De strijd om gelijke rechten ontaardde in een strijd om de macht. Maar de macht is het probleem. De onderdrukte en uitgebuite arbeiders wisten in Rusland de tsaren te verdrijven, helaas grepen dominante types(Lenin) en psychopaten(Stalin) de macht. Onder de tsaren werden de arbeiders op middeleeuwse wijze als horigen misbruikt, onder Lenin en Stalin verbeterde hun positie, toen werd het zwaar voor de boeren, de middenstand en de voormalige elite. De familie van Ayn Rand vluchtte daarom naar de VS, de apotheker was zijn goedbetaalde status kwijtgeraakt. Hun dochter zat vol rancune over het verloren luxe bestaan en deed er alles aan om weer zo’n leven voor elkaar te krijgen. Dat arbeiders daarvoor moeten worden uitgebuit was geen punt voor haar. Zij bedacht een eigen theorie om het geweten van mensen vrij te pleiten van schuldgevoel over uitbuiting en zelfs verkrachting. Alles mag voor het eigen genot. Zij heeft nu, 36 jaar na haar dood, nog steeds veel aanhang onder met name lieden uit de politiek, het bedrijfsleven en de entertainmentindustrie.
Dat rechtse politici Rand adoreren is niet gek, maar dat er binnen links en binnen het feminisme met haar ideeën wordt geflirt is kwalijk. Het heeft politiek de weg vrijgemaakt voor Paars, bij de vrouwenbeweging werd het duidelijk door te kijken naar wie de afwas mocht doen in het vrouwenhuis. Het leidde ertoe dat het feministisch blad Opzij zakenvrouw Herna Verhagen uitriep tot vrouw van het jaar. De bazin van PostNL graait meer binnen per jaar dan de ceo van ING en buit haar personeel nog veel meer uit. Misbruik van zzp-constructies, flexwerk en werken met behoud van uitkering. Veelzeggend dat juist veel vrouwen het slachtoffer zijn van Verhagens uitbuitingspraktijken.
De politiek van de Paarse PvdA-ers en het feminisme van Verhagen hebben niets met de strijd om gelijke rechten voor arbeiders of vrouwen te maken. Het rauwe kapitalisme van Ayn Rand betekent het einde aan solidariteit en een open deur voor het wildwest-kapitalisme.
