Boeren

Zij zorgen voor ons voedsel, en daar moeten wij trots op zijn. Kritiek willen zij niet horen, dreigen is hun wapen, met tractor en hooivork. De politie is hun grootste vriend. Barbecueën op de snelweg en oom agent kijkt glimlachend toe. Klimaatdemonstranten vreedzaam op een kruispunt in de stad worden daarentegen de arrestantenbus in gemept. Zij klagen over overheid en de EU, maar slurpen wel een derde(!) van de Europese begroting op aan subsidies. Voor elke grasspriet staat een potje klaar.
Maar hoe goed zorgen de boeren voor ons voedsel? In elk geval niet erg duurzaam, ofwel slecht. Ons land scoort uitermate laag wat biologisch boeren betreft. Het is Oostenrijk dat Europees koploper is op biologisch terrein. En dat land is alles behalve links of geitenwollensokken. De Oostenrijkers vinden alleen hun eigen gezondheid wat belangrijker.

Het extreem intensief boeren in ons land leidt niet alleen tot uitputting van de ooit meest vruchtbare grond van Europa, het zorgt ook voor grootverbruik van kunstmest. En dat is nu net weer één van de meest energievretende producten, naast hoogovenstaal en aluminium. Het enorme aantal koeien op veel te weinig grond zorgt voor het stikstofprobleem. Maar de boeren willen niet veranderen. Toch zijn zij wel bereid om eventueel te worden uitgekocht. Maar daar willen ze wel tig miljoenen voor krijgen bleek uit onderzoek van de Volkskrant. De koeien weg en aardappelen, graan of groente telen zien ze niet zitten, want veeteelt levert drie keer zoveel op per hectare.

Wat mogen we blij zijn dat er nog boeren zijn die zorgen voor het graan voor ons brood, voor aardappelen en groente. Maar die gebruiken dan wel weer glyfosaat waar we Parkinson van krijgen. Dus mogen we de paar bioboeren pas echt dankbaar zijn die ons wel van duurzaam en biologisch verantwoord voedsel voorzien. Die verdienen gek genoeg het minst en ontvangen ook het minst subsidie. En die zien wij juist niet met tractoren provinciehuizen binnenrijden of snelwegen blokkeren. Of met Wilders en Baudet een feestje bouwen op het Malieveld. De klagende boeren zijn voornamelijk de grote veeteeltboeren en daarvan is 10% miljonair. Om een stalbrand (143.000 dieren komen daar jaarlijks bij om) treuren ze niet, bedrijfsrisico. Varkensboeren wonen zelf vaak op grote afstand van hun stallen, bewust van het risico op zoönosen. In ziekenhuizen liggen boeren standaard geïsoleerd vanwege die ziektekiemen die zij bij zich dragen. Nu hebben zij varkensvrouw Van der Plas in de Kamer, die doet slechts aan vage pr-praat en houdt gelijk de boeren haar mond over de problemen, laat staan oplossingen. Gewoon ontkennen en doorgaan. Of zoals uit het Volkskrantonderzoek bleek zich uit laten kopen voor minstens de hoofdprijs van de staatsloterij.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *