Na zijn verklaring over het waarom van de afschaffing van de dividendbelasting kan Rutte zijn borst natmaken. De multinationals zullen Rutte laten weten dat er nog wel meer belastingen zijn die zij aangepast willen zien. Wie eenmaal toegeeft aan chantage blijft aan de gang. Dat weet de overheid goed, want in ontvoeringszaken luidt het devies “nooit zwichten voor chantage en dus nooit losgeld betalen”. Hoewel soms toch stilletjes betaald wordt om een leven te redden. Maar dat gaat dan ook echt stiekem. Nu laat Rutte zich publiekelijk uit over het voldoen aan de losgeldeis, in dit geval een belastingmaatregel à raison van zo’n 2 miljard per jaar.
Natuurlijk vindt Rutte, oud-werknemer van Unilever, het afschaffen van die belasting een prima zaak, zijn gejammer is slechts bedoeld om zijn kiezers uit het midden- en kleinbedrijf wat te paaien. Het verhaal dat de multinationals zouden vertrekken mocht de dividendbelasting onaangeroerd blijven is door diverse deskundigen ontkracht, en mochten zij gaan, dan is ook aangetoond dat de gevolgen marginaal zijn. Unilever heeft de afgelopen jaren al 5 van de 6 Hollandse fabrieken gesloten en een hoofdkantoor hier levert hooguit 10 banen en wat werk voor een handjevol advocaten en fiscalisten op. En de grote baas blijft gewoon in Londen. Dergelijke hoofdkantoren zijn niets meer of minder dan een brievenbus voor belastingontduiking. De EU zegt dit te willen aanpakken, maar met belastingparadijzen als Nederland wordt dat een onmogelijke taak. Rutte 3 levert zich uit aan Shell en Unilever, Nederland is daarmee een failed state.
