Burgemeester in oorlogstijd

In 1942 werd de fanatieke NSB-er Kornelis van der Vlis door de NSB tot burgemeester benoemd, eerst van Hennaarderadeel, later van Franeker. Het leverde hem 4 jaar cel op na de bevrijding. Zijn zoon kon zonder problemen chef-defensiestaf worden en daarna adjudant van de koningin. Een andere zoon belandde in het onderwijs en maakte cartoons voor extreem rechtse blaadjes. Diens zoon Tristan van der V. werd landelijk nieuws nadat hij een bloedbad had aangericht in een winkelcentrum in Alphen aan de Rijn.
Voor deserteurs van ons leger was ons land minder vriendelijk. De jongemannen die weigerden om meteen na de oorlog op zijn Duits in Indonesië oorlog te voeren tegen de onafhankelijkheidsstrijders wachtte een streng regime in de gevangenis, zij werden harder behandeld dan de daar opgesloten collaborateurs en op strafvermindering hoefden zij niet te rekenen. Voor hen geen gratie, de straffen van één tot vierenhalf jaar moesten zij tot de laatste dag uitzitten.Voor hun toekomst waren banen bij de overheid, bijvoorbeeld in het onderwijs, vaak uitgesloten. Zij mochten sowieso pas aan het werk als er niemand anders te vinden was.

Een stel studenten vond het belangrijk om de weggestucte tekst uit een cel van het “Oranjehotel” in Scheveningen te voorschijn te toveren. In die gevangenis hebben veel verzetsmensen gezeten en daarom werd de tekst van een oorlogsmisdadiger niet kies gevonden om te bewaren. Nu mocht heel Nederland in de krant en op het journaal vernemen wat Daniël de Blocq van Scheltinga in de muur gekrast had. Deze NSB-er was ook burgemeester in oorlogstijd geweest, van Wassenaar, dat paste goed bij een jonkheer.
Alsof het een zielig slachtoffer betrof werd in de media niet nagelaten om te vermelden dat het een dodencel was waar hij wachtte op zijn executie. Dat hij na gratie door koningin Juliana in 1953 alweer vrij kwam vertelden de media niet. Zijn dochter werd lief opgevangen door ons koningshuis, zij werd hofdame van Beatrix en later van Willem-Alexander.

Vrijheidsbeperkende Locatie

Onze ministeries zijn uiterst bedreven in het vinden van mooie woorden voor zaken die bij nadere beschouwing onwettigheden verhullen. Zo werd militair ingrijpen tegen de onafhankelijkheidsbeweging in Indonesië politionele acties genoemd. Die acties kosten meer dan 100.000 Indonesiërs het leven, dat is andere koek dan het politioneel optreden van de politie waarbij Mitch Henriquez het leven verloor. Steevast wordt ook nog gesteld dat de meeste Indonesische slachtoffers tijdens de Bersiap periode (het machtsvacuüm na capitulatie van Japan tot de komst Nederlandse troepen) vielen, waarmee gesuggereerd wordt dat zij vooral door hun eigen landgenoten waren vermoord. Als ondergrens van het aantal dodelijke slachtoffers aan Indonesische zijde door Nederlands “politioneel” optreden wordt 97.421 aangehouden. Dat is een aantal dat hoort bij een woord als genocide en kun je niet wegmoffelen als incidenten zoals onze regeringen altijd doen, ook Rutte vrij recent nog.

Een hedendaags voorbeeld van verhullend taalgebruik is de VBL, de Vrijheidsbeperkende Locatie. Dat klinkt als een soort halfopen inrichting, maar het is een detentiecentrum op Schiphol en halfopen is het zeker niet. In 2005 kwamen er bij de voorloper van de VBL door brand 11 mensen om het leven. De nooduitgangen, voor zover aanwezig, waren geblokkeerd en er werd veel te laat gereageerd en vergeten om mensen te redden. Rita Verdonk vond dat niettemin adequaat optreden. In het huidige detentiecentrum zitten nog steeds mensen vast in weinig humane omstandigheden. Hun vrijheid is niet beperkt, maar is hun ontnomen. Er verblijven gemiddeld 400 mensen in vreemdelingendetentie. Hun misdaad is het gebrek aan papieren. Ongewis van de duur zitten zij vast, wachtend op uitzetting. Een volstrekt inhumane situatie. Wachtend op een verblijfsvergunning in een azc is al ondragelijk lang, daar wordt dan ook tegen geprotesteerd, op Schiphol is de situatie zo mogelijk nog beroerder.

B.Carrot heeft in zijn graphic novel “Alle dagen ui” het verblijf van de Egyptenaar Saied in het VBL op Schiphol uitgebeeld (Soul Food Comics 2020/136 pagina’s/23,50).

Hugo de Jonge is Viktor Orbán

Wim Voermans, hoogleraar staats- en bestuursrecht, brandt de coronawet van Hugo de Jonge op de onderzoeksjournalistieksite Follow the Money af. Terecht, het is een wet van Hongaarse makelij, van premier Viktor Orbáns Fidesz, de zusterpartij van het CDA. Orbán heeft zich zoveel macht bij wet weten toe te eigenen dat van democratie geen sprake meer is. Hugo de Jonge doet hetzelfde met de coronawet. Was de eerste versie nog door de Raad van State als ondeugdelijk ter verbetering teruggestuurd, de nu gepresenteerde “verbeterde” versie is nog even slecht. Er is maar één punt verbeterd: de overheid mag niet zomaar woningen binnentreden. Maar verder is deze wet nog steeds een aantasting van de wortels van de democratie. De Jonge lijkt niet alleen uit te zijn op het premierschap, hij wil ongecontroleerd de macht in handen hebben.

De Jonge heeft een evaluatie van het coronabeleid tegengehouden en dat is niet voor niets. Hoe meer feiten naar buiten komen hoe meer twijfels er rijzen. Zo was de slachting onder bewoners van verpleeghuizen met goed beleid waarschijnlijk te voorkomen geweest. En dat personeel gedwongen met te weinig of geen bescherming moest werken heeft ook daar slachtoffers geëist. Niet het RIVM blijkt leidend te zijn geweest, maar het Kabinet, met name De Jonge. Mocht hij straks onder vuur komen te liggen en de coronawet is van kracht, dan kan hij doodleuk alle macht naar zichzelf (en Rutte) toe trekken. Voor de duur van 3 maanden. Maar het addertje onder het gras is groot, want hij hoeft de Kamers slechts te informeren, er niet naar te luisteren en kan alle amendementen naast zich neerleggen. En na die 3 maanden weer 3 maanden verlengen, en daarna weer enz. Een regelrechte kopie van Orbáns noodwet. Zo is Nederland niet alleen het belastingparadijs van Europa met de grootste vrek als premier, maar hoort het ook bij de democratie ondermijnende club van Viktor Orbán. Natuurlijk wilde De Jonge niet met Baudet in zee, twee dezelfde ijdeltuiten die de alleenheerschappij nastreven gaat niet, er kan er immers maar één kapitein zijn.

Dor hout

Dankzij de focus op leeftijd en achterliggende kwalen denken veel mensen dat zij het coronavirus niet zullen oplopen. Dat zij het virus wel kunnen overdragen aan kwetsbaren interesseert velen niet, want er wordt weer ouderwets gefeest met elkaar. En meteen stijgt het aantal coronabesmettingen, ziekenhuisopnamen en overledenen.
Nog niet zo lang geleden werden 4 jongelui in een zogenaamde achterstandswijk in Leeuwarden beboet omdat zij samen in een flatje een verjaardagsfeestje vierden, afgelopen weekend kregen maar liefst honderd Vinexwijkjongeren in dezelfde stad geen boete voor een illegaal feest. Overal zijn mensen weer massaal de straat opgegaan, logisch, want als je met 300 man opeengepakt in een KLM-toestel mag, dan moet toch alles weer kunnen. Verhaaltjes over een wonder van een ventilatiesysteem in vliegtuigen klinken als een sprookje, en dat is het. Bij een steekproef bleken inderdaad 38 mensen besmet geraakt. Volgens KLM is dat uiteraard niet tijdens de vliegreis gebeurd, het is puur toeval moeten wij geloven. Metingen van het rioolwater op Schiphol tonen wel degelijk een behoorlijke dosis corona aan.

Het Kabinet heeft het economische belang laten prevaleren, dubbele boodschappen en tegenstrijdigheden hebben het beleid ondermijnd. Niettemin is Rutte hier ongekend populair, in Engeland daarentegen vertrouwen de mensen de regering niet. Nu zijn de regels zowel hier als bij de Engelsen versoepeld en doet zich een curieus verschil voor. Terwijl hier mensen en masse de straat opgaan en elkaar weer voor de voeten lopen blijven de Engelsen juist merendeels thuis. Zij vermoeden dat de versoepeling uitsluitend op economische gronden stoelt en dus onverantwoord is. En dat klopt, alleen zijn veel Nederlanders overtuigd dat hen geen corona wacht. Dat oudjes en zieken overlijden zien zij gelijk Telegraafcolumniste Marianne Zwagerman als het snoeien van dor hout. De 13 aan corona overleden verpleegkundigen hoeven dan ook niet op compassie te rekenen, een applausje was genoeg.

