Klimaat

Met moeite werd er een klimaatakkoord gesloten vorig jaar, maar de nieuwe president van de VS heeft het schamele resultaat meteen weggeblazen, er resteren slechts wat loze mooie woorden.
Uit het Noordpoolgebied komen steeds onheilspellender verhalen. Dat het wel wat meevalt met het smelten van de ijskap is niet meer vol te houden, hoever de zeespiegel daardoor zal stijgen en in welk tempo zijn de enige vragen waarover nog getwist wordt. En de effecten van loskomende methaangassen zullen zeker zwaar zijn. Het blijft nog stil over de gedumpte kernreactoren van de Russen, die zouden voor de eeuwigheid veilig in het ijs zitten, maar de eeuwigheid blijkt erg kort te zijn, amper een mensenleven lang.
Als de zeespiegel meters gaat stijgen komen landen als Bangladesh het eerst aan de beurt om in zee te verdwijnen. Niets blijft dat arme land bespaard, want tegelijk zal de klimaatverandering ook de temperatuur daar doen stijgen. Spanje maar ook Frankrijk en Italië hebben de laatste decennia al te maken met Sahara-achtige zomers, eind deze eeuw zullen de hittegolven in India en Bangladesh die landen totaal onleefbaar maken. Dat betekent dat meer dan een miljard mensen op de vlucht zullen slaan, op weg naar streken waar het nog wel leefbaar is. Op weg naar Europa dus, want Afrika is geen optie, daar trekken mensen nu al weg vanwege de onleefbaarheid die de huidige veranderingen van het klimaat er teweeg brengen.
Wat zullen we ons hoofd schudden over de huidige politiek als het straks zover is. Zo goed als niets doen tegen de oorzaken van klimaatverandering en wel tekeer gaan tegen de komst van in wezen een handjevol migranten. Gelijk Wilders heeft ook Thierry Baudet het over “massa emigratie”, alleen noemt deze bij jongeren en studenten populaire politicus ook het risico op degeneratie van “ons blanke ras”, in zijn woorden heet dat “homeopathische verdunning”. Spreekt men hem op die uitspraak aan dan zegt hij dat die woorden uit hun verband zijn gerukt. “Welk verband?” zou de vervolgvraag moeten zijn.
Over wat er gaat gebeuren als Afrika en ook India en haar buurlanden helemaal onleefbaar worden, daar hoor je de klimaatverandering ontkennende zichzelf intellectueel superieur wanende nazaat van Belgische vluchtelingen niet. Helaas is hij wat dat betreft mainstream.

Democratisch falen

De kiezer kan in een democratie een ondemocratisch bewind aan de macht helpen. Allereerst moet het kiesstelsel ruimte bieden voor een ondemocratische partij, zoals ons stelsel doet met de toelating van de PVV, en dan moet de kiezer in meerderheid op zo’n partij stemmen. Of zo’n partij kan met hulp van een andere, mogelijk wel democratische partij, de meerderheid verwerven, zoals Hitler, die met steun van een conservatieve katholieke partij aan de macht kwam.
Of het kiesstelsel zit zo in elkaar dat een partij zonder de meerderheid aan stemmen toch de meerderheid aan parlementszetels krijgt. Dat heeft Trump in de VS voor elkaar gekregen en dat is de Poolse PiS-partij eveneens gelukt. Ook Orbán in Hongarije wordt niet door de meerderheid van de kiezers gesteund. De Hongaar had daarvoor in aanloop van de verkiezingen het stelsel zodanig veranderd dat zijn herverkiezing in feite al geregeld was.
Eenmaal aan de macht gaan de ondemocratische leiders meteen aan de slag om hun positie verder te versterken. Zij weten dat de meerderheid hen niet steunt, dus zijn zij extra op hun hoede en brengen alle instanties die hun wankele basis kunnen bedreigen onder hun controle. Dan liggen de (staats-)media onder vuur en natuurlijk de rechterlijke macht. Je ziet het bij zowel in Polen als Hongarije.
Trump is vooral met de media aan het vechten. Maar hoe zit het met zijn eis aan de Staten om alle gegevens van de kiezers aan hem te overhandigen om te controleren of de verkiezingen wel eerlijk zijn verlopen? Ligt het dan vast wie wat gestemd heeft of wilde stemmen?
Ondemocratische partijen hebben in veel democratieën geen meerderheid nodig om toch de meerderheid te vergaren. De vraag is dan of je hen wel weer weg kan stemmen, want zij kunnen in korte tijd veel vernielen, de media en de rechtsstaat als eerste.

Dag ome Ronald 2

Een afscheid moet natuurlijk wel flink spetteren, dus komt Ronald Plasterk met nog wat aandachttrekkend nieuws. Wat iedereen al wist blijkt waar, de automatisering van ons bevolkingsregister is op een fiasco uitgelopen. Politici gaan graag mee in toekomstdromerij, zelf net in staat om de mailbox te openen geloven zij dat ict-ers science fiction tot werkelijk weten om te toveren. Dat het allemaal nog bedacht en gemaakt moet worden, laat staan of dat wel haalbaar is, de politicus ziet het al werkend voor zich, met zichzelf als visionair bedenker van dat moois.
De realiteit blijkt hard, het ene na het andere ict-avontuur eindigt in een financieel drama. Zo dus ook de centrale opslag van de bevolkingsgegevens. Plasterk kan er nog even mee in de aandacht komen door het te melden. Kosten van het afgeblazen project: 90 miljoen. Niet vergeten dat er voor het afronden waarschijnlijk nog zo’n 50 miljoen bijkomt.
En nadat Plasterk met zijn Samsomteam de PvdA heeft weten te marginaliseren wil hij ook die andere socialistische partij een kopje kleiner maken. Hij wil de afdrachtregeling van de SP verbieden. Weliswaar had de PvdA zelf zijn ideologische veren al afgeschud en zich definitief overbodig gemaakt door in dit Kabinet slechts als een door de VVD ingehuurd facilitair bedrijf te werken, de SP bleef haar principes trouw.
Nieuw is Plasterks plan niet, want Guusje ter Horst had 10 jaar geleden als PvdA-minister ook al geprobeerd om die SP-afdrachtregeling aan te pakken. Mocht straks een VVD-minister het kroonjuweel van de SP om zeep helpen, dan kan hij zeggen dat hij slechts het voornemen van Plasterk uitvoert.
Ronald Plasterk heeft in zijn politieke loopbaan de omroepvereniging Llink haar machtiging ontnomen en op discutabele wijze het omroepland verrijkt met de omroepen WNL en Powned. De PVV die geen democratische partij is, waar één man alles voor het zeggen heeft is door Plasterk niet aangepakt. De SP die een democratische partijstructuur kent dus wel. De afdrachtregeling kan door de SP-ers zelf op hun congres ter discussie worden gesteld, alternatieven kunnen in stemming worden gebracht, maar nee, daar is dat ene mannetje, ome Ronald die dat wel even voor hen bepaalt.
Ome Ronald wil op de valreep nog vol in de schijnwerpers, bij deze langdurige Kabinetsformatie heeft hij er nog alle gelegenheid voor. En wordt de afdrachtregeling bij de SP afgeschaft en maakt de SP meer kans op het regeringspluche, dan stapt ome Ronald wellicht over naar die partij. Hoedje op, hoedje af.

Te uitgesproken politiek profiel

Anne Fleur is het 23 jarige GL-lid dat zich op twitter gevat had uitgelaten over Wilders en Baudet. De reacties waren dusdanig dat zij moest onderduiken. Toen zij vervolgens bij Jeroen Pauw haar verhaal mocht doen, bleek Pauw meer van de inquisitie. Samen met Ed Nijpels hakte hij er met een macho-opgefoktheid flink op in. Anne Fleur gaf geen krimp. Na afloop negeerde Pauw haar.
Bij de afgelopen verkiezingen zou zij de gemeente helpen met het stemmen tellen, maar toen reaguurders daar lucht van kregen verspreiden die meteen het nepnieuws dat zij stembiljetten had verdonkeremaand. Zelf zei zij dat zij geen tijd had gehad mee te werken op het stembureau en dat het dus een valse aantijging betrof.
Broertjes dacht een discussie over de vermeende steun van Fleur aan de verkiezingen uit de weg te kunnen gaan door aan te geven dat zij überhaupt niet voor zo’n rol was gevraagd vanwege het feit dat zij een “te uitgesproken politiek profiel” heeft.
Los van het feit dat Broertjes hiermee Anne Fleur voor leugenaar uitmaakt roept het nogal wat vragen op. Wie is wanneer te uitgesproken politiek? Wat zijn de criteria en wie stelt die vast? Hennie Keizer, de integere voormalig voorzitter van de VVD? Fred Teeven, de al even integere voormalig VVD-topman van Justitie? Mogen deze heren samen met de Loek Hermansen  en brievenbuspissers van de PVV wel onze stemmen tellen? Is een ietwat links profiel voldoende reden om iemand van stemmen tellen uit te sluiten? En zo ja, wordt er dan nog wel betrouwbaar geteld? Of worden standaard SP-stemmen in een andere grijze container gedumpt en vinden de Hermansen en Keizers dat prima, evenals hun politieke vrinden. Dat zou makkelijk gaan, want er is toch geen lid van die uitgesproken politieke clubs om alarm te slaan.
Democratie anno 2017 volgens Broertjes. Is alleen de motor (VVD, D66 en CDA) normaal en niet uitgesproken en valt de rest achter een cordon sanitair? En hoe zit het met de echte vijanden van de democratie: Baudet en Wilders?
(Nog geen reactie binnen van de Gemeente Hilversum bij publicatie)

