In 1973 tijdens de oliecrisis zei Joop den Uyl dat de tijden van voor die crisis nooit meer zouden terugkeren. We waren een jaar daarvoor ook al gewaarschuwd door de Club van Rome voor milieurampen die de ongebreidelde groei zou veroorzaken.
Helaas is er niets gebeurd. De energiehonger kwam in nog veel grotere mate terug en de groei explodeerde zelfs in de jaren 90. Kostbare tijd is verloren gegaan omdat de oliemaatschappijen hun miljardenbusiness niet lieten afpakken.
Als collateral dammage van die oliebusiness hebben we doorlopend te maken met oorlogen, van de Vietnamoorlog tot de strijd in Oekraïne en van Soedan tot Irak. Het enige dat wij merken is de constante stroom vluchtelingen uit die oorlogsgebieden. Maar gelukkig blijft de benzinepomp gevuld en hoeven we niet onze intelligentie te gebruiken om slimmere en schone energie op te wekken en hoeven we evenmin wat zuiniger aan te doen.
Dus wordt er in grote benzine slurpende Audi’s en BMW’s gejakkerd en staat de jacuzzi dag en nacht te pruttelen.
Exxon, BP en Shell hebben meer te zeggen dan Obama, Cameron en Rutte. De dwarsverbanden bijvoorbeeld tussen Shell en onze politiek zijn legio. Bolkestein kwam van Shell, Kok ging erheen.
Van alle boycotmaatregelen tegen Poetin bleef er één buiten schot: de boycot van gas en olie. Shell werkt rustig door in Rusland.
Obama gaat nu ingrijpen in Irak. Daar is een nieuwe partij opgestaan die de stabiliteit van de olietoevoer of beter de miljardenomzet in gevaar brengt. Die gaan we verpulveren zei Obama, het leek wel of George Bush aan het woord was.
Hij heeft een “coalition of the willing” geformeerd, die zullen IS platbombarderen. Den Haag zit in tranen, wij zijn namelijk niet gevraagd. Wat willen Rutte, Slob en Buma graag meedoen, maar we zijn met ons leger “niet dodelijk” genoeg. Met onze bijdrage aan de oorlog in Afghanistan nog vers in het geheugen popelen ze om opnieuw te acteren in het hoogste geweldsspectrum.
Frappant dat Obama wel gesproken heeft met Koeweit en Qatar, van beiden is hun steun aan IS bekend.
