Emily O’Reilly, de EU-ombudsvrouw, legt zich niet neer bij het rapport van de ethische commissie van de EU over de overstap van Barroso naar Goldman Sachs. Zij vindt de conclusie dat er niets onethisch was aan die carrièremove niet juist.
Barroso is een welkome gast bij Goldman Sachs, als oud-voorzitter van de Europese Commissie weet hij alle ins en outs van de gang van zaken in de EU. Die informatie is goud waard voor de bank die Griekenland in de afgrond stortte en mede aan de wieg stond van de wereldwijde bankencrisis. Zelf vindt hij dat alles keurig volgens het boekje is gegaan, dat hij netjes meer dan de voorgeschreven 18 maanden heeft gewacht voor hij toetrad tot de top van de Amerikaanse bank.
Hij ontkent de reden van die 18 maanden. Het is niet zuiver om vanuit zijn EU-functie naar een bank te gaan die dat overduidelijk alleen maar wil vanwege zijn kennis. Zo’n overstap verbieden gaat juridisch iets te ver en levert teveel problemen op, maar iedereen snapt dat het de bedoeling is om het niet te doen. Behalve Camiel Eurlings, Neelie Kroes en dus ook Barroso. Als excuus roept Barroso dat alles transparant en volgens de regels is gegaan, maar verzwijgt dat hij al in 2013 stiekem contact had met Goldman Sachs.
De Portugees Barroso begon net als Pim Fortuyn als communist. Binnen links starten wel vaker rechtse carrièreplanners. Na de Anjerrevolutie maakte hij dan ook de overstap naar het rechtse PPD en belandde in Europa. Nu zit hij in de top van de financiële wereld. Met zijn kennis kan die haar macht over de politiek nog verder uitbreiden.
O’Reilly verzet zich nog tegen die machtsuitbreiding. Barroso kan zij niet meer tegenhouden, maar een sterk signaal dat de Barroso’s en Kroesen onethisch handelen is hard nodig. Hopelijk slaagt zij daarin.