Economie is politiek

Hoor de mainstream-economen en de tijden van de dominee en pastoor zijn weer terug. Er is geen universitaire richting waar het gelijk zoveel varianten kent, ofwel waarbij je je kunt afvragen hoe wetenschappelijk hun werk eigenlijk is. Piketty had zich een ongeluk geworsteld door een reuzenberg aan cijfers en kon daar heldere conclusies uit trekken, maar die werden door de Barbera Baarsma’s en Matthijs Boumannen als onzin afgedaan. Wat is economie? Wat wens je te beschrijven? Is het de economie van de multinational of is het de economie van de loonslaaf? Honderd miljard winst voor Shell en een regering die alle sociale voorzieningen heeft afgebroken zouden economische voorspoed betekenen, maar wat betekent die voorspoed voor de burgers?
Keynes ging er vanuit dat de mens dankzij robotisering steeds minder hoefde te werken, maar sinds regeringen hem wereldwijd voor Milton Friedman hebben ingeruild is het andersom, de robot maakt mensen brodeloos, de rijke kliek mensen worden er echter veel rijker op.
Steve Keen is econoom en hekelt zijn beroepsgroep in het interview dat Jonathan Witteman met hem had in de VK dit weekend. Hij noemt het een pseudowetenschap. Hij is zeker niet de eerste die dat zegt, maar hij geeft er wel fraaie voorbeelden bij. Als zoon van een bankier verbaast hij zich over de onnozelheid die hij met name bij mainstream- economen ziet. Niemand van hen houdt rekening met de rol van schulden in hun modellen. Van David Graeber en diens boek Schuld hebben zij kennelijk nooit gehoord. Zelfs banken en geld spelen in hun modellen geen rol van betekenis. Logisch dus dat geen van hen de crisis van 2008 zag aankomen, een crisis als in de jaren 30 was volgens hun “wetenschappelijke” methoden niet eens mogelijk.
Economie is politiek gebonden. Je kunt een fraai gezond economisch model bedenken dat het voor jouw politieke idee goed doet. Het is dan de waarheid voor jouw politiek. Voor rechts is dat dus goed als het goed is voor de 10% van de mensen in de top wat betreft macht en inkomen. Die 90% anderen komen echter steeds meer in de knel aangezien ook politici ter linker zijde, eenmaal in het Haagse pluche met bijpassend inkomen, zich meer verwant voelen met die 10%.

Olifant in de porseleinkast

Jumbo doet zijn naam eer aan, als een olifant dendert de supermarktketen door de porseleinkast van arbeidsrechten. In de distributiecentra van Jumbo wordt gestaakt en dat is niet vanwege de gunstige arbeidsvoorwaarden of riante beloning. Een grote verzameling peperdure raceauto’s opbouwen, zoals de grote baas Van Eerd doet, is er voor het personeel niet bij, één goede fiets is al heel wat. Van Eerd wil zijn personeel niet tegemoet komen in de CAO-onderhandelingen en hij wil al helemaal niet met de bonden een akkoord sluiten. Bonden zijn voor de Brabander een overblijfsel uit vervlogen tijden, personeel is in zijn nieuwe wereld slechts een noodzakelijke kostenpost. Om de staking te breken spande hij vol goede moed een rechtszaak aan, want zijn belang is landsbelang meende hij. Door de staking zouden zijn supermarkten niet voldoende bevoorraad zijn en zou de Nederlandse bevolking hongerend het paasweekend door moeten komen. De rechter was niet onder de indruk, het bestaan van concurrenten is ook justitie niet ontgaan. Voor Van Eerd is zijn keten echter zo groot geworden dat hij in de waan verkeert dat zijn concurrenten al uitgeschakeld zijn.
Hij schamperde nog wat over het aantal stakers, slechts 400 van de 3000 medewerkers, maar vertelde daar niet bij dat het merendeel van die 3000 medewerkers flexwerkers zijn, en die durven niet te staken.
Bijna gelijkertijd kwam de supermarktwereld met een nouveauté, de tussenbaan. Met tussen bedoelen zij volgens eigen zeggen tussen flex- en vaste baan, maar het betekent niets anders dan een flexbaan van 4 jaar tussen werkloos en werkloos. En iedereen snapt dat alle vaste banen dan tussenbanen worden.
Van de groei en winst die in de supermarkten wordt gerealiseerd komt niets terecht op het bordje van het personeel. Integendeel, de eigenaren en aandeelhouders zijn degenen die er met een steeds groter deel van de steeds groter wordende koek vandoor gaan. En hun gedrag wordt met het stijgen van hun vermogen alleen maar feodaler. Van Eerd is in een Donald Trump veranderd mochten wij deze week aanschouwen, alleen is de porseleinkast van Trump wat groter.

Rechts domineert de media

Voor nieuws zijn wij afhankelijk van de media, grotendeels in handen van banken, hedgefunds of andere beleggers. Die eigenaren zijn doorgaans niet van de linker flank. Met redactiestatuten wordt de onafhankelijkheid op papier enigszins gegarandeerd, maar wie de toorn van de baas oproept krijgt uiteraard problemen. Opvallend genoeg was dat bij de Telegraaf het meest manifest met het vertrek van Sjuul Paradijs. Een journalist heeft daarom reden om soms niet of minder kritisch te zijn en mag daar toch nooit aan toegeven. Dan moet het risico op ontslag bij een volgende bezuinigingsronde maar genomen worden. Bestaan zulke journalisten nog?
Herman Meijer, redacteur bij de talkshow Pauw, vindt zijn VARA (terecht) helemaal niet links en verwondert zich er over dat dat wel wordt gedacht: “Gek genoeg worden wij steeds met links geassocieerd. Dat heeft tot de reflex geleid dat Pauw meer op zoek is gegaan naar een ander geluid.” En dat is te merken.
Afgelopen dinsdag mocht de zwaar bedreigde Anne Fleur Dekker bij Pauw aanschuiven. Zij had gereageerd op een tweet die opriep om met 500 man stenen op een moskee te gaan gooien. Haar reactie was om zoiets dan ook maar bij Wilders te doen. Ed Nijpels vond dat een slechte grap en ging haar de les lezen alsof zij 5 was, alles wat zij te berde bracht drong niet tot hem door. Natuurlijk was haar reactie geen grap, maar een spiegel voor de geweld oproepende twitteraar. Zou Pauw die discussie netjes leiden? Neen, hij stelde zich als een inquisiteur jegens Anne Fleur op, noemde bij herhaling hoe zielig de arme Geert Wilders niet is en bleef haar actie een oproep tot geweld noemen. Zelfs haar ‘ik heb zin om een taart op Thierry Baudet te gooien” als reactie op het goedpraten van verkrachting door Baudet vond hij een oproep tot moord, want Pim was ook met een taart bekogeld en daarna vermoord. Bij WNL hadden ze Pauw niet kunnen overtreffen. En dat is meteen het kwalijkste, bij WNL verwacht je zulk verbaal geweld jegens een tegenstander van Wilders, maar bij de VARA voel je je als een PvdA-kiezer die naar Rutte 2 kijkt. Dat een Pauw zich zo badinerend arrogant rechts opstelde tegenover een jonge vrouw die zijn kleindochter had kunnen zijn maakte het nog onsmakelijker. Geen wonder dat hij na tweehonderd en nog wat vrouwen weer alleen is. Welke vrouw ziet deze gast nog als een prins op een wit paard? En dankzij hem zullen de bedreigingen voor Anne Fleur nog flink zijn toegenomen. Dat is zielig voor Wilders, maar blijkbaar niet voor een jonge journaliste. Of was het een wraakactie omdat zij niet op zijn romantische verkrachtingspogingen in ging?

Kinderen in armoe, Rutte hoort hen niet

De allerrijksten in ons land gingen er vorig jaar weer meer dan 6% op vooruit, tegelijkertijd groeien in dit welvarende land 378.000 kinderen in armoe op. Van alle onderwerpen die voor een Rutte 3 worden uitonderhandeld zal de armoe onder kinderen vrijwel zeker niet aan bod komen. Integendeel, die groep zal eerder groeien aangezien Rutte wil snijden in uitkeringen en de bestaanszekerheid van mensen wil ondermijnen door o.a. het afschaffen van het ontslagrecht.
Kinderen die opgroeien in armoe presteren doorgaans slechter op school. In alle discussies mis je echter één oorzaak: stress. De 6 jaar geleden overleden geheugenexpert Wagenaar wees al op de effecten van stress op de werking van het geheugen. Mark Mieras heeft het duidelijk beschreven in zijn boek “Ben ik dat?”, stress blokkeert het opslaan van informatie in je geheugen. De informatiestroom naar je geheugen maakt gebruik van het zelfde pad als stress, daardoor komt informatie gemankeerd of helemaal niet in je geheugen. Wagenaar toonde er de onbetrouwbaarheid van getuigen van stressvolle gebeurtenissen mee aan.
Je kunt je wel voorstellen wat dat betekent voor kinderen die opgroeien in een situatie waar de ouder(s) worstelen om rond te komen, waar stress dagelijkse praktijk is. Natuurlijk komt stress ook in welgestelde milieus voor, maar armoe maakt de kans erop veel groter.
Dat het beleid van Rutte veel mensen in onzekerheid heeft gestort en dat hij van plan is dat nog meer te gaan doen is dramatisch. Kinderen in armoe is al erg, hun kansen op goede scholing worden er ook nog eens minimaal door. Daarnaast zijn er ook aanwijzingen dat stress auto-immuunziekten veroorzaakt.
Overheidsbeleid zou moeten zorgen voor minder kans op stress, maar Rutte doet het tegenovergestelde. Het gestresste kind zit wel te luisteren, maar hoort de leerkracht niet. En Rutte noch Pechtold of Buma hoort dat kind.

Je leeft niet voor de economie

Waar leef je voor? In politiek Den Haag overheerst het idee dat mensen leven voor het draaiend houden van de economie. Maar de meeste mensen zijn helemaal niet in de economie geïnteresseerd, die hebben hele andere zaken die van belang zijn.
Voor hen is een sociaal netwerk het hoogste goed. De sympathieke buurman, de oude schoolvriend om de hoek, de vrienden van de sportclub, de leuke collega op het werk en de fijne school van de kinderen.
Voor veel politici is een sociaal netwerk iets anders, de oude studievrienden die over de hele wereld zijn uitgewaaierd, de familie in hun geboorteprovincie, de ambitieuze collega’s die om de 4 jaar worden ververst. Zij reizen voor de leuk naar New York of hun vriend in Chili, want geld is geen probleem en zij rijden al of niet met chauffeur zo nu en dan langs bij hun moeder in het verpleeghuis en dat mag dan ook nog eens werkbezoek heten.
De economie draait weer goed dankzij ons beleid riepen VVD en PvdA. Nu draait onze economie altijd goed als de Duitse goed draait, maar dat terzijde. Rutte en Asscher snappen maar niet waarom zij niet ruimhartig met zetels beloond zijn.
Kijk naar wat er is gebeurd en het is vrij logisch dat de kiezers niet zo enthousiast waren over hun beleid. Dat ze vervolgens hun stem grotendeels aan partijen gaven die eenzelfde politiek voorstaan is vooral te wijten aan gebrek aan kennis en de eenzijdige media.
In de zorg verdwenen 70.000 banen, bij de banken ging het ook al om zulke aantallen, evenals de bouw. Dat had alles te maken met “noodzakelijke” bezuinigingen. Maar ook V&D viel om, dankzij de vrije markt, zo vrij gemaakt door Gerrit Zalm (VVD).
De Kabinetsbezuinigingen en roofkapitalisten ervoor dat het sociale netwerk van velen werd gesloopt. Weg collega’s, de één naar een baan aan de andere kant van het land, de ander in scheiding geraakt en aan de drank, weg mooi vast inkomen, huis onbetaalbaar, einde lidmaatschap van sportclub. Mensen zijn erdoor ontheemd geraakt, degenen die dans ontsprongen zijn bang dat dat lot hen ook zal treffen. En de politiek en media schreeuwen om het hardst dat dat allemaal komt door die vluchtelingen en islamieten. Helaas gelooft een deel van de kiezers die leugen en heeft er zo voor gezorgd dat er weer een rechtse meerderheid is. Maar hun sociale netwerk is gesloopt door het huurbeleid, door de bezuinigingen op de zorg, door de ingrepen op sociale zaken, door de afbraak van zwaar bevochten arbeidsrechten enzovoort.
Is het gek dat je na het slopen van je sociale netwerk niet blij wordt van “mooie economische cijfers”?

De rode kater

Hans Wiegel weet heel enkel een kleine verstandige opmerking te plaatsen, enigszins wonderlijk dit keer, want hij torpedeert zijn eigen partij ermee. Hij vond het een goed idee om flink de tijd te nemen voor de formatie van Rutte 3, het mag best jarenlang duren zoals in België, want de Belgen waren beter af zonder nieuw Kabinet. Zo is het hier helemaal, wij zijn beter af zonder Kabinet Rutte 3, elke maatregel van Mark zal ons verder in de ellende storten, niets doen is altijd beter dan zijn normaal doen. Zelfs Hans Wiegel vindt dat.
Maar wat bezielt de Nederlandse kiezer om de PvdA te straffen voor het voeren van VVD-beleid om vervolgens massaal op partijen te stemmen die dat beleid fantastisch vinden, of zelfs nog verder willen gaan. Ook in Groningen is de uitslag verbazingwekkend, de VVD is er de grootste partij geworden, de partij die zowat op de loonlijst van Shell/NAM staat.
Het zullen vooral de studenten in de Stad zijn die hopen op een toekomst bij Shell of de VVD die dat hebben gedaan, want wie haalt het in zijn bevende kop om het maximaal opendraaien van de gaskraan door Henk Kamp met een stem te belonen? Nipt achter de VVD eindigde de SP, vooral sterk in het aardbevingsgebied zelf. Ook vonden velen daar het nodig om hun protest via de PVV te laten horen. Erger dat er onder het studentenvolk een behoorlijk grote aanhang is van Baudet. Zijn openlijke flirt met de rassenleer van Hitler zorgde voor het aanschuiven van de in Friesland geboren advocaat Hiddema. Deze ariër woont niet voor niets aan de andere kant van zijn bekrompen wereld, niet in Holwerd, maar in Maastricht. De fascisten van de NVU gaven Baudet als stemadvies. De media deden er het zwijgen toe.
De ruk naar rechts kwam (mede) door het mooie weer, daardoor gingen velen die dat anders nooit de moeite waard vonden toch stemmen. Het is onbegrijpelijk dat je mensen oproept om toch vooral te gaan stemmen. Mensen die stemmen onbelangrijk vinden weten niets van het belang ervan, tenzij het idealisten uit de anarchistische hoek zijn. Maar als je het belang van stemmen al niet ziet, hoe kan je dan wel een verstandige stem uit brengen?
Rutte vertegenwoordigt volgens eigen zeggen het “goede’ populisme, maar dan is het dus nog steeds populisme. En wie maakt uit of dat goed is? Rutte heeft het jargon van Wilders voor een groot deel overgenomen, op sociaal economisch terrein staan zij sowieso op één lijn, evenals Sybrand Buma, die wil niet terug naar de jaren 50, maar naar de jaren 30, eigen volkslied eerst, oranje-blanje-bleu.
Mooi weer, Erdogan, wat hulp van de media en de peilingen en het populisme heeft gewonnen. Voor links rest een rode kater.

Efficiënt handelen?

Hoe krom er met geld wordt omgesprongen is soms niet te bevatten. Steeds meer mensen raken dakloos doordat zij niet meer uitkomen met hun lage inkomen en elk jaar hogere lasten. Blok (VVD) heeft de huurmarkt al voor een aardig deel geliberaliseerd en dat heeft voor de verhuurders tot riante hogere huurinkomsten geleid. Voor veel huurders is het een ramp. De verhoging van de eigen bijdrage in de zorgkosten en de verhoging van de btw was de rekening van de bankencrisis die bij de laagst betaalden ook een hoop ellende heeft veroorzaakt. Bij een nieuw Kabinet met VVD, PVV, CDA, VNL of D66 zal vrijwel zeker een vlaktax worden ingevoerd, waarbij de welgestelden met eenzelfde (dus lager) percentage door de Belastingdienst worden aangeslagen als de laagst betaalden. Voor de kosten daarvan is de oplossing simpel, de toeslagen voor zorg, huur en dergelijke worden dan afgeschaft. Einde rondpompen van geld roepen de rechtse voormannen. Een drama voor degenen die afhankelijk zijn van die toeslagen.
Hoe mooi hebben die rechtse voormannen het voor zichzelf geregeld. Met een redelijk hoog inkomen heb je niets van de fiscus te vrezen. Controle is er nauwelijks, dus maak je een ton naar het Rode Kruis over, bijna volledig aftrekbaar van de belasting. Dat er een rekeningnummer van je dochter op staat wordt toch niet gecontroleerd. En ben je daar toch bang voor, dan sluit je gewoon een lucratieve deal met Wiebes mannen, voor zover die niet met een zak geld vervroegd met pensioen zijn gegaan.
Voor de rechtse partijen is het pesten van de losers met een laag inkomen de norm. Zonder werk en aangewezen op de bijstand? Solliciteren moet je, 5 keer per week, ook al ben je verplicht vrijwillig te werk gesteld bij PostNL. Bij de ww is 1 sollicitatie per week verplicht, maar de kans op een baan, met name voor de 50-plussers, is minimaal. Vorig jaar kwamen van de 137.000 ww-ers ouder dan 50 jaar 437 aan het werk. Hoeveel ambtenaren bij het UWV hebben een dagtaak gehad aan het controleren van de miljoenen zinloze sollicitatiebrieven. Laat hen bij de Belastingdienst gaan controleren.
De rechtse partijen willen niet weten van het afschaffen van dat hele circus. Repressie en hard optreden is hun motto. Het gaat natuurlijk uitsluitend op voor de arme kant van Nederland. De Teevens kunnen rekenen op een helpende hand wanneer zij zelfs door wanbeleid of oplichting op moeten stappen. Een mooie baan wordt desnoods voor hen gecreëerd.
Dat er geen geld zou zijn om de laagste inkomens er niet langer op achteruit te laten gaan is onzin. De door huurverhoging en andere ellende op straat belande Nederlander kost de overheid 100.000 euro per jaar. Zijn huurverhoging en eigen bijdrage in de zorg zijn daarbij vergeleken een schijntje. Efficiënt handelen kun je het rechtse beleid daarom niet noemen.

Paul Verhoeven en 1933

Paul Verhoeven zei het luid en duidelijk in DWDD, Trump is een fascist. Dat is tamelijk uniek in de Nederlandse media. Sinds Pim Fortuyn mag een deel van de Nederlanders volgens eigen zeggen “weer zeggen wat zij denken”, voor een ander deel betekende dat om voortaan de mond te houden. Was volgens de politiek correcte types Paul Verhoeven indertijd een verderfelijke commerciële filmmaker, nu wordt hij verderfelijk politiek correct genoemd. En al zo geestig, die dominees met hun vingertje van toen zijn vaak de roeptoeters ter rechterzijde van nu, de Elma Draayers en de Joost Niemöllers.
Een leven lang hun brood verdienen met het verketteren van anderen. Elma kreeg van huis uit het vingertje mee, immers dochter van een dominee. Joost heeft zijn opvoeding te danken aan het sociale vangnet van de linkse verzorgingsstaat. Zijn moeder was alleenstaand en zonder werk. Niet gek in die jaren van grote werkloosheid. Maar Joost is er niet dankbaar voor. Hij moet nu niets meer weten van sociale voorzieningen, want als die toen niet hadden bestaan, dan had zijn moeder carrière moeten maken in plaats van thuis voor haar kind te zorgen. Kennelijk is hij gefrustreerd in zijn huidige milieu dat zijn moeder “slechts” een uitkeringsverleden heeft, hoe sneu en vals kun je zijn. Als hij lef had dan had hij nu moeten zeggen dat zijn moeder beter abortus had kunnen plegen dan in die omstandigheden een zoon voor galg en rad op te voeden.
In Amerika naaien joden als reactie op Trump weer hun “german signs” op, zo noemen ze daar de Davidster. Paul Verhoeven zegt ook wat hij ziet. Hier is bijna iedereen te bang en laf om te zeggen wat er werkelijk gaande is. Lees Philip Metcalfe’s boek “1933″. Je herkende 20 jaar geleden al de tendensen, maar nu is de gelijkenis helemaal griezelig sterk. Nog 4 maanden Trump die op dezelfde voet doorgaat en de vergelijking met 1933 is volgens Verhoeven compleet. In Frankrijk en Nederland lopen de Mussolini’s zich al warm.

Hoezo een multicultureel drama

De rooien versus de christenen was de strijd in de ene plaats, de protestanten tegen de katholieken in de andere. Basis was vaak het verschil in macht van de ene of de andere groep. Sinds de Russische revolutie lag de focus op de strijd tussen het communisme en het kapitalisme. Toen de communisten ook in Duitsland leken te winnen kwam daar Hitler ineens naar voren. Die speelde eveneens een aantal communistische kaarten en wist met hulp van een conservatieve katholieke partij aan de macht te komen. Pas na de oorlog was er consensus over het beleid van Hitler, dat was dus heel erg slecht. Hij was een monster. Voor het gemak werd zijn fascisme teruggebracht tot één persoon. Heel Duitsland was misleid door die ene vreselijke fascist. Net zoals hier, de meeste nsb-ers waren brave burgers, zij waren niet fout geweest, maar bevonden zich in een grijs gebied.
Hoe anders is het denken over de nieuwe hedendaagse vijand, de islamiet. Amper 30 jaar geleden werden homoseksuelen elk weekend in elkaar geslagen door witte jongeren. Maar nu keren diezelfde potenrammers zich tegen islamieten vanwege hun geloofsopvattingen jegens de homoseksuele medemens. Alsof de bijbel er maar iets anders over denkt. En dan zijn er nog de Paul Scheffers die deze maatschappelijke frictie een multicultureel drama noemen. Er is altijd maatschappelijke frictie, meestal tussen de have’s en de havenots, maar o zo leuk voor de have’s, zij blijven buiten schot als de strijd zich heeft verengd tot een strijd tussen gelovigen.
De ambitieuze types met een VOC-mentalliteit onder de gegoede burgerij belanden in de top van het bedrijfsleven, hun kansarme soortgenoten uit arme milieus lukt dat slechts in de onderwereld. En voor de voorheen allochtoon genoemde landgenoten is dat sowieso de enige mogelijkheid. Niettemin zie je veel mensen met een buitenlandse voorvader het toch ver schoppen in de witte bovenwereld. Zij presteren beduidend beter dan de witte kansarme Nederlanders. Zo is dat ook in de VS. Het levert kennelijk zoveel gefrustreerde boze witten op, dat een Donald Trump president kon worden. Hier hebben wij een ander kiesstelsel, voor Wilders is die weg nog niet zo eenvoudig geplaveid.
Met de juiste feiten in ogenschouw is de multiculturele samenleving een succes wat betreft de allochtone kant, alleen willen de autochtonen er niet de ruimte aan geven. Binnen de onderwereld is integratie veel minder of geen probleem, nu de bovenwereld nog.

De Amerikaanse droom wordt een nachtmerrie

Opa Trump kwam als gelukzoeker naar Amerika. Hij zag wat de normale Amerikanen belangrijk vonden en ging daar zijn brood mee verdienen, hij begon een bordeel. Dat liep als een trein, want vlakbij een station gelegen. Zijn zoon zette de handel voort en ging met de winsten vastgoed kopen en verhuren. Door alleen aan witte huurders te verhuren (hij was aanhanger van de KKK) verdiende hij dubbeldik. Kleinzoon Donald zette het imperium voort. Hij werd veroordeeld voor het onwettelijke apartheidsbeleid bij de verhuur. Hij leefde er desondanks flink op los. Hij was wel spaarzaam bij verbouwingen aan zijn panden. Zo huurde hij illegale arbeiders in om zonder enige bescherming asbest te verwijderen. Nu gaat hij dat als regeringsbeleid inzetten. Hij heeft de jacht op illegalen geopend, maar voor degenen die voor ondernemers aan het werk zijn maakt hij een uitzondering. Het zou zonde zijn om meer dan 2 dollar per uur te moeten betalen voor een asbestverwijderaar. En de milieu- en gezondheidsregels worden ook meteen afgeschaft, want wat kost die bescherming tegen asbest wel niet?
Toen Donald Trump als ondernemer in zwaar weer terecht kwam, omdat hij meer met pussy grijpen en met het aanschaffen van dure speeltjes bezig was, hield hij zijn imperium in leven met de hulp van een geldschieter, een cocaïnehandelaar die zo mooi zijn drugskapitaal kon witwassen. Het doet denken aan Berlusconi, die ook met hulp van de maffia rijk werd, alleen begon die als arme kelner en Trump als rijkeluiszoon.
Nu zit Donald als president aan de knoppen. Hij heeft alle beleid opgeschort, alleen defensie mag doorgaan met spenderen. Hij schaft rancuneus als een Halbe Zijlstra in ijltempo milieuregels af, heft de publieke omroep op, staakt ontwikkelingshulp en vindt dat marteling gewoon weer moet kunnen, want dat verdienen zij.
De Amerikanen herinneren zich George Orwell’s 1984, alleen de titel zou 2017 moeten zijn. Onder Ronald Reagan was in 1984 de neoliberale wind gaan waaien, maar met Donald Trump in 2017 wordt de Amerikaanse droom een Orwelliaanse nachtmerrie.

Superieur?

Minister jet Bussemaker stelt 5 miljoen beschikbaar om de komende jaren het aantal vrouwen onder hoogleraren wat op te krikken. Met amper 18% scoort Nederland beduidend slechter dan de 25% in Finland. Finland is op onderwijsgebied een lichtend voorbeeld. Toch is er een land waar het percentage vrouwen dat hoogleraar is nog hoger ligt. Natuurlijk had iedereen dat kunnen raden: Turkije.
Hier kunnen wij alleen dromen van een vrouw als premier, net als Frankrijk en de VS, maar 23 jaar geleden had Turkije haar eerste vrouw, Tansú Ciller, als premier. Ook het zwaar islamitische Pakistan had met Benazir Bhutto in die jaren een vrouw als staatshoofd. En het grootste islamitische land ter wereld, Indonesië, had begin deze eeuw haar eerste vrouwelijke president, Megawati Soekarnoputri. Hoezo klaagt de PVV, met een man als enig lid en leider, over het gebrek aan vrouwenrechten in islamitische landen? Het ligt duidelijk ietsje genuanceerder. Maar genuanceerd denken is taboe tegenwoordig. De moderator van de Telegraaf verwijdert zo nu en dan reacties uit de berg instemmende scheldkanonnades die haar artikelen over de “asielplaag” of de “tsunami aan vluchtelingen” opleveren, en dat zijn dus de genuanceerde stukjes. Daar wordt de wereld in de ogen van die krant niet beter van. Ergens lag nog een handboek uit de gloriedagen van die krant in de periode 40-45, dat is haar leidraad blijkbaar nog steeds. De Hutu’s in Rwanda schilderden met dat Duitse handboek de Tutsi’s als plaagdieren af met uiteindelijk genocide als resultaat. Je mag er in ons land niets van zeggen, want ook de weg bereiden voor genocide is vrijheid van meningsuiting, en die is heilig.
Edith Schippers roept dat wij een superieure cultuur hebben, maar premier worden mag zij hier niet. Een man als premier is onze traditie, net als die piet die zwart moet blijven.