Amerikaanse toestanden

De werknemers in de VS gaan voor een groot deel niet op vakantie. Vakantie is daar geen vanzelfsprekend recht, maar ook als het mag blijft de Amerikaanse loonslaaf liever thuis aan het werk, bang als hij is dat zijn baas zou kunnen denken dat het bedrijf wel zonder hem kan. Aangezien het socialisme er nooit echt voet aan de grond heeft gekregen en geframed is als een uiterst verderfelijk systeem is het met de rechten van werknemers slecht gesteld. Met de verrechtsing hier gaan wij ook steeds meer die kant op.

Vrijwilligers die Rijkswaterstaat had opgeroepen om te helpen bij het schoonmaken van met olie besmeurde vogels door een lekkende olietanker in Rotterdam, moesten een verklaring tekenen. Daarin stond dat zijzelf verantwoordelijk waren voor alle gevolgen van dat vrijwilligerswerk. Gisteren gaf het overheidsbedrijf toe dat die verklaring ongeldig was, want in strijd met de wet. Met onze wet, niet met de Amerikaanse, want het was overgenomen en vertaald uit het land van Uncle Sam. Ook vrijwilligers hebben daar geen enkel recht.

Amerika stond nooit bekend als het land van slimmeriken. Met een groot leger heb je meer macht dan met hersens vinden zij daar. De scholing is er allerbelabberdst, het volk mag graag dom worden gehouden, hersens kopen ze gewoon in evenals patenten. De nazi Werner von Braun was welkom om hen aan kennis voor de ruimtevaart te helpen. Nu komen vliegtuigen vol knappe koppen uit vooral China en India.
Technisch is de dollar minder waard dan de Turkse lira of de Russische roebel, maar met het grootste leger ter wereld en de macht van financiële instituties die de dollar als de rekeneenheid van de wereld in stand houden blijft Amerika oppermachtig. Hoewel China in rap tempo bezig is om die rol over te nemen.

Wij gaan onverdroten voort op weg naar Amerikaanse toestanden. De economie trekt aan en wederom gaan de hoogste inkomens er het meest op vooruit en blijven de laagste inkomens dalen.

Politiestaat in wording

Nederland is niet alleen een belastingparadijs, met de rechterlijke uitspraak een maand geleden in de zaak Henriquez is het weer een flinke stap dichterbij een politiestaat. Wanneer Justitie rechters selecteert om de uitspraak te beïnvloeden bij een rechtszaak, zoals gebeurde in de zaak Chipshol, dan is dat de bijl aan een de rechtsstaat. De uitspraak door de Hoge Raad in de rechtszaak Henriquez maakt de burger vogelvrij voor politiegeweld.

De uitspraak was vrijspraak voor de 2 terechtstaande agenten, 3 andere betrokken agenten werden niet eens gedagvaard. Kort de feiten. Een man komt van een feestterrein en roept olijk naar een drietal agenten dat hij een wapen heeft, wijzend op zijn kruis. Deze agenten reageren niet. Nadat hij nog een keer roept over zijn wapen zegt eentje dat hij moet doorlopen. Tot zover een normale reactie van de dienders. Maar dan voegen zich 2 andere agenten bij het groepje en die pikken de gekaanstekerij niet en werken de man tegen de grond. Dat is een zwaar overtrokken reactie, onprofessioneel. En dan gaan de agenten nog extremer tekeer, gebruik van pepperspray dat fijntjes in de ogen wordt gesmeerd en het inzetten van een even omstreden als gevaarlijk wapen, de nekklem. Die mag alleen in speciale excessituaties worden gebruikt, want te gevaarlijk. In een situatie waarin 1 man, die niet in het bezit van een (echt) wapen lijkt te zijn, de politie wat provoceert, en waar de politie beschikt over een overmacht met 5 man, in die situatie kiest een agent voor de nekklem. Op het moment dat de man stuiptrekkingen krijgt waaruit je begrijpt dat hij bezig is te overlijden zetten de agenten het geweld doodleuk voort. Omstanders zien wel wat de professionals zogenaamd niet zien, de man is stervende. Zij gaan echter net zolang door totdat het hart van de man stopt. Ze slepen hem vervolgens in hun busje en vertrekken. Naar eigen zeggen hebben zij eenmaal op het bureau aangekomen hem alsnog geprobeerd te reanimeren. Iedereen snapt dat reanimatie dan weinig kans van slagen heeft. Mocht het verhaal kloppen dan is de conclusie eerder dat de agenten pas na een kwartier bij zinnen kwamen. Dan dient de verklaring van de agenten dat Henriquez dronken was een aanvulling te krijgen, de agenten waren zelf door het gebruik van het een of ander niet van deze wereld.

Dat een rechtbank op grond van deze feiten niettemin tot vrijspraak komt is net zo malloot als de uitspraak van hun voormalige baas Bouman, de overleden korpschef van politie, die verklaarde dat de 5 hoe dan ook niet zouden worden ontslagen, wat de rechtbank ook zou oordelen. Met deze uitspraak heeft de politie carte blanche gekregen. Niks geweldrestricties, je schiet maar dood, geen rechtbank die je veroordeelt, geen korpschef die je ontslaat.

Invechten roept de geprivilegieerde

Wil je als zelfstandige je eigen brood verdienen, dan ontkom je zelden aan de macht van het kapitaal. Heb je grond of een pand nodig, een lening of een vergunning, je zal moeten voldoen aan de eisen, de regels en voorwaarden die je dan worden opgelegd.
Voor de geprivilegieerden kunnen die obstakels alleen vanuit principe lastig zijn, want met het geld of de invloed van de familie is de juiste opleiding geen probleem, net zomin als financiering, en vergunningen zijn via het netwerk sneller te regelen of makkelijker te omzeilen. En dan is het lekker om te roepen dat je het allemaal met hard werken hebt bereikt, en dat die losers maar wat lui zitten te klagen.

Ook types als Jetta Klijnsma gaan op die toer. Kijk naar mij, in een rolstoel en zie wat ik toch heb bereikt met mijn geweldige doorzettingsvermogen, dat kun jij ook als je maar wil. Dat niet alle 25.000 mensen met een lichamelijke beperking in ons land staatssecretaris kunnen worden is duidelijk, dat niet al die mensen exact dezelfde kansen en hetzelfde geluk hebben als Klijnsma eveneens. Behalve voor Jetta, want die mankeert blijkbaar ook wat aan de ogen. Zij belandde ook al per abuis bij de PvdA terwijl het CDA haar op het lijf is geschreven.

Er spelen bij de toegang tot de arbeidsmarkt nog allerhande andere factoren een rol. Het moment dat je tot de arbeidsmarkt toetreedt bijvoorbeeld. Is er dan volop werk en worden er dan minder eisen gesteld? Of is er dan net grote werkloosheid en trekt de vraag pas aan als je een arbeidsloos cv hebt en een leeftijd waar je toekomstig chef of werkgever geen zin in heeft.
Het is ronduit schandalig dat een premier landgenoten, die alleen al vanwege hun naam vrijwel kansloos zijn op de arbeidsmarkt, oproept om zich in te vechten. Maar ja, hij is dan ook een telg uit een koloniaal geslacht, waar bij de geboorte al een mooie carrière in het verschiet lag. Invechten is voor arme sloebers.

Het gaat niet om multiculti maar om macht

Mensen willen graag geloven, want geloof geeft houvast. Onzekerheid wordt gehaat, dan liever de ijzeren zekerheid van een eeuwenoud sprookje. Dat sprookje is het enige ware, andere sprookjes zijn vals. En degenen die zonder sprookjes door het leven durven gaan zijn nog erger, maar krijgen wel een kerk cadeau van de roeptoeters: de linkse kerk. Het levert een hoop conflicten op. Maar draait al die oorlog, die terreur en haat wel om geloof?

In Noord-Ierland streden de katholieken tegen de protestanten, maar de reden van die oorlog was de macht. Die was in handen van de protestantse minderheid. In Rwanda pleegden de Hutu’s genocide op de Tutsi’s die de macht in handen hadden. Was de macht gedeeld, dan was de reden tot conflict weggenomen en hadden de Hutu’s en Tutsi’s geen verschil tussen elkaar gezien (zoals Stef Blok betoogde).

Stef Blok had moeten wijzen op de kwalijke invloed die ongelijkheid op de samenleving heeft. Het net tot joodse staat verklaarde Israël kun je met meer reden een failed state noemen dan Suriname, waar de synagoge in vrede naast de moskee staat. Dat daar een man aan de macht is met een omstreden verleden, daarin verschilt het niet van de grootmachten Amerika en Rusland.

Iedereen een dag Mounir

Wie weet hoe het is om hier ter wereld te komen en dan te merken dat er raar tegen je wordt aangekeken. De roodharige wellicht, de zachtaardige waarschijnlijk ook, degene met een handicap vrij zeker, maar de zwarte of degene met een uiterlijk dat voor Marokkaans of Turks wordt gehouden helemaal zeker.
Mounir Samuel heeft een Egyptische vader en een Witte Nederlandse moeder. Hij is genderqueer en was ooit Monique. Als Mounir wordt hij vaak voor Marokkaans aangezien en dat wordt hem op vele onaangename manieren duidelijk gemaakt. Hij beseft nu hoeveel eelt Marokkaans uitziende jongens op de ziel moeten hebben. “De 16-jarige Mohammed vraagt om respect, maar heeft niet eens door hoe diep discriminatie soms gaat. Ik wel” zegt Mounir in een interview in de VK van afgelopen zaterdag.

Op scholen zijn allerlei antipest programma’s, of het wat uithaalt blijft de vraag, maar elke poging is de moeite waard. Iedere leraar kent wel een drama met een gepeste. Racisme is vaak nog sterker dan het “normale” pesten. Dat gebeurt namelijk altijd en overal, niet alleen op het schoolplein, in de kroeg of op je werk. De politie houdt je met vaste regelmaat staande, in de supermarkt loopt de bewaker altijd achter jou aan, de lijst met voorbeelden is lang. En in de media hoor je bij die “kutmarokkanen”
Het zou mooi zijn als racisten een dag als Mounir door het leven zouden gaan. Te beginnen met voorbeeldfiguren als Mark Rutte en Stef Blok.

Wij moeten mondiaal delen

Vroeger, toen de wereld nog overzichtelijk klein was, wist iedereen wie de macht had en wie niet. Een arbeider in Europa werd uitgebuit, een arbeider in Afrika ook, maar erger, want een zwart mens was volgens de rassenleer uit die dagen nog minder dan een witte arbeider. Leek dat gedachtegoed over rassen op zijn retour, wereldwijd zijn er Thierry Baudets die het weer vol onder de aandacht brengen, en ook onze minister van Buitenlandse Zaken hangt die ideeën aan.

Identiteitspolitiek is van belang, maar kan ook het zicht op fundamentele fouten ontnemen en (extreem)rechts zelfs in de kaart spelen. Zo ging het bij het feminisme in de jaren 80 fout omdat de klasse-ongelijkheid werd vergeten. Slechts enkelen stelden dat aan de kaak met bijvoorbeeld de vraag “wie doet de afwas in het vrouwenhuis?”.
Het resultaat is dat het feministische blad Opzij Herna Verhagen, de baas van Post.NL die haar werknemers (waaronder veel vrouwen) het liefst als slaven behandelt, tot vrouw van het jaar uitriep.

Economische groei wordt ook door links vaak als noodzaak gezien voor het in stand houden van ons sociale stelsel. De arbeidersbewegingen hebben veel bereikt, maar die verworvenheden zijn niet het gevolg van eerlijk delen. De macht heeft niet gedeeld, zij heeft slechts een deel van de groei aan de machtelozen gegeven. Zodra de economie wat krimpt roepen de rechtse partijen dan ook dat er in lonen, arbeidsrechten en sociale voorzieningen gesneden moet worden. De rijken hebben hun inkomens de laatste decennia alleen maar zien stijgen(mede dankzij belastingverlagingen), terwijl de lagere inkomens stagneerden of daalden. En de rijken betaalden al weinig vanwege alle aftrektrucs en fiscale routes langs belastingparadijzen.

Wij leven van een mondiale koek en die zal eerlijk verdeeld moeten worden. Tot nog toe is het witte westen niet eens in staat om in eigen geprivilegieerde kring tot een eerlijke verdeling te komen. En dan moeten we niet vergeten dat achter de identiteitspolitiek de grootste vijand van gelijkheid schuilgaat, die van de de machtsongelijkheid.  En de zogenaamde noodzakelijke economische groei voorkomt eerlijk delen en is feitelijk niets anders dan vernietiging van onze planeet.

Code rood

“Hoe overleef je een hittegolf” en “het is code rood”, de alarmfase is weer eens aangebroken. Maar deze hitte stelt niets voor in vergelijking met de omstandigheden in de Sahara. Elke dag trekken daar niettemin mensen doorheen, op weg naar Libië. Als zij die tocht overleven, wacht hen beroving, verkrachting en slavernij, hopend op de oversteek in niet zeewaardige bootjes naar hun einddoel, het veilige Europa waar je wel kans hebt op een beter bestaan, hoe klein ook.
Maar zij zijn geen “normale” mensen, voor Stef Blok en zijn partijgenoten betreft het gelukszoekers met een etnisch probleem. Halbe Zijlstra vond het indertijd nodig om erop te wijzen dat “die profiteurs” slechts kwamen voor “borstvergrotingen en ooglidcorrecties”.

De hitte van de Sahara overleefd, de verkrachtingen en berovingen eveneens, net niet verdronken op de Middellandse Zee, en dat alles voor het vergroten van je borsten. Aan fantasie ontbreekt het VVD-ers niet, aan inlevingsvermogen des te meer. Van Blok mochten we begrijpen dat wat hij zei klopte, alleen had hij dat met andere woorden moeten zeggen.
Volgens Blok moet “ons volk” van vreemde smetten vrij blijven om in vrede te kunnen leven(zo zei hij het niet maar dat bedoelde hij wel). Een criminele jongen met Marokkaanse roots is ontwrichtend, een Willem Holleeder is een nationale held die als voorbeeld bij de publieke omroep in College Tour mag zitten. Burgemeester Aboutaleb moet blij zijn met de kansen die hij hier kreeg, zijn voorganger Opstelten verwierf die positie op eigen kracht dankzij zijn uitmuntende kwaliteiten. Zo ziet de wereld van de VVD er kennelijk uit. Code rood voor de mensenrechten.

Feodaal, het nieuwe normaal

Van Agt antwoordde, gevraagd naar zijn vriendschappelijke gevoelens jegens GroenLinks: “ik ben niet links geworden, de politiek is naar rechts opgeschoven”.
Voor wie niet weet hoe rechts Van Agt is, hij was de man die samen met Hans Wiegel de toen nog linkse PvdA buiten spel wist te zetten, hoewel die partij als grootste partij uit de verkiezingen was gekomen.
In de huidige tijd wordt deze rechtse houwdegen als links betiteld. Het mag dan ook niet verbazen dat niet alleen Wilders en Baudet, maar ook VVD-ers zich schaamteloos bedienen van racistische praat, want hoe veel rechtser dan het rechts van Van Agt/Wiegel kun je wezen? Dan zit je al snel in de donkerbruine hoek.

