Trots

Trots is een begrip met veel kanten, ook bedenkelijke. Zo verkocht Rita Verdonk haar partij met een programma dat vol inzette op de onderbuik van vreemdelingenhaat als Trots op Nederland, op wit Nederland dus. De trots van de Nederlander laat zich ook sterk zien bij sport, met name voetbal. Daar vloeit het over in nationalisme. Dat in de elftallen veel mensen met een kleurtje spelen lijkt normaal, maar roept nog altijd racisme op. In 1984 zei Frits Libregts over Ruud Gullit waar hij niet zo tevreden over was: “ach ja, het zwarte ras hè …”, en werd vervolgens bondscoach. Louis van Gaal kreeg daarentegen een hoop doodsbedreigingen omdat hij zwarte spelers opstelde vertelde Humberto Tan in Trouw. Zwarte spelers hebben altijd de goorste en racistische opmerkingen over zich heen gekregen, maar als zij dat aan de orde stelden moesten zij van de Johan Derksens niet zo zeuren. Tan zei ook nog dat hij 2 jaar bewaakt moest worden omdat hij in zijn Late Night Show had gezegd voor de roetveegpiet te zijn. Dat vonden de Jenny Douwesen en haar Forumvrienden doodsbedreigingen waard.

Trots, een gevaarlijk begrip in nationalistische handen. Great Britain was een wereldimperium en daar waren de Engelsen knap trots op. Zij bezaten de halve wereld met hun koloniën, het rijke leven van de uitverkorenen in de superklassenstaat werd ermee gefinancierd. Na de oorlog hielpen de Amerikanen rebellen in die koloniën om los te komen van het verzwakte Engeland en namen er de macht met marionettenregeringen over. Ook wij raakten “ons” Indië kwijt, en Suriname.
Wat is er van de trots op ons koloniale rijk overgebleven? Balkenende vond dat wij trots op de VOC met haar opiumhandel en slavernij moesten zijn, nu slaat Baudet op die VOC-trom. Het heeft de koloniale trots in ons land kennelijk levend gehouden. In Engeland is nog 32% van de bevolking er trots op, in België heeft men meer weet van de wrede kanten van hun koloniale verleden met de genocide(10 miljoen slachtoffers in 30 jaar) in Congo door hun koning Leopold II en toch is nog 22% er trots op. Maar het land van de “politionele acties” die ná de Tweede Wereldoorlog meer dan 100.000 Indonesiërs het leven kostte spant de kroon. Vandaag de dag is 50% van de Nederlanders nog trots op ons koloniale verleden. Geen wonder dat zwarte piet zo populair is. Als je op een verleden van slavernij en genocide trots bent, dan moeten tegenstanders van Sint’s knecht toch wel heel grote zeurpieten à la Ruud Gullit zijn en is de helft van de Nederlanders blijkbaar een Frits Libregts.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *