Nederlanders staan er bekend om dat ze zo goed op de kleintjes letten, toch doen Belgen dat beter. Maar bij hen gaat het niet over hun centjes, maar over hun kinderen.
Onze oplettendheid op kinderen beperkt zich tot fingersafe-stroken bij de deuren, stopcontacten waar geen speld in kan, helmpjes bij het fietsen en dat soort grappen. Voor een blauwe plek zijn we doodsbenauwd.
Maar tegelijkertijd laten we Ab Osterhausen onze kinderen tegen van alles en nog wat injecteren. Het liefst wil de medicijnenindustrie meisjes al vanaf 9 jaar inenten tegen baarmoederhalskanker. Maar die vaccins zijn amper goed onderzocht en al helemaal niet op gevolgen op de langere termijn. Bovendien ontstaat die kanker door onveilig vrijen met vieze jongetjes. Hoezo is dan een riskant vaccinatieprogramma noodzakelijk?
Voorlichting zou ruimschoots moeten volstaan. Niettemin laten veel ouders hun dochters vanaf 12 jaar braaf inenten.
Wat doen al die stoffen in zo’n jong lijfje? Weten we zeker dat het geen kwalijke bijwerkingen heeft of gaat opleveren in de toekomst?
In België hebben ze mobiele telefoons voor kinderen verboden. Onderzoek heeft weliswaar geen schadelijke gevolgen aangetoond, maar de Belgen redeneren exact hetzelfde als Jaap de Hoop Scheffer en alle anderen van CDA en VVD over de niet gevonden massavernietigingswapens: als die schadelijke gevolgen niet zijn aangetoond wil dat nog niet zeggen dat ze er niet zijn.
Wonderlijk dat diezelfde politieke partijen zo anders denken als het over kinderen gaat.
