Het is 1 jaar geleden dat Hamas 1189 Joodse mensen vermoordde in Israël en 251 mensen ontvoerde, en het is 1 jaar geleden dat Israël zijn wraakactie begon die nu nog voortduurt en waarbij Palestijnse mensen in Gaza systematisch worden gebombardeerd, vermoord en met tekort aan eten, drinken en medische verzorging te kampen hebben. Gisteren werd het ene en het andere, en allebei herdacht. In ons land had de SGP in Amsterdam de Dam vol met Urkers en bible belt-gelovigen om de Israëlische slachtoffers te herdenken, op het Damrak was de aandacht vooral op het Palestijnse leed gefocust, en op stations in ons land werd een poging gedaan om alle slachtoffers te herdenken.
Dat Israël 1 jaar geleden was gewaarschuwd door de Egyptische overheid dat er een aanslag aanstaande was, dat de eigen geheime dienst ook had gewaarschuwd voor een aanslag, het werd allemaal genegeerd door de regering van Netanyahu. Zelfs toen vrouwelijke soldaten die als verkenners worden ingezet op hun uitkijkposten op 7 oktober alarm sloegen dat er paraflyers over de grens kwamen aangevlogen deed dat Netanyahu niet overgaan tot actie. De aanslag lijkt daardoor in het rijtje te passen van Marinus van der Lubbe (die in 1933 werd beschuldigd de Reichstag in brand te hebben gestoken wat voor de nazi’s als reden voor de communistenjacht werd gebruikt), het Tonkin-incident (dat in 1964 als reden werd gebruikt door de Amerikanen om de Vietnamoorlog te beginnen) en de massavernietigingswapens van Saddam Hoessein (die de reden waren voor de Amerikanen om de Irakoorlog te beginnen, maar niet bleken te bestaan). Dat de Israëlische slachtoffers voornamelijk linkse Kibboetsbewoners en feestende alto’s waren zal de extreemrechtse regering Netanyahu het makkelijk hebben gemaakt om een complete vernietigingsoorlog tegen de Palestijnen te beginnen, want het lot van de gegijzelden laat hem koud. De toekomst zal duidelijk moeten maken of de aanslag inderdaad door Israël zelf is geïnitieerd.
Netanyahu is een grootschalige grondoorlog begonnen en heeft opdracht gegeven tot bombardementenregens, alles op en in dicht bevolkt gebied. Ziekenhuizen en scholen zijn even hard gebombardeerd, meer dan 100 journalisten zijn vermoord, net als artsen. Slachtoffers aan Israëlische zijde zijn voornamelijk omgekomen door eigen vuur. Het totaal aantal Palestijnse slachtoffers in Gaza is zeker rond de 50.000, maar er zijn schattingen tot 150.000. Elke dode is er één teveel, maar na 1 jaar moeten wij 1189 doden van 7 oktober herdenken èn wij moeten herdenken dat er nu 1 jaar een slachting gaande is in Gaza en inmiddels ook op de Westbank en in Libanon met een veelvoud aan doden. De Palestijn die zijn doden herdenkt hoeft geen antisemiet te zijn, net zoals de Jood die zijn doden herdenkt geen Palestijnenhater hoeft te zijn. Gelukkig zijn er ook Palestijnse en Joodse vredesactivisten die àlle doden herdenken.
