Cynthia Oningoi is voorbeeld

Ze was 14 jaar toen haar vader aan het werk was en haar moeder naar de markt(NRC 30-12-23). Haar ouders waren tegen besnijdenis en dat vonden 7 tantes niet o.k., ze drongen haar huis binnen en besneden haar. Toen ze 2 jaar later een zusje kreeg nam zij zich voor om te voorkomen dat haar hetzelfde zou overkomen. Ze werd activiste, een woke-gutmensch. Ze studeerde af aan de Kenyatta University in gender en ontwikkeling en ging toen eerst met haar eigen herstelproces aan de slag. Ze nodigde die 7 tantes uit en vertelde hen wat de besnijdenis haar had aangedaan, fysiek en mentaal. Ze toonden berouw en zij vergaf het hen. Daarna ging ze met andere vrouwen in haar dorp in gesprek over de effecten van besnijdenis. Omdat het onderwerp zeer gevoelig ligt en vaak taboe is kiest ze voor een slimme weg. Ze wint eerst het vertrouwen door wat aan de problemen te doen waar de vrouwen mee worstelen, zoals het oplossen van een tekort aan schoon drinkwater.

De wens om een eeuwenoude traditie te vervangen moet uit de gemeenschap zelf komen, die laat zich niet simpel opleggen. Oningoi gaat er rustig 2 jaar mee aan de slag. Met dorpsoudsten praten, met vrouwen, en apart met mannen. De mannen moeten vaak huilen als ze horen wat de gevolgen van besnijdenis zijn en zeggen dan dat ze zullen zorgen dat het nooit hun zus of vrouw wordt aangedaan. Ze brengt ook de economische voordelen van niet besnijden aan de orde, het onbesneden meisje kan langer naar school en dan een goede baan krijgen. In haar dorp is nu bijna iedereen om, soms krijgt ze nog een telefoontje van een meisje dat wil vluchten. Ze zijn zich nu wel bewust van hun recht over hun eigen lichaam te beschikken. In Kenia is besnijdenis intussen bij wet verboden. Het jongste zusje van Oningoi is nu 14 en veilig. In Kenia is besnijdenis met bijna 25% gedaald. Het kost tijd, maar de aanpak werkt.

Zo hadden we hier ook veranderingen moeten doorvoeren. Kok had de linkse veren moeten laten zitten. Naast het strijden voor goede huisvesting, zorg, onderwijs en beloning voor iedereen had de maatschappij heus wel draagvlak behouden voor de internationale solidariteit, dus ook voor vluchtelingenopvang. Maar de extreme bezuinigingsagenda van de VVD overnemen zoals Samsom deed in ruil voor een nauwelijks werkende iets beschaafdere vluchtelingenopvang (het kinderpardon) werkt natuurlijk averechts. En nog schandaliger, tegelijk kwam hij ook nog met een mensenrechten schendende Turkije-deal. Laat GroenLinks/PvdA zich maar eens bijscholen in Kenia, bij Cynthia Oningoi. Want haar hierheen halen lijkt logischer en duurzamer, maar of zij een visum krijgt is de vraag. En met levensgevaar op een bootje over de Middellandse Zee na verkrachtingen in Libië is ook geen aantrekkelijk alternatief.

Geef een reactie