When they go low, we go low

Wij kijken alles af van de Amerikanen. We hadden ooit een sociaal stelsel dat als uitgangspunt had dat de eerste levensbehoeften een recht zijn. De bijstandsuitkering was een soort basisinkomen, alleen voor mensen zonder werk. Defensie was een noodzakelijk kwaad, diplomatie ging altijd voor wapengekletter. Ontwikkelingshulp was een zorg vanuit solidariteit en natuurlijk ook een plicht na eeuwen koloniale terreur. Onze economie stond onder toezicht van de regering, de vrije markt werd zo voor al te grote excessen behoed. Basisvoorzieningen waren in handen van de overheid, de post en telefonie, energiebedrijven en openbaar vervoer, de zorg, er was nog een prachtig coöperatief stelsel voor sociale woningbouw en wij hadden onze staatsbank de Giro. Sinds het Kabinet Van Agt-Wiegel is ons land stukje bij beetje veramerikaniseerd, zijn al die verworvenheden verdwenen.

Toen Obama president werd waren de verwachtingen hoog gespannen, maar de tegenwerking van de Republikeinen was groot, die konden met hun meerderheid in het Huis van Afgevaardigden bijna alles met grof geschut blokkeren. Michelle Obama riep toen “when they go low, we go high”, maar verder dan beschaafd zijn kwam Obama niet, zijn handelen werd gefrustreerd. Nu zit er een president in Washington die liegen en schelden ofwel low gedrag tot zijn standaardgedrag heeft verheven.
Mark Rutte heeft zijn taalgebruik keurig overgenomen. Hij zegt “dan rot je maar op” tegen landgenoten die zich volgens hem niet voldoende aanpassen of simpel “hou je bek”, het is niet het taalgebruik dat je bij de premier van een beschaafd land verwacht. Het is hier nu “when they go low, we go low”.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *