Moe van #MeToo

Niet zolang geleden was het hier net zo gewoon als nu nog in tribale gebieden in o.a. Pakistan dat vrouwen zelf schuldig zijn aan hun verkrachting. Zij maken de familie te schande. Dankzij het feminisme is er gelukkig wel wat veranderd. Maar hoe agressief reageerden velen op het feminisme. Nu nog zijn er zelfs vrouwen die denken dat feministes lelijke oude vrijsters zijn. Fidan Ekiz bijvoorbeeld. Afkomstig uit de stal van Jeroen Pauw mocht zij een docu over het feminisme maken. Het heeft haar iets milder gemaakt in haar oordeel, maar zij vond het niettemin nodig om het huidige feminisme geneuzel te verwijten omdat die strijden voor openbare toiletten. Dan zeik je toch even thuis riep Fidan.
Zij mag het onbenullig vinden, maar feit is dat er openbare urinoirs zijn voor mannen en niet voor vrouwen. Die betalen ook belasting, dus waarom niet toiletten voor iedereen? Het is onnozel om het vanzelfsprekend te vinden dat mannen wel zo’n voorziening hebben.

Fidan past prima bij de lieden die zeggen moe te worden van #MeToo. Tja, eeuwenlang mochten mannen vrouwen als hun bezit zien en er mee doen en laten wat zij wilden, nu lijkt het feminisme met #MeToo eindelijk een beslissende fase in te gaan. Verkrachting is een moeilijk te bewijzen misdrijf. Daders komen er daardoor vaak moeiteloos mee weg. Dankzij #MeToo zijn de rollen omgedraaid. De dader wordt genageld en komt er dus niet zomaar meer mee weg. Piep-piep hoor je want er worden ook mensen vals beschuldigd. Schande dat nagelen. Maar het is toch minstens zo schandalig dat er altijd zoveel daders ongestraft blijven? Met vaak ernstige gevolgen voor het slachtoffer. Die raakt bijvoorbeeld ook nog haar baan kwijt, niet de chef of baas die haar heeft verkracht.
Uit de cijfers blijkt overigens dat het percentage valse aangiftes uitermate gering is. Bovendien zijn die valse aangiftes doorgaans makkelijk door te prikken. En dan dat gejammer over het niet meer kunnen geven van een schouderklopje. Onzin, behalve voor seksueel gewelddadige mannen en (de paar) vrouwen, laat die inderdaad maar eens goed nadenken voordat zij een schouderklopje geven. Want bij zulke figuren is het schouderklopje slechts het begin van een sadistisch misdrijf. Iedereen die een schouderklopje zonder criminele bijbedoelingen geeft weet dat en maakt zich daar echt geen zorgen over. Zo werd er 40 jaar geleden ook gereageerd op het aan de kaak stellen van kindermisbruik. “Dan kan ik straks niet eens meer met mijn dochter onder de douche”. Hoezo zou dat niet kunnen? Was hij soms iets van plan dan?

Niet moe worden van #MeToo, maar volop alert zijn op alle ingeslopen valse machtsverhoudingen met kwalijke gevolgen van dien. Wellicht dat dan echte gelijkwaardigheid van man en vrouw in beeld komt. Voorlopig zitten wij nog in een masculiene machtswereld, fraai in beeld gisteren bij het bezoek van de (sub-)top van ons bedrijfsleven aan Rutte. Zij kwamen 15 MAN sterk. Geen vrouw, geen kleur.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>