Schoothondje

Mark Rutte gaat weer bij Donald Trump op bezoek. Het is zeker nu geen goed gekozen moment. De Saudische kroonprins mag dan een journalist hebben laten vermoorden en Jemen plat bombarderen, vergeleken met de door de Amerikanen geïnitieerde coupes, burgeroorlogen en rechtstreekse oorlogen zonder fiat van de VN is hij een onbeduidend figuur. Nu Trump in zijn verkiezingsjaar helemaal losgaat met het dreigen Iran de oorlog te verklaren en het thuis ophitsen van de onderbuik op een mensenrechten tartende manier is een bezoek meteen een politiek statement. Je geeft namelijk aan dat het wangedrag van Trump niet iets is om je over op te winden, tenzij je het bezoek gebruikt om hem op dat gedrag aan te spreken. Maar dat moeten we nog meemaken, een Nederlandse premier die niet als een schoothondje het Amerikaanse baasje likt. Van Pietje de Jong tot Jan-Peter Balkenende, de gênante kruiperigheid droop er altijd van af. Rutte zal daar ook deze keer niet vanaf wijken, hij heeft naast een oude Amerikaanse vlag van een rijke verzamelaar ook een order voor maar liefst 8 of 9 JSF’s in zijn broekzak. Bijna het hele budget om het leger te vernieuwen gaat daarmee naar de oorlogseconomie van Trump.

Dat Rutte in tegenstelling tot de meeste andere Europese landen geen moeite heeft met de extreem populistische koers van Trump is niet gek. Dat Trump landgenoten die het niet met hem eens zijn zegt op te rotten naar hun eigen land, waarmee het land van hun (voor-)ouders bedoelt, hetzelfde riep Rutte al jaren geleden over Marokkanen. Het oprotten werd toen in politieke kringen al snel oprutten. Gisteren ging Trump nog een stapje verder, hij hitste zijn publiek op om massaal het kritische Democratische congreslid met Somalische roots Ilhan Omar het land uit te schreeuwen, praktijken die herinneringen oproepen aan de duistere tijden in Trumps eigen heimat(van zijn vaders kant), de Kristalnacht, en aan de (door zijn vader aangehangen) KKK. Overigens deed Wilders al iets soortgelijks met zijn “willen jullie minder Marokkanen”-oproep.
Maar net als Máxima bij de Saudische kroonprins zal Rutte braaf zijn mond houden en hem met een vlag en een miljard aan JSF’s paaien. Pete Hoekstra(zelf door Trump naar zijn eigen land gestuurd, maar dan als ambassadeur) heeft zijn baas al laten weten, het Hollandse schoothondje komt eraan.

Het IQ gaat omlaag

Uit onderzoek is gebleken dat het IQ omlaag is gegaan de laatste decennia. Als dat klopt, wat zou de oorzaak dan kunnen zijn. Baudet weet het antwoord, die wijt het aan de homeopathische verdunning. Dat de zwarte mens een lager IQ zou bezitten is al in de jaren 60 van de vorige eeuw weerlegd. Het onderzoek dat bewees dat de zwarte mens een lager IQ zou hebben bleek toen ondeugdelijk. De lagere score was te wijten aan de loden waterleidingen in de huizen waar de onderzochte zwarte mensen woonden. Lood doet namelijk het IQ afnemen, ook bij een witte bewoner van zo’n loden leidingenhuis.
De huidige afname van het IQ komt overal voor, ook in gesloten families. Het heeft dus niets te maken met homeopathische onzin. Voor dat verhaal zou Baudet eens moeten afreizen naar een kolonie nazaten van Duitse fascisten in Zuid-Amerika. Daar loopt een compleet gestoorde bevolking rond, mede dankzij inteelt. Alleen de paar dwarsliggers die toch met autochtone indianen trouwden hebben nageslacht dat ze nog een beetje op een rijtje heeft.

Meer hout snijdt de veronderstelling dat ons onderwijs de ontwikkeling minder stimuleert. Of het massale drugsgebruik dat vernietigend voor de ontwikkeling van de hersenen is. Maar ook luchtvervuiling, pesticiden en de chemische stoffen in ons eten spelen waarschijnlijk een grote rol. Met een beetje verstand zou je snel willen ingrijpen om de wereld minder smerig te maken, maar zo slim is de mens niet en hij blijkt dus ook steeds meer verstand in te leveren. De Amerikanen gaan in domheid aan kop als je ziet wie zij als president hebben gekozen. Als het je onder hem in de States niet bevalt moet je maar oprotten naar je eigen land. Waar zouden de ontevreden indianen dan heen moeten? Laat die Duitse onnozelheid naar zijn eigen heimat oprotten.

Grieks drama

Griekenland heeft de oude macht weer in het zadel gehesen. De partij met de naam Nieuwe Democratie is herkozen om de oude democratie te herstellen, een democratie van corruptie en plundering van de staatskas die het land in een diepe financiële crisis stortten. Het IMF en de EU legden het land draconische bezuinigingen op.
De huidige premier Tsipras liet zijn linkse agenda links liggen om te voldoen aan de eisen van Europa en het IMF. De uitverkoop van het Griekse tafelzilver, waaronder de haven van Piraeus aan China, en de ontslagen bij de overheid, kortingen op de ambtenarensalarissen hebben hem niet bepaald populair gemaakt, de Grieken kozen als reactie degenen die hen in deze crisis hebben gestort. De opkomst was laag, 56%, velen zagen blijkbaar geen alternatief. Maar ook het seizoen speelde parten. Wie kon werkend in de toeristensector vrij nemen om in zijn geboorteplaats te gaan stemmen?
Nu de economie zich naar de zin van de EU heeft herstelt komen de daders van alle ellende dus weer aan de macht. De aandelenmarkten reageerden uitbundig. Onder de oude garde die nu aan de macht komt gaat hun feestje opnieuw van start.

Wat gaat het IMF straks doen en de EU, als de belastingen omlaag gaan, alleen voor welgestelden uiteraard, en de corruptie een ouderwetse grote vlucht gaat nemen? Zetten de EU en het IMF het rechtse Nieuwe Democratie dan net zo onder druk als zij deden met het linkse Syriza, of laten zij het plunderen van de staatskas toe en grijpen zij pas in als er weer een linkse regering aan de macht is gekomen?

Carrièreplanner Ursula Von der Leyen

Frans Timmermans(PvdA) liep zich het vuur uit de sloffen, geen regeringsfunctionaris van welk EU-land ook kon ontsnappen aan zijn omhelzing, alles om eerste man van Europa te worden. In Duitsland stond de door niemand geliefde Manfred Weber(CSU) als christendemocratisch compromis klaar, die dacht de hoge post al in zijn zak te hebben vanwege de rechtse wind in ons werelddeel. Maar wie niemand zag en die wel zeer effectief op weg was naar het leiderschap van Europa was de Duitse CDU-politica Ursula von der Leyen.

Von der Leyen is een zeer ambitieus politica. Na een paar mislukte pogingen om Bundespresident te worden heeft zij haar doel bijgesteld, hoger! Als minister van Defensie ging zij aan de slag om dat doel te bereiken. Over haar beleid bij Defensie was niemand te spreken, dat was trouwens ook zo bij haar voorgangers, maar niemand had in de gaten wat zij wel geraffineerd aan het voorbereiden was. Zij liet de Duitse troepen meedoen met militaire oefeningen van voormalige Oostbloklanden. Die voelen zich door de neutrale houding van de EU in de steek gelaten tegenover hun machtige buur Rusland. Zij verwierf er veel krediet mee. Die landen zouden haar steunen als het zover was dat zij baas van de EU zou kunnen worden.
Maar dat was niet genoeg. Het aangekondigde terugtreden van Merkel deed de macht van Duitsland slinken, dus werd de macht van de Franse president Macron een stuk groter. Zij wist hem te paaien door zich hard te maken voor diens plan voor meer samenwerking tussen de strijdmachten van de Europese lidstaten. Het was daarom niet toevallig dat Macron de impasse over de nieuwe Europese leider doorbrak met het voorstel om een complete buitenstaander te benoemen: Ursula van der Leyen. En zij wordt dus gesteund door de Oost-Europese dwarsliggers. En ook de christendemocraten kunnen niet om haar heen. Het doel van de carrièreplanner is bereikt, alleen het parlement kan haar nog afwijzen.

Cliëntelisme is de norm

Was ooit een ideologie het uitgangspunt voor politici, tegenwoordig is het cliëntelisme. Logisch dus dat er meer lobbyisten in Den Haag en Brussel rondlopen dan journalisten.
Lodewijk Asscher zei het zo: “een minister heeft een mandaat nodig voor beleid, zolang modern werkenden(hij doelde op bepaalde groepen zzp-ers) zich niet verenigen kunnen hun belangen moeilijk meegenomen worden.”

Deze uitspraak van de PvdA-leider is ontluisterend. Wie in ons land tot een groep behoort die zich niet of nauwelijks heeft verenigd of dat niet kan wordt dus niet vertegenwoordigd door ministers volgens hem, zelf oud-minister. Ook niet als zij op hem hebben gestemd. Hieruit volgt dat een groep die zich sterk weet te verenigen ook een groter mandaat aan een minister verschaft en dat verklaart waarom machtige bedrijven het beleid van ministers dicteren. Dat ministers hun beleid door een goed verenigde groep laten bepalen is blijkbaar de norm.

Het is een cynisch beeld. Politieke partijen die na de verkiezingen slechts opereren als een bond voor bepaalde belangengroepen. Geen wonder dat het onze regeringen aan visie ontbreekt. Visie is volgens onze premier iets achter een grote grijze olifant en als je er toch één hebt, dan vindt hij dat je naar de oogarts moet. Rutte werkt als premier voor Shell en Unilever of welke belangengroep hem maar mandaat weet te verschaffen.

Is ons eten te goedkoop

Iedereen is een deel van zijn inkomen kwijt aan eten en een dak boven zijn hoofd, tenzij je die kosten niet meer kon betalen en op straat bent beland, of op straat gezet door de overheid omdat die jouw verblijfstatus heeft ingetrokken.
Vroeger ging het meeste geld op aan voedsel, tegenwoordig aan wonen. Dit Kabinet trekt dan meteen een aparte conclusie. Niet dat de woonlasten blijkbaar extreem zijn gestegen, maar dat ons eten te goedkoop is. Met de net verhoogde btw heeft Rutte er zelf voor gezorgd dat ons eten een paar procent duurder is geworden, nu moeten de boeren meer geld voor hun waar krijgen zegt hij. Dat de boeren er vaak bekaaid afkomen, gedwongen worden om met megastallen of gif hun productie zo groot en goedkoop mogelijk te krijgen komt niet door de consument die zo goedkoop mogelijk wil, maar door de banken en de supermarkten. Van Eerd, de baas van Jumbo, is gek op dure auto’s, een fabriekshal vol peperdure bolides is niet genoeg, daar hoort ook een circuit van Zandvoort met Bernard bril en Max Verstappen bij. En dat kost wat, daar moeten het eigen personeel en de boeren voor worden afgeknepen.

Dat de woonlasten zo hoog zijn komt door de macht die de vastgoedbranche in de politiek heeft gekregen. Waren het vroeger de boeren die een ijzersterke lobby hadden binnen het toen oppermachtige CDA, met de VVD als grootste partij draait alles om vastgoed. Hoe rechtser hoe sterker de macht van de vastgoedboys. Pim Fortuyn had hen achter zich, Baudet nu evenzo.
De sociale woningbouw is in de uitverkoop gedaan, de woningmarkt is geliberaliseerd. Nieuwbouw door woningstichtingen stelt door de verhuurdersheffing niets meer voor en daarmee is een enorme krapte ontstaan. Met hoge huren en huizenprijzen. Zelfs een woonbootje in Amsterdam gaat voor 2000 euro per maand in de verhuur. Dat mensen minstens 40% of meer van hun inkomen aan woonlasten kwijt zijn is dus logisch(modaal volgens Nibud 55%).

Ons eten is niet te goedkoop, onze woonlasten zijn te hoog.

Slappe knieën

Een geslaagde stakingsactie die door de meerderheid van de bevolking gesteund werd gaf de vakbond nog geen vertrouwen om het spel hard uit te spelen. Het pensioenakkoord is door het FNV-ledenparlement geaccepteerd. De werkgevers kunnen tevreden terugkijken, zij hoeven eventuele premiestijgingen niet meer op te hoesten, die komen op het bordje van de werknemers. En de verhoging van de aow-leeftijd gaat gewoon door, alleen met enige vertraging.
De bedrijfswinsten klotsen tegen de plinten constateerde ook Rutte zelf deze week, en hij wist zelfs te melden dat die winsten niet bij de werknemers terechtkomen. De premier acteerde even verontwaardiging over het niet verhogen van de lonen, voldoende om zijn aanhang te doen geloven dat de VVD een volkspartij is.
De financiële wereld kan de nu vrijkomende buffermiljarden tegemoet zien, maar de werknemers moeten hopen dat het geluk hen toevalt, want de zekerheden van het akkoord gelden niet voor hen.

De FNV deed een poging om de slappe vakbondskoers weer wat naar links te leggen. Han Busker leek daar niet echt de geschikte man voor, maar de laatste staking gaf toch het beeld van een vakbond die zich weer op de kaart zette. Was dit het einde van de rol als brave knecht die bij de Hans de Boeren aan tafel mocht schuiven en daar zelfs drie woorden mocht spreken en een handje mocht geven? Nee dus. Een paar vage toezeggingen en als een kind zo blij stond Busker zijn “zwaar bevochten” akkoord uit te venten. Nee, meer zat er echt niet in. De FNV-leden werden bang gepraat dat mocht dit niet doorgaan het een drama zou worden met hun pensioen. Doorstaken zou heus niet helpen, want de stakers gaan voorlopig natuurlijk niet nog een keer staken, en een staking met 10 man helpt uiteraard niet. De leden kozen daarom maar eieren voor hun geld.
Het land had plat gemoeten, net zolang als nodig was om werkgevers tot echte concessies te dwingen. Met Busker, ooit een gezagsgetrouwe marechaussee, heeft de FNV een voorzitter met slappe knieën.

Maatschappijleer

Met de invoering van de Mammoetwet in 1972 is ons onderwijs er niet beter op geworden. Dankzij de daarbij horende multiple choice-vragen kon je met wat geluk ook zonder veel kennis voor je examens slagen. Het is natuurlijk ook eenvoudiger om een keuze te maken uit een paar antwoorden dan een goed antwoord onderbouwd op papier te zetten. Het belang van feitenkennis werd zo een stuk minder, een beetje weten waar de klepel hangt is vaak al voldoende.

Ook werd toen het vak Maatschappijleer aan het pakket toegevoegd. En daar kunnen wij de resultaten bij de verkiezingen van zien. Leerkrachten als Hans Janmaat mochten de jeugd vertellen hoe de politiek in elkaar steekt. Voert een leraar dat vak netjes uit dan krijgt de leerling te horen dat je links en rechts hebt en het keurige midden. En dat die linkse en rechtse partijen elkaar raken in hun meest extreme varianten, en daar wil toch niemand bij horen. Op links de Stalin-types en op rechts de Hitlers. Nee, als je beschaafd bent stem je CDA of VVD. PvdA is al links gedram en op rechts hoor je niet op antisemieten te stemmen. Voor het gemak is de geschiedenisles ook nog uit het verplichte vakkenpakket gehaald, zodat je zelfs geen gekleurd beeld van ons verleden tot je krijgt.

Vóór de Mammoetwet wist iedere werknemer dat zijn baas doorgaans slechts uit was op winst voor zijn eigen portemonnee. Voor een paar centen extra winst schopte die baas je immers op straat om jouw werk in een land met lagere lonen te laten verrichten. En loonsverhoging was uit den boze, hoe goed zijn bedrijf ook liep. De werknemer stemde uiteraard op partijen die voor zijn rechten opkwamen.
Nu heeft de werknemer geleerd dat de bazen zorgen voor werk en stemmen zij op de partijen die goed zijn voor die bazen en dus goed voor hun werk. Zij hebben maatschappijleer gehad, nu moeten zij van de maatschappij leren.

