Na de Tweede Wereldoorlog hadden we een wooncrisis, maar die had een andere oorzaak dan de huidige. Was het al malaise geweest in de crisisjaren waarin de nieuwbouw echt niet floreerde, in de oorlogsjaren viel de bouw helemaal stil. Het woningentekort was direct na de oorlog dus groot, er moest een forse inhaalslag worden gemaakt. En die was nog niet klaar of er kwam een nieuwe grote vraag naar woningen bij, want de boomers moesten ook een woning. De verschillende naoorlogse Kabinetten deden flink hun best, maar het tekort is nooit helemaal verdwenen, met name in de sociale verhuur. In de jaren 70 en 80 zaten veel boomers er financieel goed bij en steeg de vraag naar koopwoningen, bovendien ging de regering toen het eigen woningbezit stimuleren met premies. Er was ook veel leegstand van verouderde panden, vaak beleggingsobjecten. Vanaf de de jaren 60 loste de jonge generatie zijn wooncrisis op door die leegstaande panden te kraken.
In de jaren 90 liet de VVD wonen over aan de markt, een breuk met het volkshuisvestingsbeleid waarbij de overheid zorg draagt voor een huis voor iedereen. Ons unieke sociale huurwoningensysteem met coöperaties ging eraan. Bij de woningcoöperaties kwamen directeuren met Maserati’s en miljoenensalarissen in de plaats van directies die voorheen vaak uit vrijwilligers bestonden. Schandalen wisselden elkaar af, sociale huurwoningen werden en masse gesloopt of verkocht en nieuwbouw bleef uit. De huizenprijzen explodeerden en de vastgoedbranche en banken liepen binnen. Minister Stef Blok (VVD) hief zijn ministerie van Volkshuisvesting zelfs op omdat de woningmarkt ‘af’ zou zijn. Inderdaad, die was af voor de vastgoedwereld, maar de wooncrisis was geboren. Sybrand Buma (CDA) had tussendoor nog even het kraken strafbaar gesteld zodat zelfs nu alleen al in Amsterdam meer dan 10.000 woningen leeg staan. Leegstand is bij de belasting een handige aftrekpost en de huizenprijzen gaan er nog lekker wat verder door omhoog. Daar helpt ook nog de hypotheekrenteaftrek fijn aan mee. Aangezien er fors verdiend wordt aan koophuizen richt de nieuwbouw zich daar voornamelijk op, terwijl de nood juist bij de sociale verhuur en betaalbare koopwoningen groot is. Veel gemeenten zitten niet te wachten op nieuwe sociale huurwoningen, want daar komen alleen nog mensen voor in aanmerking met lage inkomens en uitkeringen, ook dankzij Stef Blok. Gemeenten krijgen een vast bedrag van de overheid per inwoner, met minder sociale huurwoningen dus minder uitkeringen.
De rechter flank in Den Haag heeft het voor elkaar, de woningmarkt is nu voor banken en vastgoedhandel een goudmijn. Mona Keizer (BBB) helpt die markt nog steeds. En geconfronteerd met de boze burgers die geen huis meer kunnen krijgen roepen de rechtse partijen in koor dat het allemaal komt door de ’tsunami’ aan vluchtelingen. Dat is een leugen, want behalve dat vluchtelingen maar een klein deel uitmaken van de migranten uitmaken, ongeveer evenveel als terugkerende Nederlanders, is de werkelijke oorzaak het welbewuste rechtse beleid om de banken en vastgoedboys slapend superrijk te maken.
