De puinhopen van het Westen

Het Westen verloor na en mede door de Tweede Wereldoorlog haar koloniën. Het roven ging gewoon door, maar nu via marionettenregeringen, vaak regelrechte dictaturen. In bijna heel Afrika was het de ene na de andere burgeroorlog, in feite lokale partijen die tegen door het Westen georganiseerde bewegingen streden. En dat is nog steeds aan de gang, want wij kunnen niet zonder de olie, lithium enzovoort. Zo ging het ook in het Midden-Oosten, bijvoorbeeld met Iran. De democratische regering werd in 1953 met hulp van de CIA afgezet en de door het Westen aangewezen marionet Reza Shah Pahlavi mocht de macht overnemen als sjah van Perzië. Het is nooit meer goed gekomen met het land. De revolutie in 1979 die leidde tot het einde van de dictatuur van de sjah bracht geen verlossing. De linkse verzetsstrijders lieten Khomeini uit zijn Franse ballingschap terugkeren en die liet de islamitische clerus zijn gang gaan. De revolutionairen van het eerste uur waren gelijk de trotskisten en mensjewieken bij de Russische revolutie vervolgens de eerste slachtoffers van het nieuwe islamitische regime. De wrede door de Amerikanen opgeleide geheime dienst van de sjah ging gewoon verder onder nu orthodox islamitische vlag. Maar met die revolutie kwam ook een einde aan de vriendschap tussen het soenitische Saudi-Arabië en het sjiitische Iran, waardoor de door het Westen ingezette ontwrichting zich in het hele Midden-Oosten verergerde. Het kwam tot een burgeroorlog in Libanon en een gewapend conflict tussen Iran en Irak. Het vrij liberale Afghanistan werd door interventies van het Westen en Rusland alleen maar orthodox islamitischer. Meisjes mogen er nu geen enkel onderwijs meer volgen. In Iran worden dagelijks demonstranten opgehangen. Daarbij vergeleken is Qatar een vredig oord. In Saudi-Arabië kun je je mond maar beter te houden want de koning laat je desnoods ergens in een ambassade in stukken hakken. En ruim voorzien van westerse wapens bombardeert hij Jemen kapot.

Het door het Westen in 1948 gecreëerde Israël wordt altijd genoemd als enige democratie in het Midden-Oosten. Daar valt nogal wat op af te dingen, want de Palestijnse bevolking die bij de oprichting ruimte moesten maken voor die nieuwe staat werd toen al vaak beroofd van have en goed, nu zit zij in territoria opgesloten. En de situatie is daar schandalig mensenrechten schendend slecht. Er is uiteraard verzet, maar op elke verzetsactie volgt vergelding, dan worden huizen opgeblazen van veronderstelde familie van de verzetspleger. Demonstranten worden zonder pardon doodgeschoten, al wordt dat verkocht als zelfverdediging. Net als in bijna het hele Westen is rechts er dominant. Het ‘andere joodse geluid’ wordt helaas gesmoord. En dan is er nu een nieuwe regering van Netanyahu gekomen. Om strafvervolging vanwege corruptie te voorkomen (als premier geniet hij immuniteit) is hij een coalitie aangegaan met partijen die nog extreemrechtser zijn dan hij, regelrecht fascistisch. De ene bewindspersoon in zijn nieuwe Kabinet is veroordeeld wegens terrorisme, de ander is een pure racist die bij elke demonstratie van Palestijnen het leger met scherp wil laten schieten. Israël past nu perfect in de door het Westen gecreëerde chaos in het Midden-Oosten.

Geef een reactie