Het word je koud om het hart als je naar de beelden uit Syrië kijkt. Begonnen als Arabische lente eindigt het in een gure winter.
Wat opvalt is het totaal gebrek aan kennis van de Arabische wereld. Werd Assad tot voor kort nog door het westen als een milde opvolger van zijn vader gezien, nu moet hij het doen met vrienden als Poetin. Gelijk Khadaffi het ene jaar dik bevriend met Sarkozy en Berlusconi, het volgende jaar door dezelfden verguist. Zo is het ook Saddam Hussein vergaan met de Amerikanen.
Nu weet het westen niet wat te doen met de ellende in Egypte en Syrië. Jarenlang steunde het westen de dictaturen in de Arabische wereld, nu moeten ze schijnheilig de bevolking steunen in hun roep om democratie. Maar als de bevolking voor een islamitische regering kiest dan moet er toch weer ingegrepen worden, hoezo steun aan de democratie.
Natuurlijk zijn er protesten van politieke tegenstanders, maar er zijn tevens vele geronselde bendes actief waarvan het onduidelijk is door wie die geleid worden. In Syrië is het nog veel complexer dan in Egypte. Een door het westen gecreëerd land waarbinnen vele minderheden samenleven. Net zo’n kruitvat als de Balkan. Met een enigszins verlicht despoot kan het rustig blijven, de weg naar een vrijere samenleving zal echter zeer tactisch en diplomatiek bewandeld moeten worden.
Helaas, na de dood van Tito begon het te rommelen in Joegoslavië, en tot overmaat van ramp stapte Kohl daar met zijn Duitse laarzen binnen. Die koos de kant van de Kroaten in hun conflict met de Serven. Bedenk dat de Servische partizanen fel tegen Hitler hadden gestreden en dat de Kroaten juist berucht waren vanwege hun steun aan Hitler. Een burgeroorlog was geboren. Tactloos ondiplomatiek ingrijpen kan even rampzalig zijn als militair ingrijpen.
“Hoe meer je weet hoe meer je beseft hoe weinig je weet”, dat gaat zeker op voor de ingewikkelde Arabische wereld. Was de gifgasaanval een provocatieve actie van een oppositionele groepering (zoals Poetin beweert) of was het een actie van Assad om eens lekker uit te halen en Obama te tarten. Of was het een actie van Assad om te doen alsof het een provocatie van de oppositie was. Wie het weet mag het zeggen.
