In Amsterdam werd de wedstrijd Ajax tegen Maccabi Tel Aviv gespeeld, alsof er geen oorlog gaande is door Israël in Gaza, de Westbank en Libanon. Waar Rusland wordt geboycot vanwege de oorlog tegen Oekraïne, daar blijft Israël een bevriende natie ondanks de nu al een jaar durende steeds verder escalerende wraakactie. Dat er op de terreuraanslag door Hamas hard zou worden gereageerd was te verwachten, zeker van een extreemrechtse regering, maar dat die wraak zo extreem zou worden is buiten alle proporties. De moord op 1200 mensen wreken met het afmaken van nu al minimaal 43.000 mensen, vooral vrouwen en kinderen, 129 journalisten en bijna 500 artsen en verpleegkundigen, het gaat ver over alle grenzen van mensen- en oorlogsrechten heen. En we boycotten Israël niet, we dringen zelfs niet aan op een wapenstilstand, maar ons land helpt wel met het in de lucht houden van de Israëlische JSF’s. Een Israëlische voetbalclub is dus van harte welkom.
In de Spaanse media werd aandacht besteed aan de wedstrijd. De Spaanse kranten waren geschokt dat de minuut stilte voor de slachtoffers van de klimaatramp in Valencia werd verstoord door de schreeuwende aanhang van de Israëlische ploeg. Hier was slechts aandacht voor de rellen na de wedstrijd. Palestijnen zijn hier nu net zo impopulair als de Joodse landgenoten 80 jaar geleden. Nu is het andersom. Alleen de Duitse regering is nog fanatieker in het blind achter Israël staan dan wij en de Amerikanen. Je vermoedt dan toch een kwaad geweten. In principe is er echter niets veranderd, want nog steeds worden joden gediscrimineerd. Het zijn mensen zoals iedereen, maar de oude antisemitische landen zien dat anders. Een jood kan geen fascist zijn vinden zij. Kijk en luister naar de regeringsploeg in Jeruzalem en je moet toch echt vaststellen, als het praat als een fascist en handelt als een fascist, dan is het een fascist.
Netanyahu kondigde aan 2 vliegtuigen naar Amsterdam te sturen om de aanhangers van Maccabi Tel Aviv die daar werden bedreigd en gemolesteerd te ontzetten. Die aanhangers lieten zich trouwens ook niet onbetuigd, in Israël zijn zij zeer berucht om hun gewelddadigheid. Voorafgaand aan de wedstrijd werd een Palestijnse vlag door de Maccabi-aanhang van een gevel aan het Rokin getrokken en in brand gestoken en werd ook nog een taxi vernield. Ook liepen ze zeer onfrisse anti-Palestijnse liederen zingend door de stad en plakten ze stickers waarop het Israëlische leger wordt verheerlijkt. Daarna volgden tegenacties waarbij 5 Israëliërs gewond raakten en in het ziekenhuis belandden. Natuurlijk mag je mensen niet molesteren, maar je moet de gebeurtenissen wel in het perspectief van een oorlogssituatie zien. De blik van onze politici en media was wel heel eenzijdig, zoals dat hier gangbaar is als het Israël betreft. Uitspraken van de VN en mensenrechtenorganisaties die het optreden van Israël in Gaza genocide noemen worden genegeerd. Het is oorlog, dat moeten we stoppen. Daar past geen feestje, ook geen voetbalfeestje bij. Dat hadden we moeten boycotten net zoals we dat met Rusland doen.
