Pressekodex

Censuur is het einde van de vrijheid van meningsuiting, maar moet je daarom alles maar zeggen. De vader van Theo van Gogh vond dat. Je mag alles zeggen, maar daarom hoef je het niet vond hij.

In Duitsland kennen ze de pressekodex, een aantal regels waarin is vastgelegd hoe journalisten zaken kunnen beschrijven zonder aan discriminatie en stigmatisering te doen. Afkomst van mensen alleen noemen als dat relevant is en het publiek belang dient. Ook na 75 jaar liggen de praktijken van Joseph Goebbels nog vers in het geheugen. Het antisemitisme is niet door de nazi’s uitgevonden, maar zij wisten het wel zo op te stoken dat er een kristalnacht kwam waarna de weg vrij lag naar massavernietigingskampen. De macht van de media met het bloed van vele miljoenen beschreven.

In ons land is dat besef er niet of nauwelijks. Alles voor de kijkcijfers en liever een kleurrijke fascist dan een degelijke socialist. En liever over dreigend moslimterrorisme schrijven bij een steekpartij, dan over een doorgedraaide psychiatrisch patiënt. Als onze media geen Goebbels-praktijken nastreven, dan is het niet onverstandig dat zij zich eens verdiepen in (de achtergrond van) de pressekodex.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *