Alle aandacht voor de lelijke kant

Leeuwarden/Fryslân was de culturele hoofdstad 2018. Dankzij het motto iepen mienskip(open gemeenschap) mocht Leeuwarden zich een jaar als het culturele centrum van Europa manifesteren. Er is veel gebeurd, een stoet aan theatervoorstellingen, grote en kleine evenementen, het werd allemaal zeer goed bezocht. Geslaagd dus? Er viel toch wel wat onvrede te bespeuren. Zo werd er veel geld verspild met het aantrekken van hotemetoten van buiten de provincie die na het innen van salaris rap vertrokken zonder noemenswaardige bijdragen te leveren. Zeker geen bijdragen die onder de noemer mienskip vallen.
Heel veel prachtige voorstellingen en evenementen werden voornamelijk door vrijwilligers gedragen, je ware mienskip dus. Het bezoek van Franse reuzen, een act die over de hele wereld reist, was vooral reusachtig wat de aanslag op het budget betrof. En afsluitend is het kibbelen over de erfenis, of de politiek de cultuur ook na dit jaar een warm hart wil toedragen. Of wordt het pad van Halbe Zijlstra weer ingeslagen en gaat het mes fors in de cultuurbegroting.
Het was diep triest hoe de landelijke media met dit cultuurfestijn zijn omgesprongen. Naast een amateuristisch slecht televisieverslag van de opening kwamen de vele activiteiten nauwelijks onder de landelijke aandacht. Het vooroordeel dat alles buiten de Randstad niet op belangstelling hoeft te rekenen werd ruim bevestigd. Daarom sloot het jaar des te treuriger af met een actie die wel veel aandacht kreeg en juist helemaal niets met iepen mienskip te maken had, de rechtszaak tegen de “blokkeerfriezen”, het werd nota bene het woord van het jaar.

In het Friese dorp Eastermar viel dit jaar de postcodeloterijprijs. Geheel indachtig de iepen mienskip wilde een aantal dorpelingen een deel van hun prijzengeld opzij zetten voor dorpsgenoten die er financieel niet ruim bijzitten en dus ook geen loten hadden gekocht. Het plan zorgde voor tweespalt, want niet iedereen vond het een goed idee. De Jenny Douwes van het dorp had haar prijzengeld besteed aan het kopen van wat luxe goederen en een familiereis naar Portugal. De arme dorpsgenoten hadden zelf maar loten moeten kopen vond zij en anders moesten ze maar naar de gemeente als ze tekort kwamen. Voor de eigen familie gelden andere regels. Het is nationalisme in een notendop. Ook Fryslân met zijn sociale en sportieve imago kent meer kanten. De lelijke kreeg dit jaar alle aandacht.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *