Het is vandaag 150 jaar geleden dat Nederland de slavernij heeft afgeschaft, op papier. Het duurde nog 10 jaar voor de gedwongen tewerkgestelden vrij waren.
Vele slaven zijn ernstig mishandeld en verkracht, heel veel overleefden dat niet.
Om het leed te verzachten werd er een paar honderd gulden vergoeding uitgekeerd, aan de slavendrijvers wel te verstaan. Aan de mentaliteit veranderde niets, feodaal en racistisch. Dat was toen gangbaar in de witte wereld, en dat is het nog steeds.
Je merkt het aan kleine dingen. Een Gerda Verburg die een inkomensverhoging van 3 euro in de maand aan de minima als volgt naar buiten bracht: “dat is heel veel voor die mensen”!
Jawel, die mensen zijn andere mensen dan zij, maakt ze duidelijk, minder waard. Dat soort denken maakt de weg vrij voor alle ellende in de wereld.
Het is een ongelofelijke prestatie dat 150 jaar later de hele wereld Mandela kent, en dat Amerika een zwarte president heeft. Nu Nederland nog, het land van uitvinders van de Apartheid. Het land dat in deze eeuw nog een premier had die in de microfoon brieste over “onze geweldige VOC-mentaliteit, toch?”!
Ik herdenk vandaag ook Anil Ramdas.
