Voortschrijdend inzicht bij de VVD

Een paar jaar geleden vond Mark Rutte het nodig om de bevolking te wijzen op de door de VVD zo geroemde eigen verantwoordelijkheid, bij een inbraak moest je de inbreker maar met een ferme tik wegjagen. Eigenrichting is niet echt in lijn met de rechtsstaat, maar daar malen ze bij de VVD niet om. Daar is belasting betalen iets voor de dommen en daar valt men niet over de voorzitter die op dubieuze wijze miljoenen roofde van de leden van een uitvaartvereniging, of over liegende Kamerleden en ministers, ook een liegende premier is o.k.

Nieuwe uitspraken van Rutte hebben zelfs de politie doen protesteren. Rutte had de wat teveel middelen gebruikt hebbende feestvierders op nieuwjaarsnacht, die vuurtje stoken tot hun eigen verantwoordelijkheid rekenden en die de politiemensen die daarbij ingrepen belaagden, het liefst eigenhandig in elkaar geslagen. Hier sprak onze premier en niet Orban in Hongarije of Bolsonaro in Brazilië.
Als de politie het met Rutte eens zou zijn, dan zou het vermoorden van Henriquez door agenten die diens seksueel getinte grapje niet konden waarderen een normale reactie zijn. Dan zou je de rechtbanken wel op kunnen doeken, immers de bevolking speelt voor eigen rechter en anders de politie wel.
Het zal een bedenkelijke vorm van voortschrijdend inzicht zijn bij de VVD. Tevens reden waarom de laatste liberale VVD-burgemeesters met tweeën tegelijk opstappen.

Staken verboden

Staken is één van de weinige machtsmiddelen die de werknemer heeft, een groot goed. Hoe hij moet werken, hoe lang, waar en wat hij daarvoor aan loon mag ontvangen, dat bepaalt de baas. Natuurlijk kan daar de werknemer of diens vakbond bij betrokken worden, maar als de baas a heeft gezegd en de werknemer b wil en geen van beiden wil toegeven, dan rest voor de werknemer slechts staken, zonder dat recht is het begrip loonslaaf letterlijk te nemen, tenzij je ontslag als pressiemiddel wilt of kunt zien.
Bij Nedcar is het al tijden onrustig vanwege de arbeidsomstandigheden en beloning. De onderhandelingen met de vakbonden zijn op niets uitgelopen en dus zou er gestaakt worden om de directie tot bewegen te krijgen. Maar de directie stapte naar de rechter om de staking te verbieden. Afgelopen week besloot de rechtbank tot een verbod. De rechtbank volgde de redenering van de directie van Nedcar dat de staking zou kunnen leiden tot het afhaken van BMW als klant en zou het bedrijf (mogelijk) moeten sluiten.

In Nederland werd en wordt zelden gestaakt, de brave calvinist dient er lijdzaam zijn baas. En als er dan een keertje gestaakt dreigt te worden schiet de rechter de baas te hulp.
Wanneer een werkgever zijn personeel via payroll-constructies en oproepbaantjes geen enkele zekerheid biedt en ook nog op hun inkomen beknibbelt dan rest het personeel in ons land slechts het accepteren van dat feodale beleid of ontslag nemen. Want het stakingsrecht is deze week door de rechter bij het grof vuil gezet.

Hoezo trots?

Matthijs van Nieuwkerk had Huib Modderkolk (VK) te gast in DWDD. De onderzoeksjournalist had een scoop: de hulp van Nederland aan de Amerikanen om drugsbaron El Chapo achter de tralies te krijgen. Fijn voor de Amerikanen dat zij de hofleverancier van snuivend Hollywood en arm Chicago met onze hulp hebben kunnen pakken. Gek dat ons zuinige landje uitermate blij en opgetogen was met het karige bedankje dat de Amerikanen als voldoende beloning zagen. Maar frappant dat ook Matthijs liet weten trots te zijn op deze afluisterpraktijk. De scoop had natuurlijk moeten zijn de reden waaròm de Amerikanen ons land hebben gebruikt voor het afluisteren. Want die reden is nogal verontrustend. De Amerikanen deden het niet zelf omdat hun wetgeving voor afluisteren “te” streng is. En bij hun Canadese buren is dat al evenzo. Ook Duitsland en Engeland kennen “te” fatsoenlijke wetgeving voor de bescherming van de privacy.

