Afstand tot de arbeidsmarkt

In het kader van de feestdagen zendt de publieke omroep “feel good”-programma’s uit. In het ene programma mogen wij zien hoe een vrouw door manlief als broedmachine wordt gebruikt, een heel huis vol klierend kroost als gevolg en een moeder die maar net de zoveelste bevalling heeft overleefd, in het andere worden mensen in beeld gebracht waar wat mee “mis” zou zijn, mensen met “afstand tot de arbeidsmarkt”. Die zijn door de bijstand bij kringloopwinkels gestald, waar zij met behoud van uitkering mogen werken, verkocht als het opdoen van werkervaring en het wennen aan arbeidsritme.

De praktijk in de kringloopwinkels, zoals de VPRO het toont tenminste, is dat mensen gewoon aan het werk zijn, net zoals werknemers bij de Bijenkorf. De interviewer vroeg dan ook of de kringloopmedewerker uit Leeuwarden niet liever “echt” aan het werk zou willen bij dat warenhuis. Nu zit de Bijenkorf dik 100 kilometer verderop voor de Leeuwarder, dus zo erg aantrekkelijk was het voorbeeld niet, maar waarom vindt de VPRO-man werken bij de Bijenkorf “echt” werk en dat in de kringloopwinkel niet? Wat is het verschil?

Bij de kringloop werken mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, maar dat is een valse voorstelling van zaken. De arbeidsomstandigheden zijn bij veel bedrijven zo slecht dat mensen overspannen of met een burn-out in een uitkering raken en vervolgens in de kringloopwinkel te werk worden gesteld. De kringloopmedewerkers in het televisieprogramma waren zeer content met hun baan daar en wilden er graag aan het werk blijven. Als hun verhalen eerlijk voor de camera’s zijn verteld, dan is de conclusie dat zij bij de kringloopwinkel een sociale werkgever hebben en dat zij daar de ruimte krijgen voor eigen inbreng en ontplooiing. Dat zij het met behoud van een marginaal inkomen uit de bijstand doen is daaraan ondergeschikt. De afstand tot de arbeidsmarkt gaat niet op voor de kringloopmedewerkers maar voor ondernemers. Zij bieden werk dat op afstand staat tot een fatsoenlijke arbeidsmarkt. Maar dat hadden we al kunnen weten, want in 2014 staakten schoonmakers niet zozeer voor een betere beloning, maar voor een respectvolle behandeling.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *