In een democratie mag iedere burger stemmen en elke stem telt. Maar er is nog een stille stem, die stemt niet, die lobbyt. In Den Haag lopen meer lobbyisten rond dan politici en hun invloed is groot. Het zijn met name multinationals en boeren die sterk zijn in het lobbyen. Shell levert kant en klare wetten die goed te verkopen zijn, maar stiekem voorzien van kleine lucratieve lettertjes. Het Kamerlid scoort met een “eigenhandig” geschreven wet om belastinginning te versoepelen maar Shell heeft weer profijt met een belastingheffing of subsidieregel. De boerenlobby is minstens zo sterk. Voor alles een subsidie en voor alles een vrijstelling. Dus zwaar landbouwverkeer zonder APK en zonder kenteken en rijdend op belastingvrije diesel. Nu daar toch wat in wordt veranderd zijn de rapen gaar en bedreigen zij onze gekozen volksvertegenwoordigers, niet alleen door snelwegen te blokkeren en het Malieveld aan gort te rijden met hun tractoren, maar ook door deuren van een provinciehuis stuk te rijden en Kamerleden thuis “op te zoeken”. Ze zitten nu zelfs in de Kamer met een eigen partij, BBB. Terwijl het CDA toch echt hun vijand niet is, zomin de christelijken van SGP en CU, en zeker PVV, JA21, VVD en Baudet.
Lokaal richten de boeren her en der Tata Steelachtige schade aan. Met lelietelers als buren is kanker krijgen haast een zekerheid. Hun pesticiden veroorzaken Parkinson is in Frankrijk al bewezen. Maar er zijn ook doden gevallen door de Q-koorts. Als boeren zelf in het ziekenhuis belanden worden zij standaard in de isolatie gezet, vanwege de vele ziektekiemen die zij bij zich dragen. Hoe zij met hun land omgaan heeft niks met natuurbeheer te maken. Het is er de afgelopen decennia stil geworden. Insecten en dus ook vogels, niets overleeft de grootschalige bio-industrie. De enkele wolf moet van hen dus ook gelijk afgeschoten worden. Net als de ganzen, de herten, de zwijnen en zelfs de paar zwanen. Via de waterschappen hebben boeren bovenmatig invloed op het beheer van ons land. Het waterpeil is fors omlaag gebracht om het land met zware tractoren het jaar rond te kunnen bewerken. Niet alleen hun buren zien daardoor hun huizen verzakken en uit elkaar vallen, hele steden waaronder Amsterdam worden bedreigd door verrotting van de houten paalfundering van de grachtenpanden.
Elke burger krijgt jaarlijks een rekening van het waterschap, je moet meebetalen aan het beheer van de waterhuishouding en je mag er dus ook voor stemmen. Voor minima is er vaak een kwijtscheldregeling, want daar zijn de meeste partijen voor. Bij Wetterskip Fryslân ook, maar het gaat niet door. Waterschappen zijn een democratisch gedrocht, er is geen boeren of bedrijvenlobby nodig want die hebben al een aantal vaste, geborgde zetels. Het Wetterskipbestuur deed voorkomen dat er flink verlies zou zijn en dat daarom de minima toch moesten meebetalen. De meerderheid bleef desondanks tegen, maar dankzij de geborgde stemmen ging de kwijtschelding toch niet door, 12 tegen 13 stemmen. Het verlies bleek daarna een winst van 2,4 miljoen. Liegen kunnen de boeren dus ook als een Rutte.