Het debat tot het probleem gemaakt

AVRO/TROS kreeg van de NPO de kans of wellicht de opdracht om een discussieprogramma over racisme te maken. Zij haalden “De Stelling van Nederland” uit de kast met vaste presentator Jort Kelder. Geen gelukkige keuze, want een discussie over racisme laten “leiden” door een witte man die niet geheel onomstreden is vanwege opmerkingen die hij als beroepsprovocateur wel eens gemaakt heeft. De omroep maakte het nog bonter door de stelling van deze aflevering, het was niet “Racisme drijft Nederland uit elkaar”, maar “Het racismedebat drijft Nederland uit elkaar”. De meeste mensen die actief zijn in het debat over racisme, in elk geval degenen die tegen racisme zijn, zagen het programma daarom niet zitten en weigerden te komen, meedoen zou een stap terug zijn, immers je gaat dan het activisme ineens als het probleem zien. Iedereen zou dat moeten begrijpen, maar uiteraard Jort Kelder en de NPO niet, en hun gasten grotendeels ook niet. Hoewel een aantal de stellingkeuze toch aan de orde stelde.

Het was een tenenkrommende uitzending waarin de meeste sprekers het accent wisten te leggen op het rechtse frame dat de activisten linkse schreeuwlelijken zijn die het debat kapot maken. De witte huilie huilie verhalen kwamen ook voorbij, natuurlijk werd de witte vrouw met ms ook gediscrimineerd, zij kreeg haar zin niet bij de gemeente. Wat dit met discriminatie van de zwarte medemens van doen had, volgens Angela de Jong van het AD alles. Het enige wat deze trieste vrouw blootlegde was haar totale onvermogen tot inleving in een ander, zeker een zwarte medemens. Hoe erg moet het wel niet zijn voor een zwàrte lesbo met ms?

De VPRO organiseerde gelijkertijd een debat, dat ging wel over het onderwerp. Daar werd ook gewezen op het racisme bij zwarte mensen maar er werd nog wat aan toegevoegd. Als een zwart mens witte mensen discrimineert, dan is dat nog altijd niet te vergelijken met de discriminatie van zwart door wit. Immers er ontbreekt de institutionele, door Rutte schematisch genoemde, discriminatie. Al wordt een witte man 10 keer per maand, zeer onwaarschijnlijk, kaaskop genoemd, hij hoeft niet te vrezen voor etnisch profileren door de politie, geen angst voor de uitermate kleine kans op een stageplek of oproep voor een sollicitatiegesprek, of voor een negatief schooladvies of voor een fraudevinkje achter zijn naam bij de Belastingdienst enz.

De NPO heeft met De Stelling van Nederland het debat over discriminatie willen framen: de witte Nederlander discrimineert niet, maar wordt door een stelletje activisten uit extreme hoek voor racist uitgemaakt. Die schreeuwlelijken gewoon negeren en het probleem is opgelost. Alleen voor de zichzelf geen racist vindende witte Nederlander uiteraard.

Kolonialisme is nooit verdwenen

In grote lijnen zijn de voormalige koloniën nog steeds de speelbal van de westerse landen. Corona legt dat onbedoeld bloot.
Nu er naarstig gezocht wordt naar een coronavaccin en de ogen van de hele wereld daarop gericht zijn is ineens zichtbaar hoe de farmaceutische industrie middelen test. Een middel testen gebeurt eerst op proefdieren, en als dat goed is verlopen volgt de test op mensen. En dat laatste gebeurt niet alleen met studenten in Europa of de VS, maar vaak in Afrika en Brazilië, zeker als het risicovoller is. Of als grote haast geboden is zoals nu. Wie het eerst een vaccin op de markt kan brengen is spekkoper. In Afrika kan de farmaceut goedkoop en met een nauwelijks controlerende overheid testen. Die overheid eist hooguit dat de farmaceut het middel, mocht het op de markt komen, ook in het Afrikaanse proefpersonenland beschikbaar stelt.

Als je de verslagen leest over hoe medicijnen daar worden getest dan roept dat beelden op van Joseph Mengele die probleemloos in zijn nazikamp kon experimenteren. Want ook in Afrika worden internationale afspraken en mensenrechten niet nageleefd. Zwangere vrouwen worden bijvoorbeeld met aids geïnfecteerd om een nieuw medicijn te testen.
Hier is veel verzet tegen het gebruik van proefdieren, terecht, maar deze praktijken van Big Farma maakt heel duidelijk hoe diep het racisme in het westen zit. Wij hebben ons koloniale verleden nooit kritisch aan de orde gesteld, geen wonder dus dat die cultuur nog diep verankerd zit in ons denken. Het is nog springlevend, niet alleen in de vorm van zwarte piet hier, ook in het met mensen omspringen als proefdieren in Afrika.

Trots

Trots is een begrip met veel kanten, ook bedenkelijke. Zo verkocht Rita Verdonk haar partij met een programma dat vol inzette op de onderbuik van vreemdelingenhaat als Trots op Nederland, op wit Nederland dus. De trots van de Nederlander laat zich ook sterk zien bij sport, met name voetbal. Daar vloeit het over in nationalisme. Dat in de elftallen veel mensen met een kleurtje spelen lijkt normaal, maar roept nog altijd racisme op. In 1984 zei Frits Libregts over Ruud Gullit waar hij niet zo tevreden over was: “ach ja, het zwarte ras hè …”, en werd vervolgens bondscoach. Louis van Gaal kreeg daarentegen een hoop doodsbedreigingen omdat hij zwarte spelers opstelde vertelde Humberto Tan in Trouw. Zwarte spelers hebben altijd de goorste en racistische opmerkingen over zich heen gekregen, maar als zij dat aan de orde stelden moesten zij van de Johan Derksens niet zo zeuren. Tan zei ook nog dat hij 2 jaar bewaakt moest worden omdat hij in zijn Late Night Show had gezegd voor de roetveegpiet te zijn. Dat vonden de Jenny Douwesen en haar Forumvrienden doodsbedreigingen waard.

Trots, een gevaarlijk begrip in nationalistische handen. Great Britain was een wereldimperium en daar waren de Engelsen knap trots op. Zij bezaten de halve wereld met hun koloniën, het rijke leven van de uitverkorenen in de superklassenstaat werd ermee gefinancierd. Na de oorlog hielpen de Amerikanen rebellen in die koloniën om los te komen van het verzwakte Engeland en namen er de macht met marionettenregeringen over. Ook wij raakten “ons” Indië kwijt, en Suriname.
Wat is er van de trots op ons koloniale rijk overgebleven? Balkenende vond dat wij trots op de VOC met haar opiumhandel en slavernij moesten zijn, nu slaat Baudet op die VOC-trom. Het heeft de koloniale trots in ons land kennelijk levend gehouden. In Engeland is nog 32% van de bevolking er trots op, in België heeft men meer weet van de wrede kanten van hun koloniale verleden met de genocide(10 miljoen slachtoffers in 30 jaar) in Congo door hun koning Leopold II en toch is nog 22% er trots op. Maar het land van de “politionele acties” die ná de Tweede Wereldoorlog meer dan 100.000 Indonesiërs het leven kostte spant de kroon. Vandaag de dag is 50% van de Nederlanders nog trots op ons koloniale verleden. Geen wonder dat zwarte piet zo populair is. Als je op een verleden van slavernij en genocide trots bent, dan moeten tegenstanders van Sint’s knecht toch wel heel grote zeurpieten à la Ruud Gullit zijn en is de helft van de Nederlanders blijkbaar een Frits Libregts.

Keti Koti, Ketenen Gebroken

De slag bij Nieuwpoort zal menigeen nog kennen, de datum in elk geval, maar de afschaffing van de slavernij komt in onze geschiedenislessen niet of nauwelijks voor. En als het al is genoemd dan wordt het gebracht als een staaltje opperste verlichting van “ons Nederlanders”. Tot voor kort was Keti Koti hier onbekend, tenminste bij de meeste witte Nederlanders. De koloniale geschiedenis was lekker ver van ons bed en vals gegoten in stoere heldenverhalen. “Wij” ontdekten de wereld, brachten de barbaarse inheemse bevolking beschaving bij en kerstenden hen. Dat wij barbaars landen binnenvielen en de lokale bevolking knechtten of vermoordden en hun rijkdommen roofden, zo staat het niet in onze geschiedenisles. Als er al aandacht aan de slavernij wordt besteed dan wordt het verkocht als een normaal gebruik in die tijden. In Afrika handelden “ze” zelf ook in slaven. Dat klopt wel, maar de Europeanen maakten van die geringe lokale misstanden een grote industrie. En dat arbeiders hier ook slecht werden behandeld, natuurlijk, maar de zwarte tot slaaf gemaakte had het toch echt wel een paar graadjes moeilijker en zat er juridisch helemaal rechteloos bij.

De tot slaaf gemaakte medemens werd ontmenselijkt, een wezen dat inferieur is aan de witte mens. Dat maakte het makkelijker nog wreder met hem om te gaan. Zonder de gesel van de witte zouden hij nooit iets uitvoeren, de witte zorgde er juist voor dat hij zijn dagen niet in ledigheid sleet en bracht hem het geloof. In dat verhaal paste de opstand op Haïti (toen Saint Domingue geheten) niet. De revolutie in 1791 van tot slaaf gemaakten bracht de Haïtianen in 1793 zelfstandigheid. Overal op de wereld waren sindsdien slavenopstanden, meestal uiterst wreed neergeslagen. Ook op “ons eigen” Curaçao. De witte slavenhouders werden bang en zagen in dat afschaffing onontkoombaar was. De tot slaaf gemaakten moesten dan maar zonder ketenen loonslaven worden.