Akkoord

FNV-voorzitter Busker heeft zijn uiterste best gedaan om een pensioenakkoord af te sluiten. Uiteindelijk is hij akkoord gegaan met het voor twee jaar bevriezen van de stijging van de aow-leeftijd. Meer dan dit zat er niet in en het is een mooi resultaat waar ik volledig achter sta zei hij bij Sven Kockelmann op Radio 1.
Je staakt voor een pensioenleeftijd op 66 jaar maar je vindt verhoging toch prima als die 2 jaar wordt uitgesteld. De achterban van Busker zal ook zijn twijfels hebben of, zoals de Vervoersbond waarschijnlijk faliekant tegen zijn. Op links is alleen de SP haar roots trouw, de PvdA en GL vinden dit resultaat ook voldoende. De werkgevers en het Kabinet kunnen tevreden zijn, alleen nog maar hopen dat het door de FNV aan zijn leden voorgelegde raadgevende referendum goed uitpakt en de 105 deelnemers van het ledenparlement niet dwars gaan liggen.


De grootste winst van dit akkoord is voor de financiële wereld, want die aast op de enorme miljardenpot die de pensioenfondsen nu nog moeten aanhouden als reserve. Die reserve wordt als dit akkoord wordt aangenomen bij de boys van Wallstreet en de Londense City gedumpt in de hoop op goede beleggingsresultaten, of om daar te verdampen. De kurken zullen er van de flessen knallen als het FNV-ledenparlement door de knieën gaat. Net zoals de kurk van de fles is geknald bij De Telegraaf. Dit Kabinet heeft er voor gezorgd dat haar omroep WNL in het bestel mag blijven en zelfs meer geld en zendtijd krijgt. De beperking van reclame bij de publieke omroep zorgt daarnaast voor meer reclamegelden voor de eigen krant.
Je zou het hele land plat moeten leggen om dit soort akkoorden tegen te houden.

Tijd voor een echt linkse partij

Wie strijdt er nog voor een rechtvaardige maatschappij? Door de keuze van de sociaaldemocraten voor een derde weg, de weg van Blair, Kok en Schröder, hebben zij de kiezers die voor rechtvaardigheid stemden in de steek gelaten. Niet de vakbonden en linkse partijen zouden goed voor de burger zorgen, maar de bedrijven. Wie kon dat met een links hart geloven, dat was natuurlijk flauwekul. En wie dat betwijfelt moet de cijfers er maar even bij pakken. Wie is steeds meer en wie is steeds minder belasting gaan betalen? Werknemers betalen inmiddels ruim meer dan de helft van alle belastinginkomsten en dragen daarnaast ook nog bij via de btw, accijnzen en indirect via de verhuurdersheffing. Voor bedrijven is het net andersom, zij betalen steeds minder. De grootste bedrijven hebben de meeste invloed en betalen helemaal niets. Zij profiteren wel van alle voorzieningen en gaan er ook vandoor met de nodige subsidies, doorgaans net zo verstopt op de begrotingen als de kosten van het koningshuis.

De rijkste 10% zien hun inkomen elk jaar toenemen en hun kapitaal groeit. De inkomens beneden modaal leveren elk jaar meer in. De kloof tussen arm en rijk groeit in ons kleine rijke land. Net zoals in het beloofde land van Donald Trump, waar hele steden op derdewereld-niveau leven.
De door de sociaaldemocraten verraden kiezer is nog niet bij zinnen en stemt boos tegen zijn eigen belang in vaak extreemrechts. Mede gevoed door de hetze als zou alle ellende door een zondebok komen. Waren dat 80 jaar geleden de Joden, zigeuners en communisten, nu zijn dat de islamieten, de vluchtelingen en de gutmenschen.

De kleine linkse partijen presenteren zich of te elitair of zijn onduidelijk door niet voor de zondebok op te komen. Zij zouden VVD-Kamerlid Koerhuis om de oren moeten slaan met zijn valse rekenarij dat alle huizen in de Amsterdamse sociale sector naar statushouders zouden gaan. Als jaarlijks 13% aan hen wordt toegewezen dan stelt deze econometrist dat na 7,5 jaar alle sociale woningbouwhuizen door statushouders zijn ingenomen. Voor de niet statushouders (87%) is dat moment in deze VVD-berekening overigens al na 1,15 jaar bereikt. De wachttijd voor een woning blijft ook zonder die 13% voor statushouders 16 jaar en dat is vooral het gevolg van het beleid van VVD-er Stef Blok met zijn uitverkoop van sociale huurwoningen en verhuurdersheffing. Daar zou je Klaver en Marijnissen over moeten horen.

Links moet voor zijn principes staan

Bij links Nederland zie je altijd dezelfde tegenstrijdigheden. De invloed van eeuwen christendom in de Hollandse cultuur is groot en is niet uit de mens verdwenen wanneer die zich naar de linker zijde begeeft. Mieke van der Weij liet zien hoe diep dat zit. Zij komt uit een christelijke milieu, maar verliet kerk en bijbehorende moraal om zich in de wilde linkse jaren te storten. Toen zij op latere leeftijd tegen haar huidige partner aanliep gebeurde iets opmerkelijks. Bij hem thuis lag de ncrv-gids op tafel en dat verwoordde Mieke zo: “het voelde als thuiskomen”.

Het op-en-neer-kijken dat bij de christelijken is ingegoten vind je ook terug bij links Nederland en dat is nou net iets wat in strijd is met de gelijkheidsbeginselen van het linkse denken. De stevige familiebanden met het pater familias-patroon dat je veel bij het katholicisme ziet is ook bij links Nederland niet vreemd. Door dochter Lilian de oude plek van haar vader Jan te geven wekt de SP op zijn minst die schijn. En katholiek is vader Jan nog steeds, want hij liet al eens weten dat uitschrijven uit die kerk hem te ver ging.

Het moralistische geheven vingertje dat links vaak wordt verweten komt inderdaad regelmatig voorbij. Ook Jesse Klaver kon het in zijn boosheid jegens Özdil niet laten hem terecht te wijzen over zijn gedrag. Dronk hij overdag? Als dat een probleem zou zijn, dan moet je verder kijken. Meestal drinken mensen om een reden en is het die reden en niet de drank die problemen veroorzaakt. Bij GL rammelt er duidelijk iets aan de partijcultuur. Net als bij de SP overigens. Over de problemen bij de PvdA is al genoeg gezegd en geschreven. GL en SP zijn beiden te hard bezig geweest met het koste wat het kost binnenhalen van stemmen. Vergeten werd waar links voor staat. De partijkaders moeten zichzelf eens goed onder handen nemen, en hun positie gelijkwaardig maken aan die van de andere partijleden. Macht moet je delen, want macht corrumpeert. De afdrachtregeling van de SP is een mooie zaak, maar daar houdt het niet bij op. Gelijkwaardigheid moet op alle fronten.

Het verlies van Ron Meijer

De SP verloor haar zetels in het Europese Parlement. Dennis de Jong die zich daar jarenlang hard heeft gemaakt voor de linkse zaak ziet zijn geplande afscheid in droefenis stranden. Wat hij had opgebouwd aan netwerk in de EU is in één klap verdwenen en alles wat hij daar voor elkaar heeft gekregen was niet eens onderwerp in de campagne.

De machtswisseling bij de SP na het vertrek van Roemer blijkt slecht uit te pakken. Het was natuurlijk niet slim om Lilian Marijnissen als fractieleider te benoemen. Zij zat nog maar net in de Kamer en er waren meer ervaren sterke tegenkandidaten. De algemene conclusie was dan ook dat die benoeming van Lilian door haar vader zou zijn bekokstoofd, zo kon de partij makkelijk van nepotisme worden beschuldigd. Dat vader Jan Ron Meijer naar voren schoof om de rol van partijleider op zich te nemen was evenmin gelukkig. Wie aardig bij de vakbeweging scoort is niet per definitie een goede politicus. We leven nog elke dag met de gevolgen van vakbondsman Wim Kok. Ook Lodewijk de Waal kun je niet een verrijking van de linkse politiek noemen, evenmin als Ella Kalsbeek, laat staan een Dennis Wiersma.