In de LC staat dit weekend een artikel over Polen die in de kassen van Noordwest Friesland werken. Zij werken daar in ploegendiensten, maar zijn nooit zeker wanneer zij wel of niet moeten opdraven. En als het tegenzit mogen zij rustig 16 uur achter elkaar doorwerken. En zijn zij vrij, dan moeten ze altijd oproepbaar zijn. Jaren geleden zei zo’n kasseneigenaar: “ze werken als hommels”. Die wilde hij hebben, niet die luie Nederlanders die geen zin hebben om 24 uur per dag, 7 dagen per week klaar te staan voor hun baas. Die labbekakken, zoals Hans de Boer van de werkgevers hen noemt, willen ook tijd voor hun kinderen of sport, dat hoeven die voorbeeldige Polen niet. Dat het daarom vooral jonge kinderloze Polen zijn die zo gauw het kan ander werk zoeken zei hij er niet bij.

De Nederlandse ondernemer kan zonder problemen op ouderwets feodale wijze met personeel omgaan in 2018, waar Van Agt links wordt gevonden.
Het opvallendste aan het artikel was dat het sec beschreven stond, zonder enige verbazing of kritische noot, alsof het een doodnormale gang van zaken betrof. En dat is het inderdaad.

A failed party

Dat de voorzitter op slinkse wijze miljoenen wist te ontfutselen van een ideële uitvaartvereniging waarvoor hij nu door Justitie wordt vervolgd, dat Kamerleden wegens fraude zijn veroordeeld, dat ministers wegens wanprestaties en leugens moesten opstappen, dat de grootste leugenaar desondanks nog steeds minister president mag zijn, het maakt de kiezers van de VVD niet uit, de partij blijft al jaren op minimaal 30 zetels staan in de peilingen.

Bij het aantreden van Rutte 3 werden de wenkbrauwen gefronst, een VVD-er op Buitenlandse Zaken? De paar voorgangers hebben geen positieve indruk achter gelaten. Van der Klaauw wist zich amper staande te houden, Van Aartsen was vooral met zijn eigen ijdelheid bezig, zwakker dan Uri Rosenthal kan niet en de fantast Zijlstra mocht in recordtijd vertrekken. Zijn opvolger werd niet minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking Sigrid Kaag, die Buitenlandse Zaken er moeiteloos bij had kunnen doen, maar de lichtgewicht Stef Blok. Weer een zwakke broeder die de baas mag spelen over Kaag. Een zwakke broeder die wel stilletjes naam heeft gemaakt als minister in Rutte 2. Onder hem werd onze sociale woningbouw fors gesloopt, letterlijk en figuurlijk. Hij was tevens de stille kracht achter Rutte 1, waarin hij de VVD weer verbroederde met haar filiaal de PVV, en met het CDA van de even rechtse Sybrand Buma.

Nu is Blok wat “te” duidelijk geweest met het ventileren van racisme en dat levert problemen op. Halfbakken iets als een Trumpiaans excuus mompelend denkt hij er mee weg te komen. Suriname is een failed state zei hij, maar dat is het land niet volgens de daarvoor geldende criteria, hij wees uitsluitend raciale redenen aan die kant noch wal raakten. De VVD is gelijk Donald Trump gespeend van enig diplomatiek gevoel. Als je je als minister van Buitenlandse Zaken racistisch uitlaat, dan is opstappen het enige wat je rest. Met zoveel mislukte en corrupte Kamerleden en ministers is de VVD een failed party. En een land dat zo’n failed party tot grootste maakt, dat is een failed state.

Onderdrukking ook na werktijd

Familie en werk kunnen dodelijk zijn. Bij de opening van de Universiteit van Maastricht werd in een toespraak de angst voor terrorisme in een breder perspectief geplaatst. Het waren niet de IRA of de RAF waar mensen bang voor moesten zijn, maar eerder de eigen familie, want die is vaak een terroristische organisatie vol machtsmisbruik, onderdrukking en geweld.
Uit Zweeds onderzoek blijkt dat de meeste hartaanvallen op de eerste vrije dag van de kerstvakantie plaatsvinden. Aangezien op de eerste dag van de zomervakantie juist de minste hartaanvallen plaatsvinden trekken de Zweedse wetenschappers de conclusie dat het “familiefeest” dat kerst heet te zijn de oorzaak is. Familie kan dus dodelijk zijn, ook zonder dat de leden elkaar met messen te lijf gaan.

Onderdrukking en uitbuiting vormen ook een schier onlosmakelijk onderdeel van het arbeidsproces. Personeel wordt nog altijd door veel bedrijven als een noodzakelijke onkostenpost gezien, hoe goedkoper hoe beter en hoe minder rechten hoe mooier.
Slavernij is op papier afgeschaft, maar de verhouding tussen baas en knecht is in de basis gelijk gebleven. De “loonslaaf” heeft het wat minder slecht gekregen, mag buiten de werktijden zelf uitmaken hoe hij leeft. Of toch niet, bij veel bedrijven is het alweer gangbaar dat het personeel altijd bereikbaar en oproepbaar moet zijn.

De overheid gold als voorbeeld voor het bedrijfsleven hoe om te gaan met personeel en hoe fatsoenlijke betaling eruit moest zien. Maar dat is tegenwoordig niet meer zo. Sterker, soms haalt de overheid het bedrijfsleven in wat betreft slechte omgang met personeel. Zo werd de Gemeente Roermond door de rechter op de vingers getikt vanwege het onterecht ontslaan van een ambtenaar. De ambtenaar had geweigerd om  in de eigen vrije tijd te stoppen met roken en sportlessen te nemen.
Zo gaat de onderdrukking ook na werktijd door, is het niet door familie dan wel door de baas.

Oneerlijk en gemeen

De grote kleuter die in het Witte Huis zetelt beklaagt zich dagelijks over de oneerlijke en gemene pers en politieke tegenstanders. “De EU is opgericht om mijn arme Amerika kapot te maken” en “Europeanen sturen Mercedessen naar ons, maar kopen onze auto’s niet” twittert hij, en o wat is dat oneerlijk en gemeen.
In werkelijkheid kopen Amerikanen inderdaad meer auto’s uit het buitenland dan hun eigen energievretende zuipschuiten, maar weet Amerika miljarden binnen te slepen met de handel in rechten, patenten en hun ict. En die handel is juist behoorlijk oneerlijk en gemeen.
Ook hoor je hem niet over de wapenindustrie. Die beleeft gouden tijden met de oorlogen in het Midden-Oosten en Afrika. Het sjiitische Iran is vijand van Amerika, vindt hij, dus is de overeenkomst die Obama met Teheran sloot opgezegd. Maar hij steunt met de modernste wapens de soennitische regering van Jemen in de strijd tegen de sjiitische opstandelingen. Wat daar gaande is krijgen wij niet te horen, want er zitten geen journalisten in het land. Geen nieuws van dat front, zelfs geen nepnieuws. Tot deze week. Lennart Hofman voor de Correspondent en Ana van Es voor de VK.
Het is een oorlog waarbij de VAE, Saudi-Arabië en Soedan betrokken zijn. En natuurlijk de Amerikanen. De wereld kijkt zelfs niet toe. Oneerlijk en gemeen zijn voor Jemen veel te lichte woorden om te beschrijven wat daar gaande is.

Zweedse wet tegen verkrachting

Het kreeg hier niet veel aandacht, maar Zweden heeft een nieuwe wet tegen verkrachting. Voor partners seks hebben moeten zij elkaar toestemming hebben verleend. Bij RTL-Boulevard waren niet alleen de aanwezige heren, maar vooral de dames niet te spreken over deze wet. Waren Beau van Erven Dorens of Bridget Maasland die avond van de partij dan was er wellicht wat slimmer gereageerd. Want iedereen zou toch moeten snappen dat je die toestemming in een normale situatie nooit hoeft te vragen, het kan alleen wel helpen bij een verkrachtingszaak om de dader niet weg te laten komen met smoesverhalen. Het “edelachtbare, ik dacht dat zij het prima vond, zij heeft niet geprotesteerd” gaat niet meer op voor vrijspraak. Hij had om toestemming moeten vragen. Mocht zij die toestemming onder druk hebben gegeven, dan zal ook dat in een rechtszaak minder snel tot vrijspraak leiden.

Gek dat mensen zich hevig bezorgd maken over de uiterst geringe kans dat een partner je na een vrijpartij alsnog wil naaien door je vals van verkrachting te beschuldigen terwijl het omgekeerd juist heel vaak voorkomt dat een dader van verkrachting vrijuit gaat vanwege zijn beroep op het geen verzet tonende slachtoffer. Bovendien zal iemand die na afloop van een vrijpartij vals aangifte van verkrachting doet daar een reden voor hebben die je dan mogelijk kan helpen om je vrij te pleiten. Of het betreft een psychisch verward figuur, maar dat zal ook helpen om tot vrijspraak te komen.
In Zweden was een ernstige groepsverkrachting aanleiding voor de nieuwe wet. De daders kwamen vrij omdat het slachtoffer niet had geweigerd. Dat zal hen een volgende keer niet zo makkelijk gebeuren. Toch wel een goede wet.

Kamer tegen de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

Toen er 80 jaar geleden vluchtelingen aan onze oostgrens stonden werden die zonder pardon teruggestuurd naar hun eigen regio. Daar waren al fraaie nieuwe kampen gebouwd waar zij konden worden opgevangen. Ook zo mooi toen, die Konzentrationslager hoefden wij niet eens te betalen. De vergelijking met die tijd gaat op dat punt niet op, want nu moet de EU miljarden dokken voor dergelijke opvangkampen in Libië en Turkije. En naarstig proberen de Europeanen ook Egypte en Tunesië te verleiden om van die kampen te bouwen. Opvang in “eigen” regio heet het. Maar hoezo is Egypte wel de eigen regio voor een Congolese en Spanje niet? De eigen regio is voor haar de streek in Congo-Kinshasa waar zij vandaan komt. En Congo-Kinshasa alleen is qua oppervlakte al ruim de helft zo groot als de EU.
Belandt de vluchteling in een kamp in de “eigen” regio, dan horen wij daar zo goed als niets meer over. Verkrachtingen als dagelijkse praktijk en slavenhandel op het stadsplein(Libië), of kinderarbeid en op straat gedumpt(Turkije), het blijft stil in ons medialand.

De EU als een fort uit de VOC-tijd, wij overal heen voor de handel ofwel om te graaien, maar de grenzen dicht voor hen die hiernaartoe willen. En of het vluchtelingen zijn of types zoals al die Nederlanders die ooit naar Amerika of Australië zijn geëmigreerd maakt niets uit. De pechvogels die in Soedan, Congo of één van de vele andere brandhaarden in Afrika geboren zijn hoeven überhaupt niet op enige clementie te rekenen. Ben Bot(CDA) mag bij Sven Kockelmann zonder tegenspraak over vluchtelingen uit Afrika zeggen dat het geen echte vluchtelingen zijn.
In de Tweede Kamer is nu 85% voor het “eigen regiobeleid”. Alleen GL, PvdD en Denk zijn tegen. Deze parlementariërs buigen niet voor de xenofobe bruine wind die in de EU wordt aangewakkerd door Poetin en Trump.
Buma(CDA) wijst er als de echte pestkop op dat zij lekker alleen staan met hun standpunt, maar D66 maakte het helemaal beschamend. De partij, die ooit stond voor juridisch zuiver en beschaafd, verweet Bram Ojik(GL) dat hij zichzelf “morele superioriteit” aanmat. Die moraal staat echter gewoon in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Alleen Marianne Thieme en Tunahan Kuzu toonden dat zij die rechten ook erkennen.

Meten met 2 maten

De dividendbelasting bracht vorig jaar nog 1,4 miljard op, voor dit jaar zou dat vanwege de bloeiende economie een stuk hoger kunnen liggen. Trouw onthulde dat Shell met de fiscus al een ruling had over de dividendbelasting voor haar buitenlandse aandeelhouders. Via een volgens Shell “transparante geheel binnen de belastingregels vallende” constructie is er op die wijze al 7 miljard(!) euro niet afgedragen aan de fiscus. Onze Belastingdienst legaliseert met haar rulingbeleid belastingontduiking. Dat doet zij niet voor de bakker op de hoek of de kleine aannemer, maar wel voor Shell, Unilever en heel veel andere grote bedrijven en multinationals. Je voorziet partijen als de VVD niet voor niets van “goede” politici en biedt anderen niet voor niets na hun politieke carrière een mooie functie aan voor “bewezen” diensten.
Ondertussen gaat de jacht op fraude onverdroten voort, niet de jacht op de Henry Keizers, maar de jacht op degenen die op de bijstand zijn aangewezen. De VK besteedde dit weekend aandacht aan die vervolging. De opsporingsmethoden die gehanteerd worden zijn in het strafrechtsysteem verboden. Recht op een advocaat hebben de vervolgden niet en er is geen rechter-commissaris die toeziet. Verhoren worden niet vastgelegd.
Op basis van anonieme meldingen gaat de overheid met drones, peilbakens, afluisterpraktijken verdachten van steunfraude te lijf. Maar voor vervolging van gasten als Henry Keizer(wegens miljoenenoplichting afgetreden voorzitter van de VVD die desondanks volgens Rutte niets te verwijten valt) is zogenaamd geen capaciteit.

Hier die Nobelprijs!

Een paar jaar geleden had Noord-Korea een plan bedacht om onder de sancties uit te komen. Zij hadden het geluk dat er een Donald Trump als president is gekozen, want die speelt hun spel perfect mee. Door wat raketten af te vuren hebben zij de zaak zo scherp gesteld dat het macho jongetje in Washington wel moest reageren. Die liet weten dat de zijne groter was, en zo leek een gevaarlijke escalatie te ontstaan.
Zuid-Korea vreesde het slachtoffer te worden van een nieuwe oorlog en probeerde de spanning te verminderen. Dat deden zij goed en het is tot een bespreking gekomen. En het hielp ook dat Trump werd getipt als kanshebber voor de Nobelprijs. Dat bracht de gewenste wending, want wat Obama heeft moet Trump ook hebben.
Volgens Trumps favoriete uiterst rechtse televisiezender Fox was het een ontmoeting tussen twee dictators. Een slip of the tongue met een Freudiaans tintje. Er is wat gepraat, Trump liet zijn supergrote gepantserde auto zien en het was alweer voorbij. De 5 afspraken waarvoor zij tekenden zijn vrij nietszeggend. Alleen de terugkeer van de restanten van omgekomen Amerikaanse soldaten zal waarschijnlijk doorgang vinden. En de vernietiging van een testbasis die Kim mondeling beloofde, want die is al bij een mislukte proef verwoest een paar weken geleden.

Wat Trump niet interesseert is het feit dat 10.300.000 Noord-Koreanen ondervoed zijn en dat 120.000 Noord-Koreanen in concentratiekampen zitten. De doodstraf krijg je er al wanneer je als soldaat op wacht in slaap bent gevallen. En word je ter dood veroordeeld, dan is je familie ook de klos, gelijk de Palestijnen in Gaza.
Trump maakt zich er niet druk over, net zoals hij zich niet druk maakt over de 47 miljoen Amerikanen die onder de armoedegrens leven en over het corrupte rechtssysteem waardoor vooral arme Afro-Amerikanen vaak ten onrechte in de gevangenis belanden of de doodstraf krijgen. Hij verlaagde de belastingen voor de rijken, en dus voor zichzelf, en wil nog meer gevangenissen bouwen. En het gebrek aan vrijheid van meningsuiting in Noord-Korea is natuurlijk onzin, want Kim mag toch net als Trump zeggen wat hij wil? De rest is immers nepnieuws.
En nu moeten die Zweden opschieten, want Donald wordt ongeduldig: hier die Nobelprijs!