Vandaag citeerde Peter de Waard in de Volkskrant Maynes Amschel Rothschild, de bekende bankier, die zo’n 100 jaar geleden het volgende zei:
“Als ik de controle heb over het geld, dan interesseert het mij niet wie de wetten maakt”
En zo werkt de democratie in het westen. De banken beheersen het geldsysteem, drukken naar eigen goeddunken geld bij, lenen al dan niet geld uit tegen door hen bedachte voorwaarden, bepalen wie kredietwaardig is en wie niet, speculeren landen kapot, en als klap op de vuurpijl chanteren ze overheden om hen met biljoenen te “redden”.
Van enig moreel besef is geen sprake, niet zo gek als je iets meer over hen te weten komt. Alan Greenspan bijvoorbeeld is aanhanger van de het objectivisme, een hersenspinsel Ayn Rand. Greenspan was bijna 20 jaar de machtigste man van de wereld, want baas van de FED, de particuliere centrale bank van Amerika. En Ayn Rand, de 30 jaar geleden overleden Amerikaanse filosofe, had van die leuke ideeën die het tegenwoordig weer zo goed doen, zoals: “seks heb je uitsluitend voor je eigen genot” en “iemand die pech heeft in het leven, die heeft daar zelf voor gekozen”.
Heel fijn zo’n theorie die het geweten ontlast van de machthebber die oorlogen begint of landen in de financiële afgrond stort met als enig doel de eigen portemonnee.
Dat zij speedverslaafd was zal zeker hebben bijgedragen aan haar extreem egoïstisch denken.
Vanzelfsprekend is dat soort denken ondermijnend voor de democratie, hoewel het enigszins aansluit bij de Angelsaksische “the winner takes it all”-mentaliteit.
Het gevaar in een democratie is een meerderheid die stemt voor een partij die niet uitgaat van gelijkheid en lak heeft aan de rechtsstaat. De universele verklaring van de rechten van de mens (door de Verenigde Naties in 1948 aangenomen) zou altijd leidend moeten zijn.
Dat nutsbedrijven in staatshanden waren evenals de Postgiro, was een goede zaak.
Dan heb je de keuze tussen de commerciële banken en een staatsbank. Veilig bij de staatsbank bankieren of met risico bij de Rijkman Groeninks. En gaat een commerciële bank dan failliet, prima, dat is het (ondernemers-)risico.
Met het verpatsen van de Postgiro aan NMB door Ruud Lubbers en AMRO-boy Onno Ruding in 1987 is de weg vrijgemaakt voor het casinokapitalisme waar we nu de gevolgen van ondervinden. De bankwereld domineert de politiek, dat zorgt voor een slecht functionerende democratie. En dat maakt de weg vrij voor nog slechtere politieke systemen.
Democratie betekent volksregering, maar het is verworden tot een bankenregering.
