De labbekak van Witmarsum

Witmarsum, een dorp in Friesland, geboorteplaats van Menno Simons, de man die zich meer dan 500 jaar geleden van de katholieke kerk afscheidde en een nieuwe godsdienstige stroming op de kaart zette, de doopsgezinde. Maar ook het dorp waar jarenlang uitgeprocedeerde asielzoekers werden opgevangen in een leegstaand klooster.
En het dorp waar Doekle Terpstra is geboren, zoon van een keuterboer die later vakbondsman en schoolbaas zou worden en die zich binnen het CDA tegen het gedoogkabinet met Wilders keerde. Elk dorp kent een grote pestkop, ook Witmarsum en die heet daar Hans de Boer, eveneens CDA-er. Een jaartje ouder dan Doekle, maar zeker niet wijzer.
Woonde Doekle in het arme deel van Witmarsum, Hans woonde aan de lokale goudkust. Zag Doekle zijn ouders ploeteren om het hoofd boven water te houden, Hans leefde een zorgeloos bestaan. En Hans vermaakte zich best, lekker pesten op het schoolplein. Ze stuurden hem na de lagere school dan ook het dorp uit, naar het gymnasium in de stad. Daar leerde Hans ten overvloede dat hij een uitverkoren mens was, horend bij de 5% met de hersens.
Dat intellect wil Hans graag met de wereld delen, dus spuit hij elke oprispende boer in de media. Pesten is hij niet verleerd, want al die onsmakelijke oprispingen zijn van een derderangs Hans Teeuwenniveau.
Maar hij blijft een kleinzielig provinciaaltje, trots koketteert hij met zijn contact met Mark Rutte. Net als hij van de fatsoenlijke hervormde kerk. Die loser van een Doekle Terpstra komt natuurlijk van die gereformeerde armoekerk.
Terwijl het leven van Hans moeiteloos naar de top van het VNO-NCW leidde, blijft de oude pestkop het heerlijk vinden om de wat minder gefortuneerden en wat minder kansrijken te grazen te nemen. Dus kan de Volkskrant vandaag koppen met: “labbekakken met uitkeringen moeten aan het werk”. Hans was even vergeten dat het uitkerinkje pesten zoals hij dat in zijn zaterdagse telefoontje met Mark Rutte had afgesproken, Rutte slecht was bekomen. Rutte moest door het stof vanwege zijn grootste ergernis aller tijden, het aanvragen van ww door werklozen. Hans had moeten weten dat hij zijn pesterij naar de bijstand niet meer kon maken. Rutte noemt de uitspraak van zijn vriend nu “ongepast”. Hans zal al aan de lijn hangen bij Mark om huilie huilie te doen: “maar we blijven toch wel vriendjes?”
Labbekakken dat zijn de grootverdieners in het bedrijfsleven van Hans de Boer, voor minder dan 3 ton willen die hun luie nest niet uitkomen.

Geef een reactie