Dijsselbloem en het IMF

Hij had zo graag Christine Lagarde willen opvolgen bij het IMF, maar zijn eigen gebrek aan diplomatie deed zijn ambitie de das om. Nederlanders zijn berucht vanwege hun botte en grove manier van doen. Hier wordt dat direct of eerlijk genoemd, maar in het buitenland vindt men dat hoogst onbeschaafd.
Dijsselbloem vond het een paar jaar geleden als voorzitter van de Eurogroep nodig om naast het opleggen van zware bezuinigingen aan Griekenland erop te wijzen dat het hun eigen schuld was, omdat zij hun geld aan drank en vrouwen hadden opgemaakt. De opmerking sloeg ook op Italië, Spanje en Portugal en zelfs Frankrijk mocht zich aangesproken voelen. Met de ambitie om internationaal een topfunctie te bemachtigen was dit niet een beetje, maar oliedom. Gisteravond vond de afrekening plaats.

Het IMF is opgericht aan het eind van de Tweede Wereldoorlog met de bedoeling om te zorgen voor een soepele manier van zaken doen, voor de Amerikanen, want die kwamen als overwinnaar uit de oorlog. De Europese macht over de wereld met al de grondstoffen uit haar koloniën was gebroken en dat vroeg om nieuwe financiële wegen. Het IMF ging garant staan voor leningen aan landen waar de Amerikanen en andere aangesloten landen handel mee dreven. In de praktijk verstrekten banken leningen aan arme landen om daar (Amerikaanse) producten mee te kopen. Dat die landen niet kredietwaardig waren was geen probleem, immers het IMF betaalde wel als het land in gebreke bleef. Zo is het bij de recente Griekse crisis ook gegaan. Het drama van deze handelswijze zit hem in hetgeen het IMF vervolgens doet. Na het betalen van de bankschulden dwingt het IMF die landen tot bezuinigingen op met name het sociale terrein, zorg en onderwijs. Pakistan moest zo haar gratis onderwijs afschaffen (maar moest wel doorgaan met de aankoop van Amerikaans wapentuig!). Vanuit Saudi-Arabië werden daarop ultra orthodoxe islamitische schooltjes gefinancierd. Dat bleken broedplaatsen voor taliban en andere extremistische stromingen.

Het IMF is een radertje in een smerig kapitalistisch spel waaraan met name de Amerikanen veel voordeel hebben. Of Dijsselbloem dat had willen veranderen valt te betwijfelen, maar al had hij gewild, de Amerikanen hebben als enigen een vetorecht bij het IMF, dus veranderen zal het nooit. Rest opheffen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *