Ooit trokken de Romeinen plunderend door Europa en zelfs daarbuiten. Later deed het Britse rijk hetzelfde en Hitlers Deutsche Reich probeerde het ook. En zij waren niet de enigen, Turkije was zo expansief met zijn Ottomaanse Rijk, maar ook de Spanjaarden enzovoort. Wat al die landen dreef tot gebiedsuitbreiding was hetzelfde: grondstoffen. Het was ook de reden voor ons land om de wereld over te trekken en overal gebieden te veroveren. Zo roofden we grondstoffen uit o.a. Indonesië, Sri Lanka, Suriname en Afrika. De lokale bevolking beroofden we van hun land en maakten hen tot slaaf. Als dat wat moeilijk ging waren onze VOC-voorvaderen niet kinderachtig, zo roeiden ze in Zuid-Afrika het hele San-volk uit. In Indonesië hebben die nationale helden een hele reeks genocides op hun naam staan. Zelfs ná de Tweede Wereldoorlog nog tijdens de ‘politionele’ acties. Meer dan 100.000 Indonesiërs verloren hun leven bij hun vrijheidsstrijd tegen de Hollandse bezetter. De Duitsers pleegden trouwens al dik 100 jaar geleden genocide in het door hun gekolonialiseerde Namibië. Het koloniale verleden van de Europese landen is één grote mensenrechten schendende geschiedenis, niets om ’trots’ op te zijn.
In de koloniale tijd haalde Europa grondstoffen uit de hele wereld en het had daardoor een bloeiende economie. Toen Europa verzwakt uit de Tweede Wereldoorlog was gekomen raakte ze die kolonies kwijt. Er woedde ook toen een strijd tussen het Kremlin en Europa. En het koloniearme Amerika. Iedereen wilde de grondstofrijke landen ‘aan zich binden’ met als resultaat dat, vaak na langdurige en bloederige burgeroorlogen er een marionettenregering kwam. Ofwel dansend naar de pijpen van Amerika, of die van Europa of naar de Russische pijpen. Zo bleef de lokale bevolking geknecht, nu door in het zadel geholpen en gehouden dictators, een koning in Saudi-Arabië, een Sjah in Perzië. De oliestromen waren veilig gesteld, net als tig andere grondstoffen, ook ‘onze’ thee en koffie. Later hebben we de eigen maakindustrie bijna geheel overgeheveld naar de derdewereld, zoals de voormalige koloniën werden genoemd, vanwege de te verwaarlozen arbeidskosten.
Zo nu en dan zitten de rijke landen elkaar dwars. Afghanistan was noodzakelijk voor een alternatieve gastoevoer, onafhankelijk van de Russen. Het leidde tot oorlogen. Saddam Hussein dreigde de Opec-landen enthousiast te maken om in euro’s te gaan afrekenen in plaats van dollars. Het zou het failliet van Amerika zijn. Onder valse voorwendsels werd de Irakoorlog ontketend en bleef de VS een faillissement bespaard. Nu is Poetin Oekraïne binnen gevallen, met maar één doel, voorkomen dat de Oekraïense grondstoffen in Europese handen vallen. Bovendien zit daar een groot deel van de ‘Russische’ luchtvaartindustrie. Daar wil het Kremlin wel haar zeggenschap over behouden. Alle oorlog en ellende gaat over grondstoffen, nodig voor de economische groei. Misschien moeten we daar maar eens vanaf.