Maar gelukkig is daar Nederland, het belastingparadijs voor rijken en multinationals is ook het walhalla voor schenders van de privacy. Bijna nergens in de wereld wordt zoveel afgeluisterd als hier, en dat is logisch met onze wetgeving die daar alle ruimte voor geeft.
Hooguit landen als China en Noord-Korea zullen nog minder bescherming van de privacy kennen, geen reden om trots op te zijn.

Je zou je moeten doodschamen dat we als schoothondjes op zijn Balkenendes de hielen van de Amerikanen likken en je zou de Kamer meteen bij elkaar moeten roepen om als de wiedeweerga onze wetgeving waterdicht te maken wat betreft de privacybescherming. Die is grotendeels lek geslagen door de Kabinetten Balkenende onder het valse mom van terrorismebestrijding.
Zolang de privacybescherming niet volgens de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens wettelijk is vastgelegd is er geen reden voor trots maar voor schaamte.

Mag je nog christen zijn?

Bij Jinek mocht Kees van der Staaij ongestoord zijn zegje doen, zich wat onttrekken aan de commotie die is ontstaan over de antihomo-Nashville-verklaring die hij zou hebben getekend. Hij had de Engelstalige versie gelezen en vertaling wel o.k. gevonden.
Paulien Cornelisse deed in de VK wat Jinek naliet, Kees wijzen op de niet mis te verstane tekst van de Engelse versie, die feitelijk ietsje minder hard was vertaald naar het Nederlands. Het woord deny in de betekenis van ontzeggen/verbieden is in het Nederlands doorlopend als ontkennen vertaald, waardoor die tekst wat vager is. Van der Staaij vond de nog hardere versie dus geen probleem.

Het is wat sneu voor de mannenbroeder Van der Staaij dat hij nu ineens onder vuur komt te liggen, hij is immers geen millimeter van zijn toch bekende standpunten geweken. Vrouwen zijn ondergeschikt aan de man, abortus is een groot taboe evenals euthanasie, de doodstraf moet worden ingevoerd en homo’s moeten keurig stil in de kast. Die standpunten waren geen enkel beletsel voor Rutte om zaken met hem te doen. Een verworvenheid van die dealtjes op de achterbank van Ruttes premiersbolide bleek het meldpunt voor hulp bij abortus, dat wordt nu met een miljoenensubsidie door een christelijke stichting gedaan en de hulp bestaat uit het dwingend afraden van abortus.

Vorige week werden drie mannen veroordeeld tot een boete van 500 euro omdat zij in 2016 pamfletten hadden verspreid. De strekking van de inhoud van die pamfletten was ongeveer gelijk aan die van de Nashville-verklaring. Even afwachten wat de rechter gaat oordelen nu de schrijvers geen Nederlandse islamieten maar Nederlandse dominees zijn. Van der Staaij beklaagde zich al, “mag je nu ook al geen christen meer zijn?”

Op zee mag bijna alles

Op zee kan iedereen zijn gang gaan. Behalve langs de kust van landen die rijk genoeg zijn om een kustwacht te financieren, daar kan alleen de eigen vissersvloot de zee leeg vissen. Maar voor de kust van Ghana, één van ‘s werelds rijkste visgebieden, wordt bij gebrek aan een kustwacht de vis massaal gevangen door vissers uit de hele wereld. Niet alleen door Nederlandse varende visfabrieken. Tussen de 200 à 300 schepen uit de EU zijn daar actief en ongeveer evenveel uit de VS. Daar is een enorme concurrent bijgekomen, China, met maar liefst tussen de 3000 en 3500 schepen. De lokale vissers zijn brodeloos geworden. De bevolking is aangewezen op dure diepvriesimport of op de zwarte markt waar restanten illegaal gevangen vis wordt gedumpt.

Terwijl wij oeverloos praten over maatregelen tegen de klimaatverandering laten wij de grootste boosdoeners, de lucht- en de scheepvaart, buiten schot. De 15 grootste containerschepen vervuilen net zoveel als alle auto’s op onze aarde, dus een klein beetje normen stellen zou bij die scheepvaart meteen gigantisch effectief uitpakken. Maar we doen het niet. Je zou kunnen beginnen met het verbieden van het bijstoken van chemisch afval, in feite een manier om gratis van je kankerverwekkende troep af te komen.
Dat er wekelijks of dagelijks containers over boord slaan komt niet in het nieuws, alleen als het er 270 tegelijk zijn en pal voor onze eigen kust. Dan realiseren mensen zich pas wat de milieuschade is die containerschepen het hele jaar veroorzaken. Alleen wordt het gezien als een incident, en dat is het helaas niet.

Over de werkomstandigheden van de matrozen valt evenmin iets positiefs te noemen, zij worden niet voor niets geronseld in landen waar armoe heerst en arbeidsrechten minimaal zijn. Op de internationale wateren gedogen de rijke landen alles. Bijna alles. Zeeën leegvissen, het zeeleven verwoesten, de koraalriffen vernietigen, een extreme vervuiling veroorzaken, dat alles mag gewoon gebeuren. Maar een schip dat 32 mensen uit zee heeft gered voor de kust van Libië moet van Madeleine van Toorenburg (CDA) en Malik Azmani (VVD) aan de ketting en de bemanning vervolgd.

Traditie mag wat kosten

In elk geval 2 doden door het traditionele nieuwjaarsvuurwerk en vele gewonden. In Leiden, Breda en Dordrecht waren 5 kinderen het slachtoffer.
Alleen al in Rotterdam is in 8 ogen het licht gedoofd. En dan is er nog voor een vermogen aan brandschade, waarbij Scheveningen de kroon spande met de gevolgen van het traditionele vuurtje stoken. De 48 meter hoge stapel pallets en ander hout, al dan niet geverfd of chemisch behandeld brandde wat al te enthousiast, het scheelde niet veel of het hele dorp was in brand gevlogen. Het bleef bij schade aan daken, schuttingen, auto’s, kiosken en tuinen, en verbrande natuur in het duingebied. Milieuschade telt voor de feestvierders niet, oogletsel en een paar doden en tig gewonden blijkbaar ook niet. Zelfs het miljoenenbedrag aan materiële schade maakt geen indruk. Traditie mag wat kosten.

Tjeerd Faber, oogarts in Rotterdam, houdt al jaren het aantal oogletsels door vuurwerk bij. Niet iedereen is blij dat hij de gevaren van vuurwerk hoger op de agenda probeert te krijgen, zijn ziekenhuis krijgt de nodige haatmail en verzoeken om hem te ontslaan.
Of het nu gaat om de omstreden karikatuur zwarte piet of om tradities die menig terroristische aanslag naar de kroon steken, je mag er niet aan komen.

Feestelijke agressie

De kerst is weer voorbij, massaal worden de supermarkten geplunderd om de leeggevreten koelkasten te vullen. Voor cynici is het feest nu pas begonnen, zij kunnen  toekijken hoe de kerstfeestvierders kachel en boos uit hun familiegezelligheid komen. Meneer rijdt al weg als mevrouw nog aan het instappen is, de toch al geïrriteerde hoofden staan gelijk helemaal op tilt. Met deuren wordt gesmeten, met auto’s gescheurd en hun kinderen zien het angstig aan. Je zou uithuisplaatsing overwegen.

Geen wereldschokkende aanslagen deze kerst, op een incident bij de kerstmarkt in Straatsburg na, waar een geflipte crimineel 4 mensen doodschoot, vergelijkbaar met  verkeersruzies 2 dagen voor kerst in ons land waarbij ook 4 doden vielen. De agressie in het verkeer in ons vroemvroemland is enorm.
Mensen zijn bang voor terreur, maar in de tijden van de RAF, de IRA en de ETA werd al gesteld dat terreur het meest voorkomt in de eigen familie. Net zoals de verkrachter niet een engerd in de bosjes is, maar doorgaans een vader, oom of buurman. Van de 40 moorden op vrouwen het afgelopen jaar waren alle daders bekenden van het slachtoffer.

Het kerstfeest is een familiegebeuren waar schrijvers als Lars Norén wel raad mee weten, evenals vele cineasten. Bij hen loopt het altijd wat uit de hand, maar dat is geen belemmering voor de herkenbaarheid. In de keurig aangepaste wereld waar de migrant zich van Rutte in moet vechten broeit het van onderlinge haat en nijd, geheimen en perversiteiten. In die wereld waar zwarte piet en het koningshuis onaantastbaar zijn is de schone schijn heilig. Alleen na een paar van hun supergezellige familiedagen breekt de façade en kan iedereen zien hoe broos die schone schijn is.

Alle aandacht voor de lelijke kant

Leeuwarden/Fryslân was de culturele hoofdstad 2018. Dankzij het motto iepen mienskip(open gemeenschap) mocht Leeuwarden zich een jaar als het culturele centrum van Europa manifesteren. Er is veel gebeurd, een stoet aan theatervoorstellingen, grote en kleine evenementen, het werd allemaal zeer goed bezocht. Geslaagd dus? Er viel toch wel wat onvrede te bespeuren. Zo werd er veel geld verspild met het aantrekken van hotemetoten van buiten de provincie die na het innen van salaris rap vertrokken zonder noemenswaardige bijdragen te leveren. Zeker geen bijdragen die onder de noemer mienskip vallen.
Heel veel prachtige voorstellingen en evenementen werden voornamelijk door vrijwilligers gedragen, je ware mienskip dus. Het bezoek van Franse reuzen, een act die over de hele wereld reist, was vooral reusachtig wat de aanslag op het budget betrof. En afsluitend is het kibbelen over de erfenis, of de politiek de cultuur ook na dit jaar een warm hart wil toedragen. Of wordt het pad van Halbe Zijlstra weer ingeslagen en gaat het mes fors in de cultuurbegroting.
Het was diep triest hoe de landelijke media met dit cultuurfestijn zijn omgesprongen. Naast een amateuristisch slecht televisieverslag van de opening kwamen de vele activiteiten nauwelijks onder de landelijke aandacht. Het vooroordeel dat alles buiten de Randstad niet op belangstelling hoeft te rekenen werd ruim bevestigd. Daarom sloot het jaar des te treuriger af met een actie die wel veel aandacht kreeg en juist helemaal niets met iepen mienskip te maken had, de rechtszaak tegen de “blokkeerfriezen”, het werd nota bene het woord van het jaar.

In het Friese dorp Eastermar viel dit jaar de postcodeloterijprijs. Geheel indachtig de iepen mienskip wilde een aantal dorpelingen een deel van hun prijzengeld opzij zetten voor dorpsgenoten die er financieel niet ruim bijzitten en dus ook geen loten hadden gekocht. Het plan zorgde voor tweespalt, want niet iedereen vond het een goed idee. De Jenny Douwes van het dorp had haar prijzengeld besteed aan het kopen van wat luxe goederen en een familiereis naar Portugal. De arme dorpsgenoten hadden zelf maar loten moeten kopen vond zij en anders moesten ze maar naar de gemeente als ze tekort kwamen. Voor de eigen familie gelden andere regels. Het is nationalisme in een notendop. Ook Fryslân met zijn sociale en sportieve imago kent meer kanten. De lelijke kreeg dit jaar alle aandacht.

Gelijke kansen?

Discriminatie op grond van huidskleur of sekse, het is echt niet verdwenen. #Metoo bracht in beeld hoe normaal het is dat mannen in machtige posities alles kunnen doen zonder dat iemand het in zijn hoofd haalt om er wat tegen te ondernemen. Dat zou ten koste van hun werk en carrière gaan, en van een uitkering leven, mocht dat kunnen, is blijkbaar geen aanlokkelijk perspectief.

De machtige posities in de westerse wereld worden bezet door voornamelijk witte mannen. Vrouwen aan de top zie je maar beperkt. In ons land zijn vrouwen sowieso slecht vertegenwoordigd in het arbeidsproces, een achterstand die vooral is opgelopen dankzij de neutraliteit die onze regeringen ooit nastreefden. Wij trokken niet ten strijde in WO 1 en 2 waardoor vrouwen het mannentekort op de arbeidsmarkt moesten opvullen en de politionele acties in Indonesië konden met het staande leger worden uitgevoerd.
Voor mensen met een kleurtje zijn de deuren naar de mooiere arbeidsplaatsen nog meer gesloten dan voor vrouwen. Voor hen is zelfs het krijgen van een stageplek al een strijd.

Toch zie je soms vrouwen of mensen met een kleurtje op een prominente plek. Om dan de conclusie te trekken dat de glazen plafonds of de muren geslecht zijn is het veel te vroeg, er is een heel andere reden voor die gevallen. Zo kon Obama president van de VS worden omdat zijn voorganger Bush er een enorme puinhoop van had gemaakt. Wie wilde zijn reputatie aan die misère wagen? Alleen Hillary Clinton(!). In het bedrijfsleven zie je datzelfde verschijnsel. Heeft een ceo de boel op de rand van het faillissement gebracht, dan wil de Raad van Commissarissen geen witte man uit hun netwerk naar voren schuiven, want de kans op reputatieschade is in zo’n situatie te groot. Dan willen zij wel eens een vrouw benoemen, dat leidt af van de problemen en geeft zelfs wat glans vanwege vermoedde vooruitstrevendheid. Ondanks het gejammer van de Thierry  Baudets en Robert Jensens gesteund door Marjan Zwagermansen en Esther van Fenema’s is het nog altijd de witte man die de macht heeft, van gelijke kansen is geen sprake.

Pas op je woorden

Heb je een kleurtje en rijd je in een luxe auto, dan merk je dat het Nederlandse politiekorps vol zit met witte mannen die hun ogen niet kunnen geloven dat jij je dat kunt permitteren en zij niet. Het is bekend dat er bij de politie veel aanhang is voor de PVV en ook FvD. Gisteravond werd dat nog eens duidelijk gemaakt, in de 2Doc Verdacht aan de hand van getuigenissen van Nederlanders met een kleurtje. De uitzending zou verplichte kost moeten zijn voor alle Nederlanders.

Wat opviel was een stille dreiging die vaak genoemd werd. Bij de vaak in grofheid en onbeschoftheid uitblinkende aanhoudingen, op niets meer dan huidskleur gebaseerd (etnisch profileren heet dat) wisten de aangehoudenen één ding heel goed: “nu niets zeggen want anders loopt het verkeerd af”.
Wat dat verkeerd aflopen inhoudt zeggen zij niet, maar de moord op Mitch Henriquez heeft dat duidelijk gemaakt. Die was zo onverstandig om tegen een een groepje agenten die hun pistolen nogal opzichtig droegen de opmerking te maken dat hij ook een wapen had, wijzend op zijn kruis. Dat bleek reden genoeg om hem met de nekklem van het leven te beroven.

Bij RTL Late Night zat de Engelse Skunk Anansie. Na het zien van wat fragmenten uit de nieuwe film van Jandino Asporaat was zij verbijsterd, dit waren beelden van meer dan 20 jaar geleden, de tijd van zulke (racistische) grappen was toch allang voorbij dacht zij. Maar niet in ons land, waar black face zwarte piet met hand en tand wordt verdedigd. En waar demonstranten tegen dat racistische symbool niet alleen door de politie, maar ook door burgers worden staande gehouden.
Voor de anti-pietdemonstranten waren de politieagenten minstens zo bedreigend als de blokkeerders. Iedereen kan dat nu invoelen als zij de 2Doc Verdacht hebben gezien.

Extreem rechts genormaliseerd

De Anna Frank Stichting heeft gisteren een waarschuwing gegeven. Extreem rechts heeft weliswaar niet veel aanhang als je het aantal actieve leden van de bekende clubs optelt, maar hun gedachtegoed is groeiend concludeerde het Verwey-Jonker Instituut dat het onderzoek heeft uitgevoerd.

De PVV en het FvD worden als normale partijen gezien en behandeld. Zij verspreiden echter ideeën die “goed aansluiten” bij extreem rechts, waardoor die ideeën ook normaal worden. Opvallend was de vaststelling dat de PVV (naar buiten toe) nog enigszins afstand lijkt te houden tot organisaties als VNU en dergelijke, maar dat het FvD zich daar amper of niet van distantieert. Niet genoemd dat na de enorme media-aandacht waar Wilders op werd getrakteerd nu een groot podium wordt geboden aan Baudet. Bovendien worden Thierry Baudet en Theo Hiddema behandeld alsof zij volstrekt keurige lieden zijn met heel normale ideeën. Zozeer dat Klaas Dijkhoff ook geen enkele remming meer voelt om op gelijke wijze het “debat” in te gaan.

Baudet had een debat aangevraagd over het pact van Marrakech. Zijn “rechtse” hand Hiddema leest, gelijk diens vader in 40-45, Duitse kranten en daar liep Theo aan tegen dat pact. De meest basale mensenrechten voor vluchtelingen vastgelegd in een pact, een gruwel voor de heren. Het leger moet die vluchtelingen op de Middellandse Zee met drones en helikopters te lijf gaan, en dat kan het leger makkelijk vinden zij. Terug schieten naar Afrika, niks mensenrechten. Die tellen uiteraard niet voor homeopathisch zeer verdunde types.
Hilversum doet alsof dat heel normale ideeën zijn, en daarmee zijn het inderdaad heel normale ideeën geworden.

Waar is dat feestje?

Hier is dat feestje! In de docu over Sylvana Simons kwam het feestverhaal weer eens voorbij. Mensen die iets aan de orde stellen waar de boze blanke man en vrouw niets van wil weten krijgen het vaak te horen: “jullie komen op een feestje en gaan dan vervelend doen”. Wiens feestje en wie zijn de gasten? Ons land is ons feest en ons is wit. Ander kleurtje of naam en je hebt je maar aan te passen en je mond te houden. Trouwens ook de witte die zich hieraan stoort mag meteen met Sylvana mee op de bananenboot van Thierry Aartsen, cultuurwoordvoerder van de VVD.

Het zijn weer tijden van sterk nationalisme, velen willen de grenzen terug. Nu zijn de Europese grenzen al een ijzeren gordijn geworden en die wordt steeds verder opgerekt. Bram Vermeulen(komende zondag bij de VPRO) laat zien dat de Zuid-Europese grens tegenwoordig in de Sahara ligt. In de EU is het feest, daarbuiten vaak niet. Maar “wij” willen geen gasten op ons feestje, dus de grenzen dicht. Dat het feest hier alleen kan bestaan door goedkope arbeid en uitbuiting van mensen elders, waarvoor wij dictators aan de macht hebben geholpen en houden, waardoor het buiten het feestelijke westen veelal oorlog en ellende is, nee, daar kijken wij niet naar, wij kijken alleen naar iedereen die het waagt om aan ons feestje te komen.
Vrijheid, gelijkheid en broederschap, voor zover zij nog bestaan, houden bij de grens op.

Intussen …

Nu de sinterklaastijd weer is ontaard in Fortuynistische sferen krijgen andere zaken te weinig aandacht. Zo wil minister van Rechtsbescherming Sander Dekker de toegang tot de rechter voor minder draagkrachtigen belemmeren. Omdat rechterlijke procedures “te” duur zouden zijn wil hij dat mensen die afhankelijk zijn van rechtsbijstand niet naar de rechter maar naar een aparte instantie moeten voor het oplossen van hun problemen. Ofwel, een goedkoop bureau waar degene die zijn recht wil halen zal worden afgescheept door lieden die een cursusje gedaan hebben om dat te doen. Mooi werk voor ontslagen bankmedewerkers.
Veel rechtszaken die middels rechtsbijstand worden gevoerd zijn zaken tegen de overheid zelf. Dat Dekker als vertegenwoordiger van de overheid die rechtsgang wil frustreren is al zeer bedenkelijk, dat hij er een verschil mee creëert tussen mensen met een goed gevulde beurs en zij die over een slecht gevulde knip beschikken is een schending van de rechtsstaat.

Er worden door de VVD ook dubieuze proefballonnen opgelaten. Azmani, volgeling van Bolkestein en lijsttrekker voor de VVD bij de Europese verkiezingen, wil de discretionaire bevoegdheid van zijn staatssecretaris Harbers afschaffen. Dat Harbers in bijzondere gevallen kan afwijken van de regels en uitgeprocedeerde asielzoekers alsnog een verblijfsvergunning kan verstrekken vindt hij oneerlijk voor degenen die dat niet krijgen. Dat je zou moeten concluderen dat de regels niet deugen als zelfs VVD-staatssecretarissen zo vaak gebruik maken van die bevoegdheid, dat gaat Azmani boven de pet. Alles mag om de Wilders- en Baudetkiezer binnen te halen.

Thierry Aartsen, woordvoerder cultuur van de VVD en zwarte pietfan die Sylvana Simons naar een apenland wenste, wil dat er cultuursubsidie naar het katholieke zuipfeest carnaval gaat en niet naar het Concertgebouw met zijn chablisdrinkende bezoekers, waar nu het laatste restje subsidie heen gaat dat de bezuinigingen van zijn partijgenoot Halbe Zijlstra heeft overleefd. Dat het Concertgebouw Orkest en niet het gebouw subsidie krijgt, Aartsen kent het verschil niet. Even niet op de Baudetkiezer, maar op die van Wilders jagen dus.
En het “volk” worstelt intussen met het koloniale verleden, een nooit verzorgde wond waar elk jaar zwarte piet uit ettert.

Kinderfeest

De rechter die de pro-zwartepiet-wegblokkeerders veroordeelde kreeg zelf te maken met de praktijken van die helden van de Telegraaf. Op twitter plaatsten een paar van die figuren haar telefoonnummer met de oproep om haar plat te bellen. Zij wezen er “fijntjes” op dat zij geen onafhankelijk rechter was, want penningmeester geweest bij de Stichting Humanitaire Hulp Eritrea. Oef, dat is schrikken, een rechter die affiniteit heeft met humanitaire hulp en dan ook nog aan mensen in Eritrea, waarvan zij kennelijk weten dat het in zwart Afrika ligt.
Zij zijn boos op deze rechter, want zij legde “veel te zware” straffen op voor het levensgevaarlijk blokkeren van een snelweg en het belemmeren van het recht op demonstratie van mensen die met hun van mening verschillen. Meestal hoor je deze lieden klagen over te lichte straffen, taakstraffen vinden zij doorgaans geen straf. Hoe anders is dat nu, de paar weken werkstraf die zij opgelegd kregen zijn ineens wel uitermate zwaar.
Het plaatsen van adres- of telefoongegevens is een verkapte oproep tot agressie tegen die persoon, want dat is het enige doel om zulke gegevens te openbaren. De initiators van de pro-pietenclub behoren voornamelijk tot extreem rechtse bewegingen als de NVU, Jenny D. zit bij Baudet. Zij hebben dankzij de overmaat aan aandacht in de media, van Pauw tot Twan, de wind in de zeilen en laten niet meer los. Met hun politieke agenda kunnen zij nooit zo goed scoren, dus melken zij de zwartepietkwestie totaal uit. Een beetje zoals motorclubs goodwill verwerven door een middag met zieke kindjes te toeren.
Het griezelige is dat zij een giftige sfeer creëren van wij tegen zij waarbij de vlam zomaar in de pan kan slaan. Den Haag zweet dan soms peentjes en weet dat zij deze lieden geen strobreed in de weg moet leggen, wat moeten meebuigen. En daar is het hen juist om te doen. Zet je de feiten op een rij, dan zie je dat van KOZP van Esajas en Afriyie geen enkele agressie uitgaat, maar juist van de politie en de tegenstanders van hen. Niettemin mogen ingezonden brievenschrijvers en gasten in talkshows rustig nepnieuws verkondigen als zouden de anti-pieten terroristen en geweldplegers zijn. Het enige geweld kwam tot nog toe van de politie en van de pro-pieten. Het door Jenny D. aangekondigde grote feest op 5 december zal echt heel groot worden. Zij hebben met crowdfunding al ruim over de twee ton binnen. Dat wordt geen kinderfeest.

