Dat nooit weer

Volgens Mark Rutte zijn de bombardementen op de Gazastrook gerechtvaardigd als antwoord op Palestijns geweld. Hier stelt onze demissionaire premier dus dat de Palestijnen het huidige conflict met geweld zijn begonnen. Dat is feitelijk onjuist, want tegen de bij de vredesakkoorden afgesloten afspraken in waren het de voorgenomen ontruimingen van woningen van Palestijnen die aanleiding waren voor protest. Die protesten werden met geweld neergeslagen. Het moment was ook nog fijngevoelig gekozen, aan het eind van de ramadan, zelfs de moskee bleek geen veilige schuilplaats voor de Palestijnen, daar sloeg de Israëlische overheid ook met geweld toe.

Vanuit de Gazastrook werden als reactie raketten afgevuurd, primitieve dingen, eerder vuurpijl dan raket. De Israëlische regering liet haar JSF’s met echte bommen in het dichtbevolkte Gaza tekeergaan. Flatgebouwen, woningen en ook het internationale perscentrum werden platgegooid. Meer dan 200 doden, voornamelijk aan Palestijnse kant en meer dan 40.000 Palestijnen op de vlucht. In onze media is grote angst om voor antisemiet te worden uitgemaakt. De berichtgeving is daardoor nooit neutraal, maar volgt de persberichten van de Israëlische overheid. De Palestijnse kant wordt of verzwegen of onderbelicht. Maar we hebben het hier niet over Joden, we hebben het over het optreden van de (extreem-)rechtse regering in Israël. Die was niet voor niets dikke maatjes met Donald Trump. Netanyahu moet dan ook niets van Biden hebben, het zal veel diplomatie van de Amerikaanse president vergen als hij een staakt het vuren wil bereiken.

De stichting van de staat Israël was een soort Turkijedeal. Wij in Europa van de vluchtelingen af, daar zorgt Erdogan wel voor, zoals in 1948: wij van de Joden af, die mogen Palestina wel hebben. En die 750.000 Palestijnen die ervoor van hun land werden beroofd, daar zou toch niemand zich druk over maken dachten de Engelsen. Maar het heeft de regio ontwricht en een diaspora van Palestijnen was het gevolg. Nu wonen in Gaza 2 miljoen Palestijnen op een gebied ter grote van Texel, de grenzen ommuurd en zwaar bewaakt, compleet afhankelijk van Israël dat de zaak op slot houdt en alles controleert. De anderhalf miljoen Palestijnen die binnen de Israëlische grenzen leven mogen wel stemmen en hebben wel wat rechten, maar minder en niet gelijk aan de rechten van de Joodse bevolking.

Israël is een kruitvat, slechts op te lossen door een vreedzame weg naar gelijkheid. Aan beide zijden zijn initiatieven tot een vreedzame oplossing. Naast de Joodse fascisten is er ook een ander geluid, een “Ander Joods Geluid”, en dat geluid wordt gedeeld met ook Palestijnse activisten. Maar elk gewelddadig optreden maakt de vredelievende oplossing moeilijker, welhaast onmogelijk. En waar die weg eindigt weten wij: een endlösing. “Dat nooit weer” had Rutte op 4 mei aan Netanyahu moeten twitteren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *