De rijke landen geven 118 miljard aan ontwikkelingshulp per jaar aan de arme landen. Het zijn natuurlijk wel de rijke landen die bepalen waar dat geld aan besteed wordt. Zo financiert minister Ploumen de bouw van moderne brouwerijen van Heineken, dat zal de welvaart van de arme Afrikaan flink doen stijgen. Voor de gevolgen, verslavingszorg, huiselijk geweld, ontwenningsklinieken enzovoort mag het arme land zelf opdraaien. En belasting betalen doet de multinational niet, dus alle winst verdwijnt uit het land, op naar de brievenbus aan de Amsterdamse Zuidas.
In Addis Abeba hield de VN een top waar eindelijk wat zou worden afgesproken over belastingontwijking. Hoopvol werd verwacht dat er een internationaal rechtsorgaan zou komen om de belastingontwijking echt aan te pakken. Het is niet gebeurd, een handjevol boterzachte maatregelen was alles wat de top op heeft geleverd. De rijke landen laten hun privileges niet afpakken, hun multinationals bepalen het beleid.
Dankzij handelsverdragen, die veelal net zo verderfelijk zijn als het aanstaande TTIP dat de EU met de VS gaat sluiten, stroomt er jaarlijks voor honderden miljarden van de arme naar de rijke landen. Alleen de belastingontwijking door multinationals kost de arme landen al 90 miljard per jaar.
Al degenen die voor afschaffen van ontwikkelingshulp zijn vergeten dat wij hier(!) de netto ontvangers zijn. Maar PVV, VVD en CDA doen alsof het tegenovergestelde aan de hand is. Toch zou afschaffen van ontwikkelingshulp een goed idee zijn, mits we dan zorgen dat onze multinationals daar netjes hun belasting gaan betalen en mits wij de handelsverdragen herzien. Geen bescherming van onze markt tegen producten uit derdewereldlanden en geen gesubsidieerde export naar die landen bijvoorbeeld.
De Afrikaanse landen doen niet voor niets liever zaken met Chinezen, want hoe hard die ook zijn, ze zijn niet paternalistisch zoals de westerse handelaren en regeringsleiders.
En wat doet de EU, die strooit 60 miljard per maand over de Europese banken door het opkopen van (vaak slecht renderende) staatsobligaties. En alleen Griekenland mag daar niet van profiteren. In nog geen half jaar hadden de Grieken schuldenvrij kunnen zijn en had Mark Rutte zijn bezorgde partijgenoten excuses kunnen maken voor het maken van onterechte excuses..
