Burger wantrouwt politiek

De burger vertrouwt de politiek niet. Het wantrouwen is nog nooit zo groot geweest. Zelfs Mark Rutte is zijn populariteit verloren. Jarenlang leek hij alles te kunnen maken zonder dat het hem werd aangerekend. Na het toeslagenschandaal maakte zijn partij zelfs nog winst. Nu oordeelt nog maar 61% van zijn eigen VVD-kiezers positief over hem. Dat kun je fantastisch vinden, maar helaas zit er ook een negatief effect aan vast. Het is niet alleen een afkeer van de VVD, maar een afkeer van alle politici bij steeds meer burgers, slechts één op de vijf Nederlanders heeft nog vertrouwen in Den Haag. En dat opent de weg voor de ‘sterke’ man. Hoewel het natuurlijk ook een vrouw kan zijn. Dat lijkt dan wel weer aardig, maar dat zal eerder een onversneden aartsconservatief als Thatcher zijn dan een Jacinda Ardern, de sociaaldemocratische premier van Nieuw-Zeeland die haar linkse veren niet heeft afgeschud.

De sociaaldemocratie is hier gesloopt, en niet door het CDA van Van Agt, Lubbers en Balkenende of de VVD van Wiegel, Bolkestein en Rutte, maar door de eigen PvdA-ers Wim Kok, Wouter Bos en Diederik Samsom. Die hebben net zolang geschud tot er geen veer en bijna geen kiezer meer over was. GroenLinks is ook al zwalkend door de politiek gegaan, zover dat het verschil met D66 was verdwenen. Paul Rosenmöller riep wat links kreten als vakbondsman, maar eenmaal in de Kamer draaide hij zo snel als Wim Kok richting weg van links. Het linkse geluid werd vervangen door het woord progressief en er werd zelfs gedacht over een fusie met VVD, D66 en PvdA, de Amerikaanse droom van Jozias van Aertsen. Zowel GroenLinks als de PvdA zijn nu ver over hun top heen. Een fusie wordt door een deel van de partijen als goede overlevingsstrategie gezien, een ander deel ziet daarmee de laatste kansen op herstel van afgeschudde veren en idealen verloren gaan.

Laten PvdA en GroenLinks, die bij hun oprichting een heldere koers en idealen voorstonden, zich eens realiseren dat zij het zelf waren die hun linkse idealen te grabbel gooiden en daarmee de kiezer van zich hebben vervreemd. Een deel van het electoraat dacht dat de valse hoop van de rattenvangers hun nog zou vertegenwoordigen, maar die gingen stuk voor stuk na hun momentum retour. Na de LPF, Ratelband, Westbroek, Verdonk, Wilders, Baudet, Eerdmans en Van Haga kan de kiezer wel weten dat die extreemrechtse populisten hem niet zullen helpen. Zoals Trump, de grootste extreemrechtse populist, over zijn ‘arme’ kiezers zei: ‘arm is genetisch bepaald, dat is erfelijk en daar is niets aan te doen’. Daarop stemmen helpt de ‘arme’ kiezer dus ook niet.

Geef een reactie