Meijer hanteerde één agenda, de Ron Meijer-agenda en die zat dus niet slim in elkaar. Om zoveel mogelijk kiezers te trekken werden (linkse) standpunten vermeden, het werd daardoor nog makkelijker voor de media om de SP op één lijn met de PVV te stellen. Toen hij de EU-verkiezingscampagne opluisterde met een filmpje waarin hard op de man werd gespeeld kreeg hij dat als een boomerang terug. Het verlies bij de gemeenteraadsverkiezingen en de verkiezingen voor de provinciale staten had hij afgeschoven op alles en iedereen, maar niet op de partij en zichzelf. Dat had hij nu weer gedaan, ware het niet dat zelfs zijn plaatsgenoten in Heerlen, die altijd in meerderheid SP stemden, dit keer voor PvdA-er Frans Timmermans hadden gekozen. Om hen weer onder ogen te kunnen komen moest hij wel terugtreden. Over een half jaar pas, dus kan de partij zich nog eens flink beraden over haar koers.

Kiezen

In ons kikkerlandje lijkt Europa erg ver weg. De partijen die het liefst vandaag nog uit de EU zouden willen stappen zijn sinds de Brexit-soap een stuk rustiger met het uitventen van dat sentiment. De partijen die Europa prima vinden vanwege de voordelen die hun achterban erbij heeft zijn altijd al stil, want zij willen de kiezers die niets van Europa moeten hebben niet kwijt raken. De VVD-achterban profiteert van de vrijhandelsvoordelen en goedkope arbeidskrachten en het CDA ziet zijn boeren jaarlijks een miljard Europese subsidies opstrijken.

De media zijn niet geïnteresseerd in een helder Europees verhaal, de doorsnee kiezer heeft daardoor amper enig idee hoe de EU in elkaar steekt, laat staan wie de volksvertegenwoordigers in Brussel zijn. Het enige item waar televisiemakend Nederland wel brood in ziet is het onderwerp dat Frits Bolkestein op de kaart zette en waar Pim Fortuyn mee ging scoren en waar daarna Wilders en Baudet hun kiezers mee wisten te lokken: vreemdelingenhaat. Want daar draait het bij deze rattenvangers om. Zo lang de mensheid bestaat is er migratie, maar deze lieden hebben het geframed als probleem. Eerder deed Hitler dat al, maar omdat die heeft laten zien waar de opmerking “dan lossen wij dat op” (als antwoord op de wens om minder Marokkanen) toe kan leiden was dat bijna 50 jaar een taboe.

De Telegraaf “onthulde” dat op het lijstje met de top 10 meest gemelde misdaden door asielzoekers onder het kopje “overig” 31 moordzaken stonden. In de Kamer vlogen de moorden Arib om de oren, in de media idem. Als de staatssecretaris rustig de feiten had genoemd zou iedereen weten dat het nergens over ging. Er is zegge en schrijve één moord gepleegd door een Syriër op zijn ex-vrouw. Daarna beroofde de man zichzelf van het leven. De 30 andere gemelde moordzaken betroffen pogingen en dubbelmeldingen. Dat de meeste geweldszaken in de centra zelf plaatsvinden werd niet genoemd. Dat zelfdoding ook onder dat geweld valt evenmin.

Journalistiek op tv is entertainment, M begint haar programma niet voor niets met “start de show”. Pauw en Kee verkneukelen zich om de anderhalf miljoen kijkers van hun show met Rutte en Baudet. De laatste mocht rustig onzin uitkramen over miljoenen vluchtelingen die ons land overspoelen(afgelopen jaar 20.500) zonder dat Rutte en Pauw hem corrigeerden. Pauw had het format van de door RTL gedumpte Alt-Right-hitser Robert Jensen overgenomen, compleet met hysterisch publiek.

Rutte of Baudet

Baudet heeft weer eens een kijkje in zijn bovenkamertje gegeven. Dit keer fantaseerde hij niet over verkrachting, maar hield hij het bij het beperken van de rechten van vrouwen. Voor hen is één recht genoeg: het aanrecht.
Kennelijk is hij niet tevreden over zijn eigen opvoeding, want zijn moeder is een werkende vrouw en daar zit volgens ‘s lands grote denker de crux. Werken en kinderen opvoeden kan niet samengaan is zijn gedachtekronkel. Nu beweert hij dat zijn partij wel pal achter de huidige wetgeving betreffende vrouwenrechten gaat. Kennelijk had hij niet gedacht dat de Nederlandse media zijn in het Engels geschreven stukje konden vertalen.