Bij de wegblokkeerders zaten ook lieden die geen fascistische agenda hadden. Zij waren eergisteravond bereid om met Afriyie in gesprek te gaan, met 22 mensen in een flatje in Leeuwarden. Zij kwamen allen tevreden naar buiten, nu de rest van vooral ouder Nederland nog. Want hoe jonger hoe minder mensen tegen het afschaffen van zwarte piet zijn, de kinderen sowieso, en het is toch hun feest?

In democratie mag meerderheid geen dictatuur zijn

Als ik 50% plus één van de stemmen haal dan bepaal ik wat er gebeurt, zo ongeveer zei Rita Verdonk het in de dagen dat zij geloofde kans op die nipte meerderheid te maken. Dit winner takes it all- principe stond lange tijd in een kwalijke geur. Het geweld van twee wereldoorlogen had diepe sporen getrokken in de Europese ziel. Dit nooit weer werd breed gedragen.
Maar de nieuwe generaties staan verder af van dat verleden, zij herkennen signalen die appelleren aan het ontstaan van een oorlogsklimaat niet. Media lijken het evenmin nog te herkennen en geven die geluiden juist een podium. En van de generaties die het besef nog wel hebben is een deel heel blij met de nieuwe wende. Bij de opkomst van Pim Fortuyn zeiden die dan ook onverbloemd dat zij eindelijk “weer” mochten zeggen wat zij dachten.

De tijd lijkt rijp voor een revival van donkerebruine sentimenten, zo rijp dat er een meerderheid voor lijkt te zijn. Immers, naast Wilders en Baudet die beiden openlijk flirten met het fascisme hebben zowel VVD als CDA die extreemrechtse agenda (deels) overgenomen. Afbraak van de rechtsstaat, tweedeling, aanwakkeren van vreemdelingenhaat en intolerantie naast het vergroten van de staatsmacht, meer controle, meer bevoegdheden voor politie en inlichtingendiensten. De meerderheid kiest voor deze partijen, hoewel, men vergeet dat het aantal kiezers nog maar een kleine meerderheid is, de niet-stemmers vormen een blok waarmee zij de grootste partij zouden hebben.
Dat zo’n 20 tot 30% van de stemgerechtigden zichzelf als meerderheid beschouwt en daaraan dezelfde rechten wil ontleden als Verdonk is griezelig en niets minder dan de wens van een dictator. In een democratie heeft de meerderheid weliswaar de grootste stem, maar dat mag nooit de enige stem zijn. De meerderheid die voor zwarte piet is zal rekening moeten houden met de (steeds groter wordende) minderheid die tegen is, dat is democratie. Zo is het ook met vrouwenrechten gegaan, zonder “cultuurverandering” zouden vrouwen nog steeds het aanrecht als enige recht hebben.