De ene ellende of oorlog is blijkbaar de andere niet, beter gezegd, er lijkt een glijdende schaal in onze moraal te zijn. Eeuwen van pogroms op een bevolkingsgroep resulteerde in een ultieme genocide, de holocaust. Uniek was en is een genocide echter niet, maar de ongekende industriële aanpak en omvang was dat wel. Om de geesten rijp te krijgen voor een dergelijke operatie moesten de slachtoffers wel eerst worden ontmenselijkt en weggezet als beesten. Zoals Geert Wilders dat nu met islamieten doet. In Gaza laat Israël zien dat joden niet anders zijn. De enorme goodwill (vooral uit schuldgevoel) die Israël had, verspeelt het land met het optreden van de extreemrechtse regering van Netanyahu. Dat Israël een moordpartij op 1200 joden met 65.000 moorden op Palestijnen vergeldt was nog niet eens het kantelpunt, maar dat er nu meer dan 2 miljoen Palestijnen worden uitgehongerd en van alle, zelfs medische, hulp worden afgesneden is dat wel.
Wat de Palestijnen wordt aangedaan staat eindelijk op de agenda. Tot voor kort stond het leed dat Palestijnen Israëliërs aandeden met bom- en zelfmoordaanslagen bovenaan en was er voor het leed van Palestijnen amper of geen aandacht. Bij de CU is er enige aandacht voor Palestijns leed, voor de christenen onder hen. In de hiërarchie van aandacht zie je dat overal terug. Oekraïense vluchtelingen kunnen met auto of trein hiernaartoe komen, vluchtelingen uit het Midden-Oosten moeten bij de gevaarlijke oversteek over de Middellandse Zee hun leven wagen, vluchtelingen uit zwart Afrika hebben ook nog de levensgevaarlijke tocht door de Sahara te maken. Wit en christelijk kan rekenen op compassie in het westen. Oekraïense vluchtelingen werden warm ontvangen, voor Syriërs, zelfs de christelijken onder hen, was dat al heel wat minder.
Onderaan de hiërarchische lijst van ellende en oorlog staan, nog achter vluchtelingen uit de Arabische landen, de inwoners van Soedan, Eritrea, Niger en Ethiopië. Bij hen is zelfs het christelijke geloof geen reden om op die lijst te stijgen. Zo blijft de genocide in Soedan buiten het nieuws. Natuurlijk, het is voor journalisten bijna onmogelijk om ter plaatse verslag te doen, maar dat is ook in Gaza zo. Dat landgenoten demonstreren tegen de oorlog in Gaza is dan weer wel logisch, ons land is immers direct betrokken door onder meer wapenhandel. Maar hoever de Amsterdamse Zuidas betrokken is bij de oorlog in Soedan weten we niet eens. Alle landen moeten zich over alle oorlogen druk maken en zorgen voor vrede. En demonstranten tegen welke oorlog dan ook hebben altijd gelijk.
