Missie Afghanistan

De Engelsen brachten er oorlog, maar wonnen niet, de Russen evenzo. En nu zijn de Amerikanen er met hun knechten vertrokken, Afghanistan aan gort gebombardeerd achterlatend. Alle mooie argumenten waarom wij daar elke dag onze F16’s lieten bombarderen blijken flauwekul, het ging niet om de bevolking, die laten we nu dan ook van het ene op het andere moment barsten. Degenen die ons hielpen moeten maar afwachten wat de Taliban met hen gaat doen, de paar die we wel hiernaartoe hebben gehaald mogen in tentjes bivakkeren, want leegstaande gebouwen die al geschikt zijn voor opvang laten we leegstaan om de tegenstanders van asielopvang niet voor het gevoelige hoofdje te stoten.

Na 5 jaar Tweede Wereldoorlog werd Duitsland er bovenop geholpen met de Marshallhulp. Het transformeerde het kapot gebombardeerde land in recordtijd naar de best draaiende economie van Europa. Zo pakte de oorlog voor het land alsnog winnend uit. Nog steeds is Duitsland de economische motor van Europa. Waarom nu geen hulp voor Afghanistan, de Taliban zijn weliswaar niet onze dikke vrienden, maar dat waren de Duitsers in 1945 ook niet. Je zult toch verder moeten met elkaar. En waar is het belang van de bevolking dat zo gewichtig was dat het als hoofdreden, of beter -excuus, werd gebruikt om de missie daar te legitimeren. Het land is compleet in chaos beland, tekorten aan alles, aan stroom, aan eten, aan medicijnen enzovoort. De hele gezondheidszorg stort nu in, en dat in coronatijd. Missie Afghanistan is niet voltooid, die moet nog beginnen. Na decennia oorlog en verwoesting te hebben gebracht moet het Westen nu helpen aan herstel en wederopbouw. Zo niet, dan is het toekijken of China zich iets van het lot van de Afghanen zal aantrekken of hen als Oeigoeren ziet.

Zorgkosten

Al decennia is er op de zorg bezuinigd, want die zou onbetaalbaar worden. Aan de loonkosten van het uitvoerend personeel, behoudens specialisten in een zo het heet MSB (medisch specialistisch bedrijf), kan het niet liggen, die zijn achtergebleven bij de gemiddelde loonstijgingen. De directies en managers souperen wel een hoop op, en dat de verzekeraars een grote vinger in de pap hebben verhoogt de bureaucratisch druk fors en dus de kosten. Dat er niet één maar meer verzekeraars zijn werkt uiteraard ook kostenverhogend, aan reclamegelden en het administratieve werk dat elke verzekeraar weer opnieuw moet doen.

Je kunt het ook aan de voorkant aanpakken. Waarom worden mensen zorgafhankelijk? Als Tata Steel niet zoveel gif uitstootte dan zouden de zorgkosten in de omgeving flink en in een veel grotere cirkel rond IJmuiden aardig afnemen. Als onze boeren glyfosaat in de ban zouden doen kan je rekenen op een stop van de enorme toename van Parkinsonpatiënten. In Frankrijk acht men dat verband al bewezen en is het middel verboden. Zelfs het feit dat vooral boeren en hun naaste buren vaak Parkinson krijgen heeft in ons land (nog) niet tot ingrijpen geleid. Maar ook landgenoten die naast lelievelden wonen lopen groot risico op ziekten, of zij die naast koeienstallen, varkens-, geiten- of kippenschuren wonen. Voor boeren, hun bezoek en buren voeren ziekenhuizen al jaren een quarantainebeleid, dat is niet voor niets zo. En wat doet het radongas in het beton en het gips van onze huizen? Er was een norm, maar die werd verhoogd toen bleek dat bij handhaving de helft van ons woningbestand gesloopt kon worden. Zo zijn er tal van zaken die zorgen voor meer (ernstig) zieke mensen.

Het is niet alleen de sigaret, het pilsje of de MacDonalds die de zorgkosten doen oplopen, het is veel meer. En daar wordt niets aan gedaan. De Kabinetten Balkenende en Rutte hebben liever de belastingen voor de hogere inkomens wat verlaagd dan de zorgkosten op peil gehouden. Gevolg is dat de werkdruk onaanvaardbaar is gestegen en een cliniclown al meer verdient dan een ic-verpleegkundige met zijn dag- en nachtdiensten. Personeel in de zorg gaat niet staken vanwege hun zorgplicht. Dus verlaten zij de zorg en zo zitten wij met een nog groter tekort aan handen aan het bed en is code zwart in een vloek en een zucht bereikt. Lagere zorgkosten betekent hogere maatschappelijke kosten. Onder Rutte zal dat niet veranderen, een looneis van 5% acht hij al onacceptabel.

Mondkapjes gesjoemel

Niet alleen Sywert van Lienden stortte zich op het leegroven van de overheid, ook DSM, de chemiereus deed daar enthousiast aan mee. Voor een dik miljoen had het een mondkapjesmachine aangeschaft en daarvoor wilde het concern wel een fors winstgevende compensatieorder hebben, en die kreeg het. Het Kabinet Rutte schoof stilletjes de mededingingsverplichtingen aan de kant en deed waarschijnlijk nog tal van leuke toezeggingen. Want DSM dreigt met vertrek als het niet doorlopend vertroeteld wordt. Tussen Unilever, Shell, Tata Steel en DSM is wat dat betreft geen verschil. Het zijn allemaal sprinkhanen. Zij maken gebruik van de goede ligging van ons land, de prima voorzieningen en het uiterst vriendelijke belastingklimaat, maar dreigen verder te springen als er een pamper te weinig hun kant op komt.

Tata Steel wil subsidie om te verduurzamen, dat had het bedrijf zelf allang moeten doen. Het had zijn uitstoot aan kankerverwekkende stoffen moeten voorkomen, dat had nooit getolereerd mogen worden. Nu is er een akkoord om tot “vermindering” over te gaan. Zonder harde verplichting. De bewoners zullen hooguit een verminderde kans op kanker of andere ellende krijgen. En de overheid mag het natuurlijk betalen. De kankersterfte is in de omgeving dik 50% hoger dan elders in ons land. Door de uitstoot van lood wordt de ontwikkeling van de hersenen bij kinderen ernstig beschadigd. Dat is al 100 jaar bekend. Het liet het bedrijf koud.

DSM kreeg de mondkapjesdeal al net zo makkelijk rond als Sywert van Lienden. Van Lienden beschikte over uitstekende contacten in politiek Den Haag. Hij schreef zelfs mee aan het partijprogramma van zijn CDA. Maar DSM heeft zijn zaakjes ook prima voor elkaar. Met Edith Schippers aan het roer. De lange tijd beoogd opvolgster van Rutte en prominent VVD-ster met een fraai netwerk in Den Haag. Terwijl de voorraadhallen uitpuilden van de mondkapjes zorgden de warme politieke krachten voor nog meer voorraad. Daar liggen nu 47 miljoen stuks te wachten op vernietiging. Het Kabinet Rutte wil ze niet gratis weggeven aan de burgers die ze met hun belastinggeld hebben betaald, want dat zou “marktverstorend” werken.

Grapperhaus

Ferd Grapperhaus, de advocaat van CDA-huize die de overstap maakte van de Amsterdamse Zuidas naar Kabinet 3 van Mark Rutte, heeft naam gemaakt met zijn emotionele optredens. Na criminele aanslagen of gewelddadige acties van burgers vertolkt hij de rol van boze bromsnor die de orde zal handhaven en streng zal straffen. Hij wekt de indruk bij een amateur toneelgezelschap te hebben gezeten, met overdreven gespeelde boosheid en zo nu en dan een pauze inlassend om het nog extra gewicht mee te geven en om voor de bühne de suggestie te wekken dat het hem bijna teveel wordt hoopt hij dat het volk hem serieus zal nemen en het “tuig” bang geworden het rechte pad zal kiezen.

Maar “het volk” ziet slechts de amateurtoneelspeler Grapperhaus, de man die harde aanpak beloofde voor eenieder die zich niet aan zijn strenge coronaregels zou houden, en vervolgens zelf zijn eigen regels overtrad. Die voorbarig Hugo de Jonge wilde evenaren na diens “dansen bij Jansen” met zijn variatie op Roodkapje, wat hij troosteloos zingend deed. Van facilitaire medewerker aan belasting ontduiking en witwassen op de Zuidas speelt hij nu vergeefs de rol van crime fighter. Een sneue gast zou je haast denken, ware het niet dat hij stiekem wel allemaal enge Big Brother-wetten erdoorheen jast. Maar nu ging hij in de Tweede Kamer de Wilders/Baudet-kaart spelen. Dat gebeurt blijkbaar zo vaak dat het niet eens vol in het nieuws kwam. Om de Kamerleden te overtuigen dat hij echt wel wat doet tegen criminaliteit sprak hij de woorden: “criminelen hebben hier geen vrij spel en we zijn ook geen narcostaat, want dan stond hier iemand met een exotische achtergrond” Wel, met Grapperhaus staat daar in elk geval een racist. En dat is nog minister van Justitie ook.

