Post.nl deed het goed op de beurs afgelopen week, de koers ging mooi omhoog. Dat is knap voor een postbedrijf, zeker in crisistijd. Daar komen weer leuke bonussen aan voor de leiding. Hoe krijgt Post.nl dat voor elkaar? Eén reden haalde onlangs de krant, een pas geopend distributiecentrum in Leeuwarden. Hypermodern, geen pakje valt meer van de lopende band. Maar ook het personeelsbeleid springt in het oog, eveneens hypermodern, want ’s avonds gaan 40 medewerkers aan de slag bij het sorteren en daarna treedt ’s morgens een nieuwe ploeg aan voor de distributie. De avond/nachtploeg zijn de Lodewijk Asscherbanen, de ochtend/middagploeg de Jetta Kleinsmabanen. De 40 postsorteerders zijn namelijk bijstandsgerechtigden die door de Gemeente daar aan het werk zijn gesteld, gelukkig nog wel met behoud van hun uitkering, om werkervaring op te doen. Er zitten waarschijnlijk een aantal postbodes tussen die bij vorige reorganisaties ontslagen zijn, dus mooi dat die nu weer een vak kunnen leren. De distributiemedewerkers komen van de sociale werkplaats en kunnen zich zo nuttig maken voor de maatschappij, de Post.nl-maatschappij wel te verstaan. Wordt onze verzorgingsstaat afgebroken? Welnee, zij wordt juist opnieuw opgetuigd. Post.nl, maar ook vele andere bedrijven, worden uitstekend verzorgd, kon de belasting het al niet leuker voor hen maken, Asscher en Kleinsma pamperen het bedrijfsleven nu met bijkans gratis personeel. Daar gaan de beurskoersen! Exit minimumloon! En de bijstand is verbouwd tot een tewerkstellingskantoor, in vroegere tijden heette dat slavernij. Bij de aanstaande herdenking van de afschaffing van de slavernij kunnen we meteen de hernieuwde invoering daarvan vieren.
