Daarheen leidt de Derde Weg

In Engeland sloeg Tony Blair de Derde Weg in, in Duitsland volgde Gerhard Schröder en in ons land schudde Wim Kok de linkse veren af om ook die Derde Weg op te gaan. Door de sociaal democratie overboord te gooien en het linkse pad te verlaten stichtten Blair en zijn volgelingen verwarring bij hun achterban.
In ons land werd de afkeer van de politiek daardoor zo groot, dat het alle ruimte gaf aan een populist als Pim Fortuyn.
Het was einde tijdperk Kok en Wouter Bos volgde hem op. Bos kwam van Shell, Kok ging erheen.
Als echte Derde Weg-adept wist Bos niettemin een links veertje te vinden om de kiezer te verleiden weer op de PvdA te stemmen. Het veertje bleek niet veel meer dan het rode jasje dat Wouter droeg tijdens de verkiezingscampagne.
Nog één keer liet de kiezer zich inpalmen door ditmaal Diederik Samsom. Die leek de SP in de armen te sluiten en won daarmee bijna 40 zetels van naar linkse politiek hunkerende landgenoten. Na de verkiezingen trok Diederik een Oger-pakje aan en sloeg wederom de Derde Weg in.
Waar heeft die Derde Weg toe geleid? Dankzij die Weg kreeg de financiële wereld vrij baan en kon zij de hele wereld in een wurggreep krijgen. De zogenaamde crisis gaf de mogelijkheid om de staatskassen te plunderen en complete landen in het faillissement te jagen. Onze staatsschuld is er bijna door verdubbeld.
De volgende stap is het afschaffen van de door hen zo gehate verzorgingsstaat, verkocht onder het motto “noodzakelijke hervormingen”. De Derde Weg bleek het pad van de financiële wereld te zijn. Daar lopen de voormalige sociaal democraten op het ideologische pad van het CDA, de VVD en D66.

In Duitsland wisten ze het wel, Gerhard Schröder werd daar voor zijn aantreden al “genosse der Bosse” genoemd. Gerhard stapte na zijn Bondskanselierstijd direct over naar Poetins Gazprom. Deze week(!) nog ging hij bij Poetin langs en viel hij zijn Russische vriend liefdevol in de armen.
Tony Blair laat zich intussen met miljoenen dollars betalen door de Amerikaanse bank JPMorgan en Wim Kok steekt zijn oud collega Gerrit Zalm de loef af met zijn aantreden bij de China Construction Bank. Vergeleken bij die bank is Gerrits ABNAmro een dorpsfiliaaltje.
Zo zie je waar Wim mee bezig is (geweest). De gefrustreerde timmermanszoon wilde op zijn 19e al premier worden, het is hem gelukt. De animositeit tussen Zalm en hem in Paars 1 en 2 was blijkbaar zo groot dat hij op zijn 75ste zijn gram nog gaat halen. De vakbondsleden en de kiezers waren slechts noodzakelijke hulpmiddelen in zijn carrière.

Geef een reactie