Agree to disagree

Ieder mag zijn of haar mening hebben, dat is de basis van democratie. We zijn het erover eens dat we het niet eens zijn (agree to disagree). Maar er is wel een grens. Alles staat of valt met respect, respect voor de mening van de ander, en daar gaat het helaas vaak mis. ‘Als wij 76 zetels halen bij de verkiezingen hebben wij de meerderheid en kunnen we doen wat we willen’ zei bijvoorbeeld Rita Verdonk, en daar is Geert Wilders ook op uit. Dat betekent dat zij denken dat ze 49% van de kiezers mogen negeren als ze de meerderheid van de stemmen hebben gekregen. Zij vergeten erbij te zeggen dat ze daarmee de democratie afschaffen, dan hebben ze de dictatuur van de (krappe) meerderheid gesticht. Natuurlijk bepaal je het beleid als je de meerderheid hebt, maar juist dan moet je rekening houden met de belangen van de anderen. Dat is sowieso altijd al een probleem, dat hebben we helemaal met de komst van het huidige Kabinet mogen zien. Minderheden zijn kwetsbaar, de taak van de democratische macht is om daar zorgvuldig en met respect mee om te springen. Dit Kabinet doet het tegendeel door minderheden als gevaarlijk en ongewenst te bestempelen. Dat is democratie ondermijnend. Daar moet elke democraat tegen opstaan, niet alleen Nora Achahbar, maar de hele NSC.

In de zeldzame tijden dat links een sterke stem had in ons land zagen we de sociale welvaartstaat groeien. Maar het kapitalisme werd niet afgeschaft. Integendeel, de commercie werd geen strobreed in de weg gelegd, alleen moesten de werkgevers hun personeel netjes betalen en behandelen, en eerlijk handel drijven. Het belastinggeld werd aangewend om ervoor te zorgen dat iedereen goed onderwijs en zorg kreeg en betaalbaar en fatsoenlijk kon wonen. Rechts daarentegen heeft de meritocratie als uitgangspunt, alles is je eigen verdienste en daarom willen zij het liefst de belastingen afschaffen en de overheid zo klein mogelijk maken met ook zo weinig mogelijk regels. Dus afbraak van alle sociale voorzieningen enzovoort. De vrije markt mag alles regelen. Een wildwest-kapitalisme dat geen rekening houdt met andersdenkende landgenoten. Dat is het probleem, rekening houden met anderen zit in het linkse gedachtegoed maar niet in het rechtse.

Sinds Bolkestein de onderbuik wakker kuste en Fortuyn daar helemaal mee aan de haal ging is de dialoog tussen links en rechts op een doodlopende weg beland. Wij volgen Amerika op alle fronten, ook in de escalatie waarbij men de discussie vreest omdat het tot geweld kan leiden. Nooit eerder werden hier politici zoveel bedreigt als tegenwoordig. En ook hierbij hoor je rechtse politici meer klagen dan de linkse. Een christen uit de bible belt vermoordde Fortuyn, maar heel rechts riep dat de kogel van links kwam. Bij de moord op Els Borst daarentegen werd meteen geroepen dat de christelijke moordenaar een verwarde man was. Wij moeten goed beseffen dat Hitler in een democratie aan de macht kwam. Democratie is kwetsbaar en wij moeten heel goed oppassen dat we haar niet verspelen. Een gekozen dictatuur kun je die niet meer wegstemmen, dat is het einde voor ‘agree to disagree’.

Geef een reactie