Feestelijke agressie

De kerst is weer voorbij, massaal worden de supermarkten geplunderd om de leeggevreten koelkasten te vullen. Voor cynici is het feest nu pas begonnen, zij kunnen  toekijken hoe de kerstfeestvierders kachel en boos uit hun familiegezelligheid komen. Meneer rijdt al weg als mevrouw nog aan het instappen is, de toch al geïrriteerde hoofden staan gelijk helemaal op tilt. Met deuren wordt gesmeten, met auto’s gescheurd en hun kinderen zien het angstig aan. Je zou uithuisplaatsing overwegen.

Geen wereldschokkende aanslagen deze kerst, op een incident bij de kerstmarkt in Straatsburg na, waar een geflipte crimineel 4 mensen doodschoot, vergelijkbaar met  verkeersruzies 2 dagen voor kerst in ons land waarbij ook 4 doden vielen. De agressie in het verkeer in ons vroemvroemland is enorm.
Mensen zijn bang voor terreur, maar in de tijden van de RAF, de IRA en de ETA werd al gesteld dat terreur het meest voorkomt in de eigen familie. Net zoals de verkrachter niet een engerd in de bosjes is, maar doorgaans een vader, oom of buurman. Van de 40 moorden op vrouwen het afgelopen jaar waren alle daders bekenden van het slachtoffer.

Het kerstfeest is een familiegebeuren waar schrijvers als Lars Norén wel raad mee weten, evenals vele cineasten. Bij hen loopt het altijd wat uit de hand, maar dat is geen belemmering voor de herkenbaarheid. In de keurig aangepaste wereld waar de migrant zich van Rutte in moet vechten broeit het van onderlinge haat en nijd, geheimen en perversiteiten. In die wereld waar zwarte piet en het koningshuis onaantastbaar zijn is de schone schijn heilig. Alleen na een paar van hun supergezellige familiedagen breekt de façade en kan iedereen zien hoe broos die schone schijn is.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *