Boycot, deal, boycot?

Heel stoer heeft de EU 29 juli boycotmaatregelen genomen tegen Rusland. Dat deed pijn in Moskou, even geen luxe kaasjes en appeltjes voor de dorst. Het is echter geen grote ramp voor de gemiddelde Rus, die is wel erger gewend. Mijnwerkers kregen in het verleden wel eens een half jaar geen loon betaald, de Rus leefde dan van zijn moestuin en stookte zijn wodka zelf.
We zijn dik 3 maanden verder en de EU wil de boycot uitbreiden. Poetin blijft er stoïcijns onder. Maar wat is er een paar weken geleden ook alweer gebeurd? Een gasdeal met Rusland en de EU(!). Terwijl de tuinders druk bezig waren om de stickers met “made in Holland” over te plakken met stickers met “made in Turkey” sloten Poetin en Merkel een deal over de gaslevering deze winter. Oekraïne en de EU kunnen de kachel gewoon laten branden met Russisch gas.
De EU lijdt een paar miljard schade door de eigen boycot, de Russen zien hun roebel imploderen. Warm houden ze het wel met hun gas en de eigen boeren en tuinders doen goede zaken. Met China en Zuid Amerika is de handel flink opgebloeid en de export profiteert van de lage koers van de roebel.
Alleen de beursjongens in de Londense City en op Wall Street weten zich geen raad.
Er wordt een spel gespeeld, maar wie kent de regels. Poetin lijkt het moeiteloos te spelen en Merkel speelt het ogenschijnlijk aardig mee. De rest van de wereld snapt niets van dit handjeklap tussen twee oud-oostblokkers.
Boycot, daarna toch een gasdeal en vervolgens een uitbreiding van die boycot, allemaal in een paar maanden tijd. Er wordt door Poetin en Merkel pragmatisch gehandeld en dat kunnen de beursjongens blijkbaar niet volgen.

Geef een reactie