De kennis over dieren was lang beperkt, pas sinds kort wordt er wat diepgaander onderzoek gedaan. Er valt nog veel te ontdekken blijkt, biologen vertellen enthousiast over hoe complex en wonderschoon dieren zijn. Dat adelaars op 60 km afstand hun prooi al zien, dat duiven daarom ruim om de Pyreneeën heen vliegen, dat zelfs fruitvliegjes zich meteen verstoppen als zij een mens zien naderen. En iedereen weet dat er hulphonden zijn, mensen die blind zijn veilig door de stad helpen, mensen met epilepsie begeleiden en ingrijpen bij een aanval, mensen en kinderen met psychische problemen ondersteunen, mensen zoeken die onder puin zijn geraakt enzovoort. Maar de huidige onderzoekers richten zich nu ook op de psyche van dieren en ontdekken dat dieren wel degelijk emoties hebben, verdriet en pijn bij verlies van een naaste, blijdschap bij een weerzien. Hoe meer er wordt ontdekt hoe meer het gaat opvallen hoe dieren altijd zijn onderschat. Je krijgt zelfs de indruk dat dieren misschien wel empathischer zijn dan mensen. De wreedheid die je bij mensen ziet kom je niet zo gauw tegen bij dieren. Je ziet giraffes of koeien geen genocide op soortgenoten plegen. Het is eerder zo dat de mens een beest is dan een dier.
Alleen in ons land slachten we zo’n 1,7 miljoen dieren per dag. Voor huisdieren hebben we een andere bril, met afgrijzen zien de meeste Nederlanders hoe in Korea hond op het menu staat. Niettemin komt ook bij huisdieren het tekort aan empathie bij de mens aan het licht. Een dakloze die eindelijk onderdak krijgt aangeboden wordt geconfronteerd met een sadistische voorwaarde, hij moet afstand doen van zijn hond. Die hond was jaren zijn enige steun en toeverlaat in het harde bestaan op straat, die hond is zijn partner, zijn vriend, zijn alles. Hoe durf je zo’n eis te stellen als opvangorganisatie. Maar die eis wordt ook vaak gesteld aan mensen op leeftijd die het alleen niet meer redden en een plek in een verzorgingstehuis krijgen aangeboden, hun hond of kat moet weg. Ook voor hen is het huisdier vaak hun enige kameraad, hun grote liefde. Deze week bleek dat ook bij de vluchtelingenopvang deze eis wordt gesteld. Oekraïense vluchtelingen die naar een nieuw opvangadres moesten kregen te horen dat daar geen plaats was voor huisdieren. Alles kwijt en dan ook nog je liefste kameraad. Niet alleen de opvang van asielzoekers is dramatisch slecht, alle opvang in ons land lijdt onder een gebrek aan empathie.
