Haastige spoed-wet

Haastige spoed is zelden goed, en dat geldt ook voor de nu door Rutte en Grapperhaus in stelling gebrachte spoedwet. Net nu wij erachter komen dat veel van de maatregelen die het Kabinet Rutte in het kader van coronabestrijding heeft genomen niet deugen, rammelen of onzinnig zijn wil zij een spoedwet door de Kamer jagen om meer “juridisch” draagvlak voor die regels te creëren. Krijgen wij nu boetes door een noodverordening die in strijd is met de grondwet en waaraan de zin ontbreekt, dan kunnen wij er bij de rechter op rekenen dat hij ons gelijk zal geven. Met deze spoedwet kan de rechter dat zinloze grondrechten schendende handelen slechts goedkeuren.

Met wat er nu bekend is over deze haastklus van Grapperhaus lijkt het erop dat met corona ook de politiestaatmethoden uit China zijn meegekomen. De Raad van State wijt het binnentreden van de politie in je privédomein af, maar daar stoort Grapperhaus zich niet aan. Als deze wet wordt aangenomen mag de politie zoals in deze coronatijd al gebeurde een woning binnentreden om te controleren of de aanwezigen de bewoners zijn die gezamenlijk een huishouding voeren. Anderen worden dan verwijderd, met 390 euro boete uiteraard.

De anderhalve meter, zo makkelijk losgelaten voor de vliegtuigen van KLM, wordt straks wettelijk bekrachtigd en dan mag je alleen dichterbij iemand komen als je met die persoon een gezamenlijke huishouding voert. Ook met een latrelatie zal je nooit dichter dan anderhalve meter bij elkaar mogen komen. Hugo de Jonge dreigt alsnog zijn zin te krijgen met zijn wilde app-plannen. De overheid kan met deze wet alle mobiele telefoonverkeer verzamelen, geanonimiseerd wordt beweerd, maar na contact met een coronapatiënt krijg je toch een persoonlijk bericht. En je buurman ook.
De wet geldt voor de langere termijn, pas na een jaar mag de Kamer een verlenging afblazen. Welke partijen in de Kamer vinden het geen probleem om onze democratische rechtsstaat op te heffen door voor deze wet te zijn? Dat is goed om te weten.

“Solidariteit is wederkerig”

Het klinkt haast te mooi om waar te zijn, de voorzitter van ondernemersclub MKB-Nederland, Jacco Vonhof, vindt solidariteit belangrijk. Het is ook te mooi om waar te zijn.
Het geld klotste tegen de plinten op zei Mark Rutte(!) afgelopen winter nog, hij vond dat werkgevers daarom wel wat meer loon mochten gaan uitbetalen. Het gebeurde niet, CAO-onderhandelingen verliepen juist uiterst moeizaam, solidariteit van werkgevers met werknemers is ver te zoeken. Met de uitbraak van corona bleek dat al dat tegen de plinten op klotsende geld door de bazen is verbrast, geen cent opzij gezet voor moeilijke tijden, personeel dat al 40 jaar achtergebleven is in loon rustig verder achterop laten lopen en zelf weer meer inkomen bijgeschreven zoals dat ook al 40 jaar gaat. Bovendien werden veel banen omgezet in flexcontracten, zzp-constructies of nul-urencontracten. En dan nu, behalve overheidssteun incasseren, ook nog solidariteit eisen van werknemers, omdat “solidariteit wederkerigheid inhoudt”. Wederkerig met wie?

De pretpakketstudent Jacco Vonhof stopte al na twee jaar met zijn rechtenstudie, want hij zag op de Quote 500-lijst dat het glazenwassers ook lukte bij de grootste graaiers te komen. Dus ging Jacco als glazenwasser aan de slag, zo verkoopt hij zichzelf tenminste, maar hij liet het wassen natuurlijk al snel anderen doen. Hij zorgde voor de geldstromen. Zo weinig mogelijk naar de werkenden, zoveel mogelijk naar zijn eigen portemonnee. MKB-Nederland zag in hem een voorbeeldige self-made ondernemer en maakte hem in 2018 voorzitter.
Voor de simpele zielen legt Jacco graag uit hoe de wereld “werkt”: het MKB(midden- en kleinbedrijf) verdient het geld. De werkgevers bedoelt hij en die zijn zo aardig om hun personeel te betalen. En zij betalen belasting. Dus betalen Jacco en zijn vrinden niet alleen hun eigen werkenden maar ook die in het onderwijs en de zorg, want de leraar en de verpleegkundige worden van zijn belastinggeld betaald. De politici noemde hij niet, maar die betaalt hij eveneens en moeten daarom goed naar baas Jacco luisteren.
Hij bekijkt intussen of voor zijn eigen bedrijf overheidssteun kan worden binnengesleept, niet omdat het nodig is, maar of het kan. Dat zal ook wel onder zijn “solidaire wederkerigheid” vallen.

