Blame the victum

Het klimaat warmt op, de tropen komen dichterbij. Dertig jaar geleden kreeg Spanje te maken met Sahara-achtige zomers, nu is dat in Frankrijk het geval. En wij leven ineens letterlijk als god in Frankrijk.

Met de opwarming komen ook de insecten, dieren, planten enzovoort vanuit de warmere streken mee. De eikenprocessierups is zo binnen een paar jaar tot in het noorden van ons land gekomen. Geen probleem, want er zijn genoeg natuurlijke vijanden die “overlast” door die beestjes weten te voorkomen. Maar helaas, van de insecten die de rupsjes graag verorberen zijn er nauwelijks meer exemplaren te vinden. Het aantal insecten is in korte tijd met zo’n 75% verminderd. Van sommige soorten is er bijna niets meer over. In de natuur werken alle soorten samen in een perfect systeem. Haal je er een schakel tussenuit dan krijg je problemen. Een enorme toename van de eikenprocessierups bijvoorbeeld.
Een uiterst dubieus middel als glyfosaat wordt door de overheid niet verboden, de uitroeiing van insecten en het daaraan gekoppelde verlies van vogels tot en met “overlast” van de eikenprocessierups gaat dus gewoon door.

Hetzelfde zie je met de huidige explosieve toename van muizen. Van vos tot roofvogels, de natuurlijke vijanden zijn gemarginaliseerd. Maar de muisjes planten zich, nu zonder reden, nog steeds massaal voort.
De boeren met hun gif, de al dan niet legale jacht en de klimaatopwarming zorgen ervoor dat de natuur uit zijn evenwicht raakt. Maar het is alleen “blame the victum” wat je hoort: het zijn de muizen en de rupsen die het probleem zijn. De natuur is juist het slachtoffer van menselijk handelen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *