En dan nu het zoet: nog meer ongelijkheid

Sinds Ronald Reagan, Margaret Thatcher en Ruud Lubbers is de inkomensongelijkheid fors toegenomen. De laagste inkomens zijn er zelfs op achteruit gegaan. En de zekerheden die de verzorgingsstaat hen bood zijn voor een groot deel verdwenen. Nu is zelfs de middenklasse aan de beurt. Omdat de oude behartiger van de belangen van de modale burger, de PvdA, zijn taak gelijk met zijn ideologische veren heeft afgeschud, weet de onzekere kiezer zich geen raad en zoekt zijn heil desnoods op (extreem) rechts. Voor velen is de SP toch een enge keus, want alles ter linker zijde van de PvdA is door kerk en media altijd als duivels en gevaarlijk neergezet. Zelfs de PvdA moest eraan geloven, juist in de periode dat zij het verst op was geschoven naar rechts, de paarse jaren. En met het huidige paars revisited heeft die partij zich niet geliefder gemaakt.
Van de economische groei in de jaren 90 heeft de minst verdienende klasse amper of niet geprofiteerd. Alles ging naar de hoge inkomens. En het was nog niet genoeg. Een greep van 30 miljard in de pensioenpotten was geen probleem, want daar zat toch veel teveel in. En al ons tafelzilver door Zalm vermarkt: de NS, de PTT, de energiebedrijven enzovoort.
Toen in 2008 de financiële wereld aan oplichting ten onder dreigde te gaan, mochten de belastingbetalers hen redden. En belasting wordt voornamelijk door de lagere en middeninkomens betaald. Beloond werden zij niet voor hun hulp. Dit Kabinet gaf de 5 miljard belastingverlichting weg aan twee keer modaal en meer verdieners. Want met een stagnerende economische groei pakt de rijke klasse gewoon wat meer van de armen. Groeien zal hun inkomen.
En dan gaat Rutte 2 het verkiezingsjaar in met het al lang beloofde zoet: iedereen gaat er op vooruit! Het is eerder een middelvinger naar de steeds verder achteruit kachelende en groter wordende klasse van laagst betaalden, want iederéén krijgt er 1% bij is de belofte.
Dat betekent dat de laagst betaalden er een tientje in de maand bij krijgen, maar dat de almaar groter wordende klasse van een miljoen of meer verdieners er een complete bijstandsuitkering of meer bij krijgt.
Deze jubelbegroting jaagt het verschil tussen de hoogste en laagste inkomens verder op. Het motto van Rutte 2 is: leve de ongelijkheid!

Geef een reactie