KLM en corona

Met een uitgeklede ziekenhuisbeddencapaciteit mag er niets fout gaan, maar dat is dus wel gebeurd. Ic-verpleegkundigen werken zich uit de naad en vallen bij bosjes uit. Voor hen geen extra ondersteuning en loonsverhoging, wel langdurig overwerk en toenemende werkdruk. Zelfs het tijd vretende zinloze papierwerk dat verzekeraars hen oplegt wordt ook nu nog uitgebreid. Het zwalkende beleid van Rutte ondermijnt het draagvlak om te zorgen dat het virus zich niet of moeilijk verspreidt en dus stromen de ic-bedden weer vol. Er gaan wederom patiënten naar Duitsland waar een vele malen grotere capaciteit is dan hier. Sinds de uitbraak heeft Rutte geen cent gestoken in uitbreiding, dat wil hij dus niet en de verzekeraars al helemaal niet. Het beleid van Rutte en De Jonge lijkt veel op de aanpak van de klimaatcrisis. Doen alsof het vanzelf over gaat en hopen dat het allemaal wel meevalt. Maar als dan blijkt dat dat niet zo is loop je altijd achter de feiten aan. De wetenschap zal het oplossen is het geloof, maar de wetenschap waarschuwt bij de klimaatcrisis voor het moment waarop het punt wordt bereikt waarop er geen weg terug meer is. En de wetenschap waarschuwt al vanaf het begin van de coronacrisis dat er (gevaarlijkere) varianten zullen komen als wij niet iedereen op de wereld vaccineren. Niets doen en wel met vliegtuigladingen vol virussen op Schiphol laten landen. De afgelopen paar dagen zeker 5.000 mensen uit Zuid-Afrika, waar een mogelijk zeer gevaarlijke variant is ontdekt. De laatste 2 vliegtuigen hadden alleen al 10% besmette passagiers aan boord. Er zijn dit jaar op Schiphol bijna zeker minstens 12.000 besmette mensen geland. Die hebben volgens berekeningen mogelijk 80.000 medepassagiers besmet.

Sinds paars is er zwaar en steeds zwaarder bezuinigd op overheidstaken. Alles om een kleine overheid zoals (extreem-)rechts dat als ideaal ziet te verwezenlijken. De erfenis van dat beleid is woningentekort maar ook het tekort aan ic-bedden. En de begroting is niet minder geworden, maar juist dubbel zo groot geworden. Al die consultants, voorlichters, interimmers enzovoort kosten nogal wat en de belastingen zijn voor de grote bedrijven en de rijken in de praktijk zo goed als naar nul gegaan. Er regeert een bestuurdersclub die een vermogen verkwist en top-down werkt. Ook in de media, vooral in talkshows, zie je alleen maar figuren uit de bestuurderslaag. Geen ic-verpleegkundigen bij Op1, die hebben daar natuurlijk ook geen tijd voor. Daarom hebben Rutte c.s. geen idee hoe het in de praktijk gaat. Tot zijzelf op de ic belanden. Maar die boosterprik hebben zij zelf natuurlijk allang gehad, net als Thierry Baudet. Die kun je in Frankrijk gewoon bij de apotheek halen en niemand die het weet. Was dat maar zo mooi in Afrika geregeld. Maar daar zijn nauwelijks vaccinatiescampagnes, laat staan “intensive” care. Daar mogen ze blij zijn met een care die niet verder gaat dan een pleister. De KLM haalt het daar voortwoekerende corona intussen met vliegtuigladingen vol op.

Kleine overheid

De VVD, het CDA en alle (extreem-)rechtse partijen hebben één onderwerp gemeen, zij willen allemaal een kleine overheid. En dankzij Pim Fortuyn kreeg rechts de wind in de zeilen en ging het slopen van overheidstaken met sprongen vooruit. Het werd verkocht als noodzakelijke bezuinigingen, maar financieel bracht het niets op. Het geld verdween in andere laatjes. De PvdA was behulpzaam onder het mom van ‘zonder ons wordt het nog erger’. Het resultaat is dat de rol van de PvdA, ooit een socialistische partij, is uitgespeeld met nog geen 10 zetels. Het ergste is echter dat de teleurgestelde door Bos en Samsom verraden kiezers hun heil bij (extreem-)rechts zijn gaan zoeken.

Met de gevolgen van de pogingen om de overheid te verkleinen worden wij nu dagelijks geconfronteerd. Door massaontslag bij de belastingdienst en de invoering van genadeloze computerprogramma’s zitten wij nu met het toeslagenschandaal. Maar hetzelfde is gebeurd bij uitkeringen. En de zorg moest efficiënter wat resulteerde in het vermarkten van de zorg. Een carrousel van bezuinigingen die uiteindelijk alleen maar kostenverhogend hebben gewerkt en die een puinhoop hebben gemaakt van de jeugdzorg, maar ook hebben geleid tot een tekort aan ic-bedden. België heeft twee keer zoveel ic-capaciteit, Duitsland nog veel meer. Daar deden we aan het begin van de coronacrisis al een beroep op en nu sturen we alweer coronapatiënten naar Duitsland. De politie is net als justitie en het onderwijs kapot bezuinigd. De sociale woningbouw is vermarkt, er zelfs geen minister meer voor onze volkshuisvesting, toch een grondwettelijke taak.

We worden dagelijks ziekmakend geconfronteerd met wat er allemaal mis gaat bij de overheid. Mensen moeten goed beseffen dat het een direct gevolg is van het uitvoeren van de (extreem-)rechtse agenda. Wie zo stemt moet nu niet zeuren, dit is de prijs voor het verwerkelijken van de natte droom van Rutte, Buma, Baudet, Wilders, Van der Staaij, Van der Plas en Eerdmans.

Controlemaatschappij, maar niet voor iedereen

Stap voor stap wordt de controlemaatschappij geperfectioneerd. Dat betekent dat we in een griezelige wereld terechtkomen, erger dan Orwells 1984. Computerprogramma’s surveilleren ons hele doen en laten, bepalen wie wel of niet gecontroleerd wordt bij belastingenaangiften en toeslagen. Er komt geen mens aan te pas en die programma’s zijn ook nog zelflerend. Wie controleert die computerprogramma’s? Uit het toeslagenschandaal bleek dat niemand dat bij de overheid doet en bij klachten wordt de computer blind geloofd, alsof die programma’s neutraal zouden zijn. Maar die zijn geschreven, voorzien van politieke ideeën over hoe en wat zij moeten gaan doen. Daarna is het klaar en kijkt niemand meer naar de gevolgen. Of het komt, zoals bij het toeslagenschandaal, pas na een jaar of 10 aan het licht hoe dat is ontspoord.

Je zou denken dat het toeslagenschandaal de overheid flink had laten schrikken en dat het zou leiden tot een herziening van het gebruik van computerprogramma’s. Niets is minder waar, minister Grapperhaus van Justitie en Veiligheid gaat bijvoorbeeld onverdroten door met omstreden programma’s als SyRI(Systeem Risico Indicatie), waarvoor ons land al op de vingers is getikt omdat het in strijd is met het Europees verdrag voor de rechten van de mens.

Met de komst van Fortuyn is ons land de weg naar een uiterst rechtse controlemaatschappij ingeslagen. Twintig jaar geleden begon het met de oprichting van het Inlichtingenbureau, dat verzamelt data van burgers, welke voertuigen op jouw naam staan, wat je banksaldo is, wat voor onroerend goed je waar dan ook ter wereld bezit, je belastingbetalingen enzovoort. Die data worden gekoppeld en het computerprogramma geeft gemeenten jouw naam door wanneer het de data verdacht vindt. Nu 20 jaar later is er veel meer vrijgekomen aan data, via Facebook, Google, via surveillancecamera’s bij de snelwegen en in steden, via al onze pinbetalingen enzovoort.

En dan valt een onderbelichte tweedeling op. Waar een griezelig nauwgezet en bijna gesloten systeem mensen met een uitkering of afhankelijk van toeslagen tot in detail onder controle houdt, daar is de controle op bedrijven, boeren en multinationals zowat verdwenen. Boeren spuiten naar believen gif op hun akkers, spuiten hun vee vol medicatie en dierenmishandeling is er dagelijkse praktijk. De controle is verwaarloosbaar, de pakkans vrijwel nihil. Hetzelfde geldt voor bedrijven, van Tata Steel tot Dupont. De belastingaangifte van de welgestelde landgenoot wordt vrijwel zonder controle goedgekeurd. Grote bedrijven mogen n.b. zelf aangeven hoeveel belasting zij denken te moeten betalen. Daarvoor hebben de VVD- en CDA-Kabinetten rulings uitgevonden. Leuker konden zij het inderdaad niet maken. Een peperduur controle- en surveillanceapparaat is in het leven geroepen om de mensen die al bijna niets hebben volledig te controleren, maar bij het grote geld waar juist miljarden worden ontdoken(alleen al 27 miljard aan dividendbelasting de afgelopen 20 jaar) is geen enkele controle meer over. Ons belastinggeld wordt zo schandalig verspild met grote drama’s als gevolg. De zeer welgestelde frauderende landgenoten worden ongemoeid gelaten.

Geweldsexplosie heeft een oorzaak

Helemaal uit het niets gaan volkomen gestoorde malloten tekeer tegen politie en hulpverleners, dat gaan we keihard aanpakken zeggen Grapperhaus(CDA)en veel VVD- en CDA-burgemeesters. Maar geweld komt nooit zomaar uit het niets. Daar is een voedingsbodem voor nodig, en zo’n bodem hebben juist VVD en CDA gelegd. Met vriendelijke steun van wisselend CU, D66 en PvdA. En onder extra druk van extreemrechtse partijen, van Forum tot PVV.

Een verslechterende economische positie, woningnood en werkloosheid, is zo’n voedingsbodem. De gevolgen van die verslechterde persoonlijke situatie maken de onvrede fors groter. Maatschappelijke uitsluiting, oplopende spanning in de thuissituatie en een onbereikbare overheid creëren flink wat frustratie en woede. Voeg daar een giftige politieke hitserij aan toe van PVV en Forumpartijen en het door VVD en CDA al gevaarlijk opgekookte soepje wordt een bron van geweld. Want wie in Den Haag is nog van onbesproken gedrag, wordt nog gezien als een respectvol bewindspersoon, een liegende premier van een opgestapt Kabinet met een scheepslading wrakhout van gevallen en afgetreden ministers. Daar heeft de gefrustreerde en boze burger geen greintje respect meer voor en dus vliegt diens woede moeiteloos over het internet of, zoals dit weekend, over straat.

Het is niet anders dan in Afghanistan. De Amerikanen en hun coalitiegenoten hebben het land verlaten. De Taliban zitten nu in het zadel, maar de geldstromen uit het westen zijn opgedroogd. Het land is in economische ellende vervallen. De vluchtweg naar Europa is afgesloten, werkloosheid en geen sociale voorzieningen is de praktijk. De frustratie en woede zijn dus groot. In dit gat is ISK, gedoken, een IS-variant. Die biedt flink geld en geeft de ruimte voor het uiten van de onvrede met het plegen van aanslagen. De jonge Afghaan sluit zich aan, al was het maar om voor de uitgeloofde 5000 dollar beloning zijn leven te geven met een zelfmoordaanslag en daarmee zijn familie van de honger te redden. Maar dat argument hebben de geweldplegers hier niet.

Bedreiging

Er schijnt een grens te zijn overschreden in de Tweede Kamer. Kamerlid Pepijn Van Houwelingen van FvD heeft Sjoerd Sjoerdsma van D66 toegebeten dat zijn tijd nog wel komt en dat hij dan voor het tribunaal zal worden gesleept. Die bedreiging veroorzaakte veel commotie, maar toonde in elk geval aan dat de Kamer toch enig benul van een grens heeft wat betreft gedrag en omgangsvormen. Even eerder was Volt-Kamerlid Nilifür Gündogan al mikpunt van ernstige bedreigingen door FvD, maar daar werd vreemd genoeg minder over gevallen. Dat een Geert Wilders al jaren hele groepen Nederlanders ernstig beledigt en dreigt met uitzetting, dat kon allemaal nog wel, een tribunaal is blijkbaar veel erger.

De Kamer had kunnen weten dat Van Houwelingen net als Baudet een boekje met dubieuze teksten heeft geschreven waarin zijn bedenkelijke sympathieën staan. Dat het kwalijke teksten zijn, daarvan was hij zich terdege bewust, hij schreef het onder een schuilnaam, Vossius, naar de 17e eeuwse calvinist. In Amsterdam heb je het pretentieuze Vossius Gymnasium, dat zal ook een rol hebben gespeeld bij het kiezen van een schuilnaam, Vossius klinkt dan natuurlijk mooier dan Jacobus, zoals zijn eigen middelbare school het Jacobus College. In zijn boekje gaf Van Houwelingen (ook 1 van de oprichters van de nieuwe omroep ON) al blijk van zijn fascistisch gedachtegoed. Baudet pende in zijn boekje als een SGP-er de ondergeschiktheid van vrouwen ten opzichte van mannen neer. Voor #metoo is Baudet een archaïsch voorbeeld, “als een vrouw nee zegt, bedoelt zij ja” is zijn stelling.

Met JA21, BBB, FvD en PVV heeft de Kamer 4 partijen met een fascistische inslag. Daar schurken nog een SGP en delen van VVD en CDA tegenaan. Die partijen zijn de afgelopen 20 jaar door de media van een enorm podium voorzien. Eerst werd Wilders gehypet, later Baudet en nu Van der Plas. Zij kunnen roepen dat vluchtelingen onze woningnood veroorzaken, onze zorgkosten doen exploderen, alle criminaliteit in ons land plegen enzovoort. Zelfs de stijgende gasprijzen worden hen nog aangerekend. Terwijl iedereen kan weten dat onze sociale woningvoorraad door de VVD is vermarkt en gesloopt. Meer dan 100.000 sociale huurwoningen zijn verdwenen onder Rutte. Dat de zorg onbetaalbaar wordt komt eveneens door de vermarkting, maar ook door het door de boeren van Caroline van der Plas, die met o.a. hun glyfosaatgebruik waarschijnlijk de oorzaak zijn van de enorme toename van Parkinson en Alzheimer. En vele soorten kanker. Al zijn daar ook Tata Steel, Shell, 3M, Dupont en veel andere industrieën verantwoordelijk voor. En uit de criminaliteitscijfers blijkt dat de criminaliteit, als gekeken wordt naar inkomensgroepen, niet verschilt wat betreft de achtergrond van de daders. Dat wijst eerder op minder dan meer criminaliteit voor degenen die door de extreemrechtse partijen vals worden aangewezen, want de politie heeft de focus ook op hen met het etnisch profileren.

Extreemrechts kon 20 jaar Nederlanders met een achtergrond in het buitenland bedreigen en discrimineren zonder dat de Kamer ingreep. Nu een eigen lid bedreigd wordt is het pas een probleem. Enfin, beter laat dan nooit, maar dan ook de spotjes op tv van Wilders aanpakken, van JA21 enzovoort.

Verlost van de koninklijke ellende

Nog voor de oprichting van de oliemaatschappij kreeg Shell (zoals het later na de fusie van Koninklijke Olie en Shell ging heten) het predicaat koninklijk cadeau. De banden met ons koningshuis zijn altijd innig geweest en waren zeer lucratief voor het olieconcern. En net zoals ons koningshuis flirtte ook Shell met de nazi’s. Eerst rijk geworden in “ons” Indië, later koloniaal overal actief. Zuid-Afrika bleef ook geliefd bij de leiding toen wereldwijd tot een boycot werd opgeroepen vanwege de Apartheid. Voor een koloniaal bedrijf was discriminatie immers vanzelfsprekend en van een boycot wilde het dus niet weten. Net zo min als de vele voornamelijk VVD-politici die uit het bedrijf kwamen om hun werk in Den Haag voort te zetten, zoals bijvoorbeeld Frits Bolkestein.

Heden ten dage grossiert het bedrijf nog altijd in koloniale uitbuiting. In Nigeria vervuilt en vernietigt het door slecht onderhoud het milieu. Kanker bij de lokale bevolking heeft hun interesse niet, activisten die dat aan de kaak stellen hebben Shell’s interesse wel. Hun namen geeft het bedrijf door aan de politiek die keurig reageert door hen op te pakken of te laten verdwijnen. De banden met de Nigeriaanse overheid zijn corrupt. De Nederlandse ambassade zit er voornamelijk om Shell van dienst te zijn. Die waarschuwt het bedrijf voor controles.

In ons land heeft Shell de gasvoorraad in Groningen te gelde mogen maken. Nu die gaskraan bijna is dichtgedraaid stapt het bedrijf op. Ook mooi op tijd om te ontkomen aan schadeherstelbetalingen. Daarover wordt flink gesteggeld, want Shell vindt het normaal dat de overheid daarvoor opdraait. Zij zijn immers ook altijd gevrijwaard van belasting betalen. Goed die dividendbelasting is een probleempje, maar slechts voor de aandeelhouders, niet voor het bedrijfsdeel. De afgelopen 20 jaar hebben Shell en collega-multinationals 27 miljard ontdoken aan de eigen dividendverplichting. Winstbelasting, die betaal je ook niet als koninklijk bedrijf, daar zorgen de Grapperhausen en Hoekstra’s aan de Amsterdamse Zuidas wel voor. Nu het concern juridisch en fiscaal in Londen zetelt zal er van herstelbetalingen voor de aardbevingsschade in Groningen niets meer terecht komen. Gratis 60 jaar gas geplunderd en dan met een middelvinger naar Engeland vertrekken. Shell is verlost van het predicaat koninklijk, nu Nederland nog.

Glasgow

We hadden klimaatakkoord van Parijs, we hebben nu Glasgow en we krijgen straks Caïro, het ene na het andere mooie woordenakkoord waarin geen harde afspraak is te vinden. Blablabla noemt Greta Thunberg het akkoord terecht. Diederik Samsom was wel positief, maar dat was hij ook over het door hem met Rutte op één avond gesloten regeerakkoord. Een vernietiging van de sociale voorzieningen en zorg was het gevolg, met het klimaat gaat het na dit Glasgowakkoord zeker zo slecht. Samsom had het veel betekend meteen al over Egypte, waar de volgende klimaatbijeenkomst zal zijn, alsof deze Glasgowbijeenkomst niet heeft plaatsgevonden.

Met tussen de 188 en 400 ingevlogen privéjets beloofde deze klimaatconferentie al niet veel goede bedoelingen, laat staan serieuze intenties. Elk in mooie woorden verpakt voornemen is er voorzien van ontsnappingsroutes, in Egypte kunnen ze straks tevreden constateren dat de economieën lekker ouderwets fossiel zijn doorgejakkerd en kunnen ze de gemaakte afspraken opgepoetst recyclen. Zolang de politiek in handen is van Shell, Esso en de rest van het geld rovend grootkapitaal zal er niets of veel te weinig tegen klimaatopwarming worden gedaan. En dus zijn we per klimaatbijeenkomst weer dichterbij het point of no return, in feite is dat punt nu al bereikt.

In het klein zie je hoe en door wie wij bestuurd worden. In de gemeente Heemstede-Bloemendaal bijvoorbeeld, buur van Tata Steel, is de pr-man van Tata Steel kandidaat op de lijst van de VVD. In het groot is dat niet anders, onze premier is van Unilever overgestapt naar Den Haag. Dat Shell, Unilever, Google en FaceBook en andere machtige multinationals geen cent belasting betalen is niet voor niets zo. En zolang die bedrijven meer winst denken te halen uit fossiele productieprocessen, zolang zullen zij niet veranderen. De agenda bepalen zij. En met een bijna stopgezette gaswinning in Groningen vertrekt Shell naar Engeland. Wellicht om te ontsnappen aan claims over de door hun veroorzaakte aardbevingsschade.

Herman Brood en god

Herman Brood was niet alleen een begenadigd muzikant en origineel kunstenaar, hij bezat ook veel levenswijsheid. Hij kon in een paar woorden krachtige statements maken, en hij beschikte over een flinke dosis humor. Zijn verlegenheid had hem belet om bekend te worden, maar dat wist hij uit de weg te ruimen door behoorlijk excessief drugsgebruik. De prijs was een (te) kort leven.

Hij zou vorige week 75 zijn geworden en zijn weduwe had die gelegenheid benut om in een oplage van 500 exemplaren een boekwerk uit te brengen met daarin nog wat gevonden tekeningen, schilderijen en teksten. Op tv vertelde Aaf Brandt Corstius dat zij Herman eens had zien tekenen op een Amsterdams terras. Hij verliet het terras zonder de tekeningen mee te nemen. Zij had niet gedurfd er eentje te pakken, want wellicht zou hij nog terugkeren. De weduwe zei dat ze gerust die tekeningen had mogen pakken, want Herman liet ze expres achter zodat mensen ze gratis konden meenemen. Vervolgens kwam het boekwerk ter sprake en werd de prijs genoemd, 2500 euro. De weduwe leek niet te beseffen hoe groot het contrast was met het net vertelde verhaal over haar overleden echtgenoot.

Er werden ook nog wat teksten aangehaald van Herman. Een mooie was het kort maar krachtige: “ik heb geen god nodig, want ik heb zelf een geweten”. Die zou Tineke Huizinga(CU) ingelijst boven haar bed moeten hangen. Zij bevestigde ooit Hermans gelijk met de woorden: “zonder god zou ik een hoer zijn geworden”. Herman kon het overigens goed vinden met hoeren.

Hoezo demissionair

Het Kabinet Rutte is demissionair en voert alleen lopende zaken uit, dat is tenminste de bedoeling en ook Rutte zegt dat regelmatig. Als hij bijvoorbeeld aangesproken wordt op het niet handelen bij toch wel urgente kwesties. Of als reden waarom hij geen handtekening heeft gezet onder een klimaatvriendelijk verdrag, want dat is nieuw beleid zegt hij dan vilein grijnzend. Maar het Kabinet voert wel degelijk nieuw beleid in, stilletjes, maar gelukkig niet altijd onopgemerkt.

Grapperhaus (CDA), de minister van Justitie en Veiligheid, probeerde zo stilletjes wetten door de Kamer te loodsen. De minister die bij beelden van overduidelijk buitensporig politiegeweld rustig zegt dat we daar nog niet over kunnen oordelen omdat het maar enkele beelden zijn. Bij een andere gelegenheid riep hij opgewonden dat het terroristen waren die de politie hadden beledigd en dat die keihard aangepakt moesten worden. Consistent is hij niet. Hij tetterde een dik jaar geleden op tv over hard optreden bij het overtreden van coronaregels om vervolgens zelf die regels te schenden.