Dat het FvD vooral in zwaar christelijke streken, zowel in het katholieke Volendam als op het gereformeerde Urk, populair is komt door deze stellingnames van Baudet. Bij hem is de vrouw als baarmoeder van belang, tenminste de witte vrouw, want die moet zorgen voor het behoud van de dominante positie die wit in ons land heeft. Dus ook een einde aan abortus. En passant neemt hij euthanasie ook even mee om de mannenbroeders van Kees van der Staaij en de papen van Antoine Bodar te paaien. Geen wonder dat Bodar een fan van Baudet is. Deze Bodar is ook fel tegen de huidige paus. De vorige bij de Hitlerjugend opgevoede paus die als vertegenwoordiger van het Vaticaan in Midden-Amerika geen problemen had toen zijn fascistische vrinden zelfs nonnen en een bisschop (Romero) vermoordden is daarentegen zijn held.

Terug naar oude tijden bepleit Baudet en hij staat voor behoud van “onze” tradities. Zwarte piet is zo’n traditie en de vrouw achter het aanrecht was er één. En zo zijn er nog heel wat tradities die Baudet in ere zal willen herstellen. Om dat mogelijk te maken moet zijn partij wel de grootste blijven bij volgende verkiezingen. Hij wordt daarbij geholpen door de nog altijd links genoemde Publieke Omroep, n.b. door BNNVARA. Die organiseert een verkiezingsdebat met slechts twee deelnemers: Baudet en Rutte, alsof er niet meer te kiezen valt. In Hilversum is onze democratie al half ten grave gedragen.

Patriciër

Met lede ogen zagen de nouveau riches van eertijds hoe nieuwe nouveau riches zich aandienden en hen her en der overvleugelden. Omgekeerd zijn in Hilversum de nieuwe rijken zeer gelukkig met een nazaat van de oude elite, de brave Beau van Erven Dorens kon 10 keer mislukken, hij kreeg altijd weer een kans.
In medialand heeft Quote met de jonge Sander Schimmelpenninck een figuur met wat meer status dan zijn voorganger Jort uit de Kelder van de maatschappij.
Sander is in staat om zijn eigen achtergrond wat op de korrel te nemen, dat is helaas niet het geval bij de politicus Buma, die hoort van nature bij de boven “ons” gestelden.

Sybrand van Haersma Buma mag zich sinds donderdagavond geheel in de traditie van zijn familie burgemeester noemen. De CDA-er met een oerconservatieve blik op de wereld is niet burgemeester van Sneek zoals zijn vader, maar van Leeuwarden, de hoofdstad van Friesland. Zijn vader had van de ambitie om daar burgemeester te worden afgezien, immers een vuurrode plaats waar hij dus niet hoorde. Zoon Sybrand denkt daar anders over, die is gewend om tegen weloverwogen en beschaafd denken in te gaan. Hij trotseerde menig partijcoryfee bij het doordrukken van het meest rechtse Kabinet sinds de oorlog, het gedoogkabinet Wilders. De afstraffing door de kiezer die daarop volgde deed hem niet terugtreden of zijn inschattingsfouten erkennen. Maar geliefd was hij niet (meer) in zijn partij. Toen het baantje in Leeuwarden vacant kwam koos hij dus eieren voor zijn geld.

Leeuwarden mag na een rustig burgemeesterschap van Ferd Crone weer vrezen voor de toestanden van ook zo’n arrogante rechtse figuur, Geert Dales. Die was weliswaar van armetierig gereformeerde komaf, maar trotseerde ook Jan en alleman. Bij de rechtse nationalisten in Friesland zal Buma zeer in de smaak vallen. FvD-ster Jenny Douwes zal hem met open armen ontvangen, met hooguit het verzoek om het Wilhelmus in te ruilen voor het Fries volkslied. Alleen dat willen de Leeuwarder Cambuurfans weer niet, want dat is het lied van sc Heerenveen. Maar of de patriciër Van Haersma Buma rekening houdt met volkse voetbalsentimenten valt te betwijfelen.