Afvalmisère

Ons afval werd ooit door de overheid verwerkt. Dat hield in: gestort op een stuk land. Alle chemische troep sijpelde rustig het grondwater in. Hele wijken werden op die gifgronden gebouwd. Toen het milieu op de kaart kwam en zulke zaken schandalen werden ging men afvalovens bouwen. Maar ook die veroorzaakten gifschandalen vanwege het neerslaan van kankerverwekkende rook. Het werd een gepruts met installaties die het gif moesten afvangen, het woord “schoon” werd geïntroduceerd. Echt schoon werd die lucht natuurlijk nooit. In Harlingen strijden ze tot vandaag de dag tegen de afvaloven daar. Die moest er om milieuredenen komen, want het Friese afval werd met vrachtwagens naar de verbrandingsoven in Alkmaar vervoerd en al die dieselende vrachtwagens waren slecht voor het milieu. Maar toen die oven in Harlingen eenmaal draaide was er overcapaciteit en daarom werd er afval uit Engeland gehaald om te verstoken. Vervuilende scheepvaart die vaak ook nog chemisch afval met de diesel mee stookt was geen probleem voor het milieu.

Met het verzelfstandigen van afvalverwerkers onder het door de VVD geïntroduceerde neoliberale beleid is het allemaal niet beter geworden. In Amsterdam dreigen nu Italiaanse toestanden. De afvalverwerker daar heeft ook “lucratieve” contracten gesloten met Engeland, maar kan de eigen afvalstroom niet eens aan. De “moderne schone” ovens liggen grotendeels door storingen stil. Het rioolslib willen de hardwerkende ondernemers daarom in het Noordzeekanaal storten. Zo deed Hoogovens dat met het kankerverwekkende cadmium. De overheid ging niet fris met afval om, maar de vrije markt doet het nog slechter. Alleen worden ambtenaren niet zo zwaar beloond als de vrije jongens die het allemaal zoveel beter zouden doen. Amsterdam en omliggende gemeenten zitten in zwaar weer. En Harlingen gaat nu ook Amsterdams vuil verbranden, kassa.

Blame the victum

Het klimaat warmt op, de tropen komen dichterbij. Dertig jaar geleden kreeg Spanje te maken met Sahara-achtige zomers, nu is dat in Frankrijk het geval. En wij leven ineens letterlijk als god in Frankrijk.

Met de opwarming komen ook de insecten, dieren, planten enzovoort vanuit de warmere streken mee. De eikenprocessierups is zo binnen een paar jaar tot in het noorden van ons land gekomen. Geen probleem, want er zijn genoeg natuurlijke vijanden die “overlast” door die beestjes weten te voorkomen. Maar helaas, van de insecten die de rupsjes graag verorberen zijn er nauwelijks meer exemplaren te vinden. Het aantal insecten is in korte tijd met zo’n 75% verminderd. Van sommige soorten is er bijna niets meer over. In de natuur werken alle soorten samen in een perfect systeem. Haal je er een schakel tussenuit dan krijg je problemen. Een enorme toename van de eikenprocessierups bijvoorbeeld.
Een uiterst dubieus middel als glyfosaat wordt door de overheid niet verboden, de uitroeiing van insecten en het daaraan gekoppelde verlies van vogels tot en met “overlast” van de eikenprocessierups gaat dus gewoon door.

Hetzelfde zie je met de huidige explosieve toename van muizen. Van vos tot roofvogels, de natuurlijke vijanden zijn gemarginaliseerd. Maar de muisjes planten zich, nu zonder reden, nog steeds massaal voort.
De boeren met hun gif, de al dan niet legale jacht en de klimaatopwarming zorgen ervoor dat de natuur uit zijn evenwicht raakt. Maar het is alleen “blame the victum” wat je hoort: het zijn de muizen en de rupsen die het probleem zijn. De natuur is juist het slachtoffer van menselijk handelen.

Milieugrens aan het internet

Het handjevol grootste containerschepen vervuilt net zo veel als alle auto’s op aarde. Hoogovens en energiecentrales op kolen slopen het klimaat. Het vliegverkeer is een milieuramp op zichzelf en de bio-industrie is eveneens een grote vervuiler. Maar wij vervuilen met internetten het klimaat ook.

