De media en de daar opgetrommelde deskundigen worstelen bij het verklaren van de aanslagen in Parijs met een taboe: het excuus. Een verklaring wordt snel aangezien voor een excuus en dan krijgt de deskundige de verwijten van pamperen, softe aanpak of theedrinker over zich uitgestort.
Maar wat is verstandiger dan het blootleggen van de oorzaak van extremisme. Pas als je die (er-)kent kun je iets aan het ontstaan van dit soort aanslagen doen. De hardliners willen daar niets van weten. Liever alle privacy geofferd, de politie- en legermacht verdubbeld, ofwel leven in een politiestaat, dan dat.
Veel Fransen vrezen zo’n scenario, zij willen absoluut niet de weg inslaan die George Bush nam na de aanslagen van 11 september. Maar dan moet Hollande eindelijk ingrijpen en het land werkelijk hervormen, niet op de neoliberale manier door de onderkant verder te marginaliseren, maar juist andersom, door de banlieues te verheffen.
De bevolking in die getto’s zit daar gevangen, niks liberté. Hoe goed zij ook presteren op school, het zal niet helpen. Het sterk hiërarchische onderwijs sluit slecht aan bij de multiculturele wereld daar. Franse bazen willen je niet, of hooguit als schoonmaker, van egalité is geen sprake. Het koloniale verleden is er ook nog springlevend, wat de fraternité niet echt helpt.
Het blijkt dat het vaak de slimste jongens in combinatie met licht psychopathische trekjes zijn die in criminaliteit of extremisme hun weg zoeken. Dezelfde types die vanuit Wassenaar of de Grachtengordel naar de top van het bedrijfsleven doorstoten.
Voor de Rijkman Groeninks uit de getto’s is die witte boordenweg onbereikbaar.
Wij zitten met een crisis veroorzaakt door de welgestelde witte boorden, hun arme evenknieën zetten de wereld in shock door aanslagen.
De witte boorden zijn vrijuit gegaan, de arme sloebers hoefden niet op compassie te rekenen. Maak de maatschappij rechtvaardiger en doe wat aan psychopathisch gedrag, daar wordt de wereld een stuk beter van.
