De politiek komt tussen het onderling gebakkelei soms toch nog met ideeën en dan gaan de ambtenaren aan de slag. Die moeten die ideeën niet in goede, maar in uitstekende wetten in elkaar zetten. En daar gaat het met grote regelmaat fout. De ene keer maakt de ambtelijke top de minister niet duidelijk dat zijn of haar wetsvoorstel in strijd is met basiselementen uit onze grondwet, of met Europese regels, de andere keer maken de ambtenaren gewoon een slechte wet. Een voorbeeld van een schandalig slechte en onrechtvaardige wet is de wet die leidde tot het toeslagenschandaal. Maar er zijn ook wetjes die iets aardigs zouden moeten regelen voor de mensen. De STAP-subsidieregeling is zoiets. Mensen konden zich bijscholen en de kosten van de belasting aftrekken, maar het moest nu makkelijker met een aparte subsidieregeling. Het deed denken aan de CDA-er Hans van der Wind die met de storting van 1,2 miljoen in de CDA-partijkas Wopke Hoekstra(CDA) zover kreeg om een lucratief educatieprogramma voor schoolhoofden (van Van der Winds bedrijf) het CDA-programma in te fietsen. Nu blijken allerhande lieden met vage cursussen binnen te lopen met de nieuwe STAP-regeling. Wil iemand een opleiding doen om voor de STAP-subsidie in aanmerking te komen, dan moet die opleiding aan bepaalde eisen voldoen. En daar gaat het mis voor al jaren goed functionerende (vooral kleine) opleiders. Die voldoen niet aan de minimumjaaromzet die geëist wordt. De zzp-er haalt nooit de geëiste 1,5 à 2 ton omzet. Kapitaalkrachtige nieuwlichters met cryptomunt- of yogacursussen lukt dat wel, die adverteerden zelfs op de landelijke televisie. Leren gokken wordt met 1000 euro vergoed, veel opleidingen die ervoor zorgden dat je bijvoorbeeld beter functioneert als boekhouder worden opgedoekt.
Het idee van deze wet is waarschijnlijk ingestoken door een lobbyist, de ambtenaren hebben er een slechte wet van gemaakt, de minister heeft er vervolgens ook niet kritisch naar gekeken en de Kamer heeft dat al evenmin gedaan. Er mag in Den Haag wel eens worden afgerekend met ministers die domweg doen wat lobbyisten hen aanreiken en aan het niet uitvoeren van hun taak door Kamerleden die wetten ongelezen laten passeren. En er mag wel eens flink worden opgetreden tegen ambtenaren die hun werk ook al verzaken. Als Khadija Arib dergelijke ambtenaren om zich heen had is het niet gek dat zij hen wel eens de mantel uitveegde.