Tien jaar geleden snorden de koelinstallaties van de servers die het net draaiende houden al zo hard dat zij verantwoordelijk waren voor eenzelfde CO2-uitstoot als het vliegverkeer. Aangezien het internetgebruik in 5 tot 10 jaar verdubbelt vervuilt internetten intussen meer dan vliegen. We zullen ons surfgedrag moeten beperken om het milieu te sparen. Helaas gebeurt het tegenovergestelde. Het huidige Kabinet heeft net een plan gelanceerd om de controle op de burgers nog verder op te voeren en te verfijnen. Met het openbaar vervoer is de controle al bijna perfect, het autoverkeer is het volgende project. De wegenbelasting wordt afgeschaft, de automobilist moet per kilometer gaan betalen. Dus wordt straks elke auto uitgerust met een gps-systeem om dat bij te houden. En dus weet onze overheid altijd waar onze auto zich bevindt en waar hij heen gaat. En staan de servers te razen om al die gegevens te verwerken. We zullen alle bomen moeten kappen voor energie uit biomassa en herplanten met windmolens, al het water vol zonnepanelen zetten en dan nog via Duitsland gas van Poetin kopen om de boel aan de gang te houden. Er zit dus ook een milieugrens aan het internet.

De weg als vuilstort

De VVD is de partij van vroem-vroem zoals Rutte het noemde. Dat wisten we wel, want niet voor niets zijn de automobilist en zijn koe heilig bij de VVD. Het liefst asfalteert Ruttes club het halve land en verwijdert zij alle snelheidsborden, milieueisen zijn in hun ogen overbodige regels.
Het milieu komt bij de wegenaanleg ook nog op een andere manier aan bod. Wat niet aan de grote klok wordt gehangen is wat er ónder en náást de wegen aan milieuvervuiling plaatsvindt. Onder de wegen wordt als verharding allerlei dubieus materiaal gebruikt. De hoogovenslakken vonden er een tijdje hun “milieuvriendelijk” einde tot bleek dat hun chemische werking daar niet ophield. Nee, niet de vervuiling van grondwater was een probleem, maar de automobilist kreeg last van die werking. Dikke ribbels in het wegdek en dat rijdt niet zo lekker, zeker niet met 130 km per uur.

Onder het pas aangelegde Knooppunt Joure is 700.000 ton bodemas gebruikt als fundering voor de op- en afritten. Het wordt al jaren gebruikt, maar het is geen onschuldig materiaal blijkt uit de eis dat het in plastic verpakt moet worden om uitspoeling van schadelijke stoffen te voorkomen. De aannemer (Van der Lee) van deze rotonde heeft dat maar halfwas gedaan zodat er nu een kleine milieuramp dreigt. Hadden ze een leuke oplossing voor het kwijtraken van de as van vuilverbrandingsovens, brengt die aannemer hun slinkse handel in gevaar.

Voor de bermen hebben de gladde jongens van de “recyclinghandel” ook al zo’n fijne oplossing. Daar heeft Den Haag de regels zo aangepast dat daar licht vervuilde grond voor gebruikt mag worden. Het probleem van zwaar vervuilde grond was daarmee opgelost, even mengen met minder zwaar vervuilde grond en je kunt het storten langs de weg. Er zal altijd wel wat gras in willen groeien. Of de bijen het overleven is een ander verhaal, maar die overleven ook niet in het moderne boerenland. Bij zo’n beleid past wel een F-1-circuit in Zandvoort. Vervuiling als sport, mede mogelijk gemaakt door een prins van Oranje.

150 Jaar Staatsbosbeheer, terug bij af

SBB(Staatsbosbeheer) bestaat 150 jaar, maar van een feestje kun je niet spreken. Het werd opgericht om bos te beschermen en aan te planten omdat Nederland bijna geen bomen meer over had, de bevolking had er driftig op los gekapt bij de aanvang van de industriële revolutie. Maar nu is SBB zelf driftig aan het kappen geslagen, niks beheer meer. Na 150 jaar terug bij af. De kap gaat in verhouding zelfs nog sneller dan in het kapzieke Brazilië van Bolsonaro. Daar mag de autochtone bevolking zien hoe het beetje bescherming dat zij genoten wordt afgeschaft en hoe zij met geweld, tot moord aan toe, van hun bossen worden beroofd.

De kapziekte die SBB teistert komt eindelijk wat in het nieuws. De huidige directeur mocht bij Nieuwsuur een week geleden uitleggen hoe het zit. Die uitleg stond stijf van tegenstrijdigheden, het was niet te volgen volstrekte onzin. Kappen om meer bos te krijgen, zoiets, maar aanplanten doet hij niet. De vorige directeur heeft zich inmiddels ook in het debat gestort. Hij vindt het rampzalig wat er gebeurt en levert er meteen de verklaring bij. Het is lucratief.
Dankzij Henk Bleker is er zwaar bezuinigd op natuurbeheer en het salaris en de dienstauto van de directeur moeten natuurlijk wel betaald worden. Gelukkig is er onder Balkenende ook een steenkoolcentrale gebouwd in Delfzijl en die is op een onnavolgbare redenatie toch milieuvriendelijk door de bijstook van biomassa. En die biomassa staat op de gronden van SBB CO2 af te vangen. Langs de wegen kappen gemeenten, provincies en het rijk onze bomen om “milieuvriendelijk” opgestookt te worden, in onze duingebieden, op de Veluwe enzovoort doet SBB het. De Kabinetten Balkenende en Rutte hebben gezorgd voor subsidie om die carrousel te laten draaien. RWE alleen kreeg al 1 miljard subsidie op de aangeleverde biomassa ofwel bomen. Geen wonder dat er in Zaanstad en elders meer biomassacentrales worden bijgebouwd. We kappen en stoken tot het laatste kerstboompje. Alle klimaatmaatregelen worden zo teniet gedaan. Terug naar de boreale tijden van 150 jaar geleden.

Wie is de baas?

De VS zijn heel wat machtiger dan bijvoorbeeld ons land. Maar is dat reden om je onderdanig te gaan gedragen, helemaal als de president van dat machtige land je ook nog eens wil laten voelen hoe nietig en onbelangrijk je bent. Daaraan moet je niet voldoen, maar diplomatiek via andere wegen respect afdwingen. Dat is tevens de enige mogelijkheid om nog iets van respect te krijgen bij dergelijke types. En zonder respect is contact zinloos. Toch kruipen sommige politici voor de kleinzielige machtsfiguur, zoals Jan-Peter Balkenende die ‘s morgens in alle vroegte bij George Bush langs mocht komen. Tussen het tandenpoetsen door werd hij opzichtig met “hello Jan-Peter” verwelkomd door Bush terwijl hem voor de lopende camera Balkenendes naam net was ingefluisterd. Een gênante vertoning niet alleen voor de Nederlandse gasten, maar dankzij de camera voor de hele wereld. Gelukkig is ons land zelden nieuwswaardig over de grens, maar toch.

Nu FvD vooral veel VVD-kiezers heeft getrokken vanwege de klimaatplannen zit Rutte met zijn milieubeleid in de maag. Hans de Boer van VNO-NCW riep ceo’s van CO2-leverende bedrijven bij elkaar en zij zagen hun kans schoon. Wiebes werd ontboden, en net als Balkenende om 8 uur ‘s morgens. Dat zou een degelijke minister met eigen visie hebben genegeerd. Die had zelf een overleg georganiseerd samen met de milieubeweging, en dan om 17.00, op dat uur al minstens de tweede borreltijd voor de vrinden van Hans de Boer. En dan net als Joop den Uyl lekker lang door vergaderen tot de heren niet meer uit hun ogen kunnen zien en alles slikken om maar naar bed te mogen. Zo niet Wiebes, die kwam onderdanig keurig op tijd en slikte alle eisen van de “hoge” heren van De Boer. Weg CO2-heffing en herstel van de al bewezen niet werkende bonus-malus-regeling. Het bedrijfsleven is de baas in ons land.

