Keti Koti

Het heeft (veel te) lang geduurd voordat er iets vanuit de overheid werd ondernomen om de afschaffing van de slavernij te herdenken. En dat gaat vrij krampachtig. De boreale Nederlanders zingen uit volle borst over Willem van Oranje die 435 jaar geleden werd vermoord en zij geloven uiterst diep in een man die een paar duizend jaar geleden beweerde zoon van god te zijn. Maar in 1963 waren alleen een aantal Surinaamse vrouwen in Amsterdam niet te benauwd om op 1 juli in het boreale bolwerk te herdenken dat de slavernij 100 jaar daarvoor was afgeschaft.

Veel Nederlanders weten niets van Keti Koti (Ketenen Gebroken), terwijl de slavenhandel van de Hollandse kooplui minstens zoveel mensenlevens heeft gekost als de genocide op Joodse landgenoten in de Tweede Wereldoorlog. Van de tachtigjarige oorlog weet de Nederlander nog wel iets, zelfs de genocide op de Armeniërs is bij aardig wat landgenoten niet onbekend, maar van het slavernijverleden gaat de kennis vaak niet verder dan dat “dat lang geleden is”. Niet gek dat het ter discussie stellen van de karikatuur zwarte piet hier al een hoop agressie veroorzaakt. Er is nooit iets aan de verwerking van dat wrede verleden gedaan. Integendeel, premier Balkenende bestond het om de handelaren van destijds nog als voorbeeld te stellen, hij sprak zijn verlangen uit naar die “VOC-mentaliteit”.

In rechtse kringen wordt de kranslegging op Keti Koti in Amsterdam vergeleken met de Apartheid. Hoe diep kun je zinken. Omdat er geen boreale Nederlanders een krans leggen krijgen de nazaten van de slachtoffers van historische Nederlandse “helden” het verwijt te discrimineren. Of de slavernij wordt gebagatelliseerd, het bracht “maar” 5% van het bbp op. Ter vergelijking: onze aardgasbaten brengen de laatste 30 jaar amper 4% op.
Anderen roepen de slechte behandeling van Nederlandse arbeiders door hun Nederlandse bazen in herinnering, dat zou net zo’n vorm van slavernij zijn. Maar wie de verslagen leest over hoe er met de Afrikaanse mensen werd omgegaan weet dat hun lot nog vele malen gruwelijker was.
Het racisme dat nodig was om zo met mensen om te kunnen gaan zit nog altijd diep in de boreale Nederlander verankerd. Zwarte kinderen krijgen bijvoorbeeld standaard een te laag schooladvies.

Er is een lange weg te gaan. Maar de nazaten zijn sterk en moedig genoeg om die archaïsche boreale Hollanders bij de les te krijgen. Een schande dat dat na 156 jaar nog nodig is.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *