De rechtsstaat is ons hoogste goed, dat was toch altijd de gedachte? Dat is nu verleden tijd, premier Mark Rutte heeft de rechtsstaat van zijn voetstuk gegooid en er een nieuw waardesymbool voor in de plaats gesteld: “onze manier van leven”. En net zoals de eigenschappen van Rutte behelst die manier van leven ook niet zoveel. Op een terras zitten en eens naar een café gaan, met als leuke afwisseling een bezoek aan een concert of een voetbalwedstrijd. Zo ziet een fantastische levensvulling er volgens onze premier uit. Natuurlijk hoort er nog hard werken bij, het liefst in drie banen tegelijk, en tot je vijfenzeventigste, maar dan leid je ook het ideale bestaan in ons Hollandse paradijs.
Plasterk gaf de vluchteling nog een kopietje van de Grondwet, Rutte kan volstaan met twee zinnen.
Waar is onze rechtsstaat gebleven? Die rechtsstaat was al ernstig beschadigd door de Kabinetten Balkenende, en Rutte sloopt hem net zo enthousiast als de welvaartsstaat. Er blijft voor de gewone burger net zo weinig over als in de tijden van ons koloniale verleden, waar de wortels liggen van de koloniale families van zowel Rutte als Wilders.
Je hebt werkvolk en de elite, en die elite weet wat goed voor “ons” is. Dus mag de uitgebuite knecht naast zijn harde werken zowaar wel eens een borrel in het café pakken of naar zijn lokale voetbalclub gaan. Een beetje brood en een beetje spelen is voldoende om hem rustig te houden.
Met de terreurdreiging in de hand zijn nu ook in Frankrijk wetten aangepast en bevoegdheden voor politie en geheime diensten uitgebreid. Het blijkt net als in de VS en in ons land een prachtig excuus om een andere agenda te voeren. In Parijs werden milieu-activisten van hun bed gelicht en afgevoerd door maar liefst 20 man per adres om zo mogelijke demonstraties te voorkomen. Niks terreurdaden. Er bleven echter voldoende activisten over voor een wonderschone schoenenactie. Een klein groepje maakte amok, maar het waren milieu-activisten die de lichtjes en bloemen ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de aanslag beschermden tegen die harde demonstranten, niet de politie. De kans is zelfs vrij groot dat die amokplegers (deels) politie-infiltranten waren.
Zo is ook in Frankrijk de rechtsstaat niet meer veilig.