Eerlijke lock-down

Een eerlijke lock-down zouden wij moeten hebben. Voorkomen dat iemand besmet raakt, maar dan wel zorgen dat niemand door die lock-down failliet gaat en dat men gewoon kan blijven wonen, eten en drinken.
Dat had gekund als er niet geluisterd was naar de sterkste lobbyisten en had gunstiger uit kunnen pakken voor de economie en zeker voor het milieu en natuurlijk voor de gezondheid van velen.

Hoe zou een eerlijke lock-down er uit kunnen zien? Je zou de woonlasten kunnen verlagen of zelfs tijdelijk op nul kunnen zetten. De banken hebben geld gecreëerd door hypotheken te verstrekken, daar hebben zij niets meer voor gedaan dan het intikken van het hypotheekbedrag en daarna het handje ophouden voor een maandelijkse betaling van rente en aflossing over dat uit het niets gemaakte geld. De banken een tijdje zonder die gratis inkomsten zou een mooie tegenprestatie zijn voor de hulp die zij bij de bankencrisis hebben ontvangen.
De verhuurders zouden de huurinning geheel of deels kunnen stoppen in ruil voor afschaffing van de onzinnige verhuurdersheffing. Doet prinsje Bernhard daar moeilijk over, dan pak je de prijzenwet erbij. Die is onder Paars in de archiefkast gezet en werkt alleen nog minimaal voor medicijnen en postzegels.
Wat energie betreft is dit de gelegenheid om ‘s lands grootste rovers te laten dokken voor het 60 jaar gratis gas uit onze bodem halen. Zij hebben tegelijk alles gedaan om geen cent belasting te betalen en willen ook niets afdragen aan de schade die hun gaswinning veroorzaakt. Shell en ExxonMobil zouden daarom nu voor zo lang nodig gratis energie moeten verstrekken. De enige pijn voor hen zou het niet betalen van dividend zijn, voor het eerst in hun bestaan.
Voor ons eten kunnen wij de klagende boeren eens vragen wat terug te doen voor het eeuwige handje ophouden. Ruim 60% van de Europese begroting gaat naar de landbouw, de beroepsgroep heeft haar eigen departement en een trits politieke partijen die als lobbyisten voor hen werken en spannen daarmee lobbykampioen Koninklijke Shell naar de kroon. Als dank voor die vele miljarden belastinggeld mogen zij gedurende deze coronacrisistijd gratis voedsel verstrekken.

Dan rest voor velen de verveling, wat te doen achter de geraniums hangend op de bank. Nou, eens goed nadenken over langdurig werklozen die altijd zo hun tijd moeten zien door te komen, en dan ook nog met een minimuminkomen waar je behalve de kosten van de eerste levensbehoeften weinig meer mee kunt doen. Het zou mooi zijn als er daardoor voortaan met wat compassie wordt gekeken naar degenen die afhankelijk zijn van de sociale dienst.

Ondernemersrisico

Je begint een eigen onderneming en dat is een hele kunst, tenminste als je geen kruiwagen hebt, ouders met geld teveel of zo. Moet je het op eigen kracht doen dan lukt financiering alleen als de bank er goede winst voor zichzelf in ziet. Jij loopt de risico’s, want de bank heeft meestal voldoende onderpand gezien om er ook bij faillissement nog acceptabel uit te springen. Maar jij dekt ook jouw risico’s zoveel mogelijk af, door verzekeringen af te sluiten. En als jouw onderneming draait bouw je zo snel mogelijk een buffer op zodat je in perioden van tegenslag niet meteen de kredietruimte bij de bank hoeft aan te spreken. Bij je uitgaven zorg je ervoor dat de vaste lasten niet hoger zijn dan je in slechte perioden kunt dragen. En dan nog kan het allemaal zo tegenzitten dat je jaar in jaar uit achteruit kachelt en je tot slot maar één kleine tegenslag extra hoeft te krijgen om je zaak failliet te zien gaan. Dat zijn de ondernemingen die in deze eerste coronamaand zijn omgevallen. Zo werkt het kapitalisme.

Maar hebben de ondernemingen die al hebben aangeklopt bij de overheid voor steun dan stuk voor stuk jarenlang slecht gepresteerd en pech gehad? Woont Marcel van Boekhoorn van de Hema in een petieterig klein huurwoninkje om de kosten te drukken en vliegt de KLM al jaren met zo goed als lege toestellen? Voor dit soort gebeurtenissen horen zij een buffer te hebben of financiële ruimte bij de bank. En dat zou een makkie moeten zijn gezien het neoliberale beleid van de afgelopen decennia. De belastingen zijn fors verlaagd, zowel de inkomstenbelasting (alleen voor de hogere inkomens) als de vennootschapsbelasting en dividendbelasting. Dus hebben bedrijven flink geld kunnen sparen. Bovendien zijn de lonen van degenen die het echte werk doen net zo hard achtergebleven als de inkomens voor de top zijn gestegen. In de VS zou het minimumloon nu 48.000 dollar moeten zijn als het gelijke tred had gehouden met de arbeidsproductiviteit, hier is dat niet anders en zit de vitale arbeider ook niet op een halve ton.

De hulp vragende ondernemers hebben blijkbaar nagelaten een verzekering voor calamiteiten zoals een coronavirus af te sluiten, noch hebben zij een buffer voor moeilijke perioden opgebouwd. Dan wacht je bij tegenslag het faillissement. Alleen wentelen zij dit onverzekerde risico nu af op de overheid, ofwel de burger die wel belasting betaalt en geen accountant aan de Zuidas heeft die zorgt dat belasting betalen “voor de dommen is”. De winst voor de ondernemers, het verlies voor de burger. Risicoloos ondernemen is dat en dat mag geen ondernemen heten, dat is staatskapitalisme. Maak er dan ook staatsondernemingen van.

Vaccinjacht

Donald Trump is zich ineens toch bewust van de gevaren van corona dankzij zijn vrind Boris Johnson. Die dacht Churchill te imiteren door geen angst te tonen. Alleen deed Churchill dat door te “zeggen” dat hij niet bang voor bommen was, maar ging natuurlijk niet buiten in een bommenregen staan. Boris ging juist demonstratief de handen van coronapatiënten schudden, en dat was een beetje teveel bravoure, nu ligt hij dus op de ic. Om hem te vervangen heeft hij een brave lakei aangewezen die niet aan zijn macht zal knagen omdat hij geen idee heeft van macht. Dat zie je vaak, leiders die zwakke figuren als opvolger aanwijzen of beter, die alle sterke figuren in hun nabijheid hebben geëlimineerd. Zo’n leider is Trump ook.

Trump heeft de jacht op een coronavaccin geopend. Voorlopig schermt hij met een voor corona onbewezen malariamedicijn tot ergernis van deskundigen. Hij heeft de internationale markt al aardig leeg gekocht zodat in Afrika ook de welgestelden malaria als een dodelijk gevaar moeten zien. Ook probeerde hij bij een Duits laboratorium voor een berg geld de exclusieve rechten op een vaccin te kopen. De eigenaar, een voetbalmiljardair, bleek geen fan van Trump, dus ging America First niet door.
De farmaceutische industrie maakt overuren bij haar jacht op een werkend vaccin. Sommige Big Farmareuzen werken nu zelfs samen om dan maar met zijn tweeën de eerste te zijn, want dan is het bingo. Het zal het eerste medicijn/vaccin sinds jaren zijn dat duurder is geweest in ontwikkelingskosten dan de uitgaven aan reclame. Voor de banken is dit net zo’n godsgeschenk. Zij hebben doorlopend contact met de Big Farma, hen opjuttend haast te maken en vooral te zorgen dat het middel maximaal geprijsd wordt zodat de dividenduitkeringen mooi omhoog kunnen. Elke crisis kent zijn feestvierders, en dat zijn altijd dezelfde.

Het nieuwe goede doel

De banken kregen de hele wereld in hun macht. Er werden steeds verderfelijker spelletjes bedacht om meer geld aan de economie te onttrekken om hun wereldje rijker te maken. De EU stond garant voor Griekse leningen, dus gaven zij valse waardering aan de Griekse kredietwaardigheid waardoor zij de Grieken miljardenbedragen aan leningen door de strot konden drukken. Het land ging daardoor bankroet en de Grieken werden tot het bot uitgeknepen om diezelfde leningverstrekkers te betalen. En hoe mooi dat rechts en zeker ook extreem rechts de Grieken als enige schuldigen aanwezen.

Toen speelden zij hun ondergangskaart, als de overheden niet miljarden steun zouden verlenen zouden de banken bij bosjes omvallen en daarmee zou de economie instorten. Dus spoelden de miljarden hun kant op en werden sociale stelsels overal afgebroken om dat te kunnen betalen. De financiële centrale bankenceo’s hielpen hen nog meer, zij kochten schulden op om zogenaamd de banken van geld te voorzien om de economie draaiende te houden. In werkelijkheid verkochten de banken hun oninbare leningen voor de hoofdprijs en zaten de overheden ermee.
Er kwamen nog meer leuke trucjes uit de financiële doos. Vanwege hun “dreigende” ondergang konden zij zonder problemen personeel massaal op straat zetten. En nog mooier, om de “economie te stimuleren” werd de rente negatief.

Je kunt uit het voorgaande concluderen dat, mocht je banken tot goede doelen rekenen, zij gigantische recordbedragen aan steun hebben opgehaald. En om deze vergelijking compleet te maken gaan zij dat nog directer doen. Wie nu geld stort op de rekening van bijvoorbeeld het Rode Kruis weet dat de bank de eerste opgehaalde tonnen incasseert. Het Rode Kruis heeft vele miljoenen op haar rekening klaar staan om bij een ramp in te kunnen zetten en moet daar nu negatieve rente over gaan betalen.
De bank vindt zichzelf het nieuwe “goede doel” en pakt zo 4 à 5 ton van de opgehaalde Rode Kruiscenten en toont daarmee het ware gezicht van onze neoliberale maatschappij.

Wake-upcall

De Chinese oogarts die eind december melding maakte van het coronavirus is nu zelf aan dat virus overleden, nog maar 34 jaar oud. De Chinese overheid wilde eerst niet van het sars-achtige virus weten en de oogarts werd op het politiebureau ontboden en berispt. Pas 20 januari erkende de overheid dat het virus bestond en sloot de 11 miljoen tellende stad Wuhan af. Maar toen waren er al veel bewoners naar het platteland afgereisd om met hun familie het Chinese nieuwjaar te vieren. Hoe gevaarlijk het virus is weten we nog niet, maar de geruststellende berichten als zouden alleen hoogbejaarden en kwetsbare mensen eraan kunnen overlijden zijn met de dood van de ontdekker van het virus teniet gedaan. De maatregelen die de Chinese overheid nam deden al vermoeden dat het ernstig zou kunnen zijn, je sluit niet zomaar steden af met grote economische schade als gevolg.

Maar afgezien van de gevaren van het virus legt het ook de kwetsbaarheid van het huidige kapitalistische systeem bloot. Alles draait om winstmaximalisatie en daaraan zijn mensenrechten, milieu, klimaat, welzijn en gezondheid ondergeschikt. Zo kent de landbouw geen diversiteit meer en is daardoor extreem gevoelig voor virussen. Die zijn al zo’n gevaar dat bijna alle isoleerbedden in onze ziekenhuizen worden bezet door boeren omdat die vaak drager van resistente virussen zijn. Mocht corona hier uitbreken dan is er meteen een tekort aan isoleerplaatsen.
De volgende vraag is hoe wij ziekten gaan bestrijden als er geen medicijnen en hulpmiddelen meer uit China komen. In de media wordt geschamperd over dreigende tekorten aan prullaria, maar dat is een allang achterhaald verhaal. China heeft op allerlei gebied het monopolie op de productie van intussen ook veel medicijnen. Daar produceren levert immers meer winst op. Dat het ook risico’s met zich meebrengt zal de ondernemer een worst wezen, het is slechts de (korte termijn-)winst die telt. En de neoliberale overheid staat geheel in dienst van hen.

Het coronavirus moet een wake-upcall zijn. We zullen essentiële producten en dienstverlening ook in eigen land of binnen de EU moeten houden of mogelijk maken. Medicijnenproductie zal prioriteit moeten krijgen, maar de EU zal bijvoorbeeld ook het oude plan om een Europese Google op te richten van stal moeten halen. Wij maken ons te kwetsbaar met het verliezen van een eigen medicijnenindustrie en de afhankelijkheid van de Amerikaanse ict-baronnen.

Boeren zijn halve communisten

Hoewel de voormannen van de actievoerende boeren bij Wilders en Baudet op schoot kruipen kun je hen niet extreemrechts noemen, hun bedrijfsvoering met subsidies en prijsafspraken kun je namelijk evengoed communistisch noemen. Zij roepen wel heel hard dat zij vrije ondernemers zijn en een hekel hebben aan regeltjes, maar van vrij ondernemerschap is geen sprake. Het enige kapitalistische aan hun boerenbestaan is dat zij (al dan niet samen met een bank) grondbezitter zijn. En net als het Koningshuis wordt die grond (met subsidie) aan hun kinderen overgedaan, tenzij die daar vanaf zien. Maar eigen broek ophouden en concurrentiestrijd zien te overleven, dat is niet hun wereld. Zij werken met vaste prijzen, ondersteuning en uiteraard regels. Moet er gesaneerd worden, dan willen de boeren geen “gedwongen” uitkoop, maar zij willen wel riant uitgekocht worden als zij zelf willen stoppen. Hoe verkoop je dat aan bijvoorbeeld winkeliers?

De afgelopen 10 jaar is 11% van de winkels opgeheven, door concurrentie van het internet gedwongen gestopt. Voor hen geen uitkoop, voor hun kinderen geen voortzetting van de familiezaak. En voor hen was het altijd al een strijd om te overleven. De kleine winkeliers zijn al decennia massaal opgekocht of kapot geconcurreerd door de grote ketens. Zo gaat dat deels bij de boeren ook, de groten eten de kleintjes en de groten hebben de overheid altijd mee.

Boeren is geen vrije markt, het is een halfslachtig kapitalistisch systeem met communistische trekjes. Geef de boeren twee keuzes, of de vrije markt, zonder subsidies en zonder prijsgaranties en met duidelijke regels en toezicht op naleving, of zie af van grondbezit en maak van de boerderij een echt staatsbedrijf en ga daar in loondienst. Dan is 18% wel de klos, want zoveel miljonairs zitten er onder de boeren en dat is ver boven de Balkenende-norm. En of het ambtenarensalaris dan net zoveel bovenmodaal zal zijn als de 42.000 euro zoals de boeren nu gemiddeld verdienen is de vraag.

Tijd voor ballotage

Hoe belandt iemand op het politieke pluche? Ellebogend en slijmend of genadeloos tegenstanders aan de borst dooddrukkend en nog zo wat methoden worden niet geschuwd. Bij christelijke partijen is veinzen godvrezend te zijn een voorwaarde, voor zichzelf liberaal noemende partijen lijkt een hekel aan alles wat links is te volstaan. Maar hoe komt een linkse politicus op het pluche?

De PvdA-politicus moest zijn sporen hebben verdiend in bijvoorbeeld de arbeidsrechtenstrijd, vaak vakbeweging. Maar met vakbondsman Wim Kok bleek dat geen goede kweekvijver meer. Hij schudde, net premier geworden, zijn ideologische veren af. Het was een veeg teken dat de partij toen niet uiteenviel, kennelijk was Kok niet meer dan een graadmeter die aangaf hoe het er toen in die partij voorstond. En in de vakbeweging, want zowel Lodewijk de Waal als ook Agnes Jongerius werkten zonder de oude ideologische veren. Toen de kiezer om een links antwoord op het rechtse populisme vroeg deed Wouter Bos alsof hij iets linksig was om meteen na de verkiezingen de SP(met 25 zetels!) de deur te wijzen en als minister van Financiën aan te treden in Balkenende VI. De bankencrisis pakte hij vervolgens keurig paars aan door niet de banken maar de burger de rekening te presenteren. Diederik Samsom kreeg van de kiezer alsnog het vertrouwen om de schade van dat beleid op linkse wijze te herstellen, maar ook hij liet zijn linkse praatjes bij de verkiezingsaffiches achter en smeedde het sloperskabinet Rutte II. Lodewijk Asscher zat in dat Kabinet maar worstelt nu om toch wat links over te komen. En verrassend genoeg stijgt de PvdA daarmee weer in de peilingen. De kiezer verlangt dus wel degelijk naar een links geluid.

Maar kijk je naar links van de PvdA, dan zie je dat de SP zich van de kaart heeft laten spelen. Onvrede in eigen gelederen los je natuurlijk niet op door Lillian Marijnissen naar voren te schuiven, dan bevestig je het beeld dat de partij een familiegebeuren is en staat de partij machteloos tegenover de beschuldiging van nepotisme. En dat terwijl de SP betere kandidaten in huis heeft dan Lillian.
Dan resteert nog GroenLinks op de linker vleugel. Maar die partij onderhandelde rond de eeuwwisseling met de PvdA, D66 en VVD over een samengaan à la de Democraten in de VS. De droom van Jozias van Aartsen. Oud-gediende Bram van Ojik lanceerde Jesse Klaver in een poging de koers weer wat links te krijgen, maar de partij zit nog vol met jaren negentig carrièrepolitici. Dat is helemaal duidelijk dankzij Isabel Diks. Die stapte vanuit haar bruidswinkel over naar een wethouderszetel om daarna in de Tweede Kamer te belanden. Dat zij het gezicht van een neoliberale carrièrepoliticus is wordt stukje bij beetje publiek(wachtgeld, reis- en verblijfkosten ten onrechte opgestreken).
De linkse partijen zullen zich van deze carrièrejagers moeten ontdoen en met een stevige vorm van ballotage moeten werken om te voorkomen dat er ooit nog zulke types het linkse gedachtegoed kunnen vervuilen.

Neoliberale wereldoorlog

In het democratische Chili is de onvrede groot. Bij de protesten zijn 16 doden gevallen en 7000 mensen opgepakt. Met de tanks in de straten lijken de jaren van dictator Pinochet teruggekeerd. Maar die tijden zijn nooit echt verdwenen. In 1990 kwam er wel een eind aan de dictatuur, maar het onder Pinochet ingevoerde vrijemarktmodel van Milton Friedman en zijn Chicago boys bleef in tact. Ronald Reagan en Margaret Thatcher wilden dat model eerst testen, bang als zij waren voor een revolutie die deze harde economie zou kunnen veroorzaken. Dus werd Thatchers goede vrind Pinochet, die net met een coupe de macht had gegrepen, gevraagd om het uit te proberen. Zo geschiedde. De proef beviel goed en verspreidde zich vervolgens over de hele wereld. Hier door Lubbers als zijn karwei dat hij af moest maken. Dat de Muur viel hielp natuurlijk flink, het werd gebracht als het einde van links en dus vrij baan voor het neoliberalisme.
De tweedeling zette hard in, in het onderwijs werd bij de lessen economie John Maynard Keynes vervangen door Milton Friedman, arbeidsrechten werden afgeschaft, sociale voorzieningen idem en belastingen voor multinationals en de rijken verlaagd. Als afleider voor de onvrede mochten minderheden dienen, migranten en vluchtelingen. Links werd aangewezen als de schuldige aan de “noodzaak” van alle pijnlijke ingrepen.

Overal in de wereld heeft de neoliberale golf samenlevingen ontwricht, de kloof tussen arm en rijk extreem gemaakt. De democratie is verzwakt door de neoliberale golf. In Brussel lopen alleen al voor de olie-industrie 200 lobbyisten rond, wat die industrie 250 miljoen per jaar kost. Big Farma zegt slechts 40 miljoen te besteden aan lobbywerk. Die cijfers zijn echter vrijwillig verstrekt, het kan dus veel meer zijn.
Aan de wet- en regelgeving kun je aflezen dat de lobbyisten vaak meer invloed hebben dan de stem van de kiezer. En als er al vervelende wetgeving voor het bedrijfsleven wordt ingevoerd, dan wordt die niet nageleefd. Behalve als een burger zoveel lef heeft om naar de rechter te stappen om naleving te eisen, zoals nu met de PAS-wetgeving is gebeurd. Hij kreeg gelijk met alle protesten van boeren tot gevolg. Die wet was al 10 jaar geleden onder Balkenende door Bleker ingevoerd.
Wereldwijd, van Chili tot Libanon, is de onvrede groot en zijn protesten gaande, er woedt een neoliberale wereldoorlog.

Het blijft feest voor de banken

Dik tien jaar geleden was er door de banken zoveel geld uitgeleend, waarvan zij wisten dat het nooit terugbetaald kon worden, dat zij op omvallen stonden. Maar werd hard geroepen, zij zijn too big to fail, ofwel als zij failliet gaan stort de hele economie in. Dus werden de banken “gered” met een astronomisch miljardenbedrag. En al zo mooi, de banken konden zonder problemen massaal mensen ontslaan. Het werk laten de banken de klant tegenwoordig zelf doen, dat heet internetbankieren. En dankzij de negatieve rente mag de klant voor zijn spaargeld gaan betalen, of, wat de bedoeling is, de bank laten beleggen. De risico’s zijn dus voortaan voor de klant.
De economie kreeg door die reddingsacties ook een flinke knauw, waarop regeringen juist allerlei leuke dingen voor die financiële slimmeriken gingen doen. Belastingen werden verlaagd om de economie te stimuleren en de Europese Centrale Bank ging “helpen” door waardeloze leningen op te kopen. Zo raakten banken hun nooit te innen leningen kwijt.

Door de lage rente zou de economie moeten opleven, maar daar maken de banken nog geen werk van. Het geld komt wel op andere manieren binnen.
Het grote geld zit in het vastgoed en dat loopt als een zonnetje dankzij de negatieve rente. Er worden bijvoorbeeld in oude bedrijfspanden, die vroeger gekraakt werden, studentenhokken gezet die tegen de maximale huurprijs voor huursubsidie in de markt worden gezet. Daar verdwijnt het belastinggeld in de zakken van de vastgoedboys. Kraken was leuker en voordeliger. Ook alle miljarden uit de drugswereld worden voor een flink deel via het vastgoed wit gewassen.
En dan zijn er nog de pensioenpotten die lonken. De regering gaat staatsleningen uitschrijven tegen negatieve rente. Dat lijkt leuk, maar de pensioenfondsen zijn verplicht om een deel van die staatsleningen aan te schaffen(kost hen met de lage rente jaarlijks nu al minstens 7 miljard). De pensioenfondsen keren dan maandelijks geld uit aan de staatskas in plaats van aan de pensionado’s. En daar gaat de regering natuurlijk weer leuke dingen voor de ondernemers van doen.

NVWA

Controle door de overheid is met de VVD aan het roer de afgelopen decennia geminimaliseerd. Een bouwvergunning wordt door gemeenten zelden (goed) getoetst, net zomin als die gemeenten controleren op brandveiligheid. Dus storten er zo nu en dan parkeergarages in, of een voetbaltribune, of vliegt er een café met geblokkeerde nooduitgangen in brand.

Rechts maakt al tientallen jaren de dienst uit met grote woorden over veiligheid, maar komt niet verder dan voor wat miljoenen het Ministerie van Justitie en Veiligheid te veranderen in Ministerie van Veiligheid en Justitie. Ach nee, het was net andersom.
De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit is ook speelbal van het neoliberale beleid. Er werd flink gereorganiseerd en gefuseerd, het belandde uiteindelijk onder Rutte 3 bij het Ministerie van Landbouw. De slager mag nu zijn eigen vlees keuren. Maar van keuren is helemaal geen sprake meer.
De NVWA heeft 2259 mensen in dienst en die moeten alle varkenshouderijen(met 2,3 miljoen varkens), pluim-(100 miljoen kippen) en rundveeboeren(4 miljoen koeien) en geitenhouders(0,5 miljoen geiten) controleren. Maar ook alle slachterijen. En de zeldzame keer dat een controleur bij een slachterij langs gaat wordt zij door de directeur respectvol met een kopstoot van het terrein verwijderd. Als straf mag hij niet meer aanwezig zijn bij controles.
Maar de NVWA moet ook onze geneesmiddelen controleren, onze supermarkten, onze voedselverwerkende industrie, het dierenwelzijn, ja ook de natuurbescherming valt onder hun zorg. De controle op kinderbedjes tot de controle op chemische producten, de lijst te controleren zaken is schier oneindig.

Je kan de conclusie trekken dat met 2259 mensen(fte) het uitvoeren van controle over zoveel zaken een farce is. De VVD heeft gezorgd dat de belasting het niet leuker kan maken voor ondernemend Nederland, maar ook voor de NVWA hoeft de ondernemer niet bang te zijn. De kans dat die je controleert is verwaarloosbaar klein. Je kan dus rustig op een giftig appeltje een biosticker plakken, zelfs als je gesnapt wordt dan is de kans op een veroordeling uitermate gering, hooguit een kleine boete. De tonnen winst mag je gewoon houden.
Leuker kan de rechtse politiek het voor ondernemers niet maken, alleen de integere ondernemer heeft het nakijken, hij wordt kapot geconcurreerd door het gedogen van fraude.

Voor vriendschap en tegen mensenhandel: feest!

Vandaag is het de Internationale dag van de Vriendschap en tegelijk de Werelddag tegen Mensenhandel. En dan is er ook nog Pride Amsterdam aan de gang. Het is dus een mooie dag om bij het begrip vriendschap stil te staan. Iedereen weet dat Herman Brood en Hennie Vrienten de spijker op de kop sloegen met hun vrolijke nummer “Als je wint”, want de tekst vult dat aan met “heb je vrienden, rijen dik, echte vrienden”. Het is ook heel duidelijk hoe beide zangers toen uit volle borst en overtuiging hun “echte” vrienden bezongen. Nee, echte vrienden zijn zeldzaam, we maken er de tijd niet voor vrij of hebben geen interesse. Liever besteden we onze tijd aan het uitbreiden van ons lucratieve netwerk. Mensen die wat op kunnen leveren noemen wij onze vrienden. Daarom worden mensen die het maatschappelijk wat minder gaat vaak gemeden, wie wil een loser als vriend? Heb je het geluk de uitzondering te treffen, dan ben je rijk met die ene vriend, en heel zelden een tweede of derde. Voor de rest gaat vriendschap niet verder dan het oppervlakkige contact met een buur of de collega op het werk. Dat vriendschap met buren zeldzaam is bewijst de rijdende rechter elke aflevering weer.

Wij mogen vandaag ook stilstaan bij mensenhandel. Sinds de VVD de politieke kleur bepaalt is de positie van werknemers verzwakt en voor arbeiders die uit Polen en Roemenië hier komen werken is het helemaal belabberd. Als vee in hokken ondergebracht, soms zelfs opgesloten. Voor migranten die voor veel geld een ferry naar de EU nemen vindt Den Haag het laten verdrinken van die migranten de beste oplossing om hun lot te verbeteren. Tja.

Blijft over de feestvreugde van Pride Amsterdam. Op deze feestelijke dagen in onze hoofdstad wordt gevierd dat je mag zijn wie je bent. En dat is allesbehalve vanzelfsprekend, ook in Amsterdam niet. Een Italiaanse deelnemer had voor 1600(!) euro een appartement gehuurd voor deze Pride-dagen en werd eruit gegooid omdat de eigenaar had gezien dat de huurder “s avonds een vriend had binnen gelaten. Er hing een camera in de hal. Een dragqueen is voor zo’n prins Bernardtype natuurlijk een prostituee en dat mag hij van de gemeente niet tolereren. Van geld terug is uiteraard geen sprake. Pride is daarmee bevestigd in haar reden van bestaan. Feesten dus vandaag!

Wie is schuldig

Het is oorlog in Syrië en dan gaat daar een reisorganisatie dwars door de vuurlinies heen met een bus vol toeristen naar Israël, want de kortste weg. De bus wordt aangezien voor een bus vol IS-terroristen en wordt door Koerdische vrijheidsstrijders opgeblazen. Zoiets was de ramp met de MH17. Alleen was het toen een vliegtuig en was de reisorganisatie de Maleisische partner van KLM. Camiel Eurlings had bedacht dat het financieel de gok waard was om ondanks de burgeroorlog in Oekraïne toch boven dat land te blijven vliegen. De omweg die (moedermaatschappij) Air France en Lufthansa wel maakten was immers een stukje duurder. Alles voor het geld. Helaas ook de levens van de passagiers van het neergehaalde vliegtuig.

Nu komt onze overheid met vier namen van “de schuldigen”. Tja, deze vier hebben een vijandelijk toestel uit de lucht geschoten, tenminste dat dachten zij, maar het bleek dus een burgertoestel dat het onverantwoorde risico van vliegen in dat luchtruim had genomen. Wie zijn dan de echte schuldigen? Zouden dat in Syrië de Koerdische vrijheidsstrijders zijn of die reisorganisatie. En zijn dat dan bij MH17 die vier oorlog voerende Oekraïners of Camiel Eurlings en zijn toenmalige medeverantwoordelijken van KLM en Malaysia Airlines?

Gevaarlijk

Horden types met een klein ego en een hoop geldingsdrang staan in de file op weg naar de top van de wereld, de Mount Everest. Een levensgevaarlijke onderneming die zij alleen kunnen ondernemen omdat de lokale bevolking zo arm is dat zij zich wel wil verhuren als gids en sjouwer. Voor de zwaar beladen lokale gids is de klim nog gevaarlijker dan voor hun rijke klanten.
Elke keer als er een witte rijke westerling in het ravijn kukelt is dat in onze media wereldnieuws, zo nu en dan worden zowaar de daarbij omgekomen gidsen genoemd.

Heel wat dichterbij huis, aan onze Europese zuidgrens verdrinken jaarlijks zeker 3500 mensen die van de EU niet per KLM of met een officiële veerdienst hiernaartoe mogen reizen. Hun tocht is nog duurder en levensgevaarlijker dan de klim van de Mount Everest. Heel enkel wordt melding gemaakt van een omgeslagen bootje en dat daar dan 60 mensen bij zijn verdronken, maar doorgaans halen die doden het nieuws niet.

Dit weekend kwam een Eritreër in het nieuws. Die had de tocht door de Sahara overleefd en heeft het zelfs voor elkaar gekregen om daarna nog de Middellandse Zee over te steken. Maar Italië, Frankrijk, België en ook ons land waren die levensgevaarlijke reis niet waard, Engeland is zijn doel. Niet dat Engeland zo vriendelijk is voor vluchtelingen, maar het is nog altijd minder erg dan hier. Hij vond een overtocht met vrijwel zeker dodelijke afloop toch het proberen waard. In een vernuftig van ons afval in elkaar geflanst vlot,  waagde hij de oversteek van 350 km. De Nederlandse kustwacht onderschepte hem echter op de scheepvaartsnelweg. Zij redden zo zijn leven stelden zij, maar hoe dat eruit ziet in de praktijk als klant van het IND in Ter Apel? Hij zal nog steeds Engeland prefereren.