In 1863 werd de slavernij in Nederland afgeschaft, het laatste land dat dat deed. De slavenhouders werden gecompenseerd en kregen nog 10 overgangsjaren. De feitelijke afschaffing was dus pas in 1873, zoiets als nu met de nertsenhouderij (hebben ook compensatie en een 10-jarige overgangsperiode gekregen). De tot slaaf gemaakten waren volgens de toenmalige (witte) wetten dus niet meer dan de huidige nertsen. Doordat de slavenhandel zich ver van ons land afspeelde is de betrokkenheid van de doorsnee Nederlander ook gering, het zit niet in hun belevingswereld en onze geschiedenisles maakt ons niet wijzer. Alleen in socialistische kringen is solidariteit met onderdrukten waar ook ter wereld. Nu de nazaten uit onze kolonies de aandacht voor ons gedeelde verleden vragen komen ook Henk en Ingrid en Johan Derksen in aanraking met deze onderdanen van ons koninkrijk. Maar zij staan wel op de gouden koets afgebeeld. De onderdrukkers waren trotser op de zwarte tot slaaf gemaakten dan op hun witte loonslaafjes.

Gister was het Keti Koti, de ketenen van de slavernij gebroken, een dag van herdenken. En nog altijd wil de Den Haag geen excuses maken voor haar misdaden in het verleden. Het debat hierover in de Tweede Kamer gister was een dieptepunt. De leden leken geketend aan de VOC-mentaliteit. Geen wonder en veelzeggend, want deze zogenaamde volksvertegenwoordiging kent geen zwarte leden. Hoogste tijd voor Bij1.

Confrontatie voor de politie

De politie en haar belangenbehartigers zijn boos, heel boos vanwege de wijze waarop zij op het internet worden neergezet met filmpjes van de demonstratie in Den Haag tegen de anderhalvemeter. Die filmpjes geven een vertekend beeld, worden verknipt en aangevuld met beelden uit heel andere situaties is hun klacht. Ook zijn zij nog boos omdat zij zeer terughoudend moesten optreden bij de demonstraties van BLM (Black Lives Matter). Als dank werden zij door die demonstranten ook nog uitgescholden, daar hadden zij natuurlijk met de lange lat op willen reageren. Zij zijn gisteravond met Grapperhaus in gesprek gegaan, want zo kunnen zij hun werk niet doen.

Als de politie even het station Johan Derksen passeert dan moet zij beseffen dat demonstranten van BLM behoorlijk emotioneel zijn als zij na afloop van een demonstratie vol zitten van de voor hen herkenbare verhalen over etnisch profileren en respectloze behandelingen door de politie. Natuurlijk zijn er dan een aantal die bij het zien van een politieman hem zien als de agent die hem wekelijks aanhoudt en hem als kleuter behandelt.
Op Radio1 reageerde een politievakbondsman op elke voorgelegde misstand met “dat pakken wij op”, maar dat wordt al net zo beroerd opgepakt als de crimineel.
De politie wil niet zien dat ook de gekleurde Nederlander aan profileren kan doen. Zoals de slechte agent iedere gekleurde Nederlander als crimineel ziet, zo kan ook de gekleurde Nederlander iedere politieman als slechte agent zien. En natuurlijk werden in het verleden langharige hippies ook doorlopend aangehouden als zij in een auto reden zoals acteur Frank Lammers nodig vond om op te merken, maar dat is van een andere orde dan etnisch profileren. De hippie kon zijn haren afknippen en het was afgelopen. Zelfs die keuze heeft de gekleurde Nederlander niet.

De politie wordt geconfronteerd met burgers die soms net zo profileren als een flink deel van de agenten. De politie moet daarom de dienders die het wel goed doen steunen en klokkenluiders in bescherming nemen. De goede agenten nemen nu vaak ontslag en de klokkenluiders worden ontslagen. Eerst zelf schoon schip maken in plaats van huilie-huilie doen in de media, dan zullen de negatieve reacties van het publiek vanzelf ophouden.

Voetstukken en helden

Mensen zijn soms moedig, maar vaak niet. Wie wel en wie niet moedig is valt niet makkelijk te zeggen, want degene die een keer moedig optreedt om een racist op zijn discriminerende gedrag aan te spreken kan de volgende dag op zijn werk laf zijn baas racistisch tekeer laten gaan, bang om bij commentaar zijn baan te verliezen. Adolf H. maakte in eigen land een eind aan de economische crisis door een oorlogseconomie op te starten en hij legde fantastische autobahnen aan, hij zou daarom erelid van de vroemvroempartij van Rutte moeten zijn. Helaas deed hij ook dingen die hem minder populair maakten, de genocide op de Joodse bevolking was echter niet de reden van zijn impopulariteit, bij de dodenherdenking op 4 mei werden pas in 1966 ook de Joodse slachtoffers herdacht.
De meeste Nederlanders hadden met de hongerwinter in 1944 voor het eerst last van de oorlogsjaren, de collaboratie was flink groter dan het verzet. En na de oorlog terugkerende Joodse landgenoten werden zelden vriendelijk of opgelucht dat zij het hadden overleefd ontvangen. Het antisemitisme zat er diep in, in heel de westerse wereld trouwens. De geallieerden wisten bijvoorbeeld allang van de concentratiekampen, maar lieten die ongemoeid, want dan was dat “probleem” alvast opgelost. En meteen na de bevrijding werd het plan Israël in elkaar gedraaid zodat we die paar overlevenden daar mooi kwijt konden. een geweldig idee van de Engelsen met het tot heden ten dage doorslepende “Palestijnse conflict” tot gevolg.

Wie verdient het om op een voetstuk geplaatst te worden? En waarom wel de tekenaar van de Afsluitdijk op een voetstuk en niet alle arbeiders die de dijk daadwerkelijk hebben aangelegd. Waarom de rijke uitbuiter die een paar van zijn bloederige centen aan een nieuw te bouwen cultuurcentrum schonk wel op een voetstuk en de door hem uitgebuite arbeiders niet. Bij leven waren deze “helden” al uitverkoren met forse inkomens, het nageslacht mag er nog generaties lang tegenop kijken, terwijl van hun uitgebuite voorouders geen hut te vinden is. Die zijn uit de geschiedenis weggevaagd. De kastelen en paleizen van de uitbuiters worden bewonderd, maar waar zijn de armzalige onderkomens en de verhalen van hen die uitgebuit werden. Het mooie van de Afrikaanse cultuur is het doorvertellen van de geschiedenis in elke lokale gemeenschap, hier is de geschiedenis te boek gesteld door de klasse van de uitbuiters. En wat het begrip helden betreft, in de VK schreef iemand in een ingezonden stukje helder dat slaven tot slaven zijn gemaakt maar dat ook helden tot helden zijn gemaakt.

Luister naar de hoofdpiet

Volgens de Telegraaf en de politie waren er zaterdag 2500 demonstranten tegen racisme in Leeuwarden. En één Zwarte Piet. Die Piet liep ongehinderd in vol Pietenornaat en extreem zwart geschminkt langs de duizenden betogers. Als je de verslaggeving van de anti-Zwarte Pietdemonstraties de afgelopen jaren hebt gevolgd dan moet deze pro-Piet een man zonder angst zijn, extreem moedig. Maar dat is hij helemaal niet, want de anti-Zwarte Pietdemonstranten zijn altijd zeer vredelievend geweest. Het geweld kwam uitsluitend uit de hoek van de pro-Pieten. De man van Kick out Zwarte Piet, Jerry Afriyie, heeft niet alleen extreme scheldkanonnades over zich heen gekregen en de geweldadigste verwensingen op het internet, hij is ook bekogeld met stenen en eieren door de vrinden van deze ene Piet. Hij is niettemin zelf veroordeeld tot een boete van 500 euro en het betalen van 500 euro smartengeld aan een agent omdat hij zijn “spieren had aangespannen” bij zijn onterechte hardhandige aanhouding in Gouda. In de media wordt echter bijna altijd geschreven en gesproken over geweld van “beide” kanten. Deze ene Piet in Leeuwarden demonstreerde dus het tegendeel, namelijk dat de antiracisme demonstranten volstrekt vredelievend zijn.

In de VS probeert Donald Trump iedereen die anders denkt als levensgevaarlijk te bestempelen. Een beweging als Antifa wordt door hem als terroristisch aangemerkt, onze pers maakt daar links extremistisch van. Maar Antifa is een beweging tégen fascisme, tégen extreem rechts, hoezo ben je dan zelf extreem? Dat je links bent volgens deze (rechtse) media als je tegen racisme bent, dat zegt alles over rechts.
Laat alle voorstanders van Zwarte Piet oud-hoofdpiet Erik van Muiswinkel
terugluisteren bij M maandagavond, dan kunnen zij niet anders dan de discussie sluiten.

Beeldenstorm

Hier en daar wordt een standbeeld letterlijk van zijn voetstuk getrokken en in de media lijkt de beeldenstorm losgebroken. Is het gek dat mensen het standbeeld van een genocidepleger omver trekken? De protestanten vernielden de beelden in de katholieke kerken, dat waren beelden van heiligen en werden vernietigd omdat de protestanten tegen beelden waren, gelijk recentelijk orthodoxe islamieten die ook beelden vernietigden van o.a. Boeddha. De Amerikanen trokken het beeld van Saddam Hussein omver nadat zij Bagdad hadden veroverd, veel commotie gaf het niet. Over het omver trekken van het beeld van slavenhandelaar Colston in Engeland(hij had een vloot van 40 schepen om mensen als slaaf te verkopen) of van de genocidepleger Leopold II in België(meer dan 10 miljoen slachtoffers) zou je je al helemaal niet druk hoeven maken, maar het tegendeel is waar.

“Door standbeelden weg te poetsen uit de geschiedenis dreigt het gevaar dat ook delen van de historie die een natie gevormd hebben verbleken en vergeten worden” stond in het commentaar van de hoofdredactie van de Leeuwarder Courant. Ook Hans Goedkoop zei op televisie iets in die richting en wees daarbij op zijn achtergrond als historicus. Maar juist een historicus moet weten dat de geschiedenis wordt “geschreven”. En dat doen de lieden die de macht hebben graag zelf. Je moet je er als historicus in verdiepen om erachter te komen hoe het werkelijk zat. Wat de leek meekrijgt is het heldenstandbeeld en de namen van die helden op straatnaambordjes, maar ook mag hij hun rijkdom in musea bezichtigen of hun riante verblijven, kastelen en paleizen bewonderen. Over hun wandaden krijgt hij, ook op school, bijna helemaal niets te horen.
De historicus moet weten dat hun rijkdom meestal wreed vergaard is. Door oorlog, uitbuiting en slavernij, niet zelden met genocides gepaard gegaan. Maar die geschiedenis zien wij maar heel zelden terug op straatnaambordjes of in de vorm van standbeelden. De paleizen staan vaak nog fier overeind, de armzalige onderkomens van de door de helden uitgebuite medemensen zijn bijna allemaal vernietigd.

Is het nodig voor de kennis van de geschiedenis om de wreedste figuren als helden te vereren. Vooruit, een plaquette erbij met daarop de wandaden vermeld en de genocidepleger mag het straatbeeld voor eeuwig bepalen. Zoiets als een standbeeld van Adolf Hitler in Berlijn aan de Hitler Allee met de vermelding dat hij (o.a.) 1,5 miljoen Roma en Sinti, 6 miljoen joden en 23 miljoen Russen heeft laten vermoorden. Lijkt toch haast een opsomming van zijn geweldige prestaties dan een kritische noot. En dan historici die zeggen dat hun standbeeld van belang is voor de geschiedenis, dat weghalen een vorm van geschiedvervalsing zou zijn.

De verering met beelden hoort thuis in de nationalistische tijdgeest die het plaatsen mogelijk maakte, maar de wreedaards horen natuurlijk in de geschiedenisboeken. En om nooit te vergeten wat zij hebben gedaan mogen hun wandaden met een monument worden herdacht. Een standbeeld of straatnaam om hun te eren is zacht gezegd misplaatst. Als men die toch wil laten staan met hun wandaden op een plaquette erbij, dan alleen wanneer de plaquette fors groter is dan het standbeeld.

Selectieve verontwaardiging

Bulgaarse uitzendkrachten worden met 12 man opgehokt in vakantiewoningen en vervoerd in te kleine busjes. Anderhalve centimeter bedraagt de afstand die hun koppelbazen hanteren.
In azc’s zitten mensen ook opgehokt. De angst voor corona is er groot. Bij de uitbraak in het azc Sneek werden besmette bewoners in de militaire kazerne van Zoutkamp opgesloten, bewaakt door soldaten. Bewoners van het azc in Burgum hebben vanwege gedwongen schending van de anderhalve meter richtlijn een kort geding tegen het COA aangespannen. Vanmiddag wordt de uitspraak verwacht.

Over de Bulgaarse arbeiders en de asielzoekers is bijna geen ophef, zij worden door bazen en onze eigen overheid gedwongen de anderhalve meter maatregel te schenden. De verontwaardiging over het niet helemaal aan de anderhalve meter eis voldoen bij de demonstratie in Amsterdam is dus selectief. Ook was er geen boosheid over het overtreden van de regels door cafés her en der in het land die wilde feesten organiseerden, of door overvolle terrassen.

De demonstratie in Amsterdam werd inderdaad te druk, een onverwacht succes. Maar er waren wel kruisen op het plein geplakt om de anderhalve meter grens te hanteren, en er was verzocht mondkapjes om te doen. De woede die rechts hierop los liet stond in schril contrast met de stilte over de hierboven genoemde schendingen van de anderhalve meter grens. Die woede dreigde ook nog de reden van de demonstratie naar de achtergrond te werken. Op de ic’s sterven mensen aan corona, een akelige verstikkingsdood. George Floyd kwam net als Mitch Henriquez ook door verstikking om het leven, verstikking door een nekklem. Coronadood of politiedood, het ene is noodlot, het andere moord. En de reden van die moord mag je niet verzwijgen vanwege het minder dan anderhalve meter afstand houden bij een demonstratie daartegen. Corona ontwricht de samenleving, maar racisme ontwricht de samenleving nog veel meer.

Het is genoeg geweest

De democratie steunt op de rechterlijke macht en de politie, die moeten haar beschermen. De eisen waaraan rechters en agenten zouden moeten voldoen zijn helaas niet hoog genoeg. De mens die zo’n ambt wil bekleden moet de democratie een warm hart toedragen en mag zich niet beperken tot zijn eigen bubbel. De rechter moet even neutraal de bankdirecteur als de tasjesrover beoordelen. Iedereen weet dat het in de praktijk vaak misgaat, neutraal en klasseloos denken is maar weinigen gegeven. De media en politiek zouden hier doorlopend alert op moeten zijn, maar ook daar zie je ongelijke behandeling.

Ongelijke behandeling door de politie heeft ernstige gevolgen. Viel de ophef over de moord op Mitch Henriquez hier nog tegen, in de VS leidt een identieke moord nu tot heftig protest. De politie daar doet net als hier aan etnisch profileren, maar gaat ook vaker over tot geweld. Een zwarte student die op zijn dagelijkse rondje joggen een straatje verder liep, een witte straat, werd gelijk door de politie doodgeschoten, want een zwarte jongen in een witte buurt moet wel een inbreker zijn. Dat is de USA today. Maar liefst één op de duizend zwarte mannen komt er om door politiegeweld. De vader van Donald Trump was lid van de KKK, de geest van die lynchende bende heeft het land nog lang niet verlaten.

Politieagenten die ontsporen moeten natuurlijk direct worden vervolgd. Zij ondermijnen de positie van alle agenten. In de VS zie je nu ook politieagenten demonstreren tegen het geweld van collega’s(o.a. in Miami). Zij moeten gesteund. In de leiding zal schoon schip gemaakt moeten worden. Een hoofd van politie die meteen na de moord door een agent roept dat die agent vrijuit gaat, zoals hier bij de moord op Mitch Henriquez, zal zelf direct ontslagen moeten worden. En een klokkenluidster die racisme aan de kaak stelt moet de politie niet verlaten, zoals hier bij team Haaglanden gebeurde, maar zou juist op het schild moeten worden gehesen. Wij kijken naar Amerika, maar wij moeten onze ogen openen voor wat zich ook hier afspeelt. En dat begint al met de zwartepietendiscussie.

Dat men in rechtse hoek zich nu drukker maakt over 5000 mensen in Amsterdam die vreedzaam en grotendeels met mondkapjes om demonstreerden tegen politiegeweld dan over zuipende Brabanders die in polonaise door hun kroeg gingen zegt alles over rechts. Op de Dam was de anderhalve meter niet haalbaar, maar de demonstranten deden wel hun best. Net zoals op veel terrassen waar de anderhalve meter ook niet werd gered. Maar geen PVV-er, VVD-er, CDA-er of FvD-er die daar iets van zei. Erger, ook bij Op1 van BNNVARA zaten de presentatoren als een inquisitie burgemeester Halsema aan te pakken omdat zij niet een bataljon ME-ers de 5000 demonstranten met nekklemmen van de Dam had laten verwijderen. Dat had minister van Justitie en Veiligheid Grapperhaus goed optreden gevonden. Op de Dam was de boodschap: het is genoeg geweest!

Piet Hein Donners rookgordijn

Piet Hein Donner werd aangesteld als voorzitter van de commissie die de toeslagenaffaire moest analyseren. In de VK werd in herinnering geroepen dat het dezelfde Donner was die als vicevoorzitter van de Raad van State verantwoordelijk was voor het jarenlang in het ongelijk stellen van ouders die de Belastingdienst aanklaagden vanwege het onterecht opeisen van betaalde toeslagen in deze toeslagenaffaire.
De pedante CDA-er die eerst de PVV als gedoger door het CDA-congres wist te slepen en daarmee Hirsch Ballin in het stof deed bijten, stapte als minister in dat gedoogkabinet al snel weer op, nog voordat dat Kabinet viel. Hirsch Ballin was de gedroomde kandidaat om lid van de Raad van State te worden, maar die functie gunde Donner hem niet, sterker, die ambieerde hij zelf. En dat lukte hem.

Intussen heeft hij nog een laatste glamoureuze overstap gemaakt door minister van staat te worden en daarmee heeft hij zijn ijdelheid maximaal weten te verwennen. Als hoogst geplaatst dienaar van Koning en Vaderland zat hij nu ook even de commissie voor die de toeslagenaffaire moest uitpluizen. Dat hij daarbij tegen zijn eigen falen als minister en vicevoorzitter van de Raad van State opliep laat hij onbesproken. Opvallend dat hij politici wel aanwijst als hoofdschuldigen, maar daar valt hijzelf blijkbaar niet onder.

De affaire verdient een parlementaire enquête, want als je Donner volgt dan zijn er zoveel schuldigen dat die ook weer onschuldig zijn en er dus niemand verantwoordelijk is geweest. Met die conclusie is hij zelf en zijn vele anderen (waaronder mede-commissielid Jetta Kleinsma die ook als staatssecretaris onder Donner indertijd niet verschoond is van wanbeleid) tevreden. De slachtoffers van de affaire heeft Donner in twee groepen weten te gieten, een groep zware gevallen die gecompenseerd moeten worden en een groep die daar niet onder valt en het nakijken heeft. De tweede groep blijkt nader bekeken ook zwaar beschadigd. Donner heeft daarmee een rookgordijn opgetrokken en de zaak nog gecompliceerder gemaakt. Het is een schandalige affaire geworden, een Kafkaëske vertoning waarbij de overheid de levens van eigen burgers ernstig heeft beschadigd met als enige reden discriminatie. Want uitsluitend burgers met een niet 100% authentieke Nederlandse naam kwamen voor de ten onterechte opgelegde terugvorderingen in aanmerking.