De wetten die deze demissionaire minister door wil voeren zijn geen misselijke wetten, maar wetten die ver, of beter veel te ver in ons leven ingrijpen. Alsof we al niet onder Balkenende onze privacy onder het mom van terrorismebestrijding flink te grabbel hebben gegooid gaat hij nog verder. Zijn nieuwe wetsvoorstel geeft de NCTV (Nationaal Coördinator Terrorisme en Veiligheid) nog veel meer controle over ons. De overheid die zijn burgers als een Big Brother doorlopend altijd en overal in de gaten houdt wordt zo werkelijkheid. De kwalijke inhoud van zijn wetsvoorstel werd toch opgemerkt en dat leidde tot enige ophef, ook bij Aleid Wolfsen, de privacywaakhond. Onder die druk heeft de Amsterdamse Zuidas-advocaat de scherpste kantjes er een beetje afgehaald. Maar het blijft alweer een stap naar een wereld erger dan George Orwells 1984.

Cancelcultuur confronterend

Eindelijk zijn er mensen uit “traditioneel” zwaar gediscrimineerde achtergrond die van zich afbijten. Een vorm van “invechten” zou je kunnen zeggen. Maar in plaats van de door Rutte gesuggereerde waardering daarvoor valt hen wederom agressie en afkeuring ten deel: “je mag ook helemaal niets meer zeggen”. De hele klas lachte tot een paar jaar geleden om de leerling die op de vraag “noem 3 woorden met “bij” erin, zei: “vlakbij, dichtbij en sambalbij”. Daar kun je nu niet meer zonder commentaar om lachen vertelde de leerkracht die het ooit meemaakte. Is dat overgevoelig zoals men vaak zegt? Of een terecht appèl om een beetje rekening te houden met hen die al continu gediscrimineerd worden.

Je kunt het prima vergelijken met hooikoorts. Jaarlijks krijgt het immuunsysteem te maken met de natuurlijke uitbarsting van pollen. Dat was nooit een probleem, tot de industrialisatie. Het immuunsysteem werd vanaf dat moment het hele jaar getriggerd door vervuiling en raakte daardoor bij velen zo van slag dat het die jaarlijkse pollentsunami ook als een schadelijke gifaanval ging zien. Zoiets lijkt ook bij de cancelcultuur te spelen. Als mensen het hele jaar door met discriminatie te maken hebben, bijna wekelijks door de politie ter controle aan de kant gezet, op het werk bijna dagelijks racistische “grappen” moeten aanhoren, tja, dan is op een gegeven moment de tolerantie compleet op. Dan kan ook het ogenschijnlijk “onschuldige” licht racistische grapje niet meer te verdragen zijn. Het is natuurlijk sowieso niet sterk om “grappen” te maken over mensen die geen sterke positie hebben, zeker niet als de “grappenmaker” zelf tot de geprivilegieerde groep behoort. Die verwacht een olifantenhuid, maar als dat niet zo is dan blijkt hijzelf al helemaal niet over zo’n huid te beschikken. Dan is het huiliehuilie dat hij ook niks meer mag zeggen wel heel erg sneu. De cancelcultuur is blijkbaar te confronterend voor het geprivilegieerde wereldje van de jammeraars.

Zo werkt de overheid: op goed geluk!

Het provinciebestuur in Friesland liet afgelopen week zien wat er aan het overheidsbeleid schort, waar en hoe het misgaat. Den Haag hevelde in 2017 de verantwoordelijkheid voor het naleven van natuurregels over naar de provincies. Maar die hebben de kennis niet in huis en moeten als amateurs zich maar zien te redden. Dus schakelen ze een extern bureau in. Dat heeft duidelijk niet geholpen, of dat bureau heeft slecht geadviseerd, of hun advies was voor de ambtenaren niet te volgen. De gedeputeerde met natuur in zijn portefeuille snapte er ook niets van. Hij voerde het nieuwe evenementenbeleid maar gewoon in, dan was dat netjes opgelost dacht hij.

De Friezen die met dat beleid werden geconfronteerd zagen wel wat de ambtenaren en de gedeputeerde niet hadden gezien: absurd strakke regels die in de praktijk alle buitenactiviteiten onmogelijk maken. Bij wijze van spreken zou de burger voor elk kinderfeestje in zijn tuin een natuuronderzoek moeten (laten) doen met bijna zeker een negatieve uitkomst als resultaat. En dat gaat ook nog duizenden euro’s kosten, de feestjes zouden alleen om die reden al niet meer doorgaan. Op vragen van de media wist de gedeputeerde niet goed te antwoorden, hij, noch zijn ambtenaren hadden de gevolgen overzien, eigenlijk wisten ze niet wat voor beleid ze in gang hadden gezet. Van alle juridische taal, de haken en ogen, daarvoor hadden ze de kennis niet in huis. Een beleid à la Carry Tefsen is dan het gevolg: op goed geluk! De gedeputeerde heeft na alle commotie het nieuwe evenementenbeleid maar weer ingetrokken. Het is een uitstekend voorbeeld van Ruttes beleid in de praktijk.