Werken is ongezond

Arbeidsrechten zijn stukje bij beetje gesloopt, werkdruk is toegenomen, de lonen zijn al decennia achtergebleven bij de inflatie waardoor steeds meer geld van arbeid naar kapitaal gaat. Maar waar voorheen actie werd gevoerd voor behoud van banen zie je nu soms een heel andere reactie bij werknemers als hun bedrijf sluit: zij zijn blij.

Afgelopen week ging Teeling Petfood failliet, het personeel van de fabriek in Veenwouden reageerde opgelucht, zelfs blij meldde de Leeuwarder Courant. Zij zaten echt niet uit te kijken naar een werklozenbestaan in een uitkering, dat deden zij ook niet in de tijden dat een uitkering nog enigszins fatsoenlijk geregeld was, maar zij waren blij omdat zij tijdens hun werk bang waren voor explosiegevaar. De directie bezuinigde namelijk op de veiligheid en daar wat van zeggen gebeurde amper, want er heerste een angstcultuur. Dat is tegenwoordig heel vaak zo, een logisch gevolg van de verslechterde positie van werknemers en de navenant toegenomen macht van de directie. Het draait uitsluitend om geld voor de aandeelhouders, de bedrijven worden verkocht of gesloten en personeel ontslagen als dat financieel aantrekkelijker is. Van KLM tot kinderdagverblijven, alles wordt verkocht aan buitenlandse investeerders. En die sluiten het bedrijf als zij dat tot de laatste euro hebben uitgemolken, zoals V&D is gebeurd, of verkopen het voor een habbekrats alsnog, zoals AD, Volkskrant en Trouw aan de Vlaamse Persgroep.

De arbeidsomstandigheden worden teruggedraaid naar die van de jaren 50, de tijd waar rechtse politici zo naar verlangen. Net als toen zijn werknemers niet meer dan noodzakelijke onkostenposten. Zij worden maximaal uitgebuit tegen minimale kosten. Burn outs en ongelukken zijn het gevolg. Werken is steeds vaker ongezond en daarom zijn werknemers soms blij als hun bedrijf sluit, een marginale uitkering met verplicht vrijwilligerswerk is dan zelfs minder erg.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *