klinkt als Thierry Baudet die zich liet ontvallen dat hij de maatschappij zal gaan zuiveren van al dat linkse gespuis als hij eenmaal aan de macht is.