Klimaatgeblunder

Op de valreep kreeg FvD de wind mee dankzij het klimaatgeblunder van dit Kabinet. In de jaren 90 was ons land nog enigszins bezig met milieubeleid, maar met de komst van Pim Fortuyn’s Leefbaren en Balkenende was dat afgelopen. Natuurplannen werden door Henk Bleker in de ijskast gezet, kolencentrales werden doodleuk nieuw bijgebouwd, de bescherming tegen bomenkap werd geminimaliseerd evenals subsidies voor energiebesparingen enzovoort. Toen Rutte aantrad was meteen duidelijk dat deze route van Balkenende ook de zijne was. Glunderend ging hij met Melanie Schultz van Haegen op de foto bij het plaatsen van het eerste 130km-bord. Meer dodelijke verkeersslachtoffers en (ernstig) gewonden en veel meer vervuiling en energiegebruik waren een feestje waard.
Nu, twee Kabinetten verder maakt dezelfde Rutte zich ineens wel druk om het milieu. Maar in plaats van terugdraaien van die 130km naar 100km, wat een gratis maatregel tot CO2-vermindering zou zijn(het levert zelfs een hoop op), bestookten zijn klimaattafels de burgers met angstaanjagende berichten. Iedereen zou het in de portemonnee gaan voelen, aanschaf van warmtepompen en allerlei energiebesparende maatregelen, flinke bedragen vlogen door de media. Het was onderdeel van “het spel” tussen VVD en D66, waarbij het CDA zich bij Rutte aansloot en de CU meer bij D66. Rutte speelde een beetje de premier boven de partijen terwijl zijn partijbaas Dijkhoff met modder ging gooien. En dan vlak voor de verkiezingen had diezelfde Dijkhoff het met de regeringscoalitie op een akkoordje gegooid en accepteerde hij de voorstellen en zegde toe dat bedrijven een CO2-heffing zouden krijgen. De burger was het vertrouwen in de politiek sowieso al kwijt en dat was met dit domme spel alleen maar erger geworden. Baudet mocht zich verheugen met dit onderwerp als verkiezingsitem, want het migratie-onderwerp is voor veel kiezers wel van belang, maar ook aardig uitgekauwd en de Nexit is met de heisa over de Brexit niet zo sterk meer. Het klimaatgeblunder van Rutte 3 had aardig wat zetelwinst als gevolg. Of heeft de VVD belang bij een sterk FvD?

KLM is Schiphol

De minister van Financiën tovert moeiteloos 1 miljard tevoorschijn om aandelen KLM te kopen. Hij heeft er tot nu 744 miljoen van gespendeerd. Voor onze grote bedrijven trekt Rutte graag de portemonnee, Shell hoeft niet meer voor de aardbevingsschade in Groningen op te draaien, Unilever was afschaffing van de dividendbelasting waard.

Met KLM dreigt Rutte zijn hand te overspelen. De Fransen hebben ook al te maken met zo’n affaire in Japan. Renault heeft het noodlijdende Nissan weer tot bloei gebracht en nu keren de Japanners zich tegen hun redder in nood. Ze hebben zelfs de topman in het gevang gegooid en willen zelfstandig verder.
KLM werd in 2003 gered van een wisse dood door Air France. Dat was de enige die het verliesgevende bedrijf wilde overnemen(voor 784 miljoen), het voor de bühne fuseren wilde noemen en de naam wilde handhaven. Het beviel KLM zo goed in Franse handen dat Camiel Eurlings(CDA) de paar garanties die de Fransen hadden moeten geven in 2010 schrapte. Maar toen KLM eindelijk weer zwarte cijfers kon noteren verslechterde de verhouding onmiddellijk. De Fransen dachten voor de verandering eens wat geld te halen in plaats van brengen, maar een Nederlander moet je nooit aan zijn centen komen, het ging niet door. Nu proberen de Fransen alsnog wat grip op KLM te krijgen en dat tracht het Kabinet met het opkopen van aandelen te dwarsbomen. Het blijft een minderheidsbelang, dus veel invloed hoeft het spenderen van een kleine miljard nog niet eens te hebben. Dijsselbloem(PvdA) heeft kopen van aandelen indertijd ook overwogen en deed dat in fatsoenlijk diplomatiek overleg met de Fransen. Hoekstra heeft aandelen in het geniep op de beurs gekocht, garantie voor een politieke rel en verstoorde verhoudingen. Het ondeugende jongetje moest vandaag op het Franse matje komen en heeft dat braaf gedaan.

Met het klimaat zogenaamd hoog op de agenda wordt niettemin alles gedaan om Schiphol te laten uitbreiden. Want zonder KLM zal de haven krimpen, wat heel goed voor het milieu zou zijn en fijn voor de omwonenden. De praatjes over het belang van Schiphol voor de werkgelegenheid is bewezen niet waar. Een hub-vlieghaven is niets meer dan een overstapplaats, dat levert alleen een enorme berg CO2 op. En geen cent belasting, want de luchtvaart is een legale zwarte markt, die betaalt geen belasting, die belast alleen maar

De jeugd heeft de toekomst

Scholieren hebben een leven dat wat lijkt op een bestaan met een basisinkomen. Als zij geen op straat gezette uitgeprocedeerde asielzoekende of in schulden verkerende ouders hebben tenminste, maar anders hebben zij gratis kost en inwoning en wellicht nog wat zakgeld ook. Helaas kampen honderdduizenden met misbruik en geweld, maar voor de anderen is het leven nog redelijk onbezorgd, behalve verplicht naar school. Dat geeft hen vrijheden die volwassenen vaak niet meer zien.
Eenmaal een huis gekocht, een gezin gesticht en de wereld is compleet veranderd. Ga je dan staken of een ongewenste mening verkondigen, dan kan dat je leven op de kop zetten met verlies van werk en als gevolg daarvan je huis enzovoort. Volwassenen komen daarom niet snel in actie.
In ons land is staken sowieso een zeldzaamheid. Het calvinisme zal daar zeker een grote rol bij spelen. Trouw aan het gezag is immers een sterk kenmerk. Het moet al heel slecht gesteld zijn met de arbeidsverhoudingen binnen een bedrijf als Nederlanders de zaak plat leggen. Erg revolutionair zij we hier dan ook niet. Fijn voor de bazen, maar de extra winst die zij daardoor hebben delen zij niet, integendeel, het nodigt hen eerder uit tot verslechtering van de arbeidsomstandigheden en beloning.

De jeugd zal voor verandering moeten zorgen. Revoluties en grote maatschappelijke veranderingen zijn niet zelden begonnen met demonstraties van jongeren, vaak studenten. Arbeiders komen pas in beweging als de uitbuiting extreem is.
Dat scholieren nu pleiten voor overheidsingrijpen om de klimaatverandering tegen te gaan is daarom niet bijzonder. Voor de zittende macht die er niet van wil weten is het een irritante gang van zaken, zij willen de jeugd gewoon rustig op school houden en ongestoord hun agenda uitvoeren. De volwassenen komen niet verder dan wat geroeptoeter op het internet en een stem op rechts, ideaal. Dan moeten die jongeren natuurlijk geen roet in het eten gooien. Zij moeten zich nu niet in laten pakken, maar doorzetten tot zij het Kabinet tot echt ingrijpen hebben kunnen dwingen. De jeugd heeft immers de toekomst (in handen).

Klimaattafels

Aan de klimaattafels schuiven in elk geval ondernemers, waaronder de vervuilers, aan. Onder leiding van schnabbelende uitgerangeerde politici maken zij afspraken die net zo hard zijn als het niets beduidende akkoord van Parijs. Op zijn gunstigst worden subsidiestromen richting fabrikanten en leveranciers van zonnepanelen, windmolens en warmtewisselaars veilig gesteld. Niet aan de tafels zitten de burgers die het moeten betalen en die de molens in hun achtertuin krijgen. Dat zal het draagvlak niet vergroten en de ontevredenheid over “Den Haag” zeker niet verkleinen. Rutte en zijn vrinden zouden heel gelukkig zijn als het sinterklaasfeest het hele jaar zou duren, dan kon die groeiende onvrede doorlopend zijn weg naar de zwartepietendiscussie vinden.

Als een middelvinger naar de toch al weinig betekenende klimaattafels heeft Schiphol weer een paar cijfergoochelaars aan het werk gehad. Die hebben berekend dat de overlast van het vliegverkeer vermindert en de vervuiling eveneens als er jaarlijks 40.000 vluchten bij komen. Dat moeten echt onafhankelijke experts zijn om tot zulke conclusies te komen.
Ook de elektriciteitscentrales in Delfzijl en Geertruidenberg steken een middelvinger op. Die centrales leveren op papier de grootste bijdrage aan de terugdringing van CO2, maar produceren juist heel veel, meer dan een ouderwetse kolencentrale. Dat komt door een Schipholachtige rekenmethode. Voor elke gestookte boom wordt een nieuwe geplant en daardoor zou de centrale energieneutraal zijn. Dat een nieuw aangeplante boom pas na 50 tot 100 jaar net zoveel COin zuurstof omzet als de net opgestookte, daar letten de rekenaars niet op. Tegen de tijd dat die nieuwe boom zover is wonen de laatste liefhebbers van zwarte piet in Venlo aan Zee. Wat fijn om ook dan nog die traditie met hand en tand te verdedigen.

Milieubeleid in de praktijk

Een correctie op de post van 9-11. Een luchtwasser reduceert de ammoniakuitstoot (een stikstofverbinding), (nog) niet de uitstoot van CO2.
De EU heeft Nederland op de vingers getikt omdat de regeling voor het verminderen van de uitstoot van stikstof niet deugt. Deze regeling, het PAS (Programma Aanpak Stikstof), is echt een gedrocht. Het PAS regelt op papier de vermindering van de uitstoot van stikstof in Nederland. Dat is nodig omdat kwetsbare Natura 2000-gebieden worden aangetast. Stikstof bevordert namelijk de groei van enkele soorten vegetatie (voornamelijk grassen en brandnetels) en deze verdringen dan andere soorten.

Maar bij het opstellen van het PAS is aan projectontwikkelaars en provincies de mogelijkheid geboden om uitzonderingsprojecten aan te dragen. Dat zijn projecten waarvoor de vermindering van de uitstoot niet of in veel mindere mate zou gaan gelden. Er zijn veel projecten aangedragen en deze zijn erg royaal gehonoreerd. Voor bijvoorbeeld Flevoland zijn de belangrijkste projecten die zijn gehonoreerd de uitbreiding van Lelystad Airport en de uitbreiding van de veeteelt(!). Provincie Flevoland heeft het project ‘uitbreiding van de veeteelt in Flevoland’ ingediend en gehonoreerd gekregen. Nu is dus de situatie ontstaan dat de veeteelt overal in Nederland de stikstofuitstoot moet reduceren, behalve in Flevoland. Daar mag de uitstoot worden vergroot.

Het is sowieso curieus dat wanneer je de uitstoot van stikstof moet verminderen je aan een toekomstig topuitstoter (Lelystad Airport) toestemming geeft om gigantische hoeveelheden extra uit te stoten.
Ondertussen wordt de vegetatie in Natura 2000-gebieden De Weerriben en De Wieden (aan de randen van de polder) gemaaid en afgevoerd, enkel en alleen om te voorkomen dat het deel van de stikstof dat op het loof is terechtgekomen, niet ook in de grond zal komen….. Volkomen terecht dat de EU dit niet accepteert.

Balkenende en Rutte negeerden hun zorgplicht

“Ik kan slecht tegen oneerlijkheid” zei Koos van den Berg, de advocaat van de milieuactiegroep Urgenda,  na afloop van het Hoger Beroep dat gisteren diende. Urgenda won op alle punten van onze Overheid. Balkenende en Rutte zijn in hun zorgplicht tekort geschoten, zij hebben niets of veel te weinig gedaan om klimaatverandering tegen te gaan. Dat raakt volgens het Hof de mensenrechten.

Van den Berg doelde met zijn opmerking op het democratie ondermijnende gedrag van de politiek. Zij spreken mooie woorden vol fraaie bedoelingen maar doen compleet het tegenovergestelde. Zo ging Rutte voor hij premier werd door voor een groen-rechtse politicus, maar in zijn handelen is niets te bespeuren van enig groen besef. Integendeel, als een middelvinger naar milieubewust Nederland voerde hij het optrekken van de maximum snelheid naar 130 km in. En ook nu zegt hij wat aan de klimaatverandering te doen, slaat zichzelf op de borst met zijn “groenste” Kabinet ooit, maar geen van alle mooie voornemens is echt hard. Het lijkt er eerder op dat het bedrijfsleven een pot met geld gaat krijgen om zuiniger met energie om te gaan. Daarmee kunnen ondernemers gratis energiebesparingen doorvoeren en dus meer winst maken. Of de CO2-uitstoot daadwerkelijk zal dalen door dit soort cadeaus is maar zeer de vraag. Dat interesseert Rutte ook niet.

Het maakt Van den berg boos. Als Rutte zou zeggen dat het klimaat hem niks interesseert dan kan hij dat nog wel hebben, dan is hij het niet met hem eens. Maar dat gelieg maakt boos. En zo wordt er doorlopend gelogen door (met name rechtse) politici. Elke verkiezingen worden de kiezers met mooie beloften gepaaid, maar elke Kabinetsperiode zijn het alleen ondernemers die daadwerkelijk de geldstromen hun kant op zien komen. Zelfs als die stromen niet eens in partijprogramma’s of bij de campagnes genoemd zijn, zoals de afschaffing van de dividendbelasting.
De zorgplicht om onleefbaarheid door klimaatverandering te voorkomen negeert Rutte. Het Hof heeft hem daarom gisteren veroordeeld.

Bank zocht boer

Rond de eeuwwisseling ontdekte ook de ABNAmro de boer als melkkoe. Het Rabobankterritorium werd opengebroken. Overal rezen de megastallen uit de grond. Boeren werd verteld dat zij mee moesten gaan in de trend van groter-grootst, want anders zou er voor hen geen toekomst zijn. Velen tuinden in die prietpraat en staken zich diep in de schulden. Met die miljoenenleningen is er voor de meesten amper meer een weg terug. Ook nu zij zien dat die terugweg noodzakelijk is voor het milieu en het klimaat, om van het dierenwelzijn maar te zwijgen. Terug betekent vaak failliet. Aan de Zuidas zien ze lachend de rente en aflossingen binnenstromen. Zij zien het succes van de marketingtruc. Eerst angst aanpraten en dan de oplossing bieden: jouw product. Die truc doet het ook goed in de politiek weten Wilders, Baudet, Buma en Dijkhoff.

De boeren zien met lede ogen aan hoe zij misleid zijn en slechts werken voor de Zuidas. In hun land zien zij geen insecten meer, geen vogels, het zijn dode biljartlakens geworden. Een buurman die niet in de leugens van de gladde praters geloofde en nog boert zoals zijn vader, die verdient nog een aardige boterham met vee dat in het voorjaar nog wel vrolijk de wei inrent, waar ook nog wat insecten en een enkele grutto proberen te overleven. Wij hebben de banken gered, maar wij zijn vergeten hun kwalijke praktijken aan te pakken. We blijven nog steeds het grootschalige beleid stimuleren. Carola Schouten weet dat, maar krijgt van CDA en VVD niet de ruimte om er echt wat aan te doen. Zij zit net als die boeren in de tang.

De milieupraktijk

Allemaal goede voornemens en mooie woorden over ons milieu, maar hoe gaat het er in de praktijk aan toe?
Als minister in het Kabinet Van Agt gaf Neelie Kroes 10,5 miljoen euro subsidie aan zich afvalverwerkingsbedrijf noemende firma’s van de Rotterdamse broers Langeberg. Zij wist dat haar stadsgenoten het lozen van chemisch afval op de Maas verwerking noemden, maar hielp hen niettemin. De broers mengden chemisch afval ook door stookolie, een methode die nog steeds staande praktijk is. Alleen wordt dat tegenwoordig ook door benzine voor de Afrikaanse markt gemengd, waardoor het aantal kankergevallen daar flink toeneemt. De overheid controleert er niet of nauwelijks op, onder het Klaas Dijkhoffmotto “dan komen ze tenminste niet deze kant op”.

