Natrappen

Joop den Uyl mocht even premier zijn. Een sociaaldemocraat die het koningshuis moest redden na de steekpenningenaffaire van prins Bernhard en die het land door de oliecrisis mocht helpen. Dat lukte allemaal en als dank werd zijn verkiezingsoverwinning straal genegeerd door Van Agt en Wiegel, die sloten stiekem een dealtje en zetten Den Uyl aan de zijlijn. Wiegel vond het zelfs nodig om hem als Sinterklaas weg te zetten. In werkelijkheid was het juist onder de leiding van Van Agt en Wiegel dat het begrotingstekort de spuigaten uitliep. Het “Sinterklaas bestaat en hij zit daar” van Wiegel was vals. Den Uyl was pleitbezorger van een redelijk minimumloon en dito uitkering, Van Agt en Wiegel van het superriant strooien met geld voor boeren en (grote) bedrijven. Sinterklaas Den Uyl voor de gewone man tegenover Sinterklaas Wiegel voor de rijken.

Wim Kok mocht premier spelen van de VVD. Hij moest er wel zijn linkse veren voor afschudden. Dat deed de ambitieuze oud-vakbondsman maar al te graag. De kiezer strafte hem af voor het rechtse beleid en stemde vervolgens rechts. En rechts riep dat alles door links kwam. Omdat de PvdA rechts beleid had uitgevoerd? Stank voor dank. Onder Wouter Bos kreeg de PvdA opnieuw een kans op regeringsdeelname, van Balkenende ditmaal. Er moest puin geruimd worden van diens eerste Kabinet met de erfgenamen van Pim Fortuyn. Na dat opruimen ging Balkenende met de VVD in zijn volgende Kabinet zitten. Van de PvdA wilde hij niets meer weten. Wederom stank voor dank.

En toen sloten Rutte en Samsom in een paar uurtjes een akkoord, het gedoogkabinet met CDA en Wilders bleek toch niet de natte rechtse droom van Rutte te zijn. Je zou denken dat na de extreemrechtse avonturen van CDA en VVD de PvdA zijn huid wel duur zou verkopen of de opportunistische conservatieven in hun vet gaar zou laten koken, maar Samsom vlijde zich liefdevol in de armen van Rutte. In ruil voor een waardeloos vluchtelingenakkoord tekende hij voor een snoeihard rechts beleid. Zijn partij belandde door dat rampenkabinet, verantwoordelijk voor o.a. de participatiewet, zelfs beneden de 10 zetels. Het heulen met de vijand heeft de PvdA bijna al zijn kiezers gekost. De beloning is voor de plucheliefhebbers, de partij is gemarginaliseerd. En nu Rutte bekend staat als grootste leugenaar en weigert op te stappen wil hij weer verder met het CDA. De partij van de huiselijk geweldfiguur Camiel Eurlings en oplichter Sywert van Lienden past hem natuurlijk beter. Maar om dan de PvdA nog te diskwalificeren tot minder dan Joost Eerdmans, dat is niet stank voor dank, maar natrappen. De PvdA moet de collaborateurs Bos en Samsom royeren om weer geloofwaardig te zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *