80 Jaar

Het was afgelopen week 80 jaar geleden dat Zuid-Nederland werd bevrijd en dat werd gevierd. Maar met de huidige politieke wind is er weinig te vieren, we lijken te zijn teruggekeerd naar de donkere jaren 33-45. Er wordt net als toen oorlog gevoerd in Europa, maar net als toen is dat ver van ons bed. En net als toen is er een bevolkingsgroep die buitengesloten wordt en die haar rechten verliest. Er zijn ook verschillen. Toen kwamen er subsidies voor cultuur, alleen patriottische cultuur natuurlijk. Nu worden die subsidies gekort en wordt cultuur extra belast. De nieuwe patriottische cultuur is kennelijk de Efteling, want pretparken zijn uitgezonderd van extra belasting. Uiteraard gaan er weer meer miljarden naar Defensie, dat was 80 jaar geleden niet anders. En net als toen zal de aanschaf van aanvalswapens niet tot vrede leiden.

Hoewel we op papier een democratische rechtsstaat zijn hebben we nog altijd een koningshuis, een prijzig ceremonieel relikwie uit ons ondemocratische koloniale verleden. Koning Willem-Alexander werd dit jaar ontvangen door de representant van onze democratische rechtsstaat, Kamervoorzitter Martin Bosma, alsof we 80 jaar terug in de tijd zijn gegaan. Bosma mag gerust een fascist genoemd worden, zie zijn uitspraken door de jaren heen. Hij is ook bewonderaar van de Apartheid en vriend van de Afrikaner Boeren, een regelrechte fascistenbende. Je zag Willem-Alexander denken, dit zou mijn grootvader leuk hebben gevonden, en Maxima dacht even een politieke vriend van haar vader in hem te zien.

Het lezen van de troonrede begon al na een paar zinnen met een leugen. ‘Iedere Nederlander gaat er op vooruit’ las onze koning voor, ‘ook de laagste inkomens’. Maar juist die gaan er zeker niet op vooruit bleek al uit berekeningen. De opvang van asielzoekers zal versneld, versobert en strenger worden. Kan het dan nog slechter? Jawel, veel landen worden veilig verklaard als er (mogelijk) ergens in zo’n land een plekje is waar het (misschien) enigszins veilig is. Dat betekent meteen op straat geschopt, of in het gevang. Aan onze grens zullen vluchtelingen worden teruggestuurd is de wens van dit Kabinet, maar aan de andere kant van de grens doet de Duitse douane hetzelfde. Het oude beleid van Rutte wordt bij gebrek aan kennis en kunde grotendeels voortgezet. Wat betreft de echte problemen liet premier Schoof Willem-Alexander nog wel voorlezen dat er hier en daar nog naar oplossingen gezocht wordt. Faber zal op de Duitse oplossing van ruim 80 jaar geleden teruggrijpen, de Endlösung. Het gemak waarmee nu geprobeerd wordt de Kamer buitenspel te zetten met de niet bestaande asielcrisis is een veeg teken. Na de val van dit Kabinet zal Wilders’ PVV mogelijk veel groter terugkeren. Wellicht vindt hij dan dat er een rechtsstaatcrisis is en schaft hij net zo makkelijk de hele democratie af en zijn we 80 jaar terug in de tijd.

Geef een reactie