De VVD is de vroemvroempartij en daar zit voor recyclebedrijven een lucratief kantje aan. De ondernemers in die branche profiteren van de wegenaanleg door levering van grond. Is vervuilde grond een probleem, de wegenbouw is de oplossing. Het recyclebedrijf mengt zwaar vervuilde grond met schone grond en houdt dan licht vervuilde grond over. En die mag langs Nederlands wegen gestort worden. De grond langs onze wegen is toch al zwaar vervuild door asbest van remblokken en alles wat er uit de uitlaten komt, daar kan dit ook wel bij vonden de diverse VVD-ministers.

Maar het zijn niet alleen VVD-ers die het milieu aan hun laars lappen. Zelfs leden van D66, een partij die zich graag van een groen imago bedient, doen dat. Hun coryfee Hans Wijers was topman van AkzoNobel. Die multinational werd met veel bombarie en geld verleid om zich op chemiepark Delfzijl te vestigen. Zij produceren daar chloor, monochloorazijnzuur en een scala aan andere chemische middelen. Het chemiepark is volgens eigen zeggen een geïntegreerde, dynamische en duurzame keten van ondernemingen. In de lozingspijpen van AkzoNobel zitten daarom sensoren die controleren of de afvalstromen binnen de (ruime) grenzen van de milieuwetten blijven. Dat het bedrijf vóór die sensoren een bufferreservoir heeft geplaatst met daarvoor ook sensoren is geheim. Is de afvalstroom te giftig volgens de eerste sensoren, dan wordt de pijp afgesloten en verzamelt het gif zich in het reservoir. Daar mengen er ze een flinke hoeveelheid van een chemisch middel bij waardoor het afval wel door de sensorcontrole komt. Een sensor in de tank laat weten wanneer er voldoende is bijgemengd waarna de afsluiter weer open gaat en de in wezen nog giftiger afvalstroom zo de Waddenzee inspuit. Daar gaat het nog een fijne reactie aan met het zoute water en dan vraagt iedereen zich af waarom er geen vis meer zit. Door de zeehonden roepen de daders en de onnozelen. Zoals de bio-industrie de predatoren aanwijst voor het verlies van grutto’s en kievieten.

Tijd verspild

Wie een beetje milieubewust is weet dat het de verkeerde kant opgaat. En voor zover er toch wat positiefs gebeurt weet je dat het veel te weinig en veel te laat is.
Rond de eeuwwisseling stond de energieneutrale woning op het punt de nieuwe standaard te worden. In Limburg leek niet ASML een gouden toekomst tegemoet te gaan, maar de zonnepanelenindustrie, met uitrolbare zonnecellen, aan te brengen over elke dakpan, dakplaat of gevel.
Bestaande woningen zouden volgens de toenmalige verwachtingen ook zuiniger met water moeten omgaan. Waar ruimte is zouden helofytenfilters komen om vuil water te reinigen. Een dubbel watersysteem voor enerzijds drinkwater en anderzijds spoelwater voor het toilet. Ideeën in overvloed.
Helaas, met Pim Fortuyn kwam ons land in een uiterst rechts vaarwater waar milieubewustzijn een vloek is. Alles kwam tot stilstand. Subsidies voor vernieuwingen  verdwenen, regels werden afgeschaft. De Limburgse zonnecellenfabriek sloot en verkocht zijn patenten, woningen werden gewoon als gasvreters gebouwd. We zijn 17 jaar stil blijven staan. En dan nu hysterisch aan de slag om alsnog te doen wat allang klaar was geweest als het verstand had geregeerd.
En zo snel kun je de boel niet omgooien, tenzij je je beperkt tot de echte grote energieverslinders en milieuvervuilers. Een paar fabrieken, de scheep- en luchtvaart en de kassen. Als je daar de grote slag maakt, dan kunnen we met het energieneutraal maken van ons woningbestand rustig de draad weer oppakken waar Balkenende hem